Διακοπές!

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

...Η μεγάλη αδελφή .... Εις μνήμην...




Σχόλιο στο κείμενο του Κωστή Παπαγιώργη στη Lifo (αναφέρεται στη μεγάλη αδελφή της οικογένειας και πολυαγαπημένη θεία μου Μαγδαληνή...)

"...Η μεγάλη αδελφή ήταν η γιαγιά μου...Θυμάμαι τα σημάδια στο σώμα της από χειροβομβίδα αν θυμάμαι  καλά από τις διηγήσεις της όχι νάρκη. Κρυβόταν κάπου και οι αντάρτες την
άκουσαν νόμιζαν ότι ήταν κάποιος στρατιώτης και έριξαν τη χειρομβοδίδα.Αλλά τότε ως παιδί δε συνειδητοποίηουσα τι είχε ζήσει αυτή η  γυναίκα.
Μας διηγούταν πως ήταν μισοπεθαμένη και την γλύφαν τα σκυλιά και την είχαν φορτώσει στο κάρο να την πετάξουν στο λάκο με τους πεθαμένους και κάποιος την είδε να κουνιέται και έτσι γλίτωσε αλλιώς θα άφηνε τη μητέρα μου ορφανή χωρίς πατέρα.Η γιαγιά μας μεγάλωσε και δίπλα στο καντήλι που άναβε κάθε μέρα είχε τη φωτογραφία του Κώστα και σε στιγμές έντασης έκλαιγε και έλεγε "αν ζούσε ο Κωστάκης μου όλα θα ήταν
αλλιώς για μένα". Ευχαριστώ τον Θείο μου που με αυτό το βιβλίο έφερε κοντά όλα αυτά τα βιώματα της οικογένειας...." 

Σε λίγες μέρες το βιβλίο "Του νεκρού αδερφού -41 γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου" κυκλοφορεί σε δεύτερη έκδοση και θα μπορείτε να το βρείτε σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία.
Προς το παρόν μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου στο stoforos@yahoo.com ή να επισκεφθείτε το βιβλιοπωλείο των "Εκδόσεων των Συναδέλφων" -Ερεσσού 35 Εξάρχεια.

Καληνύχτα Κεμάλ...



...Καληνύχτα Κεμάλ... Τον κόσμο αυτό τον κάνανε σαν τα μούτρα τους!

 
Ντροπή για τέτοιους γονείς (αυτοί οι άνθρωποι μεγαλώνουν παιδιά!)
Ντροπή για τέτοιους εκπαιδευτικούς (μορφώνουν παιδιά)

Το υπουργείον Θρησκευμάτων, Παραπαιδείας και Εξετάσεων μπορεί να είναι περήφανο. Οι στόχοι για το νέο σχολείο ...υλοποιούνται.

Αντιγράφω: 

"Η βλακεία και ο φασισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένα, συχνά δεν μπορείς να ξεχωρίσεις που αρχίζει το ένα και που τελειώνει το άλλο,σαν τη θάλασσα και τον ουρανό που αγκαλιάζονται στο βάθος του ορίζοντα. Βλακεία και φασισμός, σαν τον γονιό που πήγε στο σχολείο, για να καταγγείλει τη δασκάλα ότι κάνει ισλαμική προπαγάνδα, μέσω του «Κεμάλ» του Χατζιδάκι και του Γκάτσου. Σαν τη διευθύντρια του σχολείου, που αντί να πετάξει έξω το γονιό, επέπληξε τη δασκάλα, επειδή δίδασκε στα παιδιά τον «Κεμάλ».
Παλαιότερα ίσως γελούσαμε με το γεγονός, ίσως το διηγούμασταν στις παρέες ως ένδειξη της περιρρέουσας γραφικότητας. Σήμερα που οι εποχές είναι σκοτεινές και εγκυμονούσες, τα γέλια παγώνουν στο στόμα. Τίποτε δεν πρέπει να πέφτει κάτω, εξ όνυχος τον λέοντα, αν και εδώ δεν πρόκειται για όνυχα, πρόκειται για ολόκληρο το πόδι. Διαβάστε την καταγγελία που έκανε μια δασκάλα στο εκπαιδευτικό σάιτ alfavita.gr και φρίξτε: «Γονιός ήρθε στο σχολείο να διαμαρτυρηθεί στη διευθύντρια, επειδή δίδαξα στα παιδιά (Ε' δημοτικού) τον Κεμάλ του Χατζιδάκι στο μάθημα της μουσικής κατηγορώντας με για ισλαμική προπαγάνδα. Αντίδραση διευθύντριας; Μπήκε στην τάξη και μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες που είχα μοιράσει. Έπειτα με κάλεσε στο γραφείο της και αφού δήλωσε απογοητευμένη από τη δουλειά μου, μου ανέλυσε για ποιους λόγους στο δημοτικό μόνο μας μέλημα οφείλει να είναι να μαθαίνουμε στα παιδιά να αγαπούν την πατρίδα και να τονώνουμε το εθνικό τους φρόνημα».
Από πού να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Πήγε ο πατέρας να διαμαρτυρηθεί για την ισλαμική προπαγάνδα του «Κεμάλ», νομίζοντας ότι πρόκειται για τον Κεμάλ Ατατούρκ. Τον Κεμάλ που διέλυσε τον Τουρκικό ισλαμισμό, για να εγκαθιδρύσει το κοσμικό κράτος. Άσε που ο Γκάτσος δεν αναφέρεται καν στον Ατατούρκ, αλλά στον Κεμάλ, το νεαρό πρίγκιπα της Ανατολής, που ήθελε να αλλάξει τον κόσμο, ανατρέποντας το καθεστώς. Για λάθος λόγους μπουκάρατε στο σχολείο, φιλόστοργε πατέρα. Η δασκάλα δεν δίδασκε στο βλαστάρι σας τον ισλαμισμό, δίδασκε την επανάσταση.
Και καλά ο πατέρας, μπορεί να είχε φάει κατακέφαλα κάποια από τις πέτρες που του πετάει καθημερινά η τηλεόραση. Η διευθύντρια, η διορισμένη από το κράτος, η εκπρόσωπος του κράτους στο σχολείο; Αντί να πετάξει έξω τον εισβολέα, αντί να υπερασπιστεί την υφισταμένη της, αντί να υπερασπιστεί την πολιτιστική κληρονομιά, στην οποία ανήκει αναμφισβήτητα ο «Κεμάλ», μπήκε στην τάξη και μάζεψε τις φωτοτυπίες, για να μην μολυνθούν τα ελληνόπαιδα από τον ισλαμισμό.
Πριν από 80 χρόνια και είκοσι ημέρες, στις 10 Μαίου του 1933, ναζιστές φοιτητές έκαψαν στην Μπάμπελ Πλατς του Βερολίνου βιβλία εχθρικά προς την Γερμανία και το λαό της. Βιβλία του Μαν, του Τσβάιχ, του Ρεμάρκ, του Φρόιντ, τους τετρακόσιους έφτασαν οι συγγραφείς που έπεσαν στην πυρά. Θα μπορούσαμε να βρούμε κι εμείς μια πλατεία, την Ομόνοια ίσως, και να κάψουμε τραγούδια που προωθούν τον Ισλαμισμό: Την Γιουλμπαχάρ, την Σεράχ, την Ζεχρά, το Ένα τραγούδι απ΄τ' Αλγέρι, το Κάιρο, Ναύπλιο, Χαρτούμ, τον Γουίλι τον Μαύρο Θερμαστή από το Τζιμπουτί, το Μεσ' του Βοσπόρου τα στενά, το Η μάνα η Τούρκα και η Μάνα η Γκρέκα, το Αραπίνες λάγνες ερωτιάρες και εκατοντάδες άλλα.
Αν πάτε σήμερα στην Μπάμπελ Πλατς, θα δείτε άδεια ράφια βιβλιοθηκών και μια πλακέτα με τη ρήση του Heinrich Heine: «Εκεί που καίγονται βιβλία, στο τέλος θα καούν άνθρωποι». Μόνο που όταν τοποθετήθηκε η πλακέτα, οι άνθρωποι είχαν καεί ήδη. Διότι «πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων»...."
Πηγή: avgi.gr

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Ο Κωστής Παπαγιώργης για το βιβλίο "Του νεκρού αδερφού- 41 γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου"

Ό,τι και να πω είναι λίγο.... Γυρίζω σπίτι και ανοίγω τυχαία τα μειλ, ενώ έλεγα να μην ανοίξω τον υπολογιστή. Κι εκεί με περιμένει μια έκπληξη. Ένα λινκ που με οδηγεί στη Lifo και σε ένα άρθρο του Κωστή Παπαγιώργη για το βιβλίο "Του νεκρού αδερφού"... Ένα απίστευτο αφιέρωμα. Συγκινήθηκα πραγματικά. Και δεν γνωρίζω καν πως έφτασε στα χέρια του κυρίου Παπαγιώργη το βιβλίο μου...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αγάπη με την οποία έσκυψε πάνω από το γραπτό και τα γράμματα...

Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο κι εδώ



Γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου 

Οι επιστολές που έστελνε από τη μάχη ο Κώστας Στοφόρος αποτελούν μια τραυματική αφήγηση του πιο σκοτεινού σημείου της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας. 

Κωστής Παπαγιώργης 

Οι πόλεμοι, και δη οι Εμφύλιοι, τελειώνουν κάποτε, πλην όμως το πένθος για τους αδικοχαμένους δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ειρήνη, και κυρίως με τη λήθη. Οι οικογένειες που πλήρωσαν με αίμα την αδελφοκτόνο σφαγή θέλουν να ξαναφέρουν πίσω τους δικούς τους, αν όχι στη φυσική τους κατάσταση, τουλάχιστον δικαιωμένους, αδιάφορο αν ήταν από την πλευρά των ηττημένων ή των νικητών. 
Το παράδοξο είναι ότι μετά από δεκαετίες, όταν πια η διχασμένη κοινωνία στρέφεται προς τη λήθη, οι ίδιες οι οικογένειες που απώλεσαν αγαπημένα πρόσωπα, αντί να καταφεύγουν στα πολιτικά επιχειρήματα, προσηλώνονται μόνο στα πρόσωπα, καθότι η πολιτική μπορεί να ξεχνά, αλλά η χαροκαμένη οικογένεια δεν παύει να επιστρέφει στα χαμένα μέλη της. 
Τα γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου που υπογράφονται από τον Κώστα Στοφόρο και διασώζονται από τον ομώνυμο –λόγω πένθους– ανεψιό του αποτελούν μια μικρή και τραυματική διήγηση που διαπερνά την οικογένεια, καθώς οι απώλειες είναι πολλές. 
Διαβάζουμε στη σελίδα επτά: «Κατοχή, αντίσταση, Εμφύλιος. Το βαρύτατο τίμημα. Η γιαγιά μου, μητέρα του πατέρα μου, νεκρή από σφαίρες Γερμανών στρατιωτών. Ο ένας γιος νεκρός για μια υπόθεση κι έναν πόλεμο που ποτέ δεν πίστεψε. Ο άλλος γιος, ο μεγάλος, προστάτης της οικογένειας –καθότι ο πατέρας τους είχε χαθεί στον Μεσοπόλεμο από αρρώστια– στη Μακρόνησο. Είχε κάνει το "έγκλημα" να μετέχει στον πρωτοποριακό θεσμό των λαϊκών δικαστηρίων που είχε δημιουργήσει το ΕΑΜ. Κατάφερε πάντως να επιζήσει. Η μεγάλη αδελφή βαριά τραυματισμένη από νάρκη. Ο αγαπημένος ξάδελφος, ο Μπάμπης (Χαράλαμπος Στοφόρος), επιστρατευμένος κι αυτός σε έναν πόλεμο που δεν πίστευε, φέρει ακόμα τα σημάδια από τα εγκαύματα: οδηγός στρατιωτικού φορτηγού, έπεσε κι αυτός σε νάρκη... 
Ο Σπύρος, αδερφός του Μπάμπη, ήταν παρών στη συνάντηση που έγινε στον Μύλο του Κούδουνα Ζήτρου στις αρχές του 1942 και όπου ο Άρης Βελουχιώτης τους κάλεσε να ξεκινήσουν τον αγώνα ενάντια στον κατακτητή. Αργότερα εκλέχτηκε και πρόεδρος του χωριού, "διά βοής", παρουσία του ίδιου του Άρη... Διώχθηκε και φυλακίστηκε και μετά από πολλές πιέσεις αφέθηκε ελεύθερος. Ένας άλλος ξάδελφος, ο Χρήστος, ένα παιδί χαρισματικό και ιδιαίτερα μορφωμένο για την εποχή, εκτελέστηκε 16 χρόνων από τους Γερμανούς. Ο αδερφός του ο Σεραφείμ βγήκε στο βουνό. Για τη συμμετοχή του στην Αντίσταση τιμωρήθηκε παραδειγματικά: βασανιστήρια, φυλακές και εξορίες με μικρά διαλείμματα μέχρι τη Μεταπολίτευση...».....


