Ημερολόγιο ενός πατέρα

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

...για μια κάμερα...

...δεν θα ζήσει ποτέ την πιο όμορφη στιγμή της ζωής του. Δεν θα δει ποτέ το παιδί του που μόλις έρχεται στον κόσμο. Το παιδί του θα μεγαλώσει χωρίς πατέρα. Σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο μαύρος, όλο και πιο άθλιος, όλο και πιο βίαιος. Όλο και πιο αβίωτος....
Πήγε να φέρει το αυτοκίνητο για να πάει την ετοιμόγεννη γυναίκα του στο μαιευτήριο. Πήρε μαζί του την κάμερα. Για να κρατήσει τις όμορφες στιγμές που έρχονταν για πάντα. Τον μαχαίρωσαν. Το νήμα της ζωής του κόπηκε... Μια σκοτεινή Άτροπος...
...Η κάμερα στα χέρια των δολοφόνων του θα γράψει άλλες ιστορίες, όχι τη δική του... Τρεις άγνωστοι τον μαχαίρωσαν θανάσιμα για να τον πάρουν. Στο κέντρο της πόλης. Της Αθήνας, της κάποτε "πιο ανοικτής πόλης του κόσμου". Της Αθήνας που ποτέ δεν κοιμόταν. Της Αθήνας που οι άνθρωποι ήξεραν να διασκεδάζουν και να κυκλοφορούν άφοβα...
Τα παιδιά μου απορούν όταν τους λέω πως κάποτε γυρίζαμε την Ελλάδα με σκηνές και σλίπινγκ μπαγκ. Που κοιμόμασταν έξω. Που ποτέ κανείς δεν είχε κλέψει τίποτε απ' όσα αφήναμε έξω αφύλακτα. Ακόμη και κάμερες...
Ποιός θέλει πια να ζει σε αυτή τη χώρα έτσι όπως κατάντησε;
...για μια κάμερα;
...για λίγα ευρώ;
...κι ας μην αρχίσουν τα ξενοφοβικά πάλι οι συνήθεις ύποπτοι...
Όλοι θηρία γίνονται... Πείνα, ανεργία... Μίσος που τυφλώνει. Φθόνος... Κανένα συλλογικό όραμα. Να τη βγάλω εγώ καθαρή...
...και τότε από μια σκοτεινή γωνιά πετάγονται εκείνοι που είναι πιο κάτω και από το κάτω, παιδιά της παγκόσμιας θηριωδίας, του δίκιου του ισχυροτέρου... Όποιος έχει το όπλο στο χέρι κυβερνά...
Δεν ξέρω τι να πω. Αλλά δεν μπορούσα να σωπαίνω. Όλοι εμείς που είδαμε τα παιδιά μας να γεννιούνται, που τραβήξαμε τα βίντεο και τις φωτογραφίες μας, ποτέ δεν καταλάβαμε πόσο πολύτιμη κι εύθραυστη είναι η ευτυχία μας. Την θεωρούμε αυτονόητη. Κάτι που δικαιούμαστε.
Στον κόσμο της νέας τάξης τίποτε δεν υπάρχει. Τα εκατομμύρια απελπισμένοι, η βυθισμένη στη μιζέρια χώρα, οι παραλυμένοι από το φόβο πολίτες, η Κυβέρνηση που επενδύει στο φόβο...
...Δεν ξέρω πια τι μας σώζει. Ξέρω το λιγότερο που μπορύμε να κάνουμε: Να αντισταθούμε...

Αθλιότητες του υπουργείου (παρα)Παιδείας εις βάρος των παιδιών με αναπηρία και μαθησιακές δυσκολίες...

Ως γονιός και πατέρας τριών παιδιών, θέλω να πω πως νιώθω πλήρη αποστροφή για τα όσα κάνει στην Παιδεία η ηγεσία του υπουργείου παιδείας... Η "σιδηρά" κυρία Διαμαντοπούλου, έδειξε για μια ακόμη φορά την απουσία κάθε κοινωνικής ευαισθησίας που την χαρακτηρίζει, όπως και όλο το θίασο που έχει γύρω της. Θύματα της αυτή τη φορά τα παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες.
Ίσως η κυρία Διαμαντοπούλου να ονειρεύεται νέους Καιάδες... Προς το παρόν αρκείται στο να ταλαιπωρεί γονείς και παιδιά με τις αποφάσεις της

Αντιγράφω την ανακοίνωση του συλλόγου γονέων 1ου ΕΠΑΛ ΑΙΓΙΟΥ

«Μετά την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας οι πανελλήνιες προφορικές εξετάσεις των παιδιών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να γίνουν τελικά στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα – Θεσσαλονίκη),διαμαρτυρόμαστε έντονα και ζητάμε από το υπουργείο παιδείας να επανεξετάσει το θέμα προς το συμφέρον των παιδιών.

