Διακοπές!

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Προσοχή τι πληρώνετε στους λογαριασμούς της ΔΕΗ

Ενημέρωση από νομικούς που ασχολούνται με ζητήματα που αφορούν στο χαράτσι της ΔΕΗ:
ΣΟΣ! ΣΟΣ! ΣΟΣ!
ΕΠΕΙΓΟΝ
Φίλες και φίλοι βρίσκεται σε εξέλιξη μια νέα “αλητεία” της μνημονιακής εξουσίας η οποία μ’ένα παράνομο και τελείως εκβιαστικό τρόπο, στην “ζούλα”, προσπαθεί ΝΑ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ ΧΡΕΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΣΑΝ ΔΗΘΕΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ στους τελευταίους λογαριασμούς που μας ήρθανε.
Συγκεκριμένα με εντελώς αυθαίρετο και παράνομο τρόπο, στα “κρυφά” και προσπαθώντας να παραμερίσουν και να καταργήσουν τις δικαστικές απαγορεύσεις, αφού δεν μπορούν να κόψουν το ρεύμα λόγω μη καταβολής του χαρατσιού, με ένα ασυνάρτητο και όχι ενιαίο τρόπο, ΠΡΙΝ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΣΤΗΝ ΔΟΥ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΝ ΕΝΑ ΠΟΣΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΣΤΗΝ ΔΟΥ ΕΝΩ ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ!!!!!
Για να ΜΗ καταλαβαίνει δε ο κόσμος, το κάνουν ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΕΞΗΓΟΥΝ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ. Έτσι στους τρέχοντες λογαριασμούς ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ.
Δεν γνωρίζουμε προς το παρόν αν αυτή η παρανομία έχει γίνει σ’όλους τους λογαριασμούς που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ή σε κάποιο μέρος μόνο.
ΓΙΑΥΤΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΝ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΔΕΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΛΑΒΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΣΟΥΝ

1. ΑΝ ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΔΟΥ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΠΟΣΟ ΤΟΥ ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ Η ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΑΚΡΙΒΩΣ και
2. ΑΝ ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ Η ΔΕΗ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΘΕΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ
Ήδη πολύ κόσμος έχει αρχίσει κατά μόνας να πηγαίνει στην ΔΕΗ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ και να ζητάει εξηγήσεις και να διαμαρτύρεται.

Το παιδί και το βιβλίο

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Πως προσλαμβάνονται τα "δικά" τους παιδιά...

Όταν γράφαμε για προσλήψεις από το παράθυρο δεν φανταζόμασταν καν το παιχνίδι που έχει στηθεί από τη Διοίκηση του Ιδρύματος Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης.
Ο διευθύνων σύμβουλος Παναγιώτης Μανούρης υπήρξε μεταξύ άλλων πρόεδρος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Δημοτικού Οργανισμού Νεολαίας του Δήμου Νέας Ιωνίας.
Η κυρία Καλλιόπη Καναβού ήταν αναπληρώτρια του http://www.neaionia.gr/Inner.aspx?LangID=1&FolderID=eb8e91ee-a964-4824-9540-755b35373e72
Είναι απολύτως ...τυχαίο το γεγονός ότι η ίδια κυρία επελέγη ως μέλος της Ομάδας Έργου του προγράμματος Οδυσσέας με τις γνωστές αδιαφανείς διαδικασίες:
Η κυρία Καναβού προφανώς –ως απόφοιτος ΤΕΙ βιβλιοθηκονομίας- έχει περισσότερα προσόντα για μια τέτοια θέση από ανθρώπους με επαγγελματική εμπειρία στο αντικείμενο, με συγγραφικό έργο, με μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικά, και με σχετική πανεπιστημιακή εκπαίδευση …
Φαίνεται πως το Πάντειο Πανεπιστήμιο που είχε απορρίψει αίτησή της προ τριετίας δεν είχε την εμπειρία ενός Ιδρύματος Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης…
Είναι προφανής ο λόγος για τον οποίο η επιτροπή ενστάσεων, εντελώς παράτυπα αρνείται να μας κοινοποιήσει τους φακέλους υποψηφίων με τόσα …προσόντα.

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Το Καμάρι της Κρήτης!


Απόγευμα Κυριακής και χάρη στη Μαρία Μαρκάκη και την Αγάπη Μαυρακάκη ανηφορίζουμε για το Καμάρι. Ένα μικρό χωριό χαμένο ανάμεσα στις ελιές και στα αμπέλια. Η ομορφιά της φύσης και ο ανθρώπινος μόχθος συνδυάζονται και δημιουργούν ένα τοπίο που σε μαγεύει...
Θα ήθελα να ήταν από μια μεριά όλοι αυτοί που ρητορεύουν για τους τεμπέληδες Έλληνες. Όλοι οι (αν)εγκέφαλοι των Βρυξελλών που πληρώνουν για να ξεριζώουμε τα αμπέλια μας... Οι κακές σκέψεις δεν κρατάνε πολύ...


Με ένα γλυκό αεράκι να φυσά τριγυρνάμε στα δρομάκι του μικρού χωριού. Μια σταλιά τόπος... Κι όμως... Δεν ξέρω γιατί, εδώ νιώθω πως ακουμπάω λίγο από την καρδιά της Κρήτης... Μεγάλες κουβέντες θα μου πεις.
Βλέπω αυτά τα λουλούδια που με γεμίζουν χρώματα κι αρώματα. Βλέπω αυτά τα ταπεινά σπίτια...


Το μεσημέρι έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας με τα κτίρια θηρία και τις μεγαπόλεις. Την ανθρώπινη ύβρη... Αντίθεση πλήρης...

Καθόμαστε στο μικρό καφενείο και συναντάμε το χαμόγελο!


Λέμε να πιούμε ένα καφεδάκι, μέχρι που ...πέφτει η "ύποπτη" ερώτηση: Υπάρχει κανένα μεζεδάκι; και τι δεν υπάρχει!

Διαλέγουμε χολιούς μπομπουριστούς, σαλάτα και πατάτες τηγανητές.

Έρχεται η σαλάτα και το λάδι μοσχοβολάει. Πέφτω στις ελιές. Μικρές και μαύρες. Απίθανες. Είναι οι "καμαριώτικες" ελιές... Ζητάμε κι άλλες...


Έρχονται οι χοχλιοί, μυρωδάτοι και ζεστοί. Οι πατάτες, ντόπιες μοσχοβολάνε. Κι η ρακή παγωμένη...


Η κουβέντα κυλάει όμορφα. Έρχονται οι άνθρωποι και κάθονται ένα γύρο... Θα μπορούσε να υπάρχει φροντίδα για τέτοιους μικρούς και παραδεισένιους τόπους... Και σεβασμ΄ςο για τον αγώνα των ανθρώπων... Κάποτε εδώ καλλιεργούσαν τη σταφίδα. Ξενυχτούσαν. Μια βροχή μπρούσε να τα καταστρέψει όλα... Πότε ασχολήθηκαν όλοι αυτοί οι υπερφίαλοι με τους πραγματικούς ανθρώπους; Αποξεχνιόμαστε πάλι. Είναι εύκολο εδώ καθώς σουρουπώνει...


Όπως καταλαβαίνετε δεν ήθελα να φύγω. Είμαι ακόμη ....εκεί!

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Από το Ηράκλειο στην... Κίνα με ένα παραμύθι!


Ζωγραφιά μαθητών του Ηρακλείου σε τοίχο κοντά στον Κουλέ...

Όπως σας είχα πει, βρέθηκα στο Ηράκλειο το Σαββατοκύριακο. Κι όπως συμβαίνει κάθε φορά που πηγαίνω στην Κρήτη η πραγματικότητα ξεπερνά τις προσδοκίες μου! Για τις βόλτες που έκανα και τα μουσεία που επισκέφθηκα θα σας πω αργότερα. Προς το παρόν θέλω να πάω στο βράδυ του Σαββάτου όπου βρέθηκα καλεσμένος από το Κέντρο Ξένων Γλωσσών Μαρία Μαρκάκη –Μαρκουλάκη, που πάντα πρωτοπορεί με τις εκδηλώσεις του… Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω δυο ξεχωριστούς ανθρώπους: Το Νικόλα Σμυρνάκη και τη Χαρά Χαραλαμπάκη… Ούτε εκεί θα σταθώ, ούτε στην απίστευτη φιλοξενία που μου επεφύλαξαν οι δυο κυρίες του φροντιστηρίου Μαρία Μαρκάκη και Χριστίνα Μαρκουλάκη. Θα πάω στο …παραμύθι!
Μαζευτήκαμε λοιπόν με τα παιδιά και με τη βοήθεια της Μαγικής Τράπουλας, μέσα σε λίγο χρόνο και χάρη στην απίστευτη φαντασία τους που κυριολεκτικά κάλπαζε, φτιάξαμε ένα …. Κινέζικο παραμύθι!
Να πω την αλήθεια εγώ πρότεινα Κρητικό Θέμα, αλλά τα παιδιά απέρριψαν ομόφωνα την πρότασή μου. Κι έτσι βρεθήκαμε στις θάλασσες της Κίνας, όπου μάθαμε την ιστορία του Ψάρι –Νι, που είναι –όπως ίσως φαντάζεστε- ένας Κινέζος ψαράς!

Η ιστορία του Ψάρι- Νι

Μια φορά κι έναν καιρό, στη μακρινή Κίνα ζούσε ένας ψαράς: Ο Ψάρι- Νι. Μια μέρα που πήγε για ψάρεμα, στάθηκε πολύ τυχερός. Κατάφερε να πιάσει το γιγάντιο ψάρι που κυνηγούσε χρόνια. Ετοιμαζόταν χαρούμενος να γυρίσει στο σπίτι του, όταν του επιτέθηκε ο φριχτός και κακός αντίπαλός του:  Ο Ψάρι- Μι!
Ο ήρωάς μας του έδωσε όμως μια με ένα τηγάνι στο κεφάλι και τον άφησε ξερό.
Ο Ψάρι –Νι γύρισε στο σπίτι, στους γονείς και στ’ αδέλφια του κι αφού φάγανε και χορτάσανε είπαν αν πουλήσουν το υπόλοιπο ψάρι στην αγορά. Έβγαλε τόσα λεφτά που αγόρασε καινούργια ρούχα για όλους και δώρα για όλους τους συγγενείς, που στην Κίνα δεν είναι και λίγοι! Γύρισε με λίγα χρόνια αγνώριστός στο χωριό του.

