Διακοπές!

Δευτέρα 12 Μαΐου 2008

Στο... Σουφλιαστάν!

Θα ήθελα κάποιος να μου απαντήσει σε μια απλή ερώτηση: Πόσο κόστισαν οι ολοσέλιδες καταχωρήσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ για το θέμα του Κυότο;
Με ποιά λογική -και μάλιστα σε περίοδο οικονομικής κρίσης- χρησιμοποιούν τα χρήματα τα δικά μας για την προπαγάνδα τους;

Για να καταλάβετε τα μεγέθη, αντιγράφω από τα "ψιλά" των εφημερίδων: "Διαφημιστικά προγράμματα του Δημοσίου, ύψους 7,5 εκατομμυρίων ευρώ, ενέκρινε τον Απρίλιο η Γ.Γ. Επικοινωνίας. Το μεγαλύτερο κονδύλι για την προβολή του ΥΠΕΧΩΔΕ (4,8 εκατομμύρια ευρώ)"!!!
Εμένα μου φαίνεται το λιγότερο προκλητικό, όταν ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν λεφτά για αυξήσεις, για συντάξεις, για κοινωνικές παροχές.
Είναι φανερό, ότι με αυτό τον πακτωλό χρημάτων μπορείς να επηρεάσεις κατά το δοκούν και τα μέσα ενημέρωσης.
Μήπως πρέπει να μπει ένα τέλος;
Ποιός όμως θα το κάνει; Ο Υπουργός με τη Βίλλα στην Ανάβυσσο (σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε παραιτηθεί από καιρό και μόνο γι' αυτό) που θεωρεί "πράσινη" την πυρηνική ενέργεια, που έχει αφήσει στο έλεος των καταπατητών την Πάρνηθα, που υποστηρίζει με κάθε τρόπο την καταστροφική εκτροπή του Αχελώου;
Ο κατάλογος είναι δυστυχώς ατέλειωτος...


Χαρακτηριστικά, τα όσα παρουσίασε ο "Κόσμος του Επενδυτή":
Ιδού το έγκλημα στην Πάρνηθα / του Θοδωρή Παναγούλη
11-05-2008

"Τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, στην καρδιά της Πάρνηθας, σε απομονωμένες καταπράσινες πλαγιές, όπου δεν θα έπρεπε ούτε να πατάει ανθρώπου πόδι, ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια πολυτελείς βίλες.
Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποκαλύπτει ο «Κόσμος του Επενδυτή» (ΚτΕ) μιλούν από μόνα τους. Έχουν τραβηχτεί πριν από λίγες μέρες και αποδεικνύουν ότι οι αδίστακτοι καταπατητές έχουν αποψιλώσει μεγάλες δασικές εκτάσεις, έχουν διανοίξει δρόμους και έχουν στήσει κανονικά εργοτάξια, προκειμένου να χτίσουν τα εξοχικά μέγαρα για τους ιδιότυπους «φυσιολάτρες» ιδιοκτήτες τους.
Εργοτάξιο στην καρδιά του δάσους

Πρόκειται διαπιστωμένα για περιοχές εντός του «εθνικού δρυμού» της Πάρνηθας, βορειοανατολικά του κτήματος Τατοΐου, προς το Κατσιμίδι. Στην περιοχή αυτή από δεκαετίες δεν επιτρέπεται κανενός είδους παρέμβαση, πολλώ δε μάλλον οικοδομική δραστηριότητα.

Παρ' όλα αυτά, κανείς δεν είδε, κανείς δεν άκουσε, κανείς δεν κατάλαβε. Το εντυπωσιακό είναι, δε, ότι μιλάμε για την Πάρνηθα, όπου δεν έχουν καλά-καλά σβήσει οι στάχτες από τις φωτιές που κατέστρεψαν πριν από δέκα μήνες το μεγαλύτερο κομμάτι του πολύτιμου δάσους της.

Ακόμα ηχούν στα αυτιά των πολιτών οι «αυστηρές προειδοποιήσεις» και οι «ειλικρινείς υποσχέσεις» του Κώστα Καραμανλή και των υπόλοιπων κυβερνητικών στελεχών, ότι η Πάρνηθα πρέπει να προστατευθεί πάση θυσία και ότι αυτή τη φορά «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο».