Η συνέχεια: www.lifo.gr


Γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου Οι επιστολές που έστελνε από τη μάχη ο Κώστας Στοφόρος αποτελούν μια τραυματική αφήγηση του πιο σκοτεινού σημείου της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας. ΣΧΟΛΙΑ (1) 17 Κωστής Παπαγιώργης Οι πόλεμοι, και δη οι Εμφύλιοι, τελειώνουν κάποτε, πλην όμως το πένθος για τους αδικοχαμένους δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την ειρήνη, και κυρίως με τη λήθη. Οι οικογένειες που πλήρωσαν με αίμα την αδελφοκτόνο σφαγή θέλουν να ξαναφέρουν πίσω τους δικούς τους, αν όχι στη φυσική τους κατάσταση, τουλάχιστον δικαιωμένους, αδιάφορο αν ήταν από την πλευρά των ηττημένων ή των νικητών. Το παράδοξο είναι ότι μετά από δεκαετίες, όταν πια η διχασμένη κοινωνία στρέφεται προς τη λήθη, οι ίδιες οι οικογένειες που απώλεσαν αγαπημένα πρόσωπα, αντί να καταφεύγουν στα πολιτικά επιχειρήματα, προσηλώνονται μόνο στα πρόσωπα, καθότι η πολιτική μπορεί να ξεχνά, αλλά η χαροκαμένη οικογένεια δεν παύει να επιστρέφει στα χαμένα μέλη της. Τα γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου που υπογράφονται από τον Κώστα Στοφόρο και διασώζονται από τον ομώνυμο –λόγω πένθους– ανεψιό του αποτελούν μια μικρή και τραυματική διήγηση που διαπερνά την οικογένεια, καθώς οι απώλειες είναι πολλές. Διαβάζουμε στη σελίδα επτά: «Κατοχή, αντίσταση, Εμφύλιος. Το βαρύτατο τίμημα. Η γιαγιά μου, μητέρα του πατέρα μου, νεκρή από σφαίρες Γερμανών στρατιωτών. Ο ένας γιος νεκρός για μια υπόθεση κι έναν πόλεμο που ποτέ δεν πίστεψε. Ο άλλος γιος, ο μεγάλος, προστάτης της οικογένειας –καθότι ο πατέρας τους είχε χαθεί στον Μεσοπόλεμο από αρρώστια– στη Μακρόνησο. Είχε κάνει το "έγκλημα" να μετέχει στον πρωτοποριακό θεσμό των λαϊκών δικαστηρίων που είχε δημιουργήσει το ΕΑΜ. Κατάφερε πάντως να επιζήσει. Κώστας Στοφόρος, Του νεκρού αδελφού - 41 γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου. Ιδιωτική Έκδοση. Σελ.: 130. Τιμή: €8,00 Κώστας Στοφόρος, Του νεκρού αδελφού - 41 γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου. Ιδιωτική Έκδοση. Σελ.: 130. Τιμή: €8,00 Η μεγάλη αδελφή βαριά τραυματισμένη από νάρκη. Ο αγαπημένος ξάδελφος, ο Μπάμπης (Χαράλαμπος Στοφόρος), επιστρατευμένος κι αυτός σε έναν πόλεμο που δεν πίστευε, φέρει ακόμα τα σημάδια από τα εγκαύματα: οδηγός στρατιωτικού φορτηγού, έπεσε κι αυτός σε νάρκη... Ο Σπύρος, αδερφός του Μπάμπη, ήταν παρών στη συνάντηση που έγινε στον Μύλο του Κούδουνα Ζήτρου στις αρχές του 1942 και όπου ο Άρης Βελουχιώτης τους κάλεσε να ξεκινήσουν τον αγώνα ενάντια στον κατακτητή. Αργότερα εκλέχτηκε και πρόεδρος του χωριού, "διά βοής", παρουσία του ίδιου του Άρη... Διώχθηκε και φυλακίστηκε και μετά από πολλές πιέσεις αφέθηκε ελεύθερος. Ένας άλλος ξάδελφος, ο Χρήστος, ένα παιδί χαρισματικό και ιδιαίτερα μορφωμένο για την εποχή, εκτελέστηκε 16 χρόνων από τους Γερμανούς. Ο αδερφός του ο Σεραφείμ βγήκε στο βουνό. Για τη συμμετοχή του στην Αντίσταση τιμωρήθηκε παραδειγματικά: βασανιστήρια, φυλακές και εξορίες με μικρά διαλείμματα μέχρι τη Μεταπολίτευση...». Σε αριθμούς, οι εκατέρωθεν απώλειες έφτασαν σε εντυπωσιακό αριθμό: ο Εθνικός Στρατός απώλεσε 2.540 αξιωματικούς (από τους οποίους οι 830 ήταν νεκροί ή αγνοούμενοι) και 40.840 οπλίτες (από τους οποίους οι 13.000 ήταν νεκροί ή αγνοούμενοι). Οι νεκροί του Δημοκρατικού Στρατού υπολογίζονται σε 38.000 περίπου, πλην όμως ο αριθμός των 25. 000 μάλλον είναι πιο κοντά στα πράγματα. Γράφει η Έλλη Παππά αναφορικά με την περίπτωση του Τίτου Βανδή: «Ο Τίτος υπηρετούσε τότε στον στρατό. Στον μοναρχοφασιστικό στρατό. Δεν έφταιγε αυτός, όπως δεν έφταιγαν και χιλιάδες άλλοι αντιστασιακοί, αριστεροί, κομμουνιστές που, μέσα στη φωλιά του Εμφυλίου, βρέθηκαν να υπηρετούν στις γραμμές του αντίπαλου στρατού... Κι αυτό επειδή έτυχε να είναι "χαρακτηρισμένοι" και παρά τις προσπάθειες που έκαναν να πάνε στο βουνό όσο ήταν καιρός. Το ΚΚΕ, τις παραμονές της ανοιχτής κήρυξης του ένοπλου αγώνα, απαγόρευε την έξοδο των αγωνιστών που ήθελαν να ενταχθούν στις γραμμές του Δημοκρατικού Στρατού... Όλη εκείνη η νεολαία που έβγαινε από την Αντίσταση και ήθελε να παλέψει για ανεξαρτησία και λαϊκή δημοκρατία εγκλωβίστηκε στην Αθήνα, με τις γνωστές συνέπειες». Ανάλογη ήταν και η περίπτωση του Κώστα Στοφόρου, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι ο Κώστας επιθυμούσε να βγει στο βουνό. Το πιθανότερο είναι ότι ήθελε να συνεχίσει τη ζωή του και τις σπουδές του. Όσο για το πορτρέτο του ανθρώπου, είναι λιτό και χαρακτηριστικό. Γεννήθηκε το 1924 στα Καστέλλια. Γιος του Νίκου Στοφόρου και της Ελένης Βασιλοπούλου. Ήταν το όγδοο στη σειρά παιδί σε σύνολο δέκα, εκ των οποίων τα τρία πέθαναν στο πρώτο έτος της ζωής τους. Δημοτικό στα Καστέλλια, Γυμνάσιο στην Αμφίκλεια. Το 1945 εισάγεται στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ταυτόχρονα τα παιδιά ασχολούνται με αγροτικές εργασίες, σπέρνουν λιανοφάσουλα, καλαμπόκια, κατασκευάζουν δραγασιά, φωλιά πάνω σε τέσσερις κολόνες που σκεπάζονταν με κλαδιά και μπορούσε κανείς να κοιμηθεί ήσυχα τη νύχτα. Στην Οδοντιατρική ο Κώστας είχε τελειώσει σχεδόν το τρίτο έτος όταν κλήθηκε να επιστρατευθεί στον Εθνικό Στρατό. Κατά συνέπεια, οι επιστολές του προς την οικογένεια, και κυρίως προς τα αδέλφια του, αρχίζουν να γράφονται από τις 23/7/1947. Στο πρώτο κιόλας γράμμα ο Κώστας προειδοποιεί τα αδέλφια του ότι φοβάται πως θα τα βρει μπαστούνια στο στράτευμα επειδή «φαίνεται πως οι καλοί χωριανοί μας θα έχουν βάλει το χεράκι τους και άρχισαν να φανερώνονται... Αν ο Γιώργος κατέβει στην Αθήνα να μην ενοχλήσει κανέναν, να αφήσει τα πράγματα να πάνε μόνα τους, τουλάχιστον να μην είμεθα και υποχρεωμένοι σε κάτι ξεσκισμένους ανθρώπους» (προφανώς εννοεί τους καταδότες και τα πολιτικά φρονήματα που δεν άφηναν τους Αριστερούς σε χλωρό κλαρί). Τα μοτίβα των επιστολών του Κώστα είναι διάσπαρτα από αποσιωπήσεις, ανησυχίες, παρακλήσεις για κάποια άνωθεν πρόσωπα που θα μπορούσαν να τον μεταθέσουν και επιπλέον φριχτά παράπονα προς τον αδελφό του Γιώργο, ο οποίος δεν είναι συνεπής στην αλληλογραφία του, με αποτέλεσμα ο στρατιώτης να νιώθει μόνος, σαν την καλαμιά στον κάμπο. Εφόσον οι επιστολές όλου του στρατιωτικού σώματος ελέγχονται και λογοκρίνονται, ο Κώστας δεν ξεχνάει κάποιες χαρακτηριστικές φράσεις που προδίδουν τις πολιτικές του τοποθετήσεις. «Προχθές κάνανε και μερικές εκκαθαρίσεις στους Κουκουέδες, τους οποίους πάνε αμέσως για τα νησιά», «Επίσης, δίωξαν και μερικά κουκουέδια από τον λόχο μας, οι οποίοι πάνε για τα νησιά». Ακόμα, υπενθυμίζει στον αδελφό του ότι είναι προτιμότερο να παραμείνει στην Αθήνα, έστω χωρίς να ασχολείται με τίποτα, παρά να πάει στο χωριό όπου υπάρχει φόβος... «Προχθές έλαβα ένα γράμμα απ' το χωριό και μου έγραφε ο Θύμιος ότι πήγαν στο σπίτι αντάρτες και σε ζήτησαν να παρουσιαστείς. Δεν ξέρω, βέβαια, αν το έμαθες, πάντως το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να καθίσεις αυτού στην Αθήνα και να αφήσεις και το εμπόριο στην μπάντα για να μην έχουμε αργότερα τίποτα συνέπειες. Αυτοί ό,τι θέλουν ας κάνουν, το πολύ-πολύ να κάψουν το σπίτι, το οποίο φτιάνεται, ενώ ο άνθρωπος είναι λιγάκι δύσκολο». Πράγματι, τα σπίτια καίγονταν και ξαναχτίζονταν, ενώ οι άνθρωποι πήγαιναν καλιά τους... «Αυτήν τη στιγμή που σου γράφω για ακουμπιστήρι έχω έναν σταυρό από τα μνημεία, διότι βρισκόμαστε εις ένα ύψωμα έξω από το Τσοτύλι όπου είναι το νεκροταφείο. Εκεί τα βράδια κάνουμε συντροφιά εις τους νεκρούς». Όσο για τους αντιπάλους, ο Κώστας δεν ξεχνάει να θυμίσει ότι στις γύρω κορφές είναι μερικοί κατσαπλιάδες (του Δημοκρατικού Στρατού...) «τους οποίους σε λίγο θα ξεκάνουμε...». Όσον αφορά τον ρουχισμό του –όπως κι εκείνοι που πολεμούσαν κάποτε στην Αλβανία–, το πρώτο που θυμάται είναι οι κάλτσες για τα κρυοπαγήματα. Επίσης, διόλου παράξενο δεν είναι ότι έχει πάντα κατά νου τον γάμο της αδελφής τους Κατίνας και το μοσχάρι που δεν πρέπει να πουληθεί... Στα μέσα του Οκτώβρη ο Κώστας ομολογεί ότι τα πράγματα έχουν πάρει κακό δρόμο και ο ίδιος δεν μπορεί να ζήσει ως άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Και πάλι, λοιπόν, θερμοπαρακαλεί τον αδελφό του να κυνηγήσει τη δική του υπόθεση «γιατί θα πεθάνει, δεν αντέχει, κυρίως το κρύο που είναι πάρα πολύ ισχυρό, πιάστε λοιπόν όλους τους γνωστούς σας (...), ζητώ έλεος. Ό,τι καταλαβαίνετε κάνετε, εκτός βέβαια όταν έφυγα και μετά με ξεγράψατε από αδελφό». Περιμένει, λοιπόν, φανέλες μάλλινες, πουλόβερ, γάντια, κουκούλα, χαρτοφάκελα «κι ό,τι καταλαβαίνετε». Απευθυνόμενος στον Θύμιο, ο Κώστας του θυμίζει ότι στέλνει με έναν συνάδελφό του 4 αλεξίπτωτα –ένα για τον καθένα τους– κι ένα ζεύγος γάντια – «αν δεν σου κάνουν, δώσ' τα στην Αθανασία τα παπούτσια μου κι ένα ζεύγος κάλτσες...». Η πιο σημαδιακή φράση που αποτυπώνεται στο γράμμα της 9/10/47 είναι η ακόλουθη: «... Την άλλη ημέρα το απόγευμα πήραμε τα υψώματα και βρήκαμε αρκετούς νεκρούς από το Πυροβολικό, που τους τρώνε τα σκυλιά και τα κοράκια» (εννοώντας τους σκοτωμένους του Δημοκρατικού Στρατού...). Η ζωή του Κώστα Στοφόρου περατούται στις 24/12/48 με πρόταση προαγωγής φονευθέντος οπλίτου. Προς Ταξίαρχον Β' Κοιν/ησις Κον Κωνσταντίνον Στοφόρον, Λένορμαν 36, Αθήναι. Υποβάλλεται πρότασις προαγωγής επ' ανδραγαθία εις τον βαθμόν του επιλοχίου διά τον πεσόντα ηρωικώς στρατιώτην ημών Κων/νον του Νικολ. Κλ. 1945. ΜΝ/ΛΑ Ακριβές αντίγραφον Ψαρουδάκης Αντώνιος Ταγμ/άρχης – Διοικητής Πηγή: www.lifo.gr

Ο νέος σούπερ ήρωας οδηγεί σε αποστρατεία τον Μπάτμαν, τον Σούπερμαν, τον Σπάιντερμαν και τον Κάπτεν Αμέρικα!