Όμως τίποτε δεν είχε τελειώσει. Όταν ο κακός Ψάρι –Μι συνήλθε από το χτύπημα είδε μπροστά του ένα τζίνι, που του χάρισε μερικά μαγικά δώρα: Ένα σπαθί, μια περικεφαλαία, μια ασπίδα, ένα άλογο κι ένα μαγικό μανδύα που τον έκανε αόρατο…

Ο Ψάρι Νι  βρισκόταν στο σπίτι του και θυμόταν την εποχή που ασχολιόταν με τις πολεμικές τέχνες. Σκεφτόταν πως μάταια είχε κοπιάσει τόσα χρόνια. Δεν του είχαν προσφέρει τίποτε μέχρι τώρα. Ενώ λοιπόν καθόταν μόνος του φτάνει στο σπίτι ο Ψάρι –Μι και χτυπάει την πόρτα. Φορούσε τον μαγικό μανδύα και ήταν αόρατος. Ο Ψάρι – Νι ανοίγει την πόρτα, αλλά δεν βλέπει κανέναν: «Είναι κανείς εκεί;». Όσο τα έλεγε αυτά, ο Ψάρι –Μι μπαίνει στο σπίτι και κλείνει την πόρτα. Ο Ψάρι- Νι νόμιζε πως ήταν ο αέρας…

Όσο γίνονται αυτά, το Τζίνι που έχει μετανιώσει για τα τόσα δώρα που έκανε στον Ψάρι –Μι, αποφασίζει να βοηθήσει τον Ψάρι- Νι. Εμφανίζεται μπροστά του και του χαρίζει μια μάσκα με την οποία θα μπορούσε να βλέπει τον Ψάρι – Νι ακόμη κι αν φορούσε το μαγικό μανδύα. Στο μεταξύ ο σκύλος έχει μυριστεί ότι κάποιος είναι στο σπίτι. Ο Ψάρι – Νι μπαίνει μέσα και χάρη στη μάσκα βλέπει τον Ψάρι – Μι. Καθώς ήξερε –όπως είπαμε- πολεμικές τέχνες ορμάει πάνω του, τον νικάει και τον πετάει από το παράθυρο.

Ο Ψάρι –Μι δείχνει μετανιωμένος. Το τζόνι του ζητάει –για να αποδείξει ότι έχει γίνει καλός- να πάει και να σκοτώσει τον Κινέζικο Δράκο που βασάνιζε την πόλη. Ο Μι πηγαίνει πραγματικά, επιτίθεται στον Δράκο και τον πληγώνει ελαφρά. Τότε όμως εκείνος του λέει πως αν τον αφήσει και γίνουν σύμμαχοι θα τον κάνει βασιλιά της Κϊνας. Ο Μι δέχεται χωρίς δισταγμό. Τραβάει και μια κλωστή από τον μαγικό μανδύα, δένονται οι δυο μεταξύ τους και γίνονται αόρατοι.
Ο βασιλιάς που μαθαίνει τα νέα ξεκινά με στρατό να τους πολεμήσει. Όμως εκείνοι νικούν το στρατό και σκοτώνουν το βασιλιά. Ο Ψάρι – Μι γίνεται εκείνος βασιλιάς.

Ο Νι είναι ο μόνος που  μπορεί να σώσει την Κίνα.  Άδικα σκέφτηκε πως μάταια μάθαινε τόσα χρόνια πολεμικές τέχνες.
Καλεί λοιπόν σε μονομαχία τον Μι στο νησί Αγκαγιάβα. Εκείνος φτάνει μαζί με το δράκο σίγουρος για τη νίκη, όμως ο Ψάρι- Νι ρίχνει το δίχτυ του και τους παγιδεύει. Ο δράκος όμως καταφέρνει να βγάλει την ουρά του και να δώσει ένα τόσο γερό χτύπημα στον Ψάρι- Νι που εξαφανίζεται. Την ίδια στιγμή βγαίνει από τη θάλασσα ένας ψεύτικος ήρωας που ήθελε κι εκείνος να γίνει βασιλιάς. Όμως ο Μι με το μαγικό σπαθί κόβει τα δίχτυα βγαίνει έξω, πολεμάει με τον ψεύτικο ήρωα και τον σκοτώνει…
Ο Νι που τον είχαμε χαμένο καταφέρνει με τις τελευταίες του δυνάμεις να φτάσει στο νησί Κιοβάου. Εκεί στην  ακτή τον βρίσκει η όμορφη Γιακούτσι. Το παίνει σπίτι και περιποιείται τις πληγές του. Όταν ο Νι μετά από μέρες συνέρχεται και βλέπει την όμορφη Γιακούτσι την ερωτεύεται αμέσως. Της ζητάει αν παντρευτούν. Η Γιακούτσι που τον είχε κι αυτή αγαπήσει δέχεται κι έτσι γρήγορα γίνεται ο γάμος. Ζουν ευτυχισμένοι, όταν μια μέρα φτάνει στο νησί μια ομάδα ψαράδων.
Λένε στον Νι αυτά που τραβάνε όλοι από τον Ψάρι- Μι -που έχει γίνει βασιλιάς- και τον δράκο. Του λένε πως μόνον αυτός μπορεί να τους βοηθήσει. Να γίνει αρχηγός του στρατού και να σώσει την Κίνα. Ο Νι δέχεται και ξεκινάει αμέσως. Οργανώνει το στρατό και σε μια μεγάλη μάχη νικάει και σκοτώνει τον Ψάρι –Μι και τον δράκο.

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!



ΥΓ Ευχαριστώ τα παιδιά και τη Ράνια που κατέγραφε αυτά που έλεγε το στόμα τους σαν … πολυβόλο!

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Σαββατοκύριακο στο Ηράκλειο

Συννεφιασμένη Παρασκευή/ μοιάζεις με την Ελλάδα... Ξύπνησα και με αφόρητο πόνο στο ισχίο (ου γαρ έρχεται μόνον!)
Στο ΑΤΜ τα νέα άσχημα: Κανείς δεν έβαλε τίποτα από όσα μου χρωστάει...
Σαν τον τερματοφύλακα στη στιγμή του πέναλντι περιμένω τα νέα χαράτσια...
Κι όμως! Έχω λόγους να χαίρομαι!


Αύριο πηγαίνω στο Ηράκλειο με τη Μαγική Τράπουλα στις αποσκευές μου. Το Σάββατο το βράδυ στις 7μμ θα είμαι στο Φροντιστήριο Μαρκάκη- Μαρκουλάκη  (λεωφόρος Κνωσσού 49) με εκλεκτή παρέα:

-Τη φίλη Χριστίνα Μαρκουλάκη που έχει οργανώσει τα πάντα με άψογο τρόπο
- Τον συγγραφέα, ποιητή και καθηγητή Οικονομικών Νικόλα Σμυρνάκη.  Ποιήματά και κείμενά του έχουν παρουσιαστεί σε διάφορες εκθέσεις τέχνης και φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει τιμηθεί με τρία λογοτεχνικά βραβεία (ποίησης, μυθιστορήματος, διηγήματος). Σύντομα θα εκδοθεί το πρώτο του μυθιστόρημα.
Δικτυακός τόπος: www.islandofman.me
Ο Νικόλας τιμήθηκε πρόσφατα με βραβείο για το καλύτερο διαδικτυακό άρθρο της χρονιάς!
  Στο link που ακολουθεί το video της απονομής του καλύτερου διαδικτυακού άρθρου της χρονιάς "Ο Αναρχικός δάσκαλος"
http://www.islandofman.me/post/23618228339

Το άρθρο βρίσκεται εδώ:
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=5548

-Μια πολύ δραστήρια μαμά -εντός και εκτός διαδικτύου- τη Χαρά Χαραλαμπάκη, της οποίας σκέψεις και δημιουργίες θα 'συναντήσετε' στο εντυπωσιακό ιστολόγιό της:


  Δείτε μόνο πως κατάφερε να φτιάξει το πιο γευστικό βιβλίο:

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Οι κυρίες του μετρό



Πριν από λίγο στο Μετρό...

Νόμιζα πως βλέπω θεατρικό έργο!

Δυο κυρίες κατευθείαν από το κομμωτήριο. Μαλλί βαμμένο ξανθό, ποικιλία χρυσαφικών στο χέρι. Η μια νεάζουσα με μπουφανάκι (πανακρίβου) η άλλη όπως - πρέπει- για την ηλικία μου.

Η πρωτοβουλία ανήκε στη "νεάζουσα". Αλλάζω μόνο τα ονόματα. Τα υπόλοιπα είναι αυθεντικά:

Τζένη: Κανονίζαμε να πάμε στο Ντουμπάι, αλλά με τις εκλογές...
Κική: Αμάν πάλι με τις εκλογές
Τζένη: Δεν μπορούν αυτοί να τα βρούνε... Αλλά έπρεπε να μην πάει να ψηφίσει κανένας μας. Τι τις θέλουν δεύτερες εκλογές;
Κική: Δε νομίζω πως ακυρώνονται
Τζένη: Μωρέ ας μην πήγαινε κανείς μας και θα βλέπανε!
Κική:.....
Τζένη: Να! Είδες τώρα κανέναν "αγανακτισμένο" να βγαίνει να διαμαρτυρηθεί; Αποδεικνύεται πως τους υποκινούσε ο ΣΥΡΙΖΑ! 
Κική: Δίκιο έχεις!
Τζένη: Είχανε καλομάθει όλοι τόσα χρόνια. Και λένε όλοι "τα παιδιά" και "τα παιδιά". Σιγά τα κακομαθημένα μην πάθουν τίποτα. Εγώ είμαι και στο Δήμο κι άρχισαν αυτά πως δήθεν πεινάνε στα σχολεία. Εντάξει δεν έχουν να τους δώσουν πέντε ευρώ για τη καντίνα, αλλά ας φτιάξουν μια τυρόπιτα να τους δώσουν! Μη μου πεις ότι δεν μπορούν να φτιάξουν μια τυρόπιτα στο σπίτι...
Κική: Είχαν μάθει τόσα χρόνια με τα χαρτζιλίκια και τους κακοφαίνεται!
Τζένη: Και όλοι κλάιγονται συνέχεια. Ακόμη κι αυτοί που έχουν λεφτά. Τα φυλάνε. Δεν πάνε να πιούν έναν καφέ να κινηθεί η αγορά! Όλα χάλια τα βλέπουν και κλαίγονται...
Κική (μετά από λίγα δεύτερα σιωπής): Τα μαλλιά σου που τα έφτιαξες;
Τζένη: Α, είναι μια καινούργια που κάνει έκπτωση και πάμε όλες εκεί. Την "άλλη" την αφήσαμε. Εμ, κυρά μου, κρίση έχουμε πρέπει να προσαρμοστείς!
Κική: Πες μου να πάω κι εγώ!

