Ημερολόγιο Θεσσαλονίκης: Μέρα τρίτη

Τρίτη μέρα στη Θεσσαλονίκη και οι ευχάριστες εκπλήξεις πληθαίνουν. Ετοιμάζομαι για την έκθεση του Χουάν Μιρό στο Τελλόγλειο.

Κατεβαίνω λίγο πιο πριν και κάνω μια βόλτα στη βυζαντινή εκκλησία του Άγιου Παντελεήμονα.


Μετά το ρίχνω στο περπάτημα, περνάω έξω από το (υποτιθέμενο) σπίτι του Κεμάλ Ατατουρκ, όπου βρίσκεται το Τουρκικό Προξενείο. Η τοποθέτηση βόμβας σε αυτό το σπίτι στάθηκε η αφορμή για τα "Σεπτεμβριανά"...
Σκέφτομαι να το επισκεφθώ αργότερα, κάτι που δεν θα γίνει. Πηγαίνω λοιπόν για τον αγαπημένο μου Μιρό:


Η έκθεση είναι εκπληκτική. Έξω από το κτίριο του "Τελλόγλειου", έχει στηθεί μικρογραφία (κλίμακα 1/2) του εργαστηρίου του Μιρό στη Μαγιόρκα:

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Ιδρύματος:
Ο Miro της Μαγιόρκα (6/9/2009 - 5/2/2010)
"...Η έκθεση Ο Mirό της Μαγιόρκα, μια συνεργασία του Τελλογλείου και του Ιδρύματος Pilar i Joan Mirό της Μαγιόρκα παρουσιάζει μια από τις μεγαλύτερες εκθέσεις αυτού του καλλιτέχνη στην Ελλάδα. Ένας μεγάλος αριθμός έργων και τεκμηρίων του Mirό (ξεπερνούν τα 400) καλύπτουν όλη τη θεματολογία του και αφορούν: ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική, σχέδια, σκίτσα για γλυπτά ή για δημόσια τέχνη, για sobreteixisms, για μπαλέτο, για μουσική, υλικό για τον Βασιλιά Ubu του Jarry (με ξεχωριστή σημασία για τον Mirό). Η μακέτα του εργαστηρίου Sert, μαζί με έγγραφα, σημειώσεις, έπιπλα, αντικείμενα κ.ά. μεταφέρουν την ατμόσφαιρα, την εσωτερική πλευρά της δημιουργικής του σκέψης. Τα έργα χρονολογούνται από το 1908 (τη μοναδική σωζόμενη πρώιμη τοπιογραφία του) έως τον θάνατό του το 1983. Κυρίως όμως παρουσιάζεται το έργο του ώριμου Mirό στη Μαγιόρκα, αυτό που δημιούργησε στο εργαστήριο που του σχεδίασε ο φίλος του, αρχιτέκτονας Josep Lluis Sert το 1956. Το εργαστήριο αυτό αποτελεί τομή στο έργο του Mirό, γιατί εκεί επανεξετάζει την ως τότε πορεία του και κάνει μια νέα αρχή. Πρόκειται για μια περίοδο απεριόριστης ανεξαρτησίας και αναζήτησης. Έχει προηγηθεί η εμπειρία της Αμερικής, η γνωριμία του με τους ζωγράφους της Action painting (Ζωγραφική Δράσης) και ζει στο κλίμα της ευρωπαϊκής Αrt Informel (Άμορφης τέχνης). Eπηρεάζεται από τη ζωγραφική στα προϊστορικά σπήλαια, την τέχνη της Άπω Ανατολής, τη λαϊκή παράδοση της Καταλονίας, της πατρίδας του, τη δωδεκαφθογγική μουσική. Τη δίψα του να εισβάλει σε νέα πεδία μαρτυρεί το εικαστικό του ιδίωμα –κηλίδες, πιτσιλιές, ροές, γραφικά, ίχνη, γρατζουνιές, ραφές, καρφιά, σχοινιά, αξιοποίηση του τυχαίου, της βίαιη χειρονομίας, έρευνα με μεγαλύτερη εμμονή στην εκφραστικότητα των υλικών. Θέματά του βιόμορφες σουρεαλιστικές μορφές-σύμβολα, η γυναίκα, τα πουλιά, τοπία, ο κόσμος του ουρανού, ο ήλιος, το φεγγάρι, αστερισμοί..."