Αντί αυτών, ολοκληρώνεται με τον πλέον προκλητικό και αδίστακτο τρόπο μία περιβαλλοντική καταστροφή, για την οποία σύσσωμη η κυβέρνηση και πρώτος από όλους ο πρωθυπουργός μένουν ηθικά και πολιτικά εκτεθειμένοι απέναντι στην κοινωνία.

Επιτέλους, ας δοθεί τώρα ένα τέλος στην εγκληματική ασυδοσία κι ας εφαρμοστούν τουλάχιστον οι νόμοι.

Έρμαιο κερδοσκόπων

Εκείνο που αποδεικνύεται είναι ότι, όταν απομακρύνονται τα φώτα της δημοσιότητας, ο δασικός πλούτος... επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Πρακτικά, δηλαδή, είναι έρμαιο εκείνων που τον επιβουλεύονται, είτε πρόκειται για μεμονωμένους καταπατητές είτε για οργανωμένα συμφέροντα.
Όποιες εκτάσεις γλιτώσουν από τη λαίλαπα της φωτιάς (κίνδυνος για τον οποίο η πρόληψη είναι εξαιρετικά πλημμελής για μια ακόμα χρονιά, με αποτέλεσμα οι ελπίδες να επικεντρώνονται στον καιρό και στην τύχη), κινδυνεύουν από την οικιστική κατάληψη και «αξιοποίηση» .
Αποδεικνύεται, επίσης, ότι το σύστημα ελέγχου, διαχείρισης και προστασίας των δασών μπάζει από παντού. Κτίρια όπως αυτά που δείχνουν οι φωτογραφίες του «ΚτΕ» δεν χτίζονται σε μια βραδιά. Δεν μιλάμε για τα αυθαίρετα-παράγκες της πρώτης κατ της δεύτερης γενιάς. Μιλάμε για κανονικά εργοτάξια-οικοδομές που ανεγείρονται με όλες τις ανέσεις.
Είναι αδύνατον να χτιστούν τέτοιες βίλες χωρίς να γίνει η δραστηριότητα αυτή αντιληπτή από τα τοπικά δασαρχεία, τις νομαρχίες, τους δήμους;
'Αρα, έχουν βρεθεί οι τρόποι να κάνουν οι ελέγχοντες τα «στραβά μάτια», αν όχι να έχουν περιβάλει με νομιμοφανή μανδύα την καταστροφή του δάσουςΘα πει κανείς, τι περιμένεις; Για την Ελλάδα μιλάμε! Που δέχεται τη μία σφαλιάρα μετά την άλλη όσον αφορά την ακηδία της σε θέματα περιβάλλοντος, που αποβάλλεται από τον μηχανισμό της συμφωνίας του Κιότο για τις μετρήσεις των ρύπων, που υπόκειται ήδη σε προδικαστική διαδικασία για μη έλεγχο της ρύπανσης στη βιομηχανία, που πληρώνει πρόστιμα και κινδυνεύει με νέα, ύψους μέχρι και... 26 δις ευρώ τον χρόνο, για τις παράνομες χωματερές, που είναι στην ευρωπαϊκή μαύρη λίστα όσον αφορά την ενσωμάτωση κοινοτικών οδηγιών.

Βίλα χωρίς πισίνα δε νοείται... Και όμως. Για αυτούς ακριβώς τους λόγους, καθώς τα περιθώρια έχουν στενέψει δραματικά, τα ερωτήματα γίνονται επιτακτικότερα:
Γνωρίζει ο υπουργός περιβάλλοντος Γιώργος Σουφλιάς, το όργιο της αυθαιρεσίας στην Πάρνηθα, για την ανασύσταση της οποίας μάλιστα εiχε χρισθεί πέρυσι, μετά τη φωτιά, «συντονιστής υπουργός»;
Έχουν οικοδομική άδεια τα συγκεκριμένα κτίσματα; Ποιες υπηρεσίες του υπουργείου παρανόμησαν;
Γνωρίζουν ο υπουργός αγροτικής ανάπτυξης, Αλέξανδρος Κοντός, και ο υφυπουργός, Κώστας Κιλτίδης, που είναι οι αρμόδιοι για τα δάση, με ποιο τρόπο οι καταπατητές ξεπέρασαν τον «σκόπελο» της δασικής υπηρεσίας;
Με ποιον τρόπο άνοιξαν δρόμους μέσα στο δάσος; Κατέχουν τίτλους ιδιοκτησίας; Έχουν λάβει άδεια για το κόψιμο των εκατοντάδων δένδρων;
Σε κάθε περϊπτωση, ο «ΚΤΕ» ανοίγει με τη σημερινή αποκάλυψη ένα θέμα που καίει. θέτει κρίσιμα ερωτήματα, αναμένει τις απαντήσεις των αρμόδιων κυβερνητικών και υπηρεσιακών παραγόντων και... θα επανέλθει..."