Εδώ κατέβηκα, με την πίεση να χτυπάει κόκκινο κι έτσι έχασα τα υπόλοιπα....

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Προεκλογικό.... μανιφέστο!



Διαβάζω και βλέπω ειδήσεις, όπου σημαντικά θέματα θεωρούνται τα αγγλικά του Τσίπρα, το πως ακριβώς είπε το Ολαντρέου, το αν θα μας πάρουν τις καταθέσεις (ποιές;)...

Την ίδια στιγμή, ζω όπως όλοι τη σκληρή καθημερινότητα. Από τις 20 Οκτωβρίου χωρίς μόνιμη απασχόληση, γράφω σε μερικά περιοδικά και έχω μήνες να πληρωθώ... Παρ' όλα αυτά οι υποχρεώσεις τρέχουν. Το ένα χαράτσι πάνω στο άλλο, κρατήσεις υπέρ ΟΑΕΔ (όπου δεν δικαούμαι να πάρω κάποιο επίδομα επειδή δούλευα με ψευδεπίγραφη σύμβαση έργου).

Προεκλογικά διορίστηκαν στις θέσεις όπου δουλέυαμε εγώ και άλλοι συνάδελφοι, άνθρωποι με ανύπαρκτα προσόντα...

Συναντώ πια μόνο ανέργους, ανθρώπους σε κατάθλιψη...

Επειδή δεν τα έφαγα μαζί με τις συμμορίες του Πάγκαλου, Τσοχατζόπουλου, Διαματνοπούλου και των άλλων μπουμπουκιών του ΠΑΣΟΚ. Δεν συμμετείχα σε οφ σορ όπως ο Βουλγαράκης. Δεν ήμουνα στο πάρτι του Βατοπεδίου, ούτε γνώριζα τους κουμπάρους της ΜΕΒΓΑΛ. Δεν μου έβαλε τζάμπα τηλέφωνα η Ζίμενς -όπως συνέβη στα μέλη γνωστής πολιτικής οικογένειας... Δεν πήρα μίζες...

Δουλεύω 25 χρόνια ως δημοσιογράφος και ούτε καταθέσεις έχω, ούτε βίλες με πισίνες, ούτε εξοχικό στην Πάρο, ούτε Καγιέν... Μήπως είμαι ηλίθιος;

Δεν έχω 2, 3 και 4 θέσεις εργασίας. Δεν μάζεψα μια περιουσία από την Κρατική τηλεόραση για να κουνάω το δάχτυλο και υποκριτικά να ανησυχώ για το ...διογκωμένο Δημόσιο...

Πονάω για τους ανθρώπους που χάνουν το κουράγιο τους και αυτοκτονούν. Όπως ένας πολύτεκνος μόλις χθες, που τα κανάλια μας ασχολιόντουσαν με το πως θα προβάλλουν τις γελοιότητες για Ολαντρέου, έβαλε τέλος στη ζωή του. Έκοψε τις φλέβες του και έφυγε ήσυχα δίπλα σε ένα πάρκο που έπαιζαν παιδιά. Έφυγε με αυτές τις φωνές στα αυτιά του...

....Και όχι με τις κραυγές ενός σάπιου, πεθμένου συστήματος. Κοράκια, παχύδερμα, δεκαετίας απομυζούσαν τη χώρα. Εξαπατούσαν, αποκοίμιζαν συνειδήσεις πετώντας μερικά ψίχουλα από το τραπέζι με το πλούσιο γεύμα τους...

...Διαφημιστές που πουλούσαν αέρα παριστάνουν τους φρέσκους, τους τιμητές.

...Τρέμουν. Κράζουν... Φοβούνται πως θα χάσουν την "κουτάλα μαζί με τα ζουμιά"...

Σε γνωστή, γνωστότατη τράπεζα κάλεσαν τους εργαζόμενους ζητώντας τους να μην ψηφίσουν ...ΣΥΡΙΖΑ. Και όχι μόνο: Να ζητούν το ίδιο και από τους πελάτες!

Αν φύγουν τα Μηνονιακά κόμματα, φοβούνται πως θα σταματήσουμε να τρέφουμε αυτές τις βδέλλες, πληρώνοντας απίστευτους τόκους, δίνοντας δισεκατομμύρια ενισχύσεις στις αποτυχημένες επιχειρήσεις τους....

Πολλοί από τους διοργανωτές των πάρτι αυτών των 38 ετών τώρα παριστάνουν τους χρεωκοπημένους. Χωρίς επιπτώσεις και με αλώβητη την περιουσία τους...

Οι άλλοι ετοιμάζονται να πουλήσουν κομμάτι - κομμάτι αυτή τη χώρα, λες και είναι ιδιοκτησία τους...

Για πρώτη φορά ο ελληνικός λαός ξεπέρασε τους φόβους του και τόλμησε! Λύσσαξαν.... Αφρούς βγάζουν. Επιστρετεύουν την πολυετή εμπειρία τους και εκτοξεύουν λάσπη με τους κουβάδες. Όσο δεν "τσιμπάμε" ανεβάζουν τη δόση...

Πείθουν άραγε κανένα σε μια χώρα κατεστραμμένη;

Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και έχω ψηφίσει κατά καιρούς ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Πάντα ήμουν ενεργός πολίτης και είχα άποψη για τα πράγματα...

Βλέπω πως τώρα ανοίγεται μπροστά μας η Ελπίδα. Υπάρχουν κόμματα που σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, με ειλικρίνεια ή όχι στέκονται πλάι στις ανάγκες του λαού...

Υπάρχουν και αυτοί που στήριξαν και εξακολουθούν να στηρίζουν τη βαρβαρότητα.Πιστοί υπηρέτες ξένων συμφερόντων που θέλουν και μέτωπα για την ... πατρίδα. Έτσι έλεγαν και οι Χίτες στην Κατοχή... Τομ θυμίζω γιατί τόλμησαν να βάλουν στο στόμα τους ακόμη και το Μανώλη Γλέζο. Ας είχαν μια τρίχα από τη λεβεντιά και το κουράγιο του!

Ξέρω τι δεν θα ψηφίσω σίγουρα: Τη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, τα κόμματα που κατέστρεψαν τη χώρα: ΠΑΣΟΚ -ΝΔ. Το ακροδεξιό ΛάΟΣ. Τα ακόμη ακροδεξιότερα -με σοφιστικέ περιτύλιγμα Δράση και Δημιουργία...

Αυτό είναι το Μαύρο Μέτωπο: Κανείς άνεργος, κανείς εργαζόμενος, κανείς συντξιούχος δεν πρέπει να δώσει ούτε μια ψήφο...

Από εκεί και πέρα κάθε ψήφος είναι για την Ελπίδα... ΄Προσωπικά θεωρώ πως σε αυτή τη συγκεκριμένη συγκυρία οι Αντι μνημονιακές δυνάμεις θα έπρεπε να είναι ενωμένες σε ένα Μέτωπο με επικεφαλής το Μίκη Θεοδωράκη και το Μανώλη Γλέζο. Εφόσον αυτό δεν έγινε δυνατό είναι σημαντικό να ενισχυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Και όσο κι  αν  μοιάζει αντιφατικό θα ήθελα να δω με ψηλά ποσοστά το ΚΚΕ, τους Οικολόγους, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ακόμη και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Κρατάω μια επιφύλαξη για τη ΔΗΜΑΡ και την επαμφοτερίζουσα στάση της...

...Το γερασμένο πολιτικό σύστημα, διεφθαρμένο απ' άκρη σ' άκρη πρέπει να τελειώνει... Τι νομίζετε ότι θα κάνουν την επόμενη μέρα αν κερδίσουν τις εκλογές; Τα ίδια και τα ίδια. Ακόμη και αυτή τη στιγμή διορίζουν, μεταθέτουν, δίνουν δουλειές...

Θα μιλούσαν ποτέ για "επαναδιαπραγμάτευση" αν δεν είχαν ηττηθεί; Μόνο η ακόμη πιο βαριά ήττα θα τους δώσει το μάθημα που χρειάζονται...

Ας επιστρατεύουν κάθε γελοίο Πλεύρη, ας τρέχουν να πάρουν χρίσματα στο Παρίσι (πολύ καλοστημένη η δουλειά Ευάγγελε)....

Εκατομμύρια Ελλήνων δεν έχουν τίποτε να χάσουν παρά μόνο τη δυστυχία στην οποία μας βυθίζουν...

Όσοι έχουμε παιδιά έχουμε υποχρέωση και απέναντί τους να χτίσουμε ένα μέλλον με ελπίδα και όχι ένα "βασίλειο του φόβου"...

Ο Καστελλιώτης... Σπάιντερμαν!!!


Η φαντασία των παιδιών μας εκπλήσσει πάντα. Να λοιπόν, πως μετά την αφήγηση της ιστορίας του χωριού στα παιδιά, ο Σπάιντερμαν άλλαξε εθνικότητα:
 
Αλέξανδρος ο Αράχνης

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα όμορφο μικρό χωριουδάκι, τα Καστέλλια ζούσε ο Λιαράκης. Ένας ψευτοήρωας!!! Κορόιδευε όλους τους χωριανούς με τα ψευτοκαμώματά του! «Σκότωνε με τη φαντασία του λύκους, τα έβαζε με άγριες αρκούδες, νικούσε τα λιοντάρια...»

