Διακοπές!

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Γεύσεις Καλαμάτας

Χθες, Πέμπτη, με το ψιλόβροχο στην Καλαμάτα... Απόλαυσα τις βόλτες μου στην όμορφη πόλη, ανέβηκα στο Κάστρο, περπάτησα στην παλιά πόλη και στην παραλία.
Εντελώς τυχαία είχα την ευκαρία να δοκιμάσω μοναδικές γεύσεις και να γνωρίσω ζεστούς ανθρώπους.
Πρώτη στάση για ουζάκι στην παραλιακή οδό Ναυαρίνου. Απίστευτος μεζές στο καφενείο στην παιδική χαρά (όπως έμαθα είναι διάσημο). Παίρνεις ουζάκι με μεζέ (ξεχωρίζει η γουρουνοπούλα -λουκούμι) κι είναι σα να τρως για μεσημέρι.





Στην πρωινή μου  βόλτα μου είχα δει ένα καταπληκτικά διακοσμημένο γωνιακό μαγαζάκι: "Σουβλάκια ο Τζίμης", στην πλατεία Αγίων Αποστόλων.
Το βραδάκι στο πεζούλι κουρελούδες και πλήθος κόσμου με το σουβλάκι στο χέρι. Πήρα κι εγώ, μαζί με μια παγωμένη μπύρα. Από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει!




Έπιασα και τη κουβέντα με τον Τζίμη, καθώς το ψιλόβροχο που είχε σταματήσει ξεκίνησε πάλι...
Ένας νέος άνθρωπος με μεράκι, που φαίνεται παντού.
Μπορείς να είσαι καλλιτέχνης ακόμη κι όταν καταπιάνεσαι με τα ...σουβλάκια.
Αν περάσετε από την Καλαμάτα, στάση οπωσδήποτε στου "Τζίμη"

ΥΓ Το αστείο είναι πως την άλλη μέρα, φτιάχνοντας παραμύθια με τα παιδιά, μου έβαλαν μέσα στο παραμύθι τον ... Τζίμη, αφού οι ήρωες πήγαν να απολαύσουν την επιτυχία τους εκεί, με ένα σουβλάκι!

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 2014

Δ Διαγωνισμός Διηγήματος Στέλιος Ξεφλούδας: "Ο Ξένος"


Ενώ ετοιμάζεται η έκδοση από το openbook του βιβλίου με τα διηγήματα που διακρίθηκαν στον Γ' Διαγωνισμό Διηγήματος "Στέλιος Ξεφλούδας" με θέμα "Καπνός", προκυρήχθηκε ο Δ' Διαγωνισμός.

Διακρίνονται από αριστερά όρθιοι οι: Στ. Ξεφλούδας, Γ. Θεοτοκάς, Γ. Χατζίνης, Ά. Τερζάκης και καθιστοί: Μ. Στασινόπουλος, Ελ. Ουράνη, Π. Χάρης, Κ. Ουράνης, ∆. Αθανασιάδης (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους)
 


Η Ανα κοίνωση του Προοδευτικού Συλλόγου "Τα Καστέλλια":

O Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια» και η εφημερίδα Καστελλιώτικα Νέα προκηρύσσουν τον Δ’ Διαγωνισμό Διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας».
Ο Διαγωνισμός που μετρά ήδη τέσσερα χρόνια ζωής, έχει ως στόχο την προβολή του έργου του Καστελλιώτη δημιουργού αλλά και την ανάδειξη νέων συγγραφέων μέσα από το διήγημα και το γραπτό λόγο.
Πιστεύουμε ότι μέχρι σήμερα έχουν υπηρετηθεί –στο μέτρο των δυνατοτήτων μας -και οι δυο αυτοί στόχοι, αφού και παρακινήσαμε για γνωριμία με το έργο του Στέλιου Ξεφλούδα, αλλά και πολλοί από τους νέους συγγραφείς που διακρίθηκαν στον διαγωνισμό έχουν σημειώσει μια αξιόλογη πορεία στα ελληνικά γράμματα..