Σάββατο 10 Μαΐου 2008

Σαλάτα με ρεβύθια

Σήμερα πήραμε κουτσομούρες και είπαμε να τις συνοδεύσουμε με μια σαλάτα. Είχαμε ρεβύθια από την προηγουμένη και κάνοντας μια παραλλαγή συνταγής του Στρατή Πανάγου ("Η ακαταμάχητη γοητεία της αρσενικής κουζίνας" -εκδόσεις Άγκυρα) φτιάξαμε μια δροσερή και πεντανόστιμη σαλάτα.
Βάλαμε 5-6 κουταλιές της σούπας ρεβύθια, λίγη ρόκα, λίγο μαρούλι, ένα φρέσκο κρεμμυδάκι, το χυμό μισού λεμονιού, τριμμένη φέτα, αλάτι και λίγο κύμινο.
Νόστιμο και θρεπτικό πιάτο, κατάλληλο για παιδιά που δεν πολυτρώνε τις σαλάτες και τα όσπρια. Δοκιμάστε το!

Παρασκευή 9 Μαΐου 2008

Στη Θεσσαλονίκη!


Ποιός φοβάται τον Αλέξη Τσίπρα;

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι οπαδός του Συνασπισμού. Ούτε ξετρελάθηκα με την επιλογή Τσίπρα.
Από εκεί και πέρα όμως έχω ενοχληθεί αφάνταστα τον τελευταίο καιρό με την ολομέτωπη προσωπική επίθεση που δέχεται ένας άνθρωπος που δεν έχει προκαλέσει με τη συμπεριφορά του.
Προς τι τόσο μίσος; Γιατί διάφοροι δημοσιογράφοι που χρόνια τώρα υπηρετούν τις πιο άθλιες εκδοχές του επαγγέλματος μας έβαλαν στο στόχαστρό τους ένα νέο άνθρωπο που διαθέτει και γνώσεις και υπόβαθρο;
Γιατί κάποιοι που μέχρι χθες μας δήλωναν ότι είναι εναντίον των αγωγών, χάρηκαν τόσο πολύ που ο γνωστός επιχειρηματίας υπέβαλε μήνυση εναντίον του;
Κάποια εφημερίδα έβαλε και τέσσερις στυλίστες να μας πουν ότι δεν ντύνεται καλά ο πρόεδρος του Συνασπισμού, ενώ το πρώην γαλάζιο και νυν κόκκινο "παιδί", η αγαπημένη των ΜΜΕ Λιάνα Κανέλλη ξεσπαθώνει κι αυτή εναντίον του.
Τα συμπεράσματα δικά σας...

Τετάρτη 7 Μαΐου 2008

Πυρηνική ενέργεια; -Όχι, ευχαριστώ!

Επειδή διαβάζουμε σήμερα ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες συζητιέται το ζήτημα δημιουργίας πυρηνικών εργοστασίων στη χώρα μας, πιστεύω ότι θα πρέπει να αντιδράσουμε δυναμικά πριν βρεθούμε μπροστά σε εκπλήξεις. Προς το παρόν παραθέτω κείμενο της Greenpeace που καταρρίπτει τους μύθους περί... "πράσινης" πυρηνικής ενέργειας...