Μαγεμένος από τα γλυπτά, τους πίνακες, τις κατασκευές και από τον ονειρικό κόσμο του Μιρό, δέχομαι κι ένα πολύ ευχάριστο τηλεφώνημα. Ο Απόστολος Χατζηγιάννης, αγαπημένος φίλος και καταπληκτικός φωτογράφος (όπως κι ο αδελφός του Βασίλης που εργάζεται με μεγάλη επιτυχία στη Ρώμη) δίνει σήμα για συνάντηση. Δίνουμε ραντεβού στην Αριστοτέλους, έξω από τον "Τερκενλή" (όχι δεν πήρα τσουρέκι, έχουμε και στη γειτονιά μου).
Πιο πριν είδα μια περίεργη εγκατάσταση στο τούρκικο λουτρό: Ο καλλιτέχνης είχε συγκεντρώσει μυρωδιές ανθρώπων (!) από όλο τον κόσμο και μπορούσες να τις μυρίσεις σε κάτι στόρια που ανεβοκατέβαιναν. Η κατάσταση μου θύμισε το "Άρωμα". Να πω ότι όντως το κάθε πανί μύριζε διαφορετικά. Η πιο όμορφη μυρωδιά προερχόταν από μια 90χρονη από το Περού!!!
Καθώς είχα λίγο χρόνο πήγα και κάθισα πλάι στη θάλασσα:




Και νάμαι μετά έξω από τον Τερκενλή. Παραλίγο να ζήσω live τη σκηνή με τη Μέριλιν Μονρόε. Μια πολύ όμορφη κοπέλα στάθηκε πάνω από τη σχάρα του υπόγειου εξαερισμού και το φουστάνι της ανέμισε για λίγο. Απομακρύνθηκε και κάθισε δίπλα στη βιτρίνα. Θέλησα να βγάλω φωτογραφία, αλλά βρήκε την ώρα να πάθει εμπλοκή η φωτογραφική μηχανή. Όταν τη διόρθωσα είχε εξαφανιστεί... Έμεινα με το πλήθος.

Σύντομα φάνηκε ο Απόστολος και το ραντεβού για καφέ έγινε τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο) στου Μοδιάνο. Εκεί είχαμε την τύχη να συναντήσουμε το γνωστό συγγραφέα Αντώνη Σουρούνη. Ο Απόστολος των είχε φωτογραφίσει παλιότερα και έτσι κάθισε λίγο μαζί μας. Συμπαθέστατος και ευγενής άνθρωπος.
Του είπα πως μου αρέσει πολύ ο "Χορός των Ρόδων". Μου απάντησε πως νοσταλγεί εκείνη την εποχή, διευκρινίζοντας μου με χιούμορ πως δεν μιλά για το γράψιμο, αλλά για το παιχνίδι.



Θα ήταν παράλειψη να μην παινέψω το μαγαζί, το "Μπαζαγιάζι" και τους φοβερούς μεζέδες που δοκιμάσαμε: Καπνιστό σκουμπρί, λακέρδα, ντολμαδάκια, μύδια τηγανητά, χταπόδι (μου τρέχουν ακόμα τα σάλια!)



Καθίσαμε αρκετά, μέχρι που ήρθε και πάλι η ώρα για την έκθεση. Περπατήσαμε ως εκεί και έμαθα πολλά ακόμη μυστικά της πόλης. Το βράδυ είχε "Ονιράμα". Δυο τραγούδια ήταν αρκετά για να... φύγω!

Συνεχίζεται

Ημερολόγιο Θεσσαλονίκης: Μέρα δεύτερη

Με τρώει να μιλήσω για τις εκλογές, αλλά θα κάνω υπομονή... Θα συνεχίσω με το "Ημερολόγιο Θεσσαλονίκης", ξεφεύγοντας από το -για μένα- νοσηρό κλίμα των ημερών.
Πίσω στη Θεσσαλονίκη λοιπόν:
Πρωί Τετάρτης και η δεύτερη μέρα μου ξεκινά. Έχω αποφασίσει να επισκεφθώ τη Μονή Λαζαριστών. Θέλω να δω την έκθεση «Rodchenko & Popova: Ορίζοντας τον Κονστρουκτιβισμό» (την προλαβαίνετε μέχρι την Κυριακή. Περπατάω λίγο από το ξενοδοχείο μου που βρίσκεται στην περιοχή των σφαγείων και βλέπω μπροστά μου το παλιό εργοστάσιο Φιξ.


Μετά παίρνω το λεωφορείο, αλλάζω στον Βαρδάρη και κατεβαίνω στο στρατόπεδο Μελά, όπου ετοιμάζονται για το Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Απέναντι και σε 2-3 λεπτά απόσταση βρίσκω τη Μονή Λαζαριστών. Καθώς η έκθεση δεν έχει ανοίξει ακόμη, κάθομαι λίγο στακαφέ που βλέπει στο υπαίθριο θέατρο. Το βράδυ θα έχει Κότσιρα, αλλά εγώ σαφώς και προτιμώ τον Παπακωνσταντίνου που θα είναι στη ΔΕΘ.