Δεν πρέπει να υποβαθμίζετε τα προβλήματα των παιδιών και να τα ξεχωρίζετε σε μαθητές γενικού λυκείου και μαθητές των ΕΠΑΛ. Επίσης το κόστος της μετακίνησης είναι δυσβάστακτο για τους γονείς των μαθητών του ΕΠΑΛ σε αντίθεση με τους μαθητές των ΓΕΛ που τα έξοδα παρομοίων μετακινήσεων καλύπτονται από την πολιτεία, με αποτέλεσμα κάποιοι να μην φτάσουν ποτέ στις πανελλήνιες.

Θέλουμε να σας υπενθυμίσουμε δε ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της αριθ. 11596/Γ6/ΦΕΚ262-Β/17.02.2011 Υπ. Απόφασης «Όσοι εμπίπτουν στις διατάξεις για προφορική μόνο εξέταση επειδή, λόγω της υφιστάμενης φυσικής αδυναμίας τους (δυσλεξία, δυσγραφία, δυσαριθμησία, δυσαναγνωσία, δυσορθογραφία, φάσμα αυτισμού, κινητική αδυναμία άνω άκρων ή προβλήματα στην όραση), αδυνατούν να εκφράσουν γραπτά τις γνώσεις τους, τους παρέχεται η ευκαιρία να τις διατυπώσουν προφορικά.

Κατά τα λοιπά η εξέταση τους δεν διαφέρει από την εξέταση των λοιπών που εξετάζονται γραπτά. Οι υποψήφιοι αυτοί εξετάζονται στα ίδια θέματα με το ίδιο πρόγραμμα και την ίδια διάρκεια εξέτασης με αυτούς που εξετάζονται γραπτά».

1o Ρωτάμε πως είναι δυνατόν να μην διαφέρει η εξέταση τους από τη εξέταση των λοιπών που εξετάζονται γραπτά όταν οι μεν δεν μετακινούνται και οι δε μετακινούνται κατά 176 χιλιόμετρα;
Συνεχίζοντας στην ίδια υπουργική απόφαση «Οι υποψήφιοι με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες πρέπει κατά την διάρκεια της εξέτασης να αντιμετωπίζονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να ξεχνούν αν είναι δυνατό τα προσωπικά τους προβλήματα που προέρχονται από την «ιδιαιτερότητα τους» και έτσι να είναι σε σωστή ψυχολογική κατάσταση για να αποδώσουν σύμφωνα με τις γνώσεις και τις ικανότητες τους»

2o Πως θα είναι αυτοί οι μαθητές σε σωστή ψυχολογική κατάσταση ώστε να αποδώσουν όταν έχουν υποστεί τόση ταλαιπωρία κατά την μετακίνηση τους και θα έχουν υπομείνει την διαμονή ενός ψυχρού ξενοδοχείου, αντί τη θαλπωρή του σπιτιού τους όπως και επιβάλλεται;
Στο χώρο λειτουργίας της Επιτροπής εξέτασης παρευρίσκεται σχολίατρος ή άλλος ιατρός του δημοσίου ή ιδιώτης ιατρός, ο οποίος ορίζεται με απόφαση του οικείου Περιφερειάρχη μετά από εισήγηση του οικείου Διευθυντή Διεύθυνσης Δ.Ε. για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε έκτακτης ανάγκης των εξεταζομένων. Ο οριζόμενος ιατρός οφείλει να είναι παρών μισή τουλάχιστον ώρα πριν από την έναρξη των εξετάσεων και να παραμείνει σε όλη τη διάρκεια των εξετάσεων.

3ο Ερώτηση: για ποιο λόγο υπάρχει γιατρός στο χώρο εξέτασης όταν μας λέτε ότι oι εξετάσεις αυτές δεν αφορούν υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις για τους οποίους η πολιτεία έχει θεσμοθετήσει τη διαδικασία εισαγωγής χωρίς εξετάσεις και σε ποσοστό θέσεων 5%.