Υπενθυμίζουμε ότι τα θέματα των τριών προηγουμένων διαγωνισμών ήταν :
-Επιστροφή στο χωριό
-Έγκλημα στο χωριό
-Ο καπνός

Ο διαγωνισμός, απευθύνεται σε όσους μετέχουν της ελληνικής παιδείας και γράφουν στην ελληνική γλώσσα, ανεξαρτήτως τόπου διαμονής και εθνικότητας χωρίς όριο ηλικίας. Οι υποψήφιοι μπορούν να συμμετέχουν με ένα μόνο διήγημα το οποίο να μην έχει ποτέ δημοσιευθεί. Το καθένα, δεν πρέπει να ξεπερνά τις 3.000 λέξεις.

Θέμα του Δ’ Διαγωνισμού είναι «Ο Ξένος».

«Ξένοι» υπήρξαν εκατοντάδες συγχωριανοί μας –όπως και χιλιάδες Έλληνες- που αναζήτησαν καλύτερη τύχη μακριά από τον τόπο τους,  εντός ή εκτός Ελλάδος. «Ξένοι» είναι οι άνθρωποι που ζουν σήμερα στη χώρα μας, προερχόμενοι από κάθε γωνιά του πλανήτη. 
«Ξένοι» είναι και οι χιλιάδες νέοι άνθρωποι που εξαιτίας της κρίσης εγκατέλειψαν την Ελλάδα.
«Ξένος» μπορεί να είναι ή να γίνει κι ο καθένας από εμάς…


Τα δώδεκα πρώτα διηγήματα που θα ξεχωρίσουν, θα δημοσιευτούν σε ειδική Ανθολογία. Για την συγκεκριμένη έκδοση οι συγγραφείς παραχωρούν αυτοδίκαια στους οργανωτές τα πνευματικά τους δικαιώματα. Πέρα από τα τρία πρώτα βραβεία θα δοθεί το Ειδικό Βραβείο Γιώργης Χαλατσάς σε διήγημα που θα αναφέρεται στα Καστέλλια. Θα δοθούν ακόμη 12 έπαινοι.

Τα διηγήματα υποβάλλονται ταχυδρομικά με την ένδειξη
Για τον Δ’ διαγωνισμό διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας» ως ακολούθως:

Παραλήπτης
Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια»
Κτίριο Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών
Σίνα και Δαφνομήλη 1Α, ΑΘΗΝΑ 106 80

Διηγήματα παραλαμβάνονται από τις 15 Ιανουαρίου του 2015. Τελευταία ημέρα κατάθεσης ορίσθηκε η 30η Ιουνίου του 2015, με αποδεικτικό στοιχείο τη σφραγίδα του Ταχυδρομείου.

Τα διηγήματα υποβάλλονται δακτυλογραφημένα σε επτά (7) αντίτυπα. Κάτω απ’ τον τίτλο του διηγήματος αναγράφεται υποχρεωτικά ψευδώνυμο του συγγραφέα. Μέσα στο φάκελο αποστολής πρέπει να υπάρχει δεύτερος κλειστός φάκελος αλληλογραφίας, που εξωτερικά θα φέρει το ψευδώνυμο. Μέσα είναι τα πραγματικά στοιχεία όπως: όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, έτος και τόπος γέννησης, διεύθυνση μόνιμης κατοικίας, τηλέφωνα επικοινωνίας και ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail). Οι φάκελοι με τα πραγματικά στοιχεία θα ανοιχθούν μόνο στην περίπτωση διάκρισης του διηγήματος.
Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η βράβευση θα γίνει σε ειδική πανηγυρική εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο στην Αθήνα.

Στην Κριτική Επιτροπή του Διαγωνισμού εκ μέρους του Συλλόγου μετέχουν ο επίτιμος πρόεδρος Δημήτρης Χαλατσάς, δικηγόρος- συγγραφέας και ο αντιπρόεδρος Κώστας Στοφόρος, δημοσιογράφος –συγγραφέας.