Διαβάζω:
"Η έκθεση παρουσιάζει το έργο δύο εκ των σημαντικότερων καλλιτεχνών της Ρωσικής Πρωτοπορίας, του Aleksandr Rodchenko (1891-1956) και της Liubov Popova (1889-1924). Πρόκειται για ένα μεγάλο εγχείρημα που συγκεντρώνει περίπου 350 πίνακες ζωγραφικής, σχέδια, κατασκευές, ανακατασκευές, φωτογραφίες και αρχειακό υλικό, με σκοπό εστιάσει και να καταδείξει την πορεία του Κονστρουκτιβισμού μέσω των δύο πρωτοστατών του κινήματος. Παρακολουθώντας την γένεση, τη διαμόρφωση των αρχών του και τις επεκτάσεις του Κονστρουκτιβισμού, η έκθεση περιλαμβάνει επίσης σχέδια για σκηνικά θεάτρου, εξώφυλλα περιοδικών, μοτίβα για υφάσματα και ενδύματα, ενδεικτικά της ένταξης της τέχνης στην παραγωγή και στην καθημερινή ζωή, αλλά και της συμβολής των δύο καλλιτεχνών στην προαγωγή της εικαστικής δημιουργίας της εποχής τους σε πρωτοπορία.

Πιο συγκεκριμένα, πάντως, οι επισκέπτες της έκθεσης θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν 350 έργα, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται καμβάδες από τη σειρά των «Ζωγραφικών Αρχιτεκτονημάτων» της Popova (1917-1919), κινηματογραφικές αφίσες, κοστούμια και σκηνικά του Rodchenko. Ενδεικτικά αναφέρονται οι αφίσες για την κλασική ταινία «Το Θωρηκτό Ποτέμκιν» σε σκηνοθεσία Σεργκέϊ Αϊζενστάιν το 1925.
Εξέχουσα θέση στην έκθεση έχουν τα έργα των δυο καλλιτεχνών που είχαν παρουσιαστεί στην ιστορική έκθεση του 1921 με τίτλο "5 x 5 = 25" και για την οποία οι δυο καλλιτέχνες συνεργάστηκαν με τους συναδέλφους Aleksandra Ekster, Aleksandr Vesnin and Varvara Stepanova. Μεταξύ των έργων αυτών είναι και τα διάσημα μονοχρωματικά ζωγραφικά έργα του Rodchenko «Καθαρό Κόκκινο Χρώμα», «Καθαρό Κίτρινο Χρώμα» και «Καθαρό Μπλε Χρώμα»..."
Προσθέτω ότι μπορεί κανείς να δει αποσπάσματα και από δυο χαμένες ταινίες της εποχής, που κυριολεκτικά με καθήλωσαν. Γενικά όλη η έκθεση ήταν στημένη με εξαιρετικό τρόπο. Στη σοφίτα είδα και έργα παιδιών επηρεασμένα από τα έργα που είδαν...
Μετά κουρασμένος πήγα για ...κούρεμα(10 ευρώ, εξαιρετική περιποίηση και λούσιμο μετά!). Στη συνέχεια ανάπαυση στο ξενοδοχείο και μετά Ροτόντα. Ο Ρωμαϊκός ναός, που δέχτηκε χριστιανικές και μουσουλμανικές παρεμβάσεις, παραμένοντας εντυπωσιακός. Έβγαλα αρκετές φωτογραφίες:








Γύρω από τη Ροτόντα, είχε τα απίστευτα "γυράδικα". Αδύνατον να αντισταθώ. Έφαγα ένα χορταστικότατο γύρο με πίτα:

...Και μετά έπεσα πάνω στη... Μπάρμπι, κατά κόσμον Έλενα Ράπτη, που κοσμεί με φωτογραφία της κτίριο δίπλα στην Καμάρα, τόπο συνάντησης των Θεσσαλονικέων και μάλλον το δημοσφιλέστερο σημείο ραντεβού, όπως ήταν στην Αθήνα ο "Μπακάκος".


Ήρθε όμως η ώρα που άνοιγε η Έκθεση και το καθήκον με καλούσε:

Μετά με αποζημίωσε με το απραπάνω ο εκπληκτικός Βασίλης Παπακωνσταντίνου, που όργωνε τη σκηνή σαν έφηβος και μας χάρισε μοναδικές στιγμές.

Αποσύρθηκα τραγουδώντας...