Χόλιγουντ, 30 Μαΐου 2013.

Σε απελπισία φαίνεται πως έχει οδηγήσει τους  Μπάτμαν, Σούπερμαν, Σπάιντερμαν και Κάπτεν Αμέρικα η εμφάνιση ενός νέου μυστηριώδους σούπερ ήρωα. Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες για τον -Ελληνικής καταγωγής- Τζέι Πορτοκαλάδα που καθώς φαίνεται έχει αναπτύξει πλούσια δράση στα Νηπιαγωγεία της χώρας.
Σύμφωνα με ανακοινώσεις του επίσημου σάιτ του στο διαδίκτυο θα εμφανιστεί για πρώτη φορά το Σάββατο 1η Ιουνίου, μόνο στα παιδιά του Ηρακλείου της Κρήτης.
Ουδείς γνωρίζει αυτή τη τη στιγμή την πραγματική του ταυτότητα,  την εμφάνιση ή την ηλικία του.

Πάντως ήδη οι παλιοί σουπερ ήρωες, έπιασαν δουλειά σε εταιρία καθαρισμού τζαμιών, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε από τις αποκλειστικές εικόνες.




Όσο για το νέο σούπερ ήρωα, το μόνο που είναι γνωστό, είναι το σήμα του -για το οποίο έχουν ενδιαφερθεί ήδη μεγάλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο των αναψυκτικών, του ρουχισμού και του αθλητισμού:



 Πηγή : Πρακτορείο ειδήσεων Ηνωμένος Ρύπος

Σχέσεις γονέων -παιδιών: στον απόηχο μιας συζήτησης




Ήταν η δεύτερη συζήτηση που οργάνωσε ο Σύλλογος Γονέων του 13ου Νηπιαγωγείου Αγίας Παρασκευής με την ψυχολόγο Δώρα Ζώτα. Αυτή τη φορά η συμμετοχή ήταν ακόμη μεγαλύτερη, τα ερωτήματα πολλά, τόσο που μας πήρε το... βράδυ.  
Σκοπεύουμε να συνεχίσουμε αυτές τις κουβέντες, ακόμη κι όταν πάρουμε το ...απολυτήριο Νηπιαγωγείου.
Προς το παρόν μια πολύ μικρή γεύση με μερικές επισημάνσεις για το θέμα:


ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΟΝΕΩΝ – ΠΑΙΔΙΩΝ

Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ


Μοιάζει με ακριβοθώρητο κόσμημα η συμπεριφορά του παιδιού μας που οι περισσότεροι φοβόμαστε μη την τραυματίσουμε και χάσει την αξία της…

Πολλές φορές όμως είναι ένα ακατέργαστο διαμάντι που έχει ανάγκη από τη δική μας επεξεργασία για να αποκτήσει αξία και μάλιστα διαχρονική!!!!!!

Ένα μωρό όταν γεννιέται δε γνωρίζει  πώς να συμπεριφέρεται, από ένστικτο πεινάει, κλαίει, γελάει, κοιμάται.

Μεγαλώνοντας μιμείται συμπεριφορές και τις κάνει  δικές του.
Μετά αναπτύσσει και την κριτική του σκέψη και σε συνδυασμό όλων αυτών αρχίζει να δημιουργεί τη δική του προσωπικότητα και πραγματικότητα.

Και επειδή τα παιδιά παράλληλα αναπτύσσουν και την κριτική τους σκέψη με τους συνειρμούς, πολύ εύκολα μαθαίνουν να χειρίζονται καταστάσεις και να εκδηλώνουν συμπεριφορές χειριστικές.

Η μαγική λέξη στο χειρισμό αλλά και στο δρόμο προς μια σωστή συμπεριφορά είναι η λέξη ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ.

Και όταν λέμε ΟΡΙΑ δεν εννοούμε μιλιταρισμό, απομάκρυνση και αποκοπή από το συναίσθημα.
Κάθε άλλο…
Το παιδί έχει ανάγκη την ΑΓΑΠΗ, τη ΣΤΟΡΓΗ, το ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ, τη ΘΑΛΠΩΡΗ και την ΑΣΦΑΛΕΙΑ της οικογένειας.

Έχει ανάγκη όμως να αυτοπροσδιορίζεται και να προσδιορίζει και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του. Να γνωρίζει τα καθήκοντά του και τις υποχρεώσεις του καθώς και τα δικαιώματά του. Έχει ανάγκη να μάθει να συνεργάζεται, να μοιράζεται και να περιμένει, να επικοινωνεί και να κάνει διάλογο….
Γιατί τις αξίες του «συνεργάζεσθαι», του «μοιράζεσθαι», του «υπομένειν», του «επικοινωνειν» και του «διαλέγεσθαι» θα τις χρειαστεί και αργότερα στη ζωή του!


                                                                                                                 Δώρα Ζώτα
                                                                                                                 Ψυχολόγος

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου: Ας μάθουμε …. ας παίξουμε!





Το Σάββατο στα Ιωάννινα είχαμε τη χαρά να δούμε -πριν τα εγκαίνια- την πολύ όμορφη έκθεση με δημιουργίες των παιδιών για το Εθνικό Πάρκο της Βόρειας Πίνδου. Τα παιδιά ξετρελάθηκαν! Πρωτοτυπία, όμορφες κατασκευές, με τη φαντασία των παιδιών να ...διαπρέπει! Είναι πραγματικά άξιοι συγχαρητηρίων όσοι μετείχαν σε αυτή την προσπάθεια. 
Σκέφτοαμι πόση δύναμη θα έδινε και στη δική μου περιοχή μια έκθεση για τη Γκιώνα, μέσα από τα μάτια των παιιδών.
Εξαιρετικό και το εκπαιδευτικό υλικό. Μακάρι αν αξιοποιηθεί και να βρει μιμητές!
Τη Δευτέρα στα εγκαίνια, δυστυχώς ήμουν στην Αθήνα. Όμως καλοί φίλοι φρόντισαν να με ενημερώσουν:


"Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε, τη Δευτέρα 27 Μαΐου, από το Φορέα Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου - Αώου και Πίνδου, την Δ/νση Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Νομού Ιωαννίνων και τον Οργανισμό Κοινωνικής Προστασίας Αλληλεγγύης και Προσχολικής Αγωγής του Δήμου Ιωαννιτών, ενημερωτική ημερίδα, με θέμα «Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου …. Ας μάθουμε …. ας παίξουμε», στον Πολιτιστικό Πολυχώρο «Παλιά Σφαγεία» στα Ιωάννινα.
Στην ημερίδα παρουσιάστηκαν οι πολυεπίπεδες δράσεις ενημέρωσης - ευαισθητοποίησης του Φορέα Διαχείρισης, οι οποίες αναπτύσσονται με επιτυχία από τα αρμόδια στελέχη του και πρωτοπαρουσιάσθηκε το νέο πακέτο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης μαθητών, ηλικίας 6 – 12 ετών, με τίτλο «Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου …. Ας μάθουμε …. ας παίξουμε», το οποίο δημιουργήθηκε από το Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων – Υγροτόπων για λογαριασμό του Φ.Δ.,  με στόχο την γνωριμία των μικρών μαθητών με τη μεγαλύτερη χερσαία προστατευόμενη περιοχή της χώρας μας.
Το εκπαιδευτικό αυτό πακέτο θα διανέμεται δωρεάν από το Φορέα Διαχείρισης και τη Δ/νση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στα σχολεία της περιοχής, αλλά και της χώρας.
Στην ημερίδα παρουσιάστηκαν επίσης, οι βασικές αρχές και προϋποθέσεις για την υλοποίηση προγραμμάτων περιβαλλοντικής αγωγής, από την Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων της Δ/νσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων, καθώς και η περιβαλλοντική εκπαίδευση στην προσχολική ηλικία, από την Προϊσταμένη Δ/νσης Παιδικών και Βρεφονηπιακών Σταθμών του ΝΠΔΔ ΟΚΠΑΠΑ του Δήμου Ιωαννιτών.
Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση θεατρικού παιχνιδιού του Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιού «ΡΟΔΑ» του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιωαννιτών.
Μετά το κλείσιμο της ημερίδας, στον ίδιο χώρο πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια έκθεσης δημιουργικότητας των παιδιών με θέμα «Το Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου μέσα από τα μάτια των παιδιών». Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά, από τις 27 Μαΐου 2013 έως και την 1 Ιουνίου 2013 και για τις ώρες 11.00 - 13.00 και 18.00 - 21.00"

 

Σάββατο 1 Ιουνίου στο Ηράκλειο: Μέρα γεμάτη παραμύθια και εκπλήξεις!