Τα υπόλοιπα μέλη είναι οι:

-Χρήστος Αρμάνδος Γκέζος, νικητής Γ Διαγωνισμού –συγγραφέας
-Γλυκερία Γκρέκου, εκπαιδευτικός –συγγραφέας
-Εύα Στάμου, ψυχοθεραπεύτρια -συγγραφέας

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 2014

Παρουσίαση του βιβλίου "Του νεκρού αδερφού"



Την Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου στις 7.00μμ στο Revolt (Πεζόδρομος Κωλέττη 25-27, Εξάρχεια/ πλατεία Κάνιγγος) , θα παρουσιαστεί το βιβλίο «Του νεκρού αδερφού -41 Γράμματα από το μέτωπο του Εμφυλίου», με ομιλητές τους:

Αγγελική Λάλου
Niemands Rose.
Κώστα Στοφόρο


Λίγα λόγια για το βιβλίο

Ο Κώστας Στοφόρος γεννήθηκε το 1924 στα Καστέλλια της Φωκίδας.

Ήταν ο έκτος από εφτά παιδιά. Μόλις οκτώ χρονών έχασε τον πατέρα του. Την ευθύνη για την οικογένεια ανέλαβε ο μεγάλος αδελφός του Γιώργος. Η μητέρα του έπεσε θύμα των στρατευμάτων Κατοχής…

Μαθητής ακόμη, κατά τη διάρκεια της Κατοχής συμμετείχε στην Αντίσταση  ως μέλος της Ένωσης Νέων Αγωνιστών Ρούμελης που αργότερα συγχωνεύθηκε στην Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ).

Με την Απελευθέρωση βρέθηκε  στην Αθήνα. Το 1947 κι ενώ σπούδαζε στο δεύτερο έτος της Οδοντιατρικής Σχολής κλήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία. Η συμμετοχή του ίδιου και της οικογένειάς του στην Αντίσταση είχε τις συνέπειές της. Στάλθηκε στην πρώτη γραμμή ως απλός στρατιώτης…

Τον Ιανουάριο του 1948 άφησε την τελευταία του πνοή στη Δαμασκηνιά Κοζάνης…

Το βιβλίο περιλαμβάνει 41 γράμματα, σταλμένα στους αδερφούς του Γιώργο και Θύμιο, που καλύπτουν σχεδόν όλη τη διάρκεια της θητείας του. Το τελευταίο γράφτηκε δυο μέρες πριν το θάνατό του.

Παράλληλα δημοσιεύονται φωτογραφίες, έγγραφα και άλλα ντοκουμέντα, ενώ περιλαμβάνεται εισαγωγή, χρονολόγιο και ένα κείμενο για τη ζωή και τη δράση του.

70 χρόνια από τον Δεκέμβρη του 1944, που σηματοδότησε την έναρξη του Εμφυλίου, είναι μια ευκαιρία να σκεφτούμε όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για να γνωρίσουν τελικά την ήττα, τη διάψευση, το θάνατο: 40.000 οπλίτες του Εθνικού και του Δημοκρατικού Στρατού υπολογίζεται πως σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου… 

Για πληροφορίες: stoforos@yahoo.com



Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014

Με αφορμή την προβολή της ταινίας "Φράουλες και αίμα" στο Χαλάνδρι




Αφορμή η προβολή της ταινίας «Φράουλες και αίμα» την Κυριακή (23/11) στο Στέκι της Αβέρωφ 7Α στο Χαλάνδρι, από την αντιφασιστική πρωτοβουλία της νεολαίας, «Σβήστε τους!».
Προσπαθούσα να εξηγήσω στην κόρη μου τις ακριβώς σημαίνει αυτός ο τίτλος κι έτσι σκαρφάλωσα στο τελευταίο ράφι της βιβλιοθήκης και κατέβασα αυτότ ο μικρό βιβλιαράκι τσέπης. Το «Φράουλες και αίμα» ή  αγγλικά “The Strawberry Statement- Notes  of a College Revolutionary” του Τζέιμς Σάιμον Κούνεν.
Εντυπωσιακό το γεγονός πως κυκλοφόρησε στα ελληνικά, μέσα στη δικτατορία, τον Σεπτέμβριο του 1973, δυο μήνες πριν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Ήταν ένα βιβλίο τσέπης που άγνωστο πως, επιτράπηκε να κυκλοφορήσει με ένα εξώφυλλο μάλλον προκλητικό για την εποχή.
Εκδότης ήταν ο Δ.Κ. Ζάρβανος και βγήκε ως βιβλίο τσέπης «Φλίπερ», σε μετάφραση Κώστα Γαλανόπουλου.
Γραμμένο από έναν 19χρονο τότε φοιτητή έχει μια απίστευτη φρεσκάδα και σε ορισμένα σημεία μοιάζει επίκαιρο. Λες και δεν έχουν περάσει περισσότερο από σαράντα χρόνια…