Συνεχίζεται

Ημερολόγιο Θεσσαλονίκης: Μέρα πρώτη

Γύρισα λοιπόν από τη Θεσσαλονίκη...
Πέρασα ένα χορταστικό τετραήμερο, προσπαθώντας να κρατήσω κάτι από το άρωμα της πόλης του βορρά, που αν και τραυματισμένη από το άφθονο τσιμέντο κρατάει τη γοητεία της...
Και να σας πω ότι δεν είχε καθόλου βροχή, όσο ήμουνα εκεί (!!)
Έφτασα πρωί και μόλις άφησα τα πράγματα στο ξενοδοχείο, ξεκίνησα ανυπόμονος την πρώτη μου βόλτα.
Για πρώτη φορά κινήθηκα αποκλειστικά με λεωφορεία, τα οποία σε αντίθεση με την Αθήνα:
-Περνούν συχνά
-Στις στάσεις αναγράφεται η ώρα αναμονής όπως συμβαίνει εδώ με το μετρό
-Το εισιτήριο κοστίζει 50 λεπτά και το 24 ωρών 2 ευρώ
-Εισιτήριο μπορείς να βγάλεις και μέσα στο λεωφορείο

Με τα έργα για το μετρό έχει επιβαρυνθεί η κίνηση, αλλά μόνο σε συγκεκριμένα σημεία του κέντρου...

Ξεκίνησα από την πλατεία Αριστοτέλους και μετά περιπλανήθηκα στην αγορά. Να μη σας πω για τις τιμές και την ποιότητα (τα ροδάκινα 50 λεπτά...)


Πήρα ένα τσαμπί σταφύλια και περπάτησα ως το παλιό λιμάνι. Εκεί είχα δει πέρσι εξαιρετικές εκθέσεις και φέτος έχει τη Μπιενάλε 2. Πράγματι στην πρώτη αποθήκη, είχε βίντεο με αφηγήσεις Θεσσαλονικέων. Μια εκπληκτική δουλειά που παρουσιάζει την πολυπολιτισμικότητα της πόλης σε όλο της το μεγαλείο.
Στις αποθήκες στεγάζεται και το μουσείο κινηματογράφου... Εκπληκτικό!

Ένα παιδί αφηγείται την ιστορία του κινηματογράφου, ενώ σε βίντεο βλέπεις μοναδικά ντοκουμέντα. Στο τέλος της έκθεσης, σε τρισδιάστατη προβολή μαθαίνεις τα βασικά της τέχνης του κινηματογράφου...
Τα κείμενα, το υλικό, τα εκθέματα, σωστά τοποθετημένα σε βοηθούν να κατανοήσεις πλήρως την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Θα μπορούσα να μείνω εκεί, όμως και άλλα με περίμεναν: Το μουσείο φωτογραφίας με την έκθεση Face to Faces, αλλά και οι υπόλοιπες εκθέσεις στις Αποθήκες. Δυστυχώς έχασα το "Προσωπικό- Πολιτικό" που εγκαινιάστηκε στις 11 Σεπτεμβρίου...
Είδα όμως τις φωτογραφίες που εκτίθενται έξω, με φόντο το Λευκό Πύργο. Σας μεταφέρω μερικές...



Και η θέα από το Kitchen Bar καταπληκτική.






Αν κι εγώ είχα ήδη πιει τον καφέ μου στο καφέ του μουσείου φωτογραφίας.

Ξανά στην Αριστοτέλους για μπουγάτσα με τυρί στο "Παραδοσιακό" (γιατί κανείς στην Αθήνα δεν μπορεί να την κάνει έτσι;)

Στη συνέχεια πήγα στην Διεθνή Έκθεση, όπου κάθε απόγευμα ήμουνα στο περίπτερο της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης. Πήγα για πρώτη φορά στη ΔΕΘ και ομολογώ πως δεν συγκλονίστηκα (αν και μάζεψα μερικά ωραία γκάτζετ)




Το βράδυ είχε συναυλία των Going Through και του Κόμη Χ. Εγώ δείπνησα στο Βυζαντινό Μουσείο (άπαιχτα ντολμαδάκια, φλογέρες τηριού, καρπάτσο χταποδιού και λαβράκι με χορταρικά).

(φωτογραφία από την ιστοσελίδα του Μουσείου)

Και έτσι τέλειωσε η πρώτη μέρα...

ΥΓ1 Ο καφές (και) στη Θεσσαλονίκη πανάκριβος...
ΥΓ2 Επειδή όλες οι φωτογραφίες (πλην του βυζαντινού μουσείου) είναι του υπογράφοντος, παρακαλώ -αν τις αντιγράψετε- να αναφέρετε και την πηγή.
Συνεχίζεται...