Βεβαίως και γνωρίζουμε την κατηγόρια του 5%, και την σεβόμαστε απόλυτα, αλλά είναι άδικο να υποτιμούμε και την κατηγορία των παιδιών του Αιγίου, των 57 παιδιών στην Αχαΐα, των 166 της Κρήτης και των 1152 των ΕΠΑΛ συνολικά σε όλη της Ελλάδα που εξετάζονται προφορικά.

Τέλος πάντα με την ίδια υπουργική απόφαση «Τα άτομα αυτά όταν αντιμετωπίζονται σωστά από ψυχοσυναισθηματική και διδακτική άποψη, σταδιακά ξεπερνούν τις δυσκολίες τους και εξελίσσονται ικανοποιητικά επιτυγχάνοντας πολλές φορές υψηλά μαθησιακά και ακαδημαϊκά επιτεύγματα.

4ο Ρωτάμε λοιπόν ο σκοπός είναι η αποτυχία τους; Η εξόντωση τους; «Τα άτομα υπακούουν στους δυνατούς, αλλά σέβονται μόνο τους δίκαιους.» Δώστε στους νέους την δυνατότητα να σας σέβονται, δώστε τους το απόλυτο δικαίωμα της ίσης μεταχείρισης και πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.Σαν δηλώνουμε και πάλι ότι αν αυτό δεν αλλάξει τότε εμείς μαζί με τους υποψήφιους μαθητές προφορικής εξέτασης στις 19 Μαΐου 2011 (πρώτη μέρα πανελλαδικών εξετάσεων για τα ΕΠΑΛ) θα βρισκόμαστε έξω από τα γραφεία του περιφερειακού διευθυντή της εκπαίδευσης στην Ακτή Δυμαίων 25, περιμένοντας να δημιουργήσετε επιτροπή εξέτασης για να διενεργηθούν οι εξετάσεις, καταγγέλλοντας σας για αντιπαιδαγωγική και άνιση μεταχείριση των μαθητών με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες των ΕΠΑΛ έναντι των άλλων μαθητών».

Το ΔΣ
Του συλλόγου γονέων
1ου ΕΠΑΛ ΑΙΓΙΟΥ

Δευτέρα 9 Μαΐου 2011

11 Μαΐου: Απεργία, πορεία και συζήτηση για τις εξετάσεις

Περνώντας τη δεύτερη παιδική μου ηλικία (!!) είμαι με έναν ξεγυρισμένο πυρετό στο σπίτι, ελπίζοντας να έχω αναρρώσει μέχρι την Τετάρτη. Μου είναι αδύνατον να φανταστώ πως δεν θα είμαι στην πορεία της 11ης Μαϊου...
Βεβαίως να πω ότι σκεφτόμουνα πως το καλύτερο θα ήταν να δίναμε κατευθείαν ραντεβού και να παραμέναμε στο Σύνταγμα. Είναι ολοφάνερο από όλες τις προηγούμενες πορείες ότι αυτό που δεν θέλει με τίποτε η Κυβέρνηση είναι η μαζική, ειρηνική διαμαρτυρία στην πλατεία Συντάγματος.
Τώρα αν βρίσκει συμμάχους σε κάποιους ανεγκέφαλους ή αν ...βοηθάει η ίδια στα επεισόδια, δεν μπορώ να το γνωρίζω...

Το απόγευμα της ίδια μέρας (στις 7μμ), καλώς εχόντων, θα βρεθώ μαζί με τη σχολική ψυχολόγο Θεοδοσία Καραγιάννη στο 6ο Γυμνάσιο Χαλανδρίου (Γρίβα 14) όπου δυο μέρες πριν από την έναρξη των εξετάσεων θα συζητήσουμε με τους γονείς για το πως μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά...
Οι δοκιμασίες αρχίζουν και το μέλλον των παιδιών άγνωστο στο σχολείο του ΔΝΤ που με τόση επιμέλεια χτίζει η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας...

Αυτά. Και σας περιμένουμε. Εδώ που τα λέμε έχω κι εγώ να μάθω πολλά καθώς και ο δικός μου γιος δίνει για πρώτη φορά τέτοιου είδους εξετάσεις...

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Ο Εξώστης της Θεσσαλονίκης πάλι κοντά μας!