Στις 11 το πρωί, μαζί με τις περίφημες και δραστήριες μαμάδες της Κρήτης τις Cretamums, θα συναντηθούμε στο πάρκο στο Κομμένο Μπεντένι  -στον Ευκάλυπτο (στα τραπέζια του πικ νικ) για να φτιάξουμε, να παίξουμε και να ζωγραφίσουμε παραμύθια με τη βοήθεια της Μαγικής Τράπουλας.
Θα παρουσιαστεί –για πρώτη φορά- το ανέκδοτο παραμύθι «Τζέι ο Πορτοκαλάδας»: Ένας νέος σούπερ- ήρωας που έρχεται να σαρώσει τα Νηπιαγωγεία!
Μαζί με τα παιδιά θα κάνουμε ό,τι αλλαγή κριθεί αναγκαία για να γίνει το παραμύθι πιο συναρπαστικό

Η είσοδος είναι ελεύθερη για παιδιά κάθε ηλικίας. Καλό θα ήταν να έχετε μαζί σας χαρτιά και μπογιές για να ζωγραφίσουμε
(και κανένα μεζεδάκι –αν πεινάσουμε/ τα παραμύθια ανοίγουν την όρεξη!)
Μετά από ένα διαλειμματάκι το μεσημέρι, στις 5 το απόγευμα θα βρεθούμε στο Κέντρο Ξένων Γλωσσσών «Μαρία Μαρκάκη» (Λεωφόρος Κνωσσού 49)
Θέμα μας «Το παραμύθι στη ζωή του παιδιού», και μια μεγάλη έκπληξη περιμένει όσους έρθουν:
Παρουσιάζουμε για πρώτη φορά σε …παγκόσμια αποκλειστικότητα την ελληνική μετάφραση του χαμένου παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
Το παραμύθι –που θα κυκλοφορήσει δωρεάν από την Ανοικτή Βιβλιοθήκη www.openbook.gr   με επιμέλεια του Γιάννη Φαρσάρη και ζωγραφιές της Στεφανίας Βελδεμίρη- θα παρουσιάσουν οι δυο μεταφραστές του Χριστίνα Μαρκουλάκη και Κώστας Στοφόρος.
Το πρόγραμμα:
5.00 -6.00: Παρουσιάσεις μαθητών Α και Β Junior. Συζήτηση με τον Κώστα Στοφόρο για την αξία του παραμυθιού
6.00- 7.00: Παρουσιάσεις μαθητών Α και Β Class. Παρουσίαση του παραμυθιού “Food for thought” της Αγγελικής Χρηστάκη. Συζήτηση με τη συγγραφέα και τον Κώστα Στοφόρο για το πώς μια ιστορία μπορεί να στείλει το σωστό μήνυμα
7.00 -8.30: Παρουσιάσεις μαθητών C, D, E, B2, ECPE Class.
Παρουσίαση του ανέκδοτου παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Πα(τ)σάς στα Γιάννενα

Ότι θα έτρωγα ...πατσά για πρωινό στα Ζαγοροχώρια, ούτε που το φανταζόμουνα!
Κι όμως, αμάρτησα εις διπλούν. Μάλιστα για πιο ...ρομαντικά βγήκα και τον απόλαυσα έξω στο καλντερίμι...




...Εκεί στα Κάτω Πεδινά, αφού το πορηγούμενο βράδυ είχα πιεί θεϊκό ημιαφρώδες κρασί και είχα γευτεί τη λαχανόπιτα, με χόρτα μαζεμένα εκείνη τη μέρα, φύλλο σπιτικό (άπαιχτο) και ψημένη στα ξύλα.




...Και βεβαίως γίδα βραστή, με διάφορα λαχανικά...



Στο όμορφο λαβυρινθώδες σπίτι της οικογένειας Στάρα!

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Μυστική ψηφοφορία για το καλύτερο γεφύρι

Η τρελο- παρέα μας βρέθηκε στα Ζαγοροχώρια και μετά από πρόταση εγκρίτου μέλους της προχώρησε σε μυστική ψηφοφορία για την ανάδειξη του καλύτερου γεφγυριού.
Με βάση τα αποτελέσματα που εξέδωσε η εφορευτική επιτροπή λίγο πριν έρθουν στο τραπέζι μας τα μοσχοβολιστά παϊδάκια (μερικοί την χαρακτήρισαν γι' αυτό το λόγο ...νηστική ψηφοφορία), έχουν ως εξής:

Στην πρώτη θέση το γεφύρι του Αγίου Μηνά





Στη δεύτερη θέση το διάσημο γεφύρι του Κόκκορη

 

Στην τρίτη θέση η γέφυρα Πλακίδα

 

Στην τέταρτη θέση το γεφύρι του καπετάν - Αρκούδου



Ένα φεγγάρι στα Ιωάννινα...

 Σουρουπώνει στη Λίμνη...
 Η μαγεία των Ιωαννίνων μας αιχμαλωτίζει...



Το φεγγάρι παίζει με τα σύννεφα...



...Ώσπου σκορπίζει τα σύννεφα και σκεπάζει με ασήμι τη Λίμνη, την πόλη και τους ανθρώπους. Κάπως έτσι θα γεννήθηκαν οι μεγάλοι καλλιτέχνες που δούλεψαν το ασήμι και έκαναν ξακουστή την πόλη.... Καμιά φορά, τα πιο όμορφα παραμύθια δεν έχουν λόγια...

Κέντρο Πληροφόρησης Λίμνης Παμβώτιδας: Κλειστόν!



Κέντρο Πληροφόρησης Λίμνης Παμβώτιδας:
Ώρες λειτουργίας Τετάρτη με Κυριακή 10.00 - 16.00, διαβάζω στη σχετική πινακίδα. Η ώρα ωστόσο είναι 2 το μεσημέρι, είναι Σάββατο (25 Μαΐου) και είναι κλειστά!


Στο τηλέφωνο επικοινωνίας (26510-21834) κανείς δεν απαντά
Το Νησάκι των Ιωαννίνων -πανέμορφο μέσα σε μια ανοιξιάτικη πανδαισία είναι γεμάτο επισκέπτες. Πολλοί φτάνουν ως την πόρτα του Κέντρου να ενημερωθούν, αλλά απογοητευμένοι διαπιστώνουν πως η πινακίδα με το ωράριο λειτουργίας είναι ...διακοσμητική.

Αν υπήρχε κάποια "ανωτερά βία" καλό θα ήταν να πληροφορούνται κάπως οι επισκέπτες...



Απογοητεύομαι διπλά καθώς δεν μπορώ να δω ούτε τη μακέτα της λίμνης που έχουν φτιάξει ο Τάσος Μπουκουβάλας και η Στεφανία Βελδεμίρη....

Βεβαίως μια βόλτα στο νησί με αποζημιώνει.







 Όπως και το φαγητό (πεντανόστιμο με άψογη εξυπηρέτηση) σε μια ταβερνούλα του νησιού.






Ελπίζω την επόμενη φορά που θα πάω στο Νησί, να έχει ανακαλύψει ο αρμόδιος φορέας που ακριβώς βρίσκεται ο ...αρμόδιος υπάλληλός του!
Και βεβαίως επειδή δεν θα ήθελα αν βγάλω βιαστικά συμπεράσματα είναι πιθανόν να είναι απόλυτη ευθύνη του φορέα. Έχω το παράδειγμα με το "Χάνι της Γραβιάς", μια επένδυση εκατομμυρίων που μένει κλειστό διότι ο Δήμος δεν έχει ορίσει κανέναν να το ανοίγει! Επίσης συχνά φορείς και δήμοι ...ξεχνούν να πληρώσουν μισθούς, υπερωρίες κλπ και βεβαίως δεν θα μπορούσα να απαιτήσω από κάποιον να εργάζεται και να μην πληρώνεται!

ΥΓ. Το οδοιπορικό στα Ιωάννινα θα συνεχιστεί χωρίς γκρίνιες. Άλλωστε κάθε φορά που πηγαίνω απλώς επιβεβαιώνω ότι είναι η γοητευτικότερη πόλη της Ηπειρωτικής Ελλάδας!