"Η πυρηνική βιομηχανία ισχυρίζεται ότι η πυρηνική ενέργεια, ως πηγή με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, πρέπει να αποτελεί μέρος του ενεργειακού μίγματος και της λύσης. Προφανώς, οι τεράστιες δαπάνες που θα απαιτηθούν, ο μεγάλος χρόνος κατασκευής νέων εργοστασίων, οι περιορισμένες δυνατότητές τους, η απειλή ατυχημάτων και η δυνατότητα κατασκευής οπλοστασίου είναι ψιλά γράμματα...
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:

-Η πυρηνική ενέργεια έχει περιορισμένες δυνατότητες στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών

Σήμερα βρίσκονται σε λειτουργία 439 πυρηνικοί αντιδραστήρες με εγκατεστημένη ισχύ 372.000 GW, που αντιστοιχεί στο 6,5% της παγκόσμιας ενεργειακής κατανάλωσης. Ένας διόλου ευκαταφρόνητος διπλασιαμός της εγκατεστημένης ισχύος μέχρι το 2030, εκτός από ανυπολόγιστο οικονομικό κόστος, σημαίνει:

1) αύξηση του μερίδιου της πυρηνικής ενέργειας στην παγκόσμια κατανάλωση μόλις πάνω από το 10%

2) μείωση των εκπομπών αεριών του θερμοκηπίου κατά μόλις 5%

3) κατασκευή και σύνδεση με το δίκτυο ενός νέου αντιδραστήρα κάθε 2 εβδομάδες μέχρι το 2030, με απλά λόγια ανέφικτο.


-Η πυρηνική ενέργεια είναι πολύ ακριβή

Η πυρηνική βιομηχανία υπόσχεται νέους αντιδραστήρες με κόστος 2.000 δολάρια ανα κιλοβάτ. Οι περισσότεροι αντιδραστήρες στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και οι πιο πρόσφατοι στην Ινδία, είχαν υπερβάσεις κόστους πάνω από 200%. Στη Φινλανδία, η κατασκευή ενός νέου προηγμένης τεχνολογίας αντιδραστήρα έχει αυξηθεί από τα 4,7 στα 6,9 δισ. δολάρια. Ο αντιδραστήρας αυτός είναι 1.600 μεγαβάτ, άρα ξεπερνάει τα 4.300 δολάρια ανά κιλοβάτ, δηλαδή υπερδιπλάσιο της αρχικής εκτίμησης, χωρίς καν να έχει υπολογιστεί το κόστος συντήρησης, διάθεσης αποβλήτων και τελικά, απενεργοποίησης των εργοστασίων. Με απλά λόγια πανάκριβο.


-Τα πυρηνικά εργοστάσια έχουν μεγάλο χρόνο παράδοσης

Σε πολλές χώρες θα χρειαστούν χρόνια για να δημιουργηθεί το θεσμικό πλαίσιο και η υποδομή για την κατασκευή ενός πυρηνικού εργοστασίου. Ακόμη και στις χώρες που έχουν ήδη πυρηνική ενέργεια, ο σχεδιασμός, η αδειοδότηση, η κατασκεύη και η σύνδεση ενός νέου εργοστασίου κατά κανόνα χρειάζεται περισσότερο από 10 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι από τους 200 νέους αντιδραστήρες που έχουν ανακοινωθεί, ελάχιστοι θα είναι σε θέση να παράγουν ενέργεια πριν το 2020. Η συμβολή τους στην αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών θα είναι μηδαμινή.


-Οι νέες τεχνολογίες πυρηνικών δε θα αποτρέψουν τις επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών

Οι αντιδραστήρες σχάσης τέταρτης γενιάς και οι αντιδραστήρες σύντηξης απέχουν δεκαετίες από την εφαρμογή τους, αν ποτέ γίνουν πραγματικότητα. Αυτές οι πυρηνικές τεχνολογίες θα έρθουν, αν έρθουν, πολύ μετά τις κρίσιμες δεκαετίες κατά τις οποίες πρέπει να αντιμετωπιστούν οι εκπομπές CO2, με άλλα λόγια είναι αόριστες.


-Η πυρηνική ενέργεια δεν είναι ασφαλής

Το να προτείνει κάποιος επέκταση των πυρηνικών στο όνομα των κλιματικών αλλαγών, σημαίνει στην ουσία ότι εισάγει μια μεγάλη απειλή για την υγεία, το περιβάλλον και την ασφάλεια, στη θέση μιας άλλης, για πολύ απλούς λόγους:

1) Πυρηνικά απόβλητα. Ένας μέσος αντιδραστήρας παράγει ετησίως 20-30 τόνους χρησιμοποιημένων καυσίμων. Περαιτέρω χρήση της πυρηνικής ενέργειας θα αυξήσει τους ανεπίλυτους κινδύνους των χρησιμοποιημένων καυσίμων και των ραδιενεργών αποβλήτων.