Ώσπου μια μέρα εμφανίστηκε στο χωριό ο Αλέξανδρος ο Αράχνης*. Είχε έρθει από μια άλλη πολιτεία κι ήταν πολύ κουρασμένος. Άκουσε τον Λαιράκη και κατάλαβε…
Ο Λιαράκης τόλμησε να τον προκαλέσει σε μονομαχία!
Ο Αλέξανδρος ο Αράχνης που δεν του άρεσαν οι μάχες, του ζήτησε να πολεμήσουν με το μυαλό τους…
Οι Καστελλιώτες θα τους ρωτούσαν να μιλήσουν για το χωριό και τι θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερο γι’ αυτό! Να ομορφύνουν, να το αναδείξουν, να του ξαναδώσουν ζωή!!!
Ο Λιαράκης τότε, που δεν ήξερε τίποτε άλλο από το να κοροϊδεύει τον κόσμο, έχασε τη μάχη του μυαλού & των γνώσεων κι αναγκάστηκε αν δεχθεί την ήττα του.
Οι χωριανοί τότε χάρισαν στον Αλέξανδρο πολύτιμα μαγικά δώρα για να τον ευχαριστήσουν!
Μερικά από αυτά ήταν:
-Το μαγικό νερό μιας πηγής που σε ξαναζωντανεύει
-Τα χρυσά στάχια που χαμογελούν στον ήλιο
-Οι μαγικοί καρποί ενός δέντρου
-Το πράσινο χαλί που ξεδιπλώνεται σε κάθε σου βήμα κι ο γαλανός ουρανός που σε αγκαλιάζει, χαρίζοντάς σου ξενοιασιά.
Έπειτα απ’ όλα αυτά, ο βασιλιάς του χωριού εκτιμώντας τον Αλέξανδρο που δέχτηκε ταπεινά τα δώρα της φύσης και όχι τα υλικά αγαθά που όλοι οι άλλοι θα περίμεναν, του χάρισε το μεγαλύτερο απ’ όλα τα δώρα: Την αγάπη της μονάκριβης κόρης του, της πριγκίπισσας Αριάδνης, για να τον συντροφεύει σε όλη του τη ζωή!

ΥΓ. Για την προσπάθεια που κάναμε στο χωριό, διαβάστε κι εδώ




Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Διατροφικές συμβουλές & πεντανόστιμες συνταγές για επιτυχία στις εξετάσεις!!!

Με τη βοήθεια του Ευάγγελου Ζουμπανέα, Διατροφολόγου – Διαιτολόγου, μέλους της επιστημονικής ομάδας ΔΙΑΤΡΟΦΗ  (www.diatrofi.gr)


Πριν από λίγο καιρό    βρέθηκα καλεσμένος από ένα σύλλογο γονέων. Το ζήτημα ήταν πώς να βοηθήσουν τα παιδιά τους στο διάβασμα. Καθώς προετοιμαζόμουν για την ομιλία, αφού συζήτησα με διάφορους ειδικούς και συμβουλεύτηκα άρθρα και βιβλία, κατέληξα στο ζήτημα της διατροφής, που αν και παίζει καθοριστικό ρόλο και στην απόδοση του παιδιού στο σχολείο, οι επιπτώσεις της δεν έχουν ερευνηθεί επαρκώς. Κι όμως η σωστή διατροφή μπορεί να βοηθήσει όπως θα δούμε και στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου και στη συγκέντρωση του παιδιού και τελικά να βελτιώσει την ικανότητα του για μάθηση και την απόδοση του στο σχολείο.


            Η σημασία της επαρκούς διατροφής πρωί-μεσημέρι-βράδυ.
            Έχει αποδειχθεί πλέον σε εκατοντάδες έρευνες ότι η σωστή διατροφή, το πρωί, συμβάλλει στη διαφοροποίηση του δείκτη ευφυΐας και της ικανότητας μάθησης μεταξύ παιδιών που είχαν φάει ένα πλούσιο πρωινό και αυτών που ήταν νηστικά ή είχαν φάει κάτι πρόχειρο.
            Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι η απόδοση των παιδιών που δεν έχουν καταναλώσει ένα καλό πρωινό μειώνεται ολοένα και περισσότερο με το πέρασμα της ώρας.
            Αυτό οφείλεται πολύ απλά στην ποιότητα της ενέργειας που κρύβουν οι διάφορες τροφές. Ένας καλός συνδυασμός από τροφές με υψηλή ποιότητα ενέργειας θα φέρει ασφαλώς και το ανάλογο αποτέλεσμα.
            Για να καταλάβετε καλύτερα, σας φέρνω το απλό παράδειγμα της βενζίνης που χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητα.
            Τα αυτοκίνητα νέας τεχνολογίας χρησιμοποιούν την «αμόλυβδη», ενώ τα υπόλοιπα τη «σούπερ». Υπάρχει, βέβαια, και η «απλή», που φαινομενικά μπορεί να κινήσει ένα αυτοκίνητο, αλλά, ταυτόχρονα, το δυσκολεύει, ενώ η παρατεταμένη χρήση της επιφέρει καταστροφή του κινητήρα.
            Ο οργανισμός χρειάζεται λοιπόν καλά «καύσιμα» για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά και οι τροφές είναι το μέσον για να τα προμηθευτεί. Και όσο καλύτερα καύσιμα έχει στη διάθεσή του τόσο αποτελεσματικότερα θα μπορέσει να τα αξιοποιήσει για τη σωστή λειτουργία του νου του, τη σωστή θρέψη και κατ’ επέκταση, τη σωστή του ανάπτυξη.
           

            Η ανάγκη του σώματος και για το τελευταίο θρεπτικό συστατικό
            Ο οργανισμός, όπως γνωρίζουμε, έχει ανάγκη απ’ όλα τα θρεπτικά συστατικά που μπορεί να του διαθέσει η φύση. Οι πρωτεΐνες, οι υδατάνθρακες, τα λίπη , οι διαιτητικές ίνες, οι βιταμίνες και τα μέταλλα πρέπει να συμμετέχουν στη διατροφή αρμονικά και με συγκεκριμένες  αναλογίες μεταξύ τους,  ώστε να υπάρξει ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν για τον οποιονδήποτε λόγο μια τροφή ή ένας συνδυασμός τροφών παρέχει ένα μέρος μόνο από τα παραπάνω, αδιαφορώντας για την αρμονική τους συνύπαρξη, τότε, μακροχρόνια, θα συμβεί ότι και με το αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί «απλή» βενζίνη, ενώ είναι κατασκευασμένο να λειτουργεί με την καλύτερη.
           
Η διατροφή των μαθητών στο σχολείο είναι και πρέπει να είναι σε απόλυτη συνάρτηση με τη διατροφή τους στο σπίτι. Το καλό πρωινό, δηλαδή, είναι θεμελιώδους σημασίας. Αυτό σημαίνει ότι ο συνδυασμός των τροφών που θα δοθούν στο παιδί για  το πρωινό του γεύμα και, στη συνέχεια, στο κολατσιό του στο σχολείο θα πρέπει να το εφοδιάσει επαρκώς με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
Το πρωινό αυτό θα πρέπει να αποτελείται από ένα φυσικό χυμό φρούτων, σε αποχυμωτή, που να περιέχει και καρότο, ώστε να εξασφαλίζουμε μια καλή δόση βιταμινών C και Α και στη συνέχεια, θα πρέπει να συνοδεύεται από μια μερίδα δημητριακών πλήρους άλεσης όπως κουάκερ, μούσλι, βρασμένο στάρι, γαρνιρισμένα πάντα  με άφθονους ανάλατους ξηρούς καρπούς και φρέσκα ή ξηρά φρούτα ή μια ή δύο φέτες ψωμί ολικής άλεσης με βούτυρο και μέλι. Επίσης, ένα αβγό συνοδευόμενο από ψωμί ολικής άλεσης ή από τοστ με ψωμί ολικής άλεσης θα αποτελούσε θαυμάσια ιδέα. Με οποιαδήποτε απ’ αυτές τις εναλλακτικές λύσεις εξασφαλίζουμε μια μεγάλη ποσότητα θρεπτικών συστατικών όπως πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα και φυτικές ίνες.
Όταν λοιπόν, το παιδί δεν παίρνει κολατσιό από το σπίτι, θα πρέπει να μπορεί να βρει στην καντίνα του σχολείου του παστεριωμένο γάλα σε ατομική συσκευασία, σάντουιτς ή τοστ από ψωμί ολικής άλεσης με τόνο ή άπαχο ζαμπόν και τυρί άριστης ποιότητας – που θα περιέχουν επίσης, και ένα κομμάτι μαρούλι ή ντομάτα ή πιπεριά – επίσης, τουλάχιστον έτοιμους φυσικούς χυμούς χωρίς ζάχαρη και οπωσδήποτε, χωρίς ανθρακικό, φρυγανιές, κουλούρια ή σταφιδόψωμα από αλεύρι ολικής άλεσης.
           
Η συχνότητα και η ποιότητα των γευμάτων.
Τα γεύματα θα πρέπει να είναι πολύ ελαφρά στη σύνθεσή τους. Ένα βαρύ γεύμα προκειμένου να αποδομηθεί από τον οργανισμό μας απαιτεί μεγάλες ποσότητες αίματος που κατευθύνονται προς το στομάχι. Αυτό έχει ως συνέπεια να στερείται η σωστή αιμάτωση από όλα τα όργανα  του σώματος και φυσικά και από τον εγκέφαλο. Αυτό που συμβαίνει τελικά είναι να μας πιάνει υπνηλία και αν δεν πάμε για ύπνο η απόδοσή μας θα είναι αρκετά περιορισμένη. Επίσης το καλό μάσημα των τροφών βοηθά στην καλύτερη αποδόμηση των τροφών άρα και στην ταχύτερη πέψη τους. Τα πολλά υγρά ταυτόχρονα με τα γεύματα αραιώνουν τα πεπτικά υγρά και δυσκολεύουν τη χώνεψη. Νερό είναι χρήσιμο να πίνουμε 5-10 λεπτά  πριν την έναρξη του γεύματος – ώστε να μη διψάμε μετά – και κατά τη διάρκεια του γεύματος έως και μία ώρα μετά από ελάχιστο έως καθόλου. Ακόμα και το νερό θα πρέπει να το πίνουμε με μικρές γουλιές που θα τις κρατάμε λίγο στο στόμα  πριν τις καταπιούμε. Με τον τρόπο αυτό ενυδατώνεται και αξιοποιεί καλύτερα το νερό το σώμα μας. Ας μην ξεχνάμε πως το σώμα μας περιέχει 50-60% νερό και τα κύτταρά μας υπάρχουν σε περιβάλλον υγρασίας. Ένας καλά ενυδατωμένος οργανισμός μεταφέρει με ευκολία θρεπτικά συστατικά στον πυρήνα του κυττάρου και αποβάλει τα παραπροϊόντα της θρέψης. Εφόσον οι τροφές που καταναλώνουμε είναι πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά, τότε συνδυασμό με την καλή ενυδάτωση του  σώματός μας θα αποτελέσουν το μυστικό της σωματικής και πνευματικής ευεξίας του σώματός μας.  Άφθονο νερό λοιπόν αλλά και τροφές που περιέχουν αρκετό νερό όπως τα φρέσκα φρούτα και οι χυμοί θα μας εξασφαλίσουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πολύτιμες τροφές για έξυπνους μαθητές
Οι πιο πολύτιμες τροφές για το διάβασμα και την καλή απόδοση στο σχολείο είναι όσες περιέχουν πρωτεΐνες, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και βιταμίνες Β. Τα ψάρια, και μάλιστα τα πιο λιπαρά από αυτά, όπως η σαρδέλα, το σκουμπρί, ο κολιός, περιέχουν  τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που είναι απαραίτητα για τους νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου και βοηθούν στη συγκέντρωση της προσοχής. Οι ειδικοί συνιστούν τη συχνή κατανάλωση των ψαριών, ακόμη και τρεις έως τέσσερις φορές την εβδομάδα
Ο φλοιός των δημητριακών προσφέρει τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β, κυρίως τη Β1, τη Β6 και το φυλλικό οξύ που είναι απαραίτητες για τον εγκέφαλο. Προτείνεται λοιπόν τα παιδιά να καταναλώνουν πέντε έως έξι φορές την ημέρα μαύρο ψωμί, καστανό ρύζι, ζυμαρικά ολικής αλέσεως, πατάτες και δημητριακά.
Να σημειώσουμε ακόμη, ότι σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει πάνω στο θέμα της βελτίωσης της μνήμης, που είναι απαραίτητη για τη μαθησιακή διαδικασία, βρέθηκε ότι:
-Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που βρίσκονται στα φρούτα (φρέσκα και αποξηραμένα) και τα φρέσκα πράσινα φυλλώδη λαχανικά βελτιώνουν τη διαδικασία της μνήμης.
-Τροφές όπως τα αυγά και το συκώτι που είναι πλούσιες σε χολίνη ενδυναμώνουν τη μνήμη και ενισχύουν τη δυνατότητα συγκέντρωσης. Το αυγό είναι επίσης σημαντική πηγή λεκιθίνης που έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στις πνευματικές λειτουργίες.
Τέλος, είναι γνωστό από παλιά ότι ο σίδηρος βελτιώνει την πνευματική απόδοση και προλαμβάνει τα μαθησιακά προβλήματα στα παιδιά. Σε κατάσταση έλλειψης σιδήρου παρουσιάζεται μειωμένη αντίληψη και ικανότητα μάθησης. Καλές πηγές σιδήρου είναι το συκώτι, το κρέας και το αυγό.