Όταν θα μπορέσουμε να κάνουμε μια αποτίμηση για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει ένα βιβλίο ή μια κινηματογραφική ταινία, νομίζω ότι θα άξιζε να συγκεντρώσουμε μαρτυρίες από εκείνη την εποχή… Η ταινία, όσο μπορώ να θυμηθώ, προβλήθηκε επαρκώς κουτσουρεμένη, ενώ  το βιβλίο μάλλον γλίτωσε από τις χειρουργικές επεμβάσεις των λογοκριτών…
Δεν θυμάμαι  πως και ποιος έφερε στο σπίτι το βιβλίο. Πάντως θα πρέπει να  ήταν μόλις κυκλοφόρησε. Ίσως και να το είχα διαβάσει, καταλαβαίνοντας τα μισά απ’ όσα έγραφε στα 13 μου χρόνια…
Πάντως όταν είδα την ταινία, λίγα χρόνια αργότερα, η σκηνή που χαράχτηκε μέσα μου –και ίσως με καθοδήγησε στους αγώνες που βρέθηκα να συμμετέχω- ήταν η σκηνή όπου  οι φοιτητές τραγουδάνε το “Give Peace a Chance” λίγο πριν επέμβει η αστυνομία…
Σήμερα που κάτι Φορτσάκηδες θέλουν να εξαφανίσουν τη δημοκρατία από τα Πανεπιστήμια είναι χρήσιμο να διαβάσουμε το βιβλίο. Να δούμε την ταινία…

Διαβάζω: «…Μα η λύπη δεν γίνεται απελπισία όσο μπορείς και θυμώνεις. Κι εμείς  στο Κολούμπια θυμώσαμε πολύ. Καθώς δεν απελπιστήκαμε μπορούμε να βλέπουμε ακόμη, τι πρέπει να πολεμήσει κανείς και πολεμάμε. Πολεμήσαμε, πολεμάμε και θα πολεμάμε…»
Θα τα πούμε στο Χαλάνδρι



Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

Το κορίτσι του Πέτρου στο Χαλάνδρι το Σάββατο!




Την γνωρίσαμε ...οικογενειακώς μέσα από το "Κορίτσι του Πέτρου" και το "Υπναρούδι" της. 
Μετά είχα τη χαρά να τη γνωρίσω κι από κοντά, όταν από τον Βόλο βρέθηκε γειτόνισσα μας προσφάτως στην Αγία Παρασκευή...  

Συμμετείχε στην πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση για τα Ζώα στη Λογοτεχνία που οργάνωσαν οι "Φίλοι των ζώων Χαλανδρίου" και τώρα , το Σάββατο 22 Νοεμβρίου, στις 12, στον "Ευριπίδη στη Στοά" στο Χαλάνδρι (Ανδρέα Παπανδρεόυ 11), θα παρουσιάσει με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο το "Κορίτσι του Πέτρου" μέσα από ένα διαδραστικό παιχνίδι με τα παιδιά.
Θεωρώ ότι μια τέτοια εκδήλωση έχει ξεχωριστή σημασία γιατί τα μηνύματα του βιβλίου, ειδικά σε ό,τι αφορά στον ρατσισμό είναι οδυνηρά επίκαιρα... 
Κι επειδή με την κόρη μου έχουμε βρεθεί σε τέτοια παρουσίαση της Αργυρώς Μουντάκη, σας προτείνω να έρθετε εκεί το πρωινό του Σαββάτου. Εμείς θα ξαναπάμε!