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

Στατιστικές της ντροπής: 500.000 παιδιά στην Ελλάδα βιώνουν την φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό... Τι ακριβώς περιμένουμε όλοι εμείς οι γονείς να συμβεί για να αντιδράσουμε:

 
Σε 597.000 ανέρχονται τα φτωχά ή κοινωνικά αποκλεισμένα παιδιά στην Ελλάδα, με 322.000 να στερούντai βασικών αγαθών διαβίωσης , σύμφωνα με την έκθεση «Η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2013», που συντάχθηκε για λογαριασμό της UNICEF, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Εξάλλου, παρουσιάστηκαν οι πρωτοβουλίες της UNICEF για τον εμβολιασμό των παιδιών, ευπαθών κοινωνικών ομάδων της Ελλάδας, που γίνεται σε συνεργασία με την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας και την υποστήριξη του υπουργείου Υγείας.
Για τον σκοπό αυτό, την Τρίτη 28 Μαΐου διοργανώνεται Ραδιομαραθώνιος της UNICEF με την Ελληνική Ραδιοφωνία και την υποστήριξη όλων των μεγάλων ιδιωτικών ραδιοφωνικών σταθμών.
Αναλυτικά, σύμφωνα με την έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών, που βασίζεται σε στοιχεία του 2011 και παρουσίασε ο καθηγητής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημοσθένης Δασκαλάκης:
- Ο δείκτης «φτώχεια ή κοινωνικός αποκλεισμός» για το 2011 αφορούσε 597.000 παιδιά, δηλαδή ποσοστό 30,4%, που σημαίνει αύξηση κατά 9,1% από το 2010.
- Τα παιδιά που διαβιούσαν σε «συνθήκες συσσώρευσης πολλαπλών μειονεξιών», δηλαδή σε νοικοκυριά που χαρακτηρίζονται από φτώχεια και από σοβαρή υλική αποστέρηση και από χαμηλή ένταση εργασίας, το 2011 έφθασαν στα 69.000, από 12.000 που ήταν το αντίστοιχο μέγεθος το 2010.
- Το ποσοστό των παιδιών που ζει σε νοικοκυριά, στα οποία κανείς δεν εργάζεται, έφτανε στο 9,2% το 2011 και έχει αυξηθεί κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ 2010 και 2011.
- Το 16,4% του συνόλου των ανηλίκων εμφανίζεται να διαβιεί σε νοικοκυριά με «σοβαρή υλική αποστέρηση», δηλαδή 322.000 παιδιά, αριθμός αυξημένος κατά 89.000 άτομα ή κατά 38,2%, μεταξύ 2010 και 2011. Η αντίστοιχη ποσοστιαία αύξηση μεταξύ 2010 και 2011 για την ηλικιακή ομάδα 6-11 φθάνει το 46,7%.
- Το 50,8% των νοικοκυριών με παιδιά δηλώνει αδυναμία πληρωμής μιας εβδομάδας διακοπών. Το 37,2% δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στην πληρωμή πάγιων λογαριασμών, δόσεων πιστωτικών καρτών και δανείων, το 34,5% δηλώνει οικονομική αδυναμία αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών.
- Τα φτωχότερα νοικοκυριά δαπανούν αναλογικά υψηλότερο ποσοστό για παιδικά είδη ένδυσης, ωστόσο αυτή η κατανομή των δαπανών αναγκάζει τα φτωχότερα στρώματα να περιορίσουν άλλες ανάγκες των παιδιών, που σχετίζονται με την εκπαιδευτική διαδικασία.
- Το 2011 χορηγήθηκαν συνολικά 549.604 άδειες παραμονής σε μετανάστες στην Ελλάδα, με το 21% να αφορά ανηλίκους κάτω των 14 ετών και το 84,5% των παιδιών αυτών να προέρχονται από την Αλβανία.
- Από το 2008 έχουν μεταναστεύσει από την Ελλάδα 357.820 άτομα, από τα οποία 52.299 είναι μέχρι 19 ετών και 36.466 έως 14 ετών, δηλαδή το 14,6% και το 10,2%, αντίστοιχα.
- Το 2011 υπολογίζονται σε περίπου 29.000 τα άτομα έως 19 χρονών και 21.000 τα παιδιά έως 14 χρόνων που μετανάστευσαν προς και από την Ελλάδα, με τα πολύ μικρά παιδιά έως 4 ετών να αποτελούν το ένα τρίτο του συνόλου.
- Οι συλληφθέντες ανήλικοι για παράνομη είσοδο και παραμονή στην Ελλάδα από το 2006 έως στο 2012 ανέρχονται σε 83.487, αριθμός που αναλογεί στο 10,6% του συνόλου των συλληφθέντων παρανόμων μεταναστών.
- Οι αιτήσεις ασύλου των ανηλίκων εμφανίζουν σημαντική μείωση από το 2008 και ανέρχονταν για το 2012 σε 510.
Ασφάλεια - Προστασία και Παραβατικότητα ανηλίκων
- Τα παιδιά στην Ελλάδα εμφανίζονται περισσότερο εκτεθειμένα σε κινδύνους από ατυχήματα από το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Ο δείκτης θνησιμότητας από ατυχήματα που σχετίζονται με μεταφορές- μετακινήσεις για το 2010 στις ηλικίες 15-19 ετών ανερχόταν σε 17,8, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ είναι 9,2.
- Η παραβατικότητα των ανηλίκων έχει αυξηθεί εντυπωσιακά κυρίως μεταξύ των ετών 2010 και 2011 κατά 53,4%, ενώ στους δράστες ηλικίας 9-13 ετών η αύξηση φθάνει το 58%.
- Οι περισσότεροι ανήλικοι παραβάτες είναι αγόρια (87,1%), ενώ τα 2/3 είναι ημεδαποί. Οι δράσεις τους αφορούν σε ποσοστό 72,2% κλοπές ή συναυτουργία σε αυτές. Περισσότερα καταγεγραμμένα περιστατικά παραβατικότητας ανηλίκων εντοπίζονται στην περιφέρεια, παρά στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Το δικαίωμα των παιδιών στην ανάπτυξη
- Αξιοσημείωτα είναι τα υψηλά ποσοστά ανεργίας των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών (55,3% το 2012 και 64,2% το Φεβρουάριο του 2013) και τα ακόμη υψηλότερα ποσοστά των παιδιών ηλικίας 15 έως 18 ετών (61,3% το 2012).
- Οι άνεργοι της ηλικιακής κατηγορίας 15 έως 18 ετών αυξήθηκαν κατά 73,2% (αύξηση κατά 35,1 ποσοστιαίες μονάδες). Σημαντικότερο είναι το γεγονός, ότι οι απασχολούμενοι της αναφερόμενης ηλικιακής κατηγορίας από το 2011 και μετά αριθμητικά είναι λιγότεροι σε σχέση με τους ανέργους, ενώ ο αριθμός τους μειώθηκε από 21.641 άτομα το 2007 σε 8.430 το 2012, δηλαδή σημειώθηκε μείωση κατά 61%.
- Τα στοιχεία σχετικά με την ανεργία και τον αριθμό των απασχολούμενων ατόμων και των δύο ηλικιακών κατηγοριών (15-18 και 15-24 ετών), σε συνδυασμό με τα μειωμένα και μικρότερα από αυτά του μέσου όρου των χωρών της ΕΕ ποσοστά πρόωρης αποχώρησης από την εκπαίδευση και την κατάρτιση των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών (11,4% το 2012 από 15,5% το 2006 έναντι 15,5% και 12,8% της ΕΕ αντίστοιχα), δείχνουν ότι οι περιορισμένες προοπτικές ένταξης στην αγορά εργασίας κάνουν πιο ελκυστική την παραμονή στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Η υγεία των παιδιών
- Το ποσοστό των νοικοκυριών με παιδιά κάτω από το όριο φτώχειας που δήλωνε αδυναμία για διατροφή που να περιλαμβάνει κάθε δεύτερη ημέρα κρέας, ψάρι, κοτόπουλο ή λαχανικά ίσης θρεπτικής αξίας, ανέρχεται σε 44,3% για το 2011, από 21,6% το 2010.
- Τα νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά που δηλώνουν οικονομική αδυναμία για ικανοποιητική θέρμανση έχουν αυξηθεί από 14,8% το 2010 σε 19,3% το 2011 και τα φτωχά νοικοκυριά με εξαρτώμενα παιδιά από 37,1% σε 39,7% τα αντίστοιχα έτη.
- Το 25,4% των νοικοκυριών με παιδιά στην Ελλάδα είναι εκτεθειμένα σε περιβαλλοντικά προβλήματα, ρύπανση, μόλυνση κλπ, στην περιοχή διαμονής τους, κατατάσσοντας την Ελλάδα στη δεύτερη θέση στην ΕΕ, δηλαδή αρκετά υψηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (15%).
- Οι δαπάνες για την υγεία μειώθηκαν στο 6% του ΑΕΠ για το 2011 από το 7,4% το 2009, ενώ για τις νοσοκομειακές υπηρεσίες από το 3,6% σε 3% αντιστοίχως. Οι περιορισμοί αυτοί είναι δυνατό να επηρεάσουν ιδιαίτερα τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, εφόσον το 10,1%, για το 2011, δηλώνουν οικονομική αδυναμία για την κάλυψη ιατρικών εξετάσεων.
Πηγήhttp://www.protothema.gr/greece/article/?aid=280388

Η Παραμυθοκουζίνα ταξιδεύει: Πρώτη στάση Θεσσαλονίκη


Ο κόσμος όπως τον βλέπει η Παραμυθοκουζίνα κι όπως τον ζωγράφισε η Στεφανία Βελδεμίρη

Τη Κυριακή 26 Μαΐου η Παραμυθοκουζίνα θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, στη γιορτή καλλιτεχνικής δημιουργίας για παιδιά και γονείς "Φτου και βγαίνω".
Η Στεφανία Βελδεμίρη θα είναι εκεί στις 11 το πρωί και στις 4 το απόγευμα για να φτιάξει παραμύθια μαζί με τα παιδιά, εμπνευσμένα από τους μύθους του Αισώπου, με τη βοήθεια της Μαγικής Τράπουλας!