Τα «δεν πρέπει» του έξυπνου μαθητή

Σημαντικό δεν είναι μόνον να γνωρίζει κανείς τι πρέπει να τρώει, αλλά και τι πρέπει να αποφεύγει. Διαβάζοντας το βιβλίο της συμβούλου του Βρετανικού Υπουργείου Παιδείας Sue Palmer «Τοξική παιδική ηλικία», άρχισα να ανησυχώ…
Έμαθα ότι η διατροφή που είναι πλούσια σε ζάχαρη, αλάτι, πρόσθετα και λιπαρά, έχει -εκτός των άλλων- και καταστροφικές επιδράσεις στον εγκέφαλο, κάτι που για ευνόητους λόγους δεν συζητείται επαρκώς.
Σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το 2003 στη Γερμανία με θέμα τη μάθηση και τη λειτουργία του εγκεφάλου κατέληξαν στο συμπέρασμα πως αν δεν προσέξουμε τη διατροφή των παιδιών μας στο μέλλον θα βρεθούμε αντιμέτωποι με εκφυλιστικές παθήσεις του εγκεφάλου που σχετίζονται άμεσα με τις μαθησιακές δυσκολίες.
Η ζάχαρη δίνει ένα άμεσο αίσθημα τόνωσης το οποίο μπορεί να κάνει πολλά παιδιά υπερκινητικά και παρορμητικά με αποτέλεσμα να μη μπορούν να ησυχάσουν στο σχολείο και να παρακολουθήσουν το μάθημα. Όμως το αίσθημα αυτό υποχωρεί γρήγορα κάνοντας τα παιδιά να θέλουν ακόμη περισσότερη ζάχαρη. Το παιδί νιώθει πεσμένο και κακοδιάθετο και καταφεύγει στα γλυκίσματα για να πάρει τη ζάχαρη που χρειάζεται.
Μελέτες σε παιδιά που πάσχουν από σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας ή από δυσλεξία, συχνά συνδέουν τις διαταραχές αυτές με ελλείψεις σε μεταλλικά στοιχεία και βιταμίνες, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πωλήσεις συμπληρωμάτων διατροφής. Σε μια ισορροπημένη διατροφή, αυτά τα συμπληρώματα δεν είναι απαραίτητα.
Σε μια αξιολόγηση 283 δημοφιλών σνακ για παιδιά που πραγματοποιήθηκε το 2004 διαπιστώθηκε ότι περιέχουν κατά μέσο όρο περισσότερα από πέντε πρόσθετα. Το 70% περιέχει βελτιωτικά γεύσης και το ένα τρίτο χρωστικές ουσίες.
Τα πρόσθετα αυτά ελέγχονται χωριστά το καθένα, αλλά οι έρευνες για τη συνδυασμένη δράση τους είναι σχεδόν ανύπαρκτες...
Ο γνωστός βρετανός διατροφολόγος Patrick Holford σημειώνει : "Παρατηρούμε εξωφρενικές ανισορροπίες στη χημεία του εγκεφάλου οι οποίες προκαλούνται από το είδος των τροφών που εκατομμύρια παιδιά καταναλώνουν στις μέρες μας...."
Τα λιπαρά οξέα που περιέχονται στα επεξεργασμένα λίπη δεν λιπαίνουν τον εγκέφαλο όπως γίνεται με τα φυσικά λιπαρά οξέα. Στην πραγματικότητα αναστέλλουν τη λειτουργία του. Έρευνες έδειξαν ότι τα επεξεργασμένα λίπη δυσχεραίνουν την επικοινωνία των εγκεφαλικών κυττάρων... 
Η Άλεξ Ρίτσαρντσον βιολόγος- ερευνήτρια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης σημειώνει: "Κάθε φορά που τα παιδιά τρώνε πατατάκια, μπισκότα ή κέικ γεμίζουν το σώμα τους με τοξικά λίπη... Αντικαθιστούν τα απαραίτητα λιπαρά που χρειάζεται ο εγκέφαλος και το σώμα τους για να λειτουργήσουν σωστά, με λιπαρά που "μπλοκάρουν" το μηχανισμό".


ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Επειδή όπως έχουμε διαπιστώσει ο κύριος Ζουμπανέας δεν μένει μόνο στη θεωρία, μας προτείνει και μια σειρά από συνταγές για «έξυπνους μαθητές». Πολλές ακόμη συνταγές θα βρείτε στο βιβλίο που έχει γράψει μαζί με τον Μανώλη Μανωλαράκη «Τι καλό θα μαγειρέψεις σήμερα μαμά;»
Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το βιβλίο του «Διατροφική Νοημοσύνη» από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Η ανάγνωση του έδωσε πολλές ιδέες και για το γράψιμο των σκέψεων που διαβάσατε.

ΑΥΓΑ ΣΤΟΝ ΑΤΜΟ

Για 2 μερίδες χρειαζόμαστε
3 χωριάτικα αυγά
2 φέτες άπαχο τυρί του τοστ
1 φέτα ζαμπόν γαλοπούλα
1 μέτρια ντομάτα κομμένη σε λεπτές στρογγυλές φέτες
1 μικρό κρεμμύδι (προαιρετικά) κομμένο σε  λεπτές στρογγυλές φέτες
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
ρίγανη ή θυμάρι, αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Το δημιουργικό μέρος
Σε αντικολλητικό τηγάνι απλώνουμε το ελαιόλαδο ώστε να καλύψουμε όλη την επιφάνεια. Ξεκινάμε με δυνατή φωτιά και στρώνουμε πρώτα τις φέτες με το κρεμμύδι και έπειτα τις φέτες με τη ντομάτα καλύπτοντας όσο το δυνατόν το κεντρικό μέρος της επιφάνειας του σκεύους. Στη συνέχεια προσθέτουμε αυγά προσέχοντας να μην σπάσουν οι κρόκοι. Γύρω από τους κρόκους προσθέτουμε διάσπαρτα σε μικρά κομμάτια το τυρί και το ζαμπόν γαλοπούλας. Προσθέτουμε λίγο αλάτι, μισό κουταλάκι ρίγανη, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και σκεπάζουμε είτε με το αντίστοιχο γυάλινο καπάκι του σκεύους είτε με ένα φαρδύ πιάτο. Χαμηλώνουμε τη φωτιά στο ελάχιστο και έπειτα από 4 – 5 λεπτά το φαγητό μας είναι έτοιμο. Ελέγχουμε κατά τη διάρκεια του ψησίματος τους κρόκους των αυγών έτσι ώστε όταν το κατεβάσουμε από τη φωτιά να είναι σχεδόν μελάτοι για να μπορούμε να βουτήξουμε τη μια φέτα ψωμί που δικαιούμαστε με αυτό το πεντανόστιμο πιάτο.

Κεμπάπ από το πουθενά

Τα υλικά μας.
Ένα περισσευούμενο μπιφτέκι
Μια πίτα από σουβλάκι κατά προτίμηση ολικής άλεσης
Τέσσερις φέτες ντομάτα
Δυο κουταλιές της σούπας άπαχο γιαούρτι τύπου στραγγιστό
Μια κουταλιά της σούπας ψιλοκομμένο αγγουράκι, φρέσκο ή ξερό κρεμμύδι και μαϊντανός που το ανακατεύουμε με το γιαούρτι

Το δημιουργικό μέρος
Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 200ο
Στρώνουμε πάνω στην πίτα το γιαούρτι.
Απλώνουμε από πάνω τις φέτες με τη ντομάτα.
Κόβουμε σε λεπτές φέτες το μπιφτέκι και το απλώνουμε πάνω από τα υπόλοιπα υλικά και προσθέτουμε λίγη ρίγανη και ελάχιστο αλάτι.
Βάζουμε την πίτα σε ένα ταψάκι που το τοποθετούμε στο κέντρο του φούρνου και σε 5 – 10 λεπτά έτοιμο ένα κεμπάπ από το πουθενά

Ομελέτα Ρολό με Κρητικό Παξιμάδι

Κι όμως η συνταγή που ακολουθεί είναι ένα πλήρες γεύμα κι αν δεν μπορείς να χορτάσεις με ένα πλήρες γεύμα τότε το πρόβλημα έχει να κάνει με το σύνολο των θρεπτικών συστατικών που απουσιάζουν από την καθημερινή διατροφή σου. Συνδύασέ τη με ένα φρέσκο χυμό αν την εντάξεις στο πρωινό σου ή με μια μικρή σαλάτα αν αποτελέσει το μεσημεριανό ή το βραδινό σου και τότε σίγουρα πριν περάσουν 20 λεπτά θα έχεις πραγματικά χορτάσει.