2) Πυρηνικά όπλα. Ένας τόνος χρησιμοποιημένων πυρηνικών καυσίμων περιέχει περίπου 10 κιλά πλουτώνιο, αρκετά για την κατασκευή πυρηνικής βόμβας. Πειράματα της κυβέρνησης των ΗΠΑ αποδεικνύουν ότι μία χώρα μπορεί να κατασκευάσει διάφορα πυρηνικά όπλα, μέσα σε λίγες εβδομάδες, με συνηθισμένα χρησιμοποιημένα πυρηνικά καύσιμα και έχοντας στη διάθεσή της μια υποτυπώδη βιομηχανική βάση.

3) Τρομοκρατικά χτυπήματα. Οι μη στρατιωτικοί αντιδραστήρες και οι μεταφορές πυρηνικών αποβλήτων αποτελούν δυνητικούς στόχους τρομοκρατικών οργανώσεων. Κανένας υπαρκτός αντιδραστήρας δεν είναι σε θέση να αντέξει την πρόσκρουση ενός μεγάλου αεροπλάνου.


Η πυρηνική ενέργεια δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις κλιματικές αλλαγές, δεν προλαβαίνει να το κάνει, είναι πανάκριβη, είναι επικίνδυνη.

Σε αντιδιαστολή, η Greenpeace και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (European Renewable Energy Council, EREC) ανέθεσαν στο Ινστιτούτο DLR (Γερμανικό Κέντρο Αεροδιαστημικής) να αναπτύξει ένα παγκόσμιο πρόγραμμα δράσης, το οποίο εγγυάται την έγκαιρη αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, με ορόσημο το έτος 2050.

Αυτό το σενάριο, η "Ενεργειακή Επανάσταση" συντηρεί την οικονομική ανάπτυξη και πετυχαίνει δικαιότερη κατανομή ενέργειας και πρόσβαση σε αυτή. Δε στηρίζεται στην πυρηνική ενέργεια και τα άλυτα προβλήματά της, αλλά ούτε σε αόριστες υποσχέσεις νέων τεχνολογιών (καθαρός άνθρακας, αποθήκευση CO2, πυρηνική σύντηξη). Βασίζεται σε αξιόπιστες και δοκιμασμένες τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) και εξοικονόμηση ενέργειας."


Αντίθετο στην πυρηνική ενέργεια και το WWF:


ΟΧΙ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Η πυρηνική ενέργεια δε θα βοηθήσει.

Γιατί όχι πυρηνική ενέργεια;
Η πυρηνική ενέργεια δεν αποτελεί λύση για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Το WWF οραματίζεται ένα μέλλον, όπου θα εξαλειφθεί σταδιακά η χρήση των ορυκτών καυσίμων και η πυρηνική ενέργεια από την παγκόσμια ενεργειακή αλυσίδα. Αυτό είναι εφικτό, αλλά και απαραίτητο, προκειμένου να διασφαλιστεί ένα μέλλον περιβαλλοντικά ακέραιο, ασφαλές και ειρηνικό.

Κάτι τέτοιο προϋποθέτει ότι η χρήση μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως τα ορυκτά καύσιμα και το ουράνιο, θα πρέπει να μειωθούν στο μηδέν - να προχωρήσουμε, δηλαδή, σταδιακά, σε πλήρη εξάλειψη όχι μόνο των ορυκτών καυσίμων, αλλά και της πυρηνικής ενέργειας.

Καθώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με όλο και μεγαλύτερα προβλήματα που οφείλονται στις ενεργειακές μας ανάγκες, όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη, η όξινη βροχή και η κατά τόπους ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα, βιομηχανίες για ίδια συμφέροντα και συγκεκριμένες κυβερνήσεις προωθούν την πυρηνική ενέργεια ως «καθαρή» πηγή ενέργειας η οποία θα μπορούσε να συνεισφέρει στην μείωση των επιπτώσεων που έχει η ανθρώπινη δραστηριότητα στο περιβάλλον. Το WWF διαφωνεί κάθετα με αυτή την άποψη.