Με την ευκαιρία να θυμίσουμε ότι σε δυο εβδομάδες λήγει ο Διαγωνισμός Παραμυθιού για παιδιά, που πραγματοποιείται με αφορμή το έτος Καβάφη.

Η Παραμυθοκουζίνα θα βρίσκεται το επόμενο Σάββατο στο Ηράκλειο της Κρήτης 

Το καλοκαιράκι, στο Πόρτο Ράφτη θα γίνουν νέες βραδιές παραμυθιού

Αν θέλετε κι εσείς να έρθουμε κοντά σας δεν έχετε παρά να επικοινωνήσετε μαζί μας:
stoforos@yahoo.com
stefi.veldemiri@gmail.com

Λίγα λόγια για το Φτου και βγαίνω
 
ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ

Η γιορτή καλλιτεχνικής δημιουργίας για παιδιά και γονείς «Φτου & Βγαίνω» μετά την μεγάλη επιτυχία της πρώτης διοργάνωσης επιστρέφει δυναμικά στις 25 και 26 Μαΐου στον πολυχώρο πολιτισμού Block 33. Το «Φτου και Βγαίνω» αποτελεί έμπνευση και πρωτοβουλία των πιο δημιουργικών ομάδων της πόλης που δραστηριοποιούνται στο χώρο της παιδικής ψυχαγωγίας, της δημιουργικής απασχόλησης, των τεχνών και του αθλητισμού.
Για μία ημέρα παιδιά και γονείς θα έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε μία σειρά δράσεων και να έρθουν σε επαφή με τις τέχνες, με αθλητικές δραστηριότητες εναλλακτικού χαρακτήρα, με την street art καθώς και με δραστηριότητες που αναβαθμίζουν την ποιότητα ζωής, ευαισθητοποιούν, αναπτύσσουν την κοινωνικότητα και τη δημιουργία και διασκεδάζουν μικρούς και μεγάλους. Η φετινή διοργάνωση περιλαμβάνει δραστηριότητες εμπνευσμένες από τους μύθους του Αισώπου.

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Σήμερα: Δείτε το Ζ, διαβάστε το Ζ

Σήμερα, στην επέτειο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη, σας προτείνω να πάτε ως το βιβλιοπωλείο και να αγοράσετε το "Ζ" του Βασίλη Βασιλικού στη συλλεκτική έκδοση της Διόπτρας. Μαζί με το βιβλίο προσφέρεται και το DVD με την ομώνυμη ταινία του Κώστα Γαβρά... Δείτε την ταινία. Αρχίστε να διαβάζετε το βιβλίο. Και σκεφτείτε ποιοί βρίσκονται σήμερα στη Βουλή και στην Κυβέρνηση...

Αν έχετε και μεγαλύτερα παιδιά, δείτε το μαζί τους. Αν είχαμε σχολεία και Παιδεία, κι αν μοναδικός στόχος δεν ήταν οι εξετάσεις, η στήριξη της παραπαιδείας, η παπαγαλία και η δημιουργία πειθήνιων και ουσιαστικά αμόρφωτων πολιτών, τότε το "Ζ" θα ήταν βασικό σχολικό εγχειρίδιο.


Μια τέτοια Παιδεία, που θα καλλιεργούσε τις γνώσεις, τη φαντασία και την ευαισθησία των παιδιών, θα ήταν ο αποτλεσματικότερος τρόπος για να μην έχουμε ποτέ πια φασισμό και φασίστες....

Το πρόβλημα είναι ότι κάποιοι τους χρειάζονται και τους χρησιμοποιούν. Όπως στη δολοφονία του Λαμπράκη...

Αντιγράφω ένα απόσπασμα από συνέντευξη του Βασίλη Βασιλικού σε συνέντευξή του στις 6 μέρες και στη Σίσσυ Παπαδάκη:

"-Εσάς σήμερα θα μπορούσε ένα γεγονός να σας κεντρίσει να γράψετε ένα νέο Ζ;
- Με είχε κεντρίσει παλιότερα η δολοφονία του Τεμπονέρα, αλλά ζούσα τότε στο εξωτερικό και δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να ερευνήσω την υπόθεση. Αλλά και ο νεκρός που βρέθηκε προ διετίας μέσα στον κάδο των σκουπιδιών.
-Ποιοι θα ήταν ή είναι σήμερα οι παρακρατικοί; Θα κατάφερναν να γλιτώσουν;
- Έχουν γλιτώσει ήδη, αφού απολαμβάνουν βουλευτικής ασυλίας. Άρα το «παρα» περιττεύει.
-Και εκείνοι που θα αντιστέκονταν ποιοι ή πώς θα ήταν;
Εκείνοι που αντιστέκονται είναι οι σημερινοί ακτιβιστές, που δεν παρακολουθούν τη θρασύτητα όλων από τηλεοράσεως, αλλά κατεβαίνουν κι οι ίδιοι στο δρόμο"

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Συζήτηση για τις σχέσεις γονέων -παιδιών στην Αγία Παρασκευή



Συζήτηση για τις σχέσεις γονέων –παιδιών


Ο Σύλλογος Γονέων του 13ου Νηπιαγωγείου Αγίας Παρασκευής
-στο πλαίσιο ενημερωτικών εκδηλώσεων για γονείς-
σας καλεί την Τετάρτη 29 Μαΐου  στις 7 μμ
στη συζήτηση με θέμα:
 «Σχέσεις γονέων παιδιών – Η συμπεριφορά στο σπίτι»
που θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Νηπιαγωγείου (Θρασυβούλου 8).
Για το θέμα θα μιλήσει η ψυχολόγος Δώρα Ζώτα

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

Αγία Παρασκευή: Ένας νέος χώρος για να βρεθούμε και να δράσουμε

Ένας νέος κοινωνικός χώρος ανοίγει

Γείτονες & Γειτόνισσες
Ένας νέος χώρος αντίστασης, αλληλεγγύης και αγώνα ανοίγει

Για να καλύψουμε συλλογικά τις ανάγκες μας
Για να μειώσουμε το κόστος ζωής μας
Για τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικότητας στη γειτονιά μας

Πρόγραμμα εκδηλώσεων

Κυριακή 19/5 στις 19.00 χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι στην πλ. Ιόλα, Δημοκρατίας & Σ. Καράγιωργα

Σάββατο 25/5 στις 20.00 συζήτηση για τη λειτουργία και τις δραστηριότητες του χώρου, Δημοκρατίας 2 & Αγίας Τριάδος

Πρόσβαση στο χώρο: Δημοκρατίας 2 & Αγίας Τριάδος
Λεωφορεία από μετρό Νομισματοκοπείο,406, 407
1η στάση Αγίας Τριάδος

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Τα ζωγραφιστά ταξίδια 1: Crazy Island



Παραμυθάκι εμπνευσμένο από τη ζωγραφιά της Αργυρώς από το Ηράκλειο της Κρήτης. Μια ζωγραφιά που έφτιαξε για το μάθημα των αγγλικών στο Κέντρο Ξένων Γλωσσών Μαρία Μαρκάκη- Μαρκουλάκη. Εκεί που θα βρεθούμε την 1η Ιουνίου με πολλές εκπλήξεις!


 Crazy Island

Ο Θ. αφηρημένος, χωρίς να ξέρει πως, μια νύχτα που ταξίδευε μέσα στο διαδίκτυο -κι ενώ ετοιμαζόταν να παραδώσει τα όπλα- με τα μάτια κατακόκκινα, βρέθηκε μπροστά σε μια παιδική ζωγραφιά: ένα μικρό νησί που είχε ζωγραφίσει κάποιο κοριτσάκι. Το ονόμαζε «Τρελό νησί» και είχε μια «ήσυχη ζούγκλα», ένα «τρελό ποτάμι», ένα «μυστικό ηφαίστειο», μια «μυστηριώδη γέφυρα», πολλά  «χαρούμενα βουνά»,  ένα «ξερό δάσος», μια «χρυσή παραλία», ένα «όμορφο κάστρο», μια «άσχημη καλύβα» κι ένα «παλιό δεντρόσπιτο».
Δεν ήταν μια συνηθισμένη ζωγραφιά: Όταν το κατάλαβε ήταν πια αργά. Ο κόσμος άρχισε να γυρίζει γύρω του, μια δίνη τον κατάπιε και όλα σκοτείνιασαν.
Όταν συνήλθε,  ένα τραγούδι από τα παλιά ακουγόταν από κάπου μακριά:

If you dont want to boil as well.
Better start the dance
Do you want to dance with me?

You better start doing it right.