Υλικά για 2 μερίδες
2 αυγά
½  Κρητικό παξιμάδι τριμμένο στο multi
2 κουταλιές της σούπας τριμμένη γραβιέρα ή τριμμένη φέτα
2 κουταλιές της σούπας γάλα εβαπορέ ή φρέσκο
4 πολύ λεπτές φέτες ντομάτα
4 ψιλοκομμένες ελιές
2 κουταλιές ελαιόλαδο
λίγη ρίγανη, αλάτι και πιπέρι
Δημιουργία
Χτυπάμε τα αυγά με το γάλα και προσθέτουμε το τριμμένο παξιμάδι και τα μυρωδικά
Σε αντικολλητικό τηγάνι με καπάκι, ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και προσθέτουμε το μίγμα των αυγών. Μόλις απλώσει προσθέτουμε τις φέτες ντομάτα, το τυρί και τις ελιές. Χαμηλώνουμε τη φωτιά στο ελάχιστο και ψήνουμε για 5 περίπου λεπτά με σκεπασμένο το καπάκι. Στη συνέχεια βγάζουμε το τηγάνι από τη φωτιά και αφού περιμένουμε 5 λεπτά να σφίξει η ομελέτα και στη συνέχεια τη τυλίγουμε προσεκτικά σε ρολό και την μοιράζουμε στα δύο. Συνοδεύεται με μια φέτα ψωμί ολικής άλεσης, ένα φρέσκο χυμό και το γεύμα αυτό μπορεί να αποτελέσει και ένα θαυμάσιο πρωινό μαζί με τον καφέ σας ή ένα φλιτζάνι αρωματικό τσάι.


Σταφιδόψωμο με κουάκερ
Ένα πολύ θρεπτικό σνακ που μπορεί να αποτελέσει τέλεια λύση για το πρωινό σας σε συνδυασμό με ένα ποτήρι γάλα μας παρέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες του συμπλέγματος Β και φυλικό οξύ. Τα δημητριακά πρέπει να είναι η βάση της διατροφής μας και να καταναλώνονται καθημερινά σε όσο το δυνατό περισσότερο αγνή μορφή όπως είναι το κουάκερ

ΥΛΙΚΑ:
*   200γρ αλεύρι για όλες της χρήσεις (ή μισό ολικής και μισό λευκό)
*   100γρ κουάκερ
*   ένα φακελάκι ξηρή μαγιά
*   150ml χλιαρό γάλα
*   δυο κουταλιές της σούπας μέλι
*   μια κουταλιά του γλυκού αλάτι
*   μια κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
*   ½ κούπα σταφίδες ξανθές
*   δυο κουταλιές της σούπας χονδροτριμμένο καρύδι
*   ένα κρόκο αυγού
*   μισή κουταλιά του γλυκού κανέλλα σκόνη
*   μισή κουταλιά του γλυκού ζάχαρη

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
     Ανακατεύεται το αλεύρι με το κουάκερ.  Διαλύεται στο γάλα την μαγιά και την προσθέτετε στο αλεύρι.  Προσθέτετε το μέλι, το αλάτι, το ελαιόλαδο, τις σταφίδες και το καρύδι και ζυμώνεται πολύ καλά.  Ίσως να χρειαστεί να προσθέσετε λίγο αλεύρι ακόμα ή λίγο γάλα να πετύχετε μια ζύμη μαλακή.  Αφήνετε για 30 λεπτά σε ζεστό μέρος το μίγμα να ξεκουραστεί. 
     Ζυμώνεται 4-5 ψωμάκια και τα βάζετε σε λαδωμένο ταψί.  Τα αλείφετε με το αυγό που προηγουμένως έχετε αραιώσει με λίγο νερό και πασπαλίζετε το μίγμα με την κανέλα και την ζάχαρη.  Ψήνετε στους 200 βαθμούς για 30 λεπτά περίπου.   

Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Η ελπίδα θα νικήσει το φόβο!

Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ' τη Γη ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της

Ο.Ελύτης, Μαρία Νεφέλη 




Ο Βένιος Αγγελόπουλος, σήμερα, στην τελευταία σελίδα του Δρόμου, κλείνοντας το κείμενό του γράφει: "Η ελπίδα πρέπει να νικήσει το φόβο"... Σκέφτομαι πως το πραγματικό δίλημμα αυτών των εκλογών είναι ακριβώς αυτό:
Ελπίδα εναντίον φόβου

Το μέτωπο των δυνάμεων που κυβερνούν δεκαετίες τώρα την Ελλάδα, ποντάρουν στο φόβο. Εκεί έχουν ρίξει όλες του τις δυνάμεις. Το φόβο αυτό καλλιεργούν τα Μέσα Ενημέρωσης, το φόβο αυτό υποδαυλίζουν οι Ηγέτες της ΕΕ, οι υπεύθυνοι του ΔΝΤ...
Με το φόβο πάνε να σκοτώσουν την ελπίδα που γεννιέται...
Οι δυνάμεις που αγωνίζονται κατά του Μνημονίου, είναι οι δυνάμεις της ελπίδας, μέσα στην ποικιλοχρωμία και στις αντιφάσεις τους...
Οι δυνάμεις του Μνημονίου,είναι οι δυνάμεις που ποντάρουν σε ό,τι νεκρό υπάρχει μέσα μας. Σε ό,τι ποταπό. Στους φόβους και στην ανασφάλειά μας. Δεν είναι τυχαίο πως τους ψήφισαν ομαδικά οι άνω των 70 ετών...
Οι υπόλοιποι θέλουν να χτίσουν. Ποντάρουν στη δύναμη που έχουμε ως λαός να ορθωθούμε από τις στάχτες. να ανοίξουμε νέους δρόμους. Φυσικά και λάθη γίνονται και αντιφάσεις υπάρχουν και πισωγυρίσματα και ότι άλλο θέλετε...
Τίποτε νέο δεν προχωρά χωρίς λάθη! Αλλά και τίποτε δεν προχωρά αν δεν συγκρουσθούμε με το παρελθόν. Οι Σαμαράς - Βενιζέλος είναι επικεφαλής ενός γερασμένου συστήματος που δεν οδήγησε απλώς σε αδιέξοδο, αλλά σε καταστροφή...
Εγώ θυμάμαι ακόμα τα λόγια του Ισοκράτη, κι ας έχουν περάσει τόσες δεκαετίες από τότε που ο καταπληκτικός μας φιλόλογος Στέφανος Ψαρράς μας μάθαινε:



«Τας επιδόσεις ίσμεν γινομένας και των τεχνών και των άλλων απάντων ου δια τους εμμένοντας τοις καθεστώσιν, αλλά διά τους επανορθούντας και τολμώντας αεί τι κινείν των μη καλώς εχόντων».(Ισοκράτης, Ευαγόρας)

Μετάφρ.: Γνωρίζουμε ότι η πρόοδος στις τέχνες, αλλά και σε όλα τα άλλα δεν επιτυγχάνεται από αυτούς που μένουν πιστοί στα καθιερωμέν, αλλά από κείνους που πάντοτε τολμούν να αλλάξουν τα κακώς έχοντα....

Με την ευκαιρία θυμήθηκα ένα κέιμενο που έγραψα πριν από τρεις μήνες για το meno@halandri.
Νομίζω πως αξίζει μια ματιά, μετά από όσα έχουν μεσολαβήσει...

 
Η Δημοκρατία του φόβου, δεν είναι δημοκρατία

…Πάψετε πια να εκπέμπετε το σήμα του
κινδύνου,
τους γόους της υστερικής σειρήνας σταματήστε
κι αφήστε το πηδάλιο στης τρικυμίας τα
χέρια:
το πιο φρικτό ναυάγιο θα ήταν να σωθούμε!

…τουλάχιστο ας μη χάσουμε την ευκαιρία
τώρα
το παίγνιο να γίνουμε των άγριων των
κυμάτων

Κι όπου το φέρει! Ως πλόκαμοι μπορούν να
μας τραβήξουν τα κύματα της θάλασσας τα σκοτεινά τα βύθη,
μα και μπορούν, στη φόρα τους, να μας σηκώσουν τόσο
ψηλά - που με το μέτωπο ν' αγγίξουμε
τ' αστέρια!

Κώστας Ουράνης


…Διαβάζω τον μάλλον παρεξηγημένο Κώστα Ουράνη και σκέφτομαι… Όχι ένα, αλλά πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Εικόνες που γεννιούνται από τους στίχους του. Το καράβι μέσα στα κύματα… Κάπως έτσι δεν μας είπαν ότι είναι η Ελλάδα της κρίσης; Μόνο που οι ποιητές, όταν είναι αληθινοί δεν μένουν στην επιφάνεια. Σκάβουν εκεί που οι «πραγματιστές» και οι «ρεαλιστές» δεν μπορούν ή δεν θέλουν να δουν.
…Σκέφτομαι αυτά τα χρόνια που ζούμε υπό το κράτος του φόβου. Ενός φόβου που καλλιεργείται με κάθε τρόπο από αυτούς που κυβερνούν. Φέρνουν μπροστά μας εικόνες αποτρόπαιες: «Μικρασιατική Καταστροφή» επικαλείται ο ένας, «Κατοχή» ο άλλος, «Εμφύλιο» ο τρίτος. Ακόμη κι όσοι υποτίθεται πως αντιστρατεύονται αυτή την εκστρατεία του φόβου, συχνά πέφτουν στην παγίδα. Στο φόβο, απαντούν με άλλο φόβο. Μεγαλύτερο. Κι ο κόσμος αντί να επαναστατεί, αντί να αγωνίζεται να διώξει τους τυράννους του, φοβάται. Κρύβεται στη γωνιά του τρέμοντας. Διπλοκλειδώνει το σπίτι του. Βάζει φράγματα. Πόρτες ασφαλείας.
Φοβάται για τη δουλειά του. Φοβάται για το σπίτι του. Φοβάται για τα παιδιά του. Φοβάται για την υγεία του. Φοβάται τους κλέφτες. Φοβάται τους αστυνομικούς. Φοβάται τους κουκουλοφόρους. Φοβάται να μιλήσει. Φοβάται να σιωπήσει. Φοβάται…
Η εξουσία γνωρίζει καλά το παιχνίδι. Μας βάζει μπροστά σε διλήμματα που δεν υπάρχουν. Βρίσκει φάρμακα για ασθένειες που δεν έχουμε. Αφού πρώτα μας πείσει με κάθε τρόπο πως είμαστε άρρωστοι.
Ξέρουν που ποντάρουν. Στον κυριάρχο φόβο του αγνώστου. Της αλλαγής. Έχουμε το ευρώ. Το γνωρίζουμε. Η δραχμή είναι μια άγνωστη περιπέτεια. Λες και δεν ήταν το νόμισμά μας πριν από μερικά χρόνια. Λες και τότε πεινούσαμε! Την παρομοιάζουν με κατοχικά χρήματα και επικαλούνται καταστροφές, «ξεχνώντας» όμως να μας εξηγήσουν τα τι και τα πως.
Μας λένε πως είναι φοβερό και τρομερό να προχωρήσουμε σε «στάση πληρωμών». Όλοι τρομάζουν. Πώς θα ζήσουμε μόνοι; Είναι σε μεγέθυνση ο ίδιος φόβος της μοναξιάς που σφυρηλατεί τις αλυσίδες που δένουν τη ζωή μας…