Δωρεάν σεμινάριο για γονείς

Από το Family club, πήρα και δημοσιεύω την ανακοίνωση για ένα πολύ ενδιαφέρον σεμινάριο γονέων για το Σχολικό ξεκίνημα, το άγχος αποχωρισμού κλπ:

"...Την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009 και ώρα 11.00 με 13.00 (παρακαλούμε θερμά η προσέλευση να έχει ολοκληρωθεί έως τις 10.50) θα πραγματοποιηθεί το πρώτο σεμινάριο, της σειράς με τίτλο «Ενημερωμένοι Γονείς – Ευτυχισμένα Παιδιά» που διοργανώνει το Family club, στο ξενοδοχείο Stratos Vassilikos (Μιχαλακοπούλου 114, Αθήνα), στην αίθουσα «Ολυμπία» με θέμα «Ο πρώτος μεγάλος αποχωρισμός του παιδιού από την οικογένεια – Σχολικό ξεκίνημα» και εισηγήτρια την κυρία Μίνου Ντόρα, Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας – Ψυχοθεραπεύτρια, Οικογενειακός σύμβουλος, Μ.Α. Κλινικής Ψυχολογίας.
«Ο πρώτος αποχωρισμός του παιδιού από την οικογένεια είναι η είσοδός του στον παιδικό σταθμό και αργότερα στο σχολείο. Οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει τόσο το παιδί όσο και οι γονείς σ’ αυτό το στάδιο είναι αναπόφευκτες, ωστόσο η σωστή πληροφόρηση αλλά και ο τρόπος διαχείρισης όλων αυτών των δυσκολιών μπορούν να διευκολύνουν την προσαρμογή του παιδιού στο σχολικό πλαίσιο και να σηματοδοτήσουν την αρχή της αυτονομίας του, την κοινωνικοποίησή του και την πορεία του στη γνώση. Η προετοιμασία του παιδιού, η προετοιμασία της οικογένειας ,καθώς και η συνεργασία των γονέων με τους παιδαγωγούς είναι βασικές προϋποθέσεις για την ομαλή ένταξη και εξέλιξη του παιδιού στο σχολείο. Ωστόσο σημαντικό είναι να διευκρινιστεί πότε η δυσκολία γίνεται πρόβλημα και πότε ο φόβος γίνεται φοβία. Κατά πόσο η δυσπροσαρμοστικότητα ενός παιδιού είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας ή προβληματικού οικογενειακού περιβάλλοντος.»
Στόχος μας είναι να συζητηθούν όλα αυτά με απλό και κατανοητό τρόπο και να δώσουν λύσεις στα προβλήματα και τις απορίες των γονέων.
Μέσα από το portal και το forum του Family club (www.familyclub.gr) είμαστε ήδη 7 μήνες κοντά στην Ελληνική οικογένεια και ξεκινάμε αυτά τα σεμινάρια προσκαλώντας όλους τους γονείς να συμμετέχουν, να ενημερωθούμε και να γίνουμε καλύτεροι γονείς με … ακόμα πιο ευτυχισμένα παιδιά !!!
Μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή με email στο seminar@familyclub.gr κι ακόμα να στείλετε τις απορίες και τις ερωτήσεις σας. Να διευκρινίσουμε ότι ειδικοί επιστήμονες, εκπαιδευτικοί και εκπρόσωποι τύπου είναι ευπρόσδεκτοι για να παρακολουθήσουν το σεμινάριο. Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης και η είσοδος είναι ΔΩΡΕΑΝ.
Ακόμα να σας ενημερώσουμε ότι το ξενοδοχείο συνεργάζεται με parking που υπάρχει ακριβώς δίπλα και όσοι παρευρίσκονται στο σεμινάριο θα έχουν την ειδική τιμή των 7 ευρώ για όσες ώρες σταθμεύσουν (από τις 10.00 το πρωί μέχρι τις 14.00 το μεσημέρι περίπου). Εάν είστε σίγουροι ότι θα έρθετε με το αυτοκίνητό σας, ενημερώστε μας μαζί με την συμμετοχή σας (δεν είναι απαραίτητο).
Τέλος να σας κάνουμε γνωστό ότι με την ευγενική συνεργασία του ξενοδοχείου, όλοι οι συμμετέχοντες στο σεμινάριο θα έχουν ειδική έκπτωση στα προϊόντα του καφέ – μπαρ του ξενοδοχείου (-10%) ενώ θα διατεθούν στους συμμετέχοντες εντελώς δωρεάν νερό, μπλοκ και στυλό.