Η Ελλάδα που αντιστέκεται είναι... παντού! Μέσα στο γκρι των ημερών, άλλοι υψώνουν αερόστατα σε μικρά χωριά της Ρούμελης και άλλοι δοκιμάζουν να υψώσουν στον ουρανό της Θεσσαλονίκης ένα ιστορικό περιοδικό. Ο "Εξώστης" είναι και πάλι εδώ. Και νιώθω διπλή χαρά γιατί το εξώφυλλο (καταπληκτικό!) είναι έργο της Στεφανίας Βελδεμίρη...

Αντιγράφω:
"Πριν 20 χρόνια και συγκεκριμένα στις 13 Νοεμβρίου του 1987 ο Τάσος Μιχαηλίδης τυπώνει το πρώτο δωρεάν διανεμόμενο έντυπο της Ελλάδας στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Η «εβδομαδιαία επιθεώρηση κινηματογράφου -- λοιπών θεαμάτων & ποιότητας ζωής της Θεσσαλονίκης» με το όνομα «εξώστης» φέρνει για άλλη μια φορά την πόλη μας στο προσκήνιο της πρωτοπορίας!
Με σημαντικά πρόσωπα της πόλης να στελεχώνουν την ομάδα του περιοδικού, με κείμενα καυστικά και με πλήρη ψυχαγωγική ενημέρωση προς τέρψιν ψυχής και πνεύματος ο «Εξώστης» γίνεται η εβδομαδιαία αναζήτηση κάθε ψιλιασμένου «Σαλονικιού».Όμως οι εξελίξεις στην χώρα μας αναγκάζουν το μεγάλο αυτό εγχείρημα να κάνει μια παύση και να αποσυρθεί για λίγο.
Και έτσι απλά, αποφασίζουμε να πάρουμε στα χέρια μας την κατάσταση και να ξανατυπώσουμε τον «Εξώστη» με τεράστιο σεβασμό προς το παρελθόν και μεγάλη λαχτάρα για το μέλλον.
Ο εξώστης κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη, απευθύνεται σ' ένα ευρύ αναγνωστικό κοινό που ψάχνει να ενημερωθεί για το τι γίνεται στην πόλη του. 20.000 αντίτυπα διανέμονται σε περίπου 400 σημεία. Η θεματολογία ποικίλει όπως και το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνεται!"

Εκδοτική ομάδα Εξώστη:
Θανάσης Ψαρράς, Αλέξης Γκάτσης, Γιώργος Γεωργιάδης, Μαρία Φαρδέλλα.

Αρχισυνταξία κινηματογράφου :
Γιάννης Γκροσδάνης

Σχεδιασμός :
Στέφανος Μιχαηλίδης

Συντάκτες-συνεργάτες:\ Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης,Τζιάννι Κάλλεν, Zoltan tribe, Μάρα Τσικάρα, Αλέξης Γκότσης, Δέσποινα Πολυχρονίδο , Γιάννης Γκροσδάνης, Μάριος Σπύρογλου, Σωτήρης Ποσπορέλης, Κατερίνα Μπιλιούρη, Kabelsalat-Ανδρέας Πάτσης,Ρίτα VanDenGayged, Λούης Χρυσοστόμου, Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου, Αλέξανδρος Ιγνατίδης, Κώστας Τερζόπουλος, Αρχιμήδης Παναγιωτίδης, Λευτέρης Κορδιάος, Κατερίνα Μεσοχωρίτη, Νάντια Χατζημητράγκα, Γιώτης Ποσπορέλης, Χρήστος Κουλεμάνης, Δημήτρης Χορόσκελης, Αλεξάνδρα Μποζίνη, Παιδιά Εν Δράσει.
Φωτογράφος:
Ιωάννα Χατζηανδρέου

ΥΓ. Θα μπορούμε να τον βρούμε και στην Αθήνα;

Τετάρτη 4 Μαΐου 2011

Ένα κόκκινο αερόστατο στα Καστέλλια

Σήμερα που είναι η μαύρη επέτειος παράδοσης της χώρας στην Τρόικα, μετά από την "υπόγεια" δράση Κυβέρνησης και Πρωθυπουργού, δεν σας μαυρίσω κι εγώ την ψυχή -μας φτάνει ο συννεφιασμένος μελαγχολικός καιρός που θυμίζει ...Μεγάλη Παρασκευή...

Κι έτσι παραπέμπω στην "Αισιοδοξία" του Καρυωτάκη:

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, -- το τραγούδι να μοιάση
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής --
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάση.