Και βεβαίως, θεωρείται λεπτομέρεια πως η τόλμη και το ρίσκο μπορεί ακόμη και να ανταμειφθούν: Ξεχνιέται εύκολα ότι η Ισλανδία μέσα σε τρία χρόνια, αφήνοντας τον κυρίαρχο λαό της να αποφασίσει, ακολουθώντας «ανορθόδοξη» πολιτική, στέκεται και πάλι στα πόδια της.
Εδώ ο λαός μας είναι «τεμπέλης», «αμόρφωτος», «αστοιχείωτος». Είναι ένα μικρό παιδί που δεν γνωρίζει το καλό του. Πρέπει να του το επιβάλλουμε. Με κάθε τρόπο! Όταν δεν τον φοβίζουμε, τον φορτώνουμε ενοχές. Για όλα φταίει αυτός. Εμείς απλώς …κυβερνούσαμε!

Για τις ενοχές, υπάρχουν πάντα οι «πρόθυμοι» διανοούμενοι, γεμάτοι υποκρισία να στηλιτεύσουν τη «χλιδάτη» ζωή που ζούσαμε μέχρι σήμερα. Να ανάψουν κεριά και λιβάνια για την καταστροφή ενός κινηματογράφου. Δεν θυμάμαι όμως να άναψε κανένα κερί π.χ. στο Χαλάνδρι, όταν ο ένας μετά τον άλλο οι κινηματογράφοι παραδίδονταν σε επιχειρηματικά συμφέροντα…

Για να καλλιεργήσουμε το φόβο έχουμε πρόθυμα κανάλια και εφημερίδες. Το κάθε γεγονός που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, έχει αξιοποιηθεί…

Κι όμως. Μπορούμε να νικήσουμε το φόβο μας. Αυτό τον καθημερινό φόβο της αλλαγής που μας κρατάει δέσμιους στη ζωή μας… Να ρισκάρουμε. Να έρθουμε πρόσωπο με πρόσωπο με την  ήττα και την αποτυχία. Αρκεί να το έχουμε αποφασίσει εμείς. Δημοκρατικά και ελεύθερα. Οι κηδεμόνες δεν μας χρειάζονται.
Αν δεν παλέψουμε με τα κύματα, ποτέ δεν θ’ ακουμπήσουμε τ’ αστέρια!
 

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Ο Θησαυρός της Ρεματιάς


Ο θησαυρός της Ρεματιάς



Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Η Βιβλιοθήκη του Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Χαλανδρίου,
η Παιδική Βιβλιοθήκη «Μίμης Βασιλόπουλος»,
ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος & Ρεματιάς και
«Οι εκδόσεις των συναδέλφων»,
προσκαλούν τους μικρούς τους φίλους να γνωρίσουν
τη ρεματιά Χαλανδρίου και να ανακαλύψουν τους θησαυρούς της, μέσα από τις σελίδες του παραμυθιού  
Ο θησαυρός της ρεματιάς
του συγγραφέα και λυρικού τραγουδιστή
Δημήτρη Κάσσαρη
Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει από τον συγγραφέα,
το Σάββατο 19 Μαΐου  2012, ώρα 12:00
στην Παιδική Βιβλιοθήκη «Μίμης Βασιλόπουλος» Παλαιολόγου , Αβέρωφ και Σόλωνος Χαλάνδρι
 Τ 210 6801654   Ε mvaslib@otenet.gr
Συντονίστρια η δημοσιογράφος Ματρώνη Δικαιάκου

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Βραβεία Διαβάζω: Οι απορίες ενός ανθρώπου που διαβάζει

Διαβάζω μετά μανίας. Στο σπίτι, στο μετρό, περιμένοντας στη στάση ή στο αυτοκίνητο. Γράφω για βιβλία, προτιμώντας πάντοτε να μιλάω για ό,τι με έχει αγγίξει... Αποφεύγω να γράψω αρνητικές κριτικές. Όχι για να είμαι αρεστός, αλλά γιατί κάτι που δεν αρέσει σε μένα δεν σημαίνει πως δεν θα έχει τη σημασία του για κάποιον άλλο. Επίσης σέβομαι τον μόθο του κάθε συγγραφέα. Ξέρω τι θα πει να γράφεις την κάθε σελίδα. Ξέρω τι θα πει να αμφιβάλλεις κάθε στιγμή για τα γραπτά σου. Δεν μου αρέσει ούτε να πληγώνω, ούτε να παριστάνω τον έξυπνο. Προτιμώ να μοιράζομαι ό,τι αγαπάω. Να προτείνω ό,τι αθ πρότεινα καισ τους φίλους μου. Στους δικούς μου ανθρώπους...
Δεν τα βάζω ούτε με αυτούς που γράφουν best seller, ούτε με όσους προσπαθούν απεγνωσμένα να γράψουν best seller. Χαίρομαι να βλέπω ανθρώπους να διαβάζουν...

Αυτός είναι ένας πρόλογος για να σας πω κάποιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν -ακόμη μια φορά- διαβάζοντας τις "μικρές λίστες" του περιοδικού Διαβάζω. Δεν θα αναφερθώ στο παιδικό βιβλίο, θα μιλήσω μόνο για τις προτάσεις περί διηγήματος, μυθιστορήματος και ποιήσεως.

Συνολικά στις λίστες υπάρχουν 10 συλλογές διηγημάτων, 10 μυθιστορήματα, 10 δοκίμια -μελέτες, 5 βιβλία πεζογραφίας πρωτοεμφανιζόμενων και 5 αντίστοιχα για την ποίηση. Σύνολο 50.
Ένιωσα παράξενα που μόλις σε τρία βιβλία συμφωνώ και μάλιστα πρωτοεμφανιζόμενων: Ο "Νοματαίος", το έξοχο μυθιστόρημα του Βασίλη Κουνέλη (Ωκεανίδα), η εξαιρετική νουβέλα "Θυμάμαι" της Βασιλικής Πέτσα (Πόλις) και η ξεχωριστή ποιητική συλλογή του Γιάννη Δούκα, «Στα μέσα σύνορα» (Πόλις).
Και των τριών τα βιβλία μου τράβηξαν το ενδιαφέρον και είχα τη χαρά να πάρω συνεντεύξεις από τους τρεις συγγραφείς για την εφημερίδα "Δρόμος".

Από τα υπόλοιπα 47 βιβλία που υπάρχουν στις λίστες, πολλά δεν τα έχω διαβάσει (οπότε δεν έχω γνώμη) και αρκετά τα έχω διαβάσει χωρίς να βρω τίποτε απολύτως που θα άξιζε να μοιραστώ. Σε 2- 3 περιπτώσεις βρήκα αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία και πρότεινα τα βιβλία, αν και δεν θα τα πρότεινα και για τα σχετικά βραβεία. Τέλος υπάρχουν αρκετά βιβλία στις λίστες, που κατά τη γνώμη μου δεν διαβάζονται καν... Σε σημείο που να απορώ με ποιόν τρόπο κατέληξαν υποψήφια για βραβεία...

Περί ορέξεως, θα μου πείτε... Γούστα είναι αυτά! Δεν με ενοχλούν όμως τόσο οι παρουσίες, αλλά οι απουσίες.... Θα αναφέρω λοιπόν -ενδεικτικά - κάποια μυθιστορήματα που θεωρώ πως θα μπορούσαν να φιγουράρουν τουλάχιστον σε μια "μικρή λίστα"

Δώρα Κασκάλη, Κάτω (Γαβριηλίδης)
Βάσια Τζανακάρη (Τζόνι και Λούλου)
Χριστίνα Χρυσανθοπούλου, Ζοή με όμικρον (Πάπυρος)
Ανίτα Παναρέτου, Τα πορτραίτα της (Εστία)
Θανάσης Καρτερός, Το τελευταίο τραμ (Καστανιώτης)
Βαγγέλης Μπέκας, Φετίχ (Μπαρτζουλιάνος)
Εύα Στάμου, Εθισμός (Μελάνι)
Διονύσης Μαρίνος, Χαμένα κορμιά  (Τετράγωνο)
Μάκης Καραγιάννης, Το όνειρο του Οδυσσέα (Μεταίχμιο)
Αγγελική Σμυρλή, Η διάψευση (Κέδρος)

ΥΓ ...Νομίζω πως ο διαβάζοντας ο καθένας θα μπορέσει να σχηματίσει τη δική του γνώμη...



Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Παραμύθια από τα Καστέλλια: Ο Λιαράκης και το στοιχειωμένο ποτάμι




 

Το Πάσχα στο χωριό, με πρωτοβουλία του "Προοδευτικού Συλλόγου Τα Καστέλλια" και της εφημερίδας Καστελλιώτικα Νέα, μαζευτήκαμε στο παλιό Δημοτικό Σχολείο για να φτιάξουμε παραμύθια μαζί με τα παιδιά...
Στον φιλόξενο χώρο που έχει φτιάξει σε μαι αίθουσα ο Σύλλογος Γυναικών του χωριού, όπου λειτουργεί και μια εξαιρετική έκθεση με παλιές φωτογραφίες, δεκάδες μεγάλοι και παιδιά ακούσαμε το συγγραφέα Δημήτρη Χαλατσά να αφηγείται με μοναδικό τρόπο την ιστορία του χωριού.
Από την εποχή των Δωριέων, μέχρι τη Φραγκοκρατία και από την καλλιέργεια μετάξης μέχρι την "ηρωική εποχή" με τα καπνά, εικόνες ζωντάνεψαν μπροστά μας...