Είχα γράψει στο literature.gr

"...Το κορίτσι του Πέτρου, της Αργυρώς Μουντάκη (εκδόσεις Μεταίχμιο) απευθύνεται σε παιδιά πάνω από 9 ετών και καταπιάνεται με επιτυχία με μια σειρά θεμάτων: Ο ρατσισμός, ο έρωτας, η σχέση ανάμεσα στα αδέρφια, ο σχολικός εκφοβισμός… Κεντρική ηρωίδα η Αλκμήνη που ζει διάφορα από τον μεγαλύτερο αδερφό της, τον Πέτρο (νόμιζα πως η συγγραφέας είχε καταγράψει αυτούσιες σκηνές απ’ όσα συμβαίνουν στο δικό μας σπίτι!) Όλα θα αλλάξουν όταν εμφανίζεται ένα κορίτσι από το Πακιστάν, η Αλίσα που περνά δύσκολες ώρες στην τάξη καθώς δυσκολεύεται στα μαθήματα, αλλά αντιμετωπίζει την εχθρότητα των άλλων κοριτσιών. Ο Πέτρος που την ερωτεύεται θα τη βοηθήσει, αλλά την τελική λύση θα τη δώσει η ίδια. Το βιβλίο έχει μηνύματα, αλλά και χιούμορ. Να πω ότι τα ίχνη του αδερφού της ακολουθεί και η Αλκμήνη που ερωτεύεται ένα συμμαθητή της, ενώ έχει για συμπαραστάτη ένα χνουδωτό παιχνίδι που μιλά, τον Μπίνγκο. Η κόρη μου το διάβασε μια φορά μόνη της και μια ήθελε να το διαβάσουμε μαζί. Οπότε τι άλλο να προσθέσω εγώ, ένας φτωχός πατέρας;"

Έκτοτε η κόρη μου το διάβασε άλλες δυο φορές!!

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014

Θεσσαλονίκη: Μια φωτογραφική ιστορία στις παλιές αποθήκες





Όποτε πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη έχω τη φωτογραφική μηχανή μου περασμε΄νη στη ζώνη. Είναι το δικό μου όπλο για να κρατάω τις εικόνες που μου φαίνονται μαγικές. Να παγώνω στιγμές στο χρόνο...
Έχω χιλιάδες φωτογραφίες πια, αλλά δεν λέω να σταματήσω...
Όταν έχω έστω και τον ελάχιστό χρόνο πηγαίνω στις Παλιές Αποθήκες και επισκέπτομαι πάντοτε το Μουσείο Φωτογραφίας με τις εξαιρετικές του εκθέσεις -πηγή έμπνευσης. Μετά πίνω τον καφέ μου στο Kitchen Bar και χάνομαι κάπου μεταξύ θάλασσας και ουρανού.



Νομίζω κάπου εκεί γενννιούνται ιδέες και παραμύθια που αργότερα μπορεί αν αιχμαλωτισθούν και στο χαρτί...


Εκεί, στις παλιές αποθήκες, παρουσιάζεται στο πλαίσιο της Μπιενάλε, ο ΛΟΓΟΣ ΙΙ, ΛΟΓΟΣ ΙΙΙ
Ευτυχώς η έκθεση -προφανώς- πήρε παράταση αφού στα αρχικά σχέδια ήταν να λήξει τον Ιούλιο.

Ήταν πραγματικά συγκλονιστική...

Ειδικά η σειρά φωτογραφιών του  Pep Karsten με την ιστορία δυο γυναικών όπου η μια πεθαίνει και ο ξεχωριστός τρόπος αφήγησης, με καθηλώνουν

Φωτογραφία του του Pep Karsten από την Έκθεση Λόγος ΙΙ

Βγαίνοντας, έφτιαξα κι εγώ μια δικιά μου ιστορία, όταν είδα έναν κύριο να φωτογραφίζει δυο κοπέλες που απολάμβαναν τη θέα όπως κι εμείς.
Προέκυψε αυτή η σειρά.
Στο τέλος οι κοπέλες φωτογράφισαν κι εμένα με φόντο την αγαπημένη μου θέα της πόλης...




Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014

Για τη Φρίντα Λιάππα




Σήμερα στο "Δρόμο" έγραψα ένα μικρό κομμάτι για τη Φρίντα Λιάππα. Νομίζω αξίζει να αγοράσετε την εφημερίδα που χριεάζεται τη στήριξη όλων μας...