...και να σας χαρίσω την πτήση ενός κόκκινου αερόστατου. Δευτέρα του Πάσχα στα Καστέλλια, μια ακόμη ομάδα με επικεφαλής τον Θανάση Τσακρή που και πέρσι είχε πλούσια ...αεροστατική δράση, ύψωσε τα δικά της αερότατα. Βρέθηκα σε μια από τις "εκτοξεύσεις" και προσπάθησα να την καταγράψω...

...Μπροστά στο σχολείο του χωριού που πια δεν λειτουργεί, μια κόκκινη πινελιά αιοδοξίας

Μπορείτε αν θέλετε να δείτε και το αερόστατο της Κυριακής του Πάσχα

Μια όμορφη βραδιά στο @Ρουφ

Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά... Στον πραγματικά ζεστό και φιλόξενο χώρο στο @Ρουφ με φιλικά πρόσωπα, σπέσιαλ καφέδες, ποτά και μουσική, παρουσιάσαμε με τη βοήθεια φίλων το βιβλίο Επιστροφή στο χωριό.

Ο Βασίλης Αλεξίου, Επίκουρος Καθηγητής Θεωρίας Λογοτεχνίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σε μια εμπνευσμένη ομιλία ανάπτυξε θέματα που αφορούσαν στον Στέλιο Ξεφλούδα, τη Σχολή της Θεσσαλονίκης και των εσωτερικό μονόλογο.

Οι ηθοποιοί Βασιλική Κακοσαίου και Βασίλης Βηλαράς διάβασαν με μοναδικό τρόπο αποσπάσματα από τα διηγήματα της Κατερίνας Χαραλαμποπούλου, της Κωνσταντίνας Τασσοπούλου, του Άνθιμου Νοταρίδη και της Δώρας Διέννη.

Πραγματικά απίστευτη η θεατρική ερμηνεία τους στις "Διαφορετικές Επιστροφές στα ίδια". Έκλεψαν πραγματικά την παράσταση και μας έβαλαν ...ιδέες για το μέλλον!

Στη φωτογραφία μαζί με την Κατερίνα Χαραλαμποπούλου και φίλους. Πιο πίσω με τα ριγέ διακρίνεται ο νεώτερος από τους συγγραφείς του βιβλίου Μίνως Σκουντάκης

Η Δώρα Διέννη μιλά για τη δική της "Επιστροφή στο χωριό", ενώ πίσω παρακολουθεί η Κωνσταντίνα Τασσοπούλου.

Η βραδιά συνεχίστηκε με κουβέντα μέχρι αργά. Ετοιμάζουμε ένα μεγάλο γκρουπ για τα Καστέλλια το καλοκαίρι, με πολλές εκπλήξεις!!!

Με την ευκαιρία να θυμίσουμε ότι "τρέχει" ο Β Διαγωνισμός διηγήματος Στέλιος Ξεφλούδας με θέμα "Έγκλημα στο χωριό":

Ο διαγωνισμός, απευθύνεται σε όσους μετέχουν της ελληνικής παιδείας και γράφουν στην ελληνική γλώσσα, ανεξαρτήτως τόπου διαμονής και εθνικότητας χωρίς όριο ηλικίας. Οι υποψήφιοι μπορούν να συμμετέχουν με ένα μόνο διήγημα το οποίο να μην έχει ποτέ δημοσιευθεί. Το καθένα, δεν πρέπει να ξεπερνά τις 3.000 λέξεις.

Τα δέκα πρώτα διηγήματα που θα ξεχωρίσουν, θα δημοσιευτούν σε ειδική Ανθολογία. Για την συγκεκριμένη έκδοση οι συγγραφείς παραχωρούν αυτοδίκαια στους οργανωτές τα πνευματικά τους δικαιώματα. Πέρα από τα τρία πρώτα βραβεία θα δοθεί το Ειδικό Βραβείο Γιώργης Χαλατσάς σε διήγημα που θα αναφέρεται στα Καστέλλια. Θα δοθούν ακόμη 12 έπαινοι.

Τα διηγήματα υποβάλλονται ταχυδρομικά με την ένδειξη
Για τον Β’ διαγωνισμό διηγήματος «Στέλιος Ξεφλούδας» ως ακολούθως:

Παραλήπτης
Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια»
Κτίριο Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών
Σίνα και Δαφνομήλη 1Α, ΑΘΗΝΑ 106 80
Διηγήματα παραλαμβάνονται από τις 15 Ιανουαρίου του 2011. Τελευταία ημέρα κατάθεσης ορίσθηκε η 30η Ιουνίου του 2