Ειδικότερα, το WWF πρεσβεύει ότι η πυρηνική ενέργεια δεν είναι αειφόρος πηγή ενέργειας, για τους ακόλουθους λόγους:

• Στο σύνολό της, η αλυσίδα 1) επεξεργασίας των πυρηνικών πρώτων υλών που προέρχονται από εξόρυξη, 2) λειτουργίας σταθμών παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, 3) μεταφοράς και διάθεσης πυρηνικών αποβλήτων και 4) τελικής επανεπεξεργασίας, είναι γεμάτη διαρροές και αφήνει μια εξαιρετικά τοξική κληρονομιά.

• Η αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων από πυρηνικά δημιουργεί ένα μείζον περιβαλλοντικό πρόβλημα στη θέση κάποιου άλλου. Είναι σαφές ότι η πυρηνική ενέργεια εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη και δύσκολο να τεθεί υπό έλεγχο. Αυτό έχει αποδειχθεί περίτρανα με τα ατυχήματα στο Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας το 1986 και στην Τοκαϊμούρα της Ιαπωνίας το 1999.

Εκτός από αυτούς τους εγγενείς κινδύνους, θα πρέπει επίσης να αξιολογήσουμε τους οικονομικούς λόγους που εμποδίζουν την πυρηνική ενέργεια να γίνει μία βιώσιμη εναλλακτική λύση για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών:

• Οι επενδύσεις σε προγράμματα πυρηνικής ενέργειας μπορεί να απορροφήσουν πόρους που είναι απολύτως απαραίτητοι σε προγράμματα ενεργειακής αποδοτικότητας και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τα περισσότερα από τα οποία παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερο ειδικό κόστος για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με τη πυρηνική ενέργεια.

• Η πυρηνική τεχνολογία δε δημιουργεί κίνητρα για την εξοικονόμηση ενέργειας. Πρόκειται για μια τεχνολογία βασικού φορτίου (base-load), της οποίας η ενεργειακή παραγωγή δεν μπορεί να προσαρμοστεί σε συγκεκριμένη ζήτηση από μεριάς καταναλωτών και βιομηχανίας.

• Η συμπερίληψη του κόστους κλεισίματος και διαχείρισης των τοξικών αποβλήτων αυξάνουν υπέρμετρα το κόστος κατασκευής μιας πυρηνικής μονάδας και την καθιστούν ασύμφορη σε σχέση με άλλες μονάδες π.χ. από ΑΠΕ.

Η παραγωγή και η χρήση της πυρηνικής ενέργειας παρουσιάζουν μια ποικιλία αρνητικών επιπτώσεων. Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να σταθούν εμπόδιο στην καινοτομία στον τομέα παραγωγής ενέργειας και στην αποδοτικότητα από πλευράς ζήτησης. Σε αυτούς συγκαταλέγονται:
• Η διατήρηση μεγάλων μη αποδοτικών δικτύων μεταφοράς ενέργειας.
• Η απομάκρυνση των επενδύσεων από περισσότερο αποδοτικά συστήματα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μικρής κλίμακας και υπηρεσίες παροχής ενέργειας.
• Ο περιορισμός των δυνατοτήτων απασχόλησης μόνο σε εξαιρετικά εξειδικευμένο προσωπικό σε έναν βιομηχανικό τομέα μεγάλης εντάσεως κεφαλαίου.

Η πυρηνική ενέργεια, στις περισσότερες, αν όχι σε όλες τις περιπτώσεις, είναι ακριβότερη σε σύγκριση με άλλες δυνατότητες για την προμήθεια ενέργειας. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που, επί του παρόντος, και μέχρι περίπου το 2010, δεν σχεδιάζονται πια, ούτε βρίσκονται πια υπό κατασκευή στις χώρες του ΟΟΣΑ, καινούριοι πυρηνικοί αντιδραστήρες - εκτός από έναν στην Φιλανδία. Οι περισσότερες από τις ενεργειακές εταιρείες υπηρεσιών κοινής ωφέλειας που βασίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην πυρηνική ενέργεια (π.χ. η British Energy στο Ηνωμένο Βασίλειο ή η EdF στη Γαλλία) λαμβάνουν είτε άμεσες είτε έμμεσες επιδοτήσεις από το κράτος. Στη Ρωσία, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες ανήκουν στο κράτος και δεν αποτελούν τμήμα εταιρείας υπηρεσιών κοινής ωφέλειας που να λειτουργεί σε ελεύθερες αγορές..."