The musics playing, the notes are right
Put your left foot first and move into the light.
The edge of this hill is the edge of the world

Ήταν στ’ αλήθεια δίπλα στο «Μυστικό Ηφαίστειο». Ίδιο με παιδική ζωγραφιά. Κι εκείνος πια,  ταξίδευε πίσω στο χρόνο, τότε που χόρευε με το κορίτσι που φοβόταν τις πεταλούδες. Κι έπρεπε να είναι νύχτα. Αστροφώτιστη. Κι έπρεπε ούτε κερί να μην υπάρχει. Κι έπρεπε να τους σκεπάζουν αιωνόβιες βελανιδιές. Αυτά τα μαγικά δέντρα, που αν τ’ ακούσεις προσεκτικά μπορούν να σου διηγηθούν τα πιο όμορφα παραμύθια…
Και να που χωρίς να ξέρει πως, μετά από χρόνια,  άρχισε να χορεύει και πάλι κι έτσι χορεύοντας να διασχίζει το νησί σαν ήρωας κάποιου μιούζικαλ. Πέρασε πάνω από το τρελό ποτάμι, χοροπηδώντας στη μυστηριώδη γέφυρα και στο τέλος έφτασε στη χρυσή παραλία. Κι η θάλασσα αντί γι’ αλάτι είχε ζάχαρη και γεύση σπιτικής λεμονάδας.
Και μέσα από τα δέντρα το κορίτσι. Λες κι ο χρόνος είχε σταματήσει εκεί παλιά. Γύρω της ένα σύννεφο από πεταλούδες- που δεν τις φοβόταν πια.
«Αυτή η νοσταλγία δεν είναι για μένα», σκέφτηκε. Μπήκε στη δίνη και επέστρεψε στον πραγματικό κόσμο: Την επομένη έπρεπε να ξυπνήσει νωρίς και να περάσει από την Τράπεζα για εκείνο το δάνειο…


Ηλεκτρικές (και απολαυστικές) αναγνώσεις



Βιβλία που διαβάζω στο μετρό και κάθε τόσο γράφω γι' αυτά στο "Δρόμο" στη στήλη Ηλεκτρικές Αναγνώσεις που κυκλοφορεί μόνο όταν έχουμε κάτι καλό να πούμε και αν προτέινουμε. Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε για τον Απρίλιο:

Ώρες – ώρες μου ‘ρχεται αντί να διαβάζω τα βιβλία να τα εκσφενδονίσω σε τίποτε κεφάλια. Χοντροί, δερματόδετοι τόμοι κατακούτελα στο Σαμαρά, στο Στουρνάρα, το Βενιζέλο και κυρίως το Κουβέλη (που είναι και ..διανοούμενος)!
Επίσης ώρες –ώρες αναρωτιέμαι γιατί όλοι εμείς στο μετρό, στον ηλεκτρικό ή στο λεωφορείο με βιβλία ή ακουστικά στ’ αυτιά, με κινητά και εφημερίδες, οχυρωμένοι σε μικρόκοσμους, σιωπηλοί, μήπως θα ήταν καλύτερα να κοιτάξουμε λίγο καλύτερα ο ένας τον άλλο; Να μιλήσουμε; Να κουβεντιάσουμε γιατί δεν θα πρέπει να πληρώναμε εισιτήριο;
Τελικά όμως υπερισχύει η αγάπη για το διάβασμα,  για βιβλία και συγγραφείς που ανακαλύπτεις αναπάντεχα και σου ανοίγουν νέους δρόμους ή απλώς νέες ευκαιρίες να βρεθείς αλλού:  

Τα φώτα στα σπίτια των άλλων



Το μυθιστόρημα της Κιάρα Γκαμπεράλε «Τα φώτα στα σπίτια των άλλων» (Μελάνι), είναι ένα από αυτά τα βιβλία. Μια όμορφη, χαρισματική νέα γυναίκα η Μαρία σκοτώνεται σε δυστύχημα και αφήνει πίσω της ένα κοριτσάκι: Την εξάχρονη Μάντορλα. Μαζί αφήνει και ένα άλυτο μυστήριο. Ποιος είναι ο πατέρας της μικρής; Ένα γράμμα προς τη κόρη της, που ανακαλύπτουν λίγο μετά το θάνατό της, περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα: Πατέρας είναι κάποιος από τους άντρες της πολυκατοικίας στην οποία ήταν διαχειρίστρια. Οι οικογένειες μαζεύονται, συσκέπτονται και αποφασίζουν να αφήσουν άλυτο το μυστήριο αποφεύγοντας να κάνουν τεστ DNA και να μεγαλώσουν όλοι μαζί το κοριτσάκι που ζει από διαμέρισμα σε διαμέρισμα. Με εξαιρετική αφηγηματική τεχνική παρακολουθούμε τις σκέψεις των ηρώων και κυρίως της Μάντορλα που έχοντας φτάσει στην εφηβεία ανακαλεί μέσα σε ένα κελί φυλακής τα όσα την έφεραν ως εκεί. Το τέλος –που όπως είπε η συγγραφέας το εμπνεύσθηκε στην Πάτμο, όπου άρχισε και την πρώτη γραφή του μυθιστορήματός της- θα είναι αναπάντεχο… 

Το τσίρκο των τεράτων


Σε εντελώς διαφορετικό κλίμα κινείται το μυθιστόρημα της Τζούλιας Γκανάσου «Ομφάλιος λώρος» (Γκοβόστης). Σε παράξενο χωροχρόνο, μεταξύ Αθήνας και Δελφών, με παρεκβάσεις από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου στήνεται ένα εφιαλτικό σκηνικό: Ένα τσίρκο με αναπήρους, στη μέση ενός αλλόκοτου τοπίου, μια πολυεθνική εταιρία που υπόσχεται την αλλαγή των οργάνων που πάσχουν αλλά και τη μεταμόρφωσή μας σε Αγγέλους, εμπόριο εμβρύων, προπαγάνδα, νοθεία. Ένας βιοκαλλιεργητής που πιστεύει πως μπορεί να συνεργαστεί με την Εταιρεία και να διατηρήσει την ακεραιότητά του. Ένας καταδικασμένος έρωτας και η προσπάθεια μιας γυναίκας –στελέχους της πολυεθνικής να ξεφύγει από τα πλοκάμια της. Με το μυαλό γεμάτο σλόγκαν και διαφημίσεις… Μια δυστοπία που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, σε βυθίζει στον κόσμο της όπου τίποτε δεν είναι σταθερό αφήνοντας μια πικρή γεύση και άφθονη τροφή για σκέψη. Μια ξεχωριστή, φιλοσοφική ανάγνωση του Δελφικού Τοπίου, μια ενδιαφέρουσα παραβολή για τον «θαυμαστό νέο κόσμο» που ζούμε… 

Μια συγκλονιστική μαρτυρία


Ήταν μόλις 17 ετών όταν μπήκε στην Αντίσταση. Βρέθηκε κρατούμενη στις φυλακές και από εκεί οδηγήθηκε στην Αυστρία… Το βιβλίο της Μαίρης Παριανού, «Μαρτυρίες από την Αντίσταση και τη φυλακή» (Φιλιππότης), είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία μιας γυναίκας που δεν ηρωποιεί σε καμία περίπτωση τον εαυτό της. Αφηγείται λιτά και ψύχραιμα αυτά που της συνέβησαν, ακόμη κι όταν έπεσε θύμα των πειραμάτων γενετικής των ναζιστών που τη στείρωσαν. Παγώνεις όταν το διαβάζεις. Παγώνεις όταν βλέπεις στην Ελλάδα του 2013 να υπάρχουν θαυμαστές των ανθρώπων που ευθύνονται για τέτοιες εγκληματικές πράξεις κατά της ανθρωπότητας. Από την άλλη δεν έχεις παρά να θαυμάσεις το κουράγιο των ανθρώπων που με ξεχωριστή αψηφισιά έμπαιναν στον αγώνα…. Εξαιρετική και η επιμέλεια της Μαρίας Σπηλιωτοπούλου που θέτει το ιστορικό πλαίσιο και τεκμηριώνει τα όσα αφηγείται η συγγραφέας.

Το φαγητό που μοιράζεσαι είναι πιο νόστιμο!


Σε ένα παραμύθι υπήρχε η ιστορία ενός βασιλείου όπου κάθε μεσημέρι μαζεύονταν όλοι μαζί (εναλλασσόμενοι σε ρόλους μάγειρα, σερβιτόρου, λαντζέρη και συνδαιτημόνα) σε ένα τεράστιο κοινό τραπέζι. Αυτό μου ήρθε στο μυαλό παίρνοντας στα χέρια μου το βιβλίο «Οι πολιτικές συνταγές της συλλογικής κουζίνας της Τετάρτης» από τις εκδόσεις των Συναδέλφων, όπου πέρα από την πολιτική τοποθέτηση του ζητήματος, υπάρχουν πολλές χρήσιμες πληροφορίες για τα  λαχανικά και τις εποχές του χρόνου, για τη συντήρηση, ασφάλεια και χειρισμό των τροφίμων και φυσικά νόστιμες συνταγές για να θρέψουν μεγάλες παρέες –συντροφιές ανθρώπων… Σκέφτομαι πόσο ωραία θα ήταν αν ζούσαμε σε εκείνο το μαγικό βασίλειο του παραμυθιού. Και μετά σκέφτομαι πως μπορούμε εδώ να ζήσουμε το παραμύθι μας με κοινό αγώνα και σίγουρα το εγχειρίδιο των εκδόσεων των Συναδέλφων μας φαίνεται και θα μας φανεί χρήσιμο!