Μετά ήταν η σειρά του υπογράφοντος να μοιράσει τ παιδιά σε ομάδες και με τη Μαγική Τράπουλα να φτιάξουν τα ίδια τα παιδιά παραμύθια εμπνευσμένα από την ιστορία του χωριού. Για όλα αυτά έχω γράψει κι αλλού Τώρα ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας το πρώτο από τα τέσσερα παραμύθια:


 Ο Λιαράκης* και το στοιχειωμένο ποτάμι 

 


Κάποτε, τα παλιά τα χρόνια, εκεί που σήμερα βρίσκονται τα Καστέλλια, ήταν μια ερημιά. Υπήρχαν μόνο θάμνοι και αγριόχορτα. Τα μόνα δέντρα ήταν τα τεράστια πλατάνια δίπλα στο ποτάμι. Το χωριό ήταν ψηλά στο βουνό και οι άνθρωποι πίστευαν πως το ποτάμι ήταν στοιχειωμένο. Απαγορευόταν να πας! Κανείς δεν τολμούσε να παρακούσει την εντολή των σοφών γερόντων του χωριού. Κανείς, εκτός από τρία παιδιά: Τον Ίωνα, την Ίριδα και την Αλεξάνδρα.

Μια μέρα οι τρεις φίλοι γεμάτοι περιέργεια, αποφάσισαν να εξερευνήσουν το ποτάμι. Είπαν στους γονείς τους πως πάνε να μαζέψουν φράουλες στο βουνό, πήραν τα καλάθια τους και έφυγαν… Εκείνοι ήταν απασχολημένοι με τους μεταξοσκώληκες και το μετάξι που μάζευαν για να το στείλουν στην πόλη και δεν έδωσαν μεγάλη σημασία…

Όταν τα παιδιά πλησίασαν στο ποτάμι συνάντησαν το στοιχειό. Τον Λιαράκη. Όμως αυτοί δεν το κατάλαβαν. Ο Λιαράκης τους κορόιδεψε και τους έκανε το φίλο. Τους έδωσε και δώρα. Τα δώρα είχαν μέσα φαγητά –σνακ που άμα τα έτρωγαν θα ξεχνούσαν τι είχε γίνει στη διάρκεια του ταξιδιού. Καθώς συνέχισαν, έφτασαν στην όχθη του ποταμιού, πήραν μερικά ξύλα και άναψαν φωτιά. Αργότερα πείνασαν και άνοιξαν τα κουτιά με τα φαγητά που τους είχε δώσει ο Λιαράκης. Είχε βραδιάσει…

Ο Λιαράκης είχε τις εξής ικανότητες: Να κάνει το ποτάμι βρώμικο και να υπνωτίζει τους ταξιδιώτες όταν κουνάει την ουρά του… Τα παιδιά πήγαν να φάνε, αλλά επειδή το ποτάμι ήταν βρώμικο έφυγαν και ξέχασαν το φαγητό και τελικά τη γλίτωσαν!


Ξαφνικά εμφανίστηκε ένας πολεμιστής που τους αποκάλυψε ότι ο Λιαράκης ήταν κακός και έπρεπε να τον πολεμήσουν. Όμως ο πολεμιστής χρειαζόταν τη βοήθεια των παιδιών για να νικήσει και να πάρει πίσω την αγαπημένη του πριγκίπισσα που την κρατούσε αιχμάλωτη ο Λιαράκης.

 Όλοι μαζί συμφώνησαν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον. Πήγαν στον Πύργο του Λιαράκη που βρισκόταν πάνω από ένα μέρος που λεγόταν «Λογγιές». Η Αλεξάνδρα φύλαγε τσίλιες. Ο ίων πήγε με τον πολεμιστή και η Ίριδα κλείδωσε το δωμάτιο που βρισκόταν ο Λιαράκης και τον αιχμαλώτισε! Ο πολεμιστής και ο Ίων πήγαν στο δωμάτιο της αιχμαλωσίας του Λιαράκη και με ένα ξόρκι του αφαίρεσαν τις δικές του κακές- μαγικές ικανότητες. Μετά ελευθέρωσαν την πριγκίπισσα και πήγαν χαρούμενοι προς το χωριό.

Οι Καστελλιώτες κατάλαβαν πως ο πολεμιστής νίκησε τον Λιαράκη γιατί τον είδαν μαζί με την πριγκίπισσα. Άρχισαν όλοι να χειροκροτούν. Μετά έκαναν ένα μεγάλο γλέντι!
 Όσο για τον Ίωνα, την Ίριδα και την Αλεξάνδρα, κανείς δεν τους μάλωσε για την αταξία και τα ψέματα που είπαν στους γονείς τους. Ο πολεμιστής εξήγησε πως χωρίς αυτούς δεν θα είχε ποτέ νικήσει τον Λιαράκη.

Μετά από λίγες μέρες, ο ιππότης- πολεμιστής παντρεύτηκε την πριγκίπισσα στον Άι –Θανάση και μετά έγινε κι άλλο γλέντι στην πλατεία του χωριού. Το ποτάμι δεν ήταν πια στοιχειωμένο.

Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

*Σύμφωνα με Καστελλιώτικες παραδόσεις ο Λιαράκης ήταν το στοιχειό του ποταμού, μάλλον άκακο και πολύ …χρήσιμο στους γονείς για να φοβίζουν τα παιδιά!


Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι


Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, ρώτησε τον κ.Κ η κορούλα της οικονόμας του, θα φέρονταν τότε πιο καλά στα μικρά ψαράκια;
Σίγουρα, αποκρίθηκε εκείνος.
“Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έχτιζαν για τα μικρά ψαράκια στη θάλασσα τεράστια κλουβιά και θα έβαζαν μέσα διάφορες τροφές, φυτά καθώς και ζωντανά. Θα φρόντιζαν τα κλουβιά να ‘χουν πάντα καθαρό νερό και γενικά θα τα εφοδίαζαν με διάφορες εγκαταστάσεις υγιείνης. Όταν λογουχάρη ένα ψαράκι τραυμάτιζε την ουρά του, οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο μην τυχόν και ψοφήσει πριν την ώρα του.
 Έπειτα, για να μην μελαγχολούν τα ψαράκια, θα οργάνωναν κατά διαστήματα στη θάλασσα μεγάλες γιορτές, γιατί τα κεφάτα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα θλιμμένα. Τούτα τα μεγάλα κλουβιά θα είχαν βέβαια και τα σχολειά τους. Εκεί τα ψαράκια θα μάθαιναν να κολυμπάνε στο στόμα του καρχαρία. Θα έπρεπε λογουχάρη να μάθουν γεωγραφία, για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες, όταν αυτοί κάπου τεμπελιάζουν.
Βέβαια, το σπουδαιότερο θα ήταν η ηθική διάπλαση των μικρών ψαριών. Θα τους μάθαιναν ότι για ένα ψαράκι δεν υπάρχει μεγαλύτερη και ωραιότερη αρετή από το να θυσιάζεται πρόθυμα κι ότι τα ψαράκια θα έπρεπε να πιστεύουν τυφλά στους καρχαρίες, προπαντός όταν αυτοί τους λένε ότι θα φροντίσουν για ένα ωραίο μέλλον. Θα έδιναν στα ψαράκια να καταλάβουν πως αυτό το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε.
Τα ψαράκια θα έπρεπε να φυλάγονται από κάθε λογής ταπεινές, εγωιστικές και μαρξιστικές διαθέσεις, κι αν τύχαινε κανένα από δαύτα να φανερώσει τέτοιες αδυναμίες, τα άλλα τα ψαράκια θα έπρεπε να τα αναφέρουν αμέσως στους καρχαρίες.
Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκαναν βέβαια αναμεταξύ τους και διάφορους πολέμους, για να κυριέψουν ξένα κλουβιά και ξένα ψαράκια. Στους πολέμους αυτούς ο κάθε καρχαρίας θα πολεμούσε με τα δικά του ψαράκια. Θα μάθαιναν τα ψαράκια ότι ανάμεσα σ’ αυτά και τα ψαράκια των άλλων καρχαριών υπάρχει τεράστια διαφορά. Τα ψαράκια θα τους έλεγαν, είναι ως γνωστό βουβά, σωπαίνουν ωστόσο σε όλότελα διαφορετικές γλώσσς, γι’ αυτό και είναι αδύνατο να καταλάβει το ένα τ’ άλλο. Σε κάθε ψαράκι που θα σκότωνε μερικά εχθρικά ψαράκια που σωπαίνουν σ’ άλλη γλώσσα, θα καρφίτσωναν κι από ‘να παράσημο από φύκι και θα του έδιναν τον τίτλο του ήρωα.
Αν βέβαια οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαν και τη δική τους τέχνη. Θα είχαν ωραίους πίνακες που θα παράσταιναν τα δόντια των καρχαριών με θαυμάσια χρώματα, και τα στόματά τους θα ήταν σαν τους κήπους της Βαβυλώνας, όπου μπορεί να κάνει κανείς τρελό σεργιάνι. Τα θέατρα στο βυθό θα έδειχναν πως ηρωικά ψαράκια με την μπάντα μπροστά θα ορμούσαν μαγεμένα και νανουρισμένα με τις πιο όμορφες σκέψεις στο στόμα των καρχαριών.
Δε θα έλειπε βέβαια και η θρησκεία, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι. Αυτή θα δίδασσκε ότι τα ψάρια μονάχα στην κοιλιά των καρχαριών θα άρχιζαν να γεύονται την αληθινή ζωή.
Εξάλλου, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, όλα τα ψαράκια δε θα ήταν πια ίσα κι όμοια όπως συμβαίνει σήμερα. Μερικά από δαύτα θ’ αποχτούσαν αξιώματα και θα τα τοποθετούσαν πάνω από τα άλλα ψαράκια. Όσα μάλιστα είναι λίγο πιο μεγάλα θα είχαν το λεύτερο να τρώνε τα πιο μικρά. Αυτό θα ήταν άλλωστε ευχάριστο για τους καρχαρίες, γιατί έτσι εκείνοι δε θα χρειάζονταν πια παρά να καταπίνουν συχνότερα πιο μεγάλες μπουκιές. Και τα πιο μεγάλα ψαράκια, αυτά που θα είχαν τις ψηλές θέσεις, θα φρόντιζαν για την τάξη ανάμεσα στα ψαράκια και θα γίνονταν δάσκαλοι, αξιωματικοί και μηχανικοί στα ψαροκλουβιά.
Κοντολογίς, μόνο αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαμε πολιτισμό στη θάλασσα.”

Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ιστορίες του κ. Κόυνερ, εκδόσεις Θεμέλιο, μετάφραση Πέτρος Μάρκαρης