Τρίτη 6 Μαΐου 2008

Έρευνα της ΟΛΜΕ για το σχολείο

Στις σημερινές εφημερίδες παρουσιάζεται η έρευνα της ΟΛΜΕ για το νέο σχολικό πρόγραμμα. Όσα ενστικτωδώς καταλαβαίνω από το δικό μου παιδί, δυστυχώς επιβεβαιώνονται...
Θα ξυπνήσουν επιτέλους οι γονείς από τον βαθύ τους ύπνο, μήπως ταρακουνήσουν τους ιθύνοντες που επίσης κοιμούνται μακαρίως και ασχολούνται μόνον με βαθμούς και εξετάσεις;

" Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Κέντρων Μελετών της ΟΛΜΕ τον Απρίλιο σε δείγμα 1.475 καθηγητών (γυμνασίων, γενικών και επαγγελματικών λυκείων καθώς και ειδικών τύπων σχολείων) για τις πρόσφατες αλλαγές στα προγράμματα σπουδών και τα βιβλία της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών (67,4%) αξιολογεί αρνητικά το ισχύον σχολικό πρόγραμμα σε ό,τι αφορά τη συμβολή του στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και των δημιουργικών ικανοτήτων των μαθητών.

Μάλιστα οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν σε ποσοστό άνω του 80% ότι το ωρολόγιο πρόγραμμα των μαθητών είναι επιβαρημένο και σημειώνουν πως οι αλλαγές των τελευταίων ετών, με την καθιέρωση 7ωρου και 8ωρου, έχουν δυσκολέψει ακόμή περισσότερο τις προσπάθειες των μαθητών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η απάντηση που έδωσαν για τη διαμόρφωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και τη σύνταξη των σχολικών βιβλίων.
Συγκεκριμένα, θεωρούν σε ποσοστό 92% ότι τον πρώτο λόγο θα πρέπει να έχουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί και δευτερεύοντα το υπουργείο Παιδείας και οι αρμόδιοι φορείς (76,1%). Επίσης, αποδέχονται σε σημαντικό βαθμό τη συμμετοχή και των άλλων μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, καθώς για τους μεν μαθητές απάντησε θετικά το 35,1%, ενώ για τους γονείς το αντίστοιχο ποσοστό έφτασε το 28,4%.
Σχετικά με τα σχολικά βιβλία, φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι εκπαιδευτικοί δεν πιστεύουν ότι η πρακτική του ενός βιβλίου αρκεί για την προετοιμασία των μαθητών και υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να υπάρχει ταυτόχρονα πολλαπλή πρόσβαση στη γνώση μέσω καλά οργανωμένων σχολικών βιβλιοθηκών.
Ακόμη, θεωρούν ότι θα πρέπει να εισαχθούν στα προγράμματα σπουδών μαθήματα που σχετίζονται με την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την αγωγή υγείας και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση.
Τέλος, οι εκπαιδευτικοί υποστήριξαν ότι η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών από την πολιτεία δεν επαρκεί (88,9%), ενώ τοποθετήθηκαν αρνητικά και για την επάρκεια των υλικοτεχνικών υποδομών στα σχολεία.
ΣυνέντευξηΟ πρόεδρος της ΟΛΜΕ Γρηγόρης Καλομοίρης, κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν μέλη της ομοσπονδίας, υπογράμμισε ότι «ο τρόπος που προωθήθηκε η διαθεματικότητα δεν συμβάλλει στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης των μαθητών, ενώ σε αρκετά νέα σχολικά βιβλία του γυμνασίου, όπως σε αυτό των Μαθηματικών, έγινε αβασάνιστα και ατεκμηρίωτα εισαγωγή εννοιών που περιλαμβάνονται στο λύκειο, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν οι μαθητές».
Ο κ. Καλομοίρης μάλιστα τόνισε ότι τα περισσότερα βιβλία παίρνουν βαθμό κάτω από τη βάση και δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στους μαθητές με την αφομοίωση της ύλης.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Κέντρου Μελετών της ΟΛΜΕ, Παύλος Χαραμής, σημείωσε πως «υπάρχει ένα κλίμα γενικευμένης δυσαρέσκειας απέναντι στα νέα βιβλία, η ύλη δεν μπορεί να καλυφθεί και αντιστοιχεί σε υψηλότερα επίπεδα τάξεων».
ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ (άρθρο στο "Έθνος" -6/5/2008)
Όλη η έρευνα στην ιστοσελίδα της ΟΛΜΕ: http://olme-attik.att.sch.gr/index.php