Για τη Φρίντα Λιάππα
 
…Μπορεί η αφήγησή σου να έχει τη μορφή ενός παραμυθιού, ενός τραγουδιού, ενός μόνο ήχου –μυριάδες είναι οι τρόποι που υπάρχουν -, αλλά πάντα από κάτω θα υπάρχει αυτό που δίνει ισχύ σ’ όλες τις μεγάλες ταινίες που διασώζονται μέχρι σήμερα: το ανθρώπινο δράμα…
Φρίντα Λιάππα, Αυγή, Νοέμβριος 1981



Νομίζω πως η μόνη ταινία της που δεν έχω δει είναι η μικρού μήκους «Μετά σαράντα μέρες». Η Φρίντα Λιάππα, που τόσο πρόωρα έφυγε από κοντά μας, πρόλαβε να μας αφήσει ένα σημαντικό έργο. Ήταν άλλωστε μια σκηνοθέτης που είχε εκφράσει πολλές από τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς της γενιάς μας. Μου φαίνεται απίστευτο που έχουν περάσει κιόλας είκοσι χρόνια από τον θάνατό της.
Εικόνες και σπαράγματα από τις ταινίες της ζουν ακόμη μέσα στη μνήμη μου. Και δεν θα ξεχάσω βεβαίως την αθλιότητα κάποιων «διανοουμένων» και των ΜΜΕ, η οποία έπαιξε τον ρόλο της στον χαμό της δημιουργού.

Θυμίζω ότι τον Ιανουάριο του 1992 ο τότε σύμβουλος κινηματογραφίας του Υπουργείου Πολιτισμού  Απόστολος Δοξιάδης, είχε ζητήσει την εξαίρεση της ταινίας «Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης» από τα κρατικά βραβεία, καταγγέλλοντας ότι, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, κακοποιήθηκε ένα ανήλικο παιδί για τις ανάγκες μιας σκηνής. Τα νεόκοπα ιδιωτικά κανάλια και οι γνωστές κίτρινες φυλλάδες πήραν το μπαλάκι και δημιούργησαν ένα σκάνδαλο χωρίς καμία βάση και ο εισαγγελέας έσπευσε να ασκήσει αυτεπάγγελτη δίωξη.

Το αυγό του φιδιού εκκολαπτόταν, αλλά εμείς δεν το βλέπαμε…. Η ίδια η ταινία ήταν ξεχωριστή, με μια μοναδική ατμόσφαιρα και εξαιρετικές ερμηνείες. Αποδείχθηκε το κύκνειο κινηματογραφικό της άσμα. Γιατί η Φρίντα Λιάππα ήταν μια καλλιτέχνης με πολύπλευρο ταλέντο. Μας έδινε υλικό για τις δικές μας προσωπικές αναζητήσεις…

Αφορμή για τις σκέψεις αυτές το αφιέρωμα της Ταινιοθήκης της Ελλάδας με
αφορμή τη συμπλήρωση των 20 χρόνων από τον θάνατο της. Το 8ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας αποδίδει φόρο τιμής στην σημαντική Ελληνίδα δημιουργό προβάλλοντας το σύνολο του έργου της.

Ευκαιρία να σκεφτούμε πάλι τον ρόλο που παίζουν σε αγαστή συνεργασία κρατικοδίαιτοι διανοούμενοι, μέσα μαζικής ενημέρωσης, μεγαλο-δημοσιογράφοι και δικαστές ώστε να εξοντώσουν ό,τι ζωντανό υπάρχει ή δημιουργείται…

Μας λείπουν άνθρωποι σαν τη Φρίντα Λιάππα…

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ:

Σάββατο 15 Νοεμβρίου 22:00
-Μετά 40 μέρες (μικρού μήκους)
-Μιά ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις (μεσαίου μήκους)
-Απεταξάμην (μικρού μήκους)
Εισήγηση Νίκος Σαββάτης/ Μαριτίνα Πάσσαρη

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 18:00
Ήταν ένας ήσυχος θάνατος, Εισήγηση Αχ. Κυριακίδης

Τρίτη 25 Νοεμβρίου 18:00
Τα χρόνια της μεγάλης ζέστης, Εισήγηση Γιώργος Μπράμος

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 20:00
Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί, Εισήγηση: Γιάννης Μπακογιαννόπουλος

Ταινιοθήκη της Ελλάδας, Ιερά Οδός 48