Δευτέρα 5 Μαΐου 2008

Τρελά κοτόπουλα

"Δεκατέσσερα χρόνια μετά την απαγόρευση των κρεατάλευρων στις ζωοτροφές η Ευρωπαϊκή Ενωση εξετάζει το ενδεχόμενο να επιτρέψει εκ νέου τη μερική χρήση τους στους εκτροφείς πουλερικών και χοίρων. Αυτή η αλλαγή στη γραμμή πλεύσης της έχει προκαλέσει την έντονη ανησυχία των καταναλωτών και της επιστημονικής κοινότητας, που φοβάται την εμφάνιση νέων παθογόνων οργανισμών που θα μπορούσαν να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο τη δημόσια υγεία.
Είναι νωπές ακόμη οι μνήμες της νόσου των τρελών αγελάδων, που προκλήθηκε όταν οι κτηνοτρόφοι μετέτρεψαν τα βοοειδή από φυτοφάγα σε σαρκοβόρα, προσθέτοντας στη διατροφή τους αλεσμένα υπολείμματα από σφαγεία. Εκατομμύρια ζώα σφαγιάστηκαν, τα περισσότερα στη Βρετανία όπου η ασθένεια πήρε διαστάσεις επιδημίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990 - ενώ περισσότερα από 170 άτομα έχουν πεθάνει μέχρι σήμερα από την ανθρώπινη παραλλαγή της νόσου της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Το εν λόγω διατροφικό σκάνδαλο είχε ως συνέπεια να απαγορεύσει η Ε.Ε. τη χρήση των κρεατάλευρων το 1994. Ωστόσο, η κατακόρυφη αύξηση των τιμών των δημητριακών τους τελευταίους μήνες έχει κάνει πολλούς κτηνοτρόφους να επιζητούν αυτήν την εύκολη και φτηνή λύση..."
Αυτά διαβάσαμε σε άρθρο της Μαρίας Μακρίδου στον "Ελεύθερο Τύπο"
Άκρως αιχμηρή είναι και η τοποθέτηση του καθηγητή Κτηνιατρικής Δημόσιας Υγείας στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, κ. Βασίλειου Κοντού, στην ίδια εφημερίδα:
"Θεωρώ απαράδεκτη την πρόταση να δοθεί το πράσινο φως στην επιλεκτική χρήση κρεατάλευρων για χοίρους και πουλερικά. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα έπρεπε να έχει πάρει το μάθημα της μετά το σκάνδαλο των τρελών αγελάδων. Κάθε απόπειρα "κανιβαλισμού" στη φύση έχει αποτελέσματα μπούμερανγκ...
...Προφανώς όλα γίνονται στο βωμο του κέρδους. Δεν θα εκπλαγώ, μάλιστα, εάν σύντομα δουν το φως της δημοσιότητας επιστημονικές μελέτες από ξένους συναδέλφους που θα διαβεβαιώνουν το καταναλωτικό κοινό ότι η κατανάλωση κρεάτων από ζώα ή πτηνά, τα οποία έχουν τραφεί με κρεατάλευρα, δεν εγκυμονεί τον παραμικρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Είναι γνωστό, όμως, ότι ακόμη και η επιστήμη στις μέρες μας υποκλίνεται σε συμφέροντα και σκοπιμότητες... "

Όταν αυτά γράφονται από τον πλέον ειδικό, τα δικά μας σχόλια είναι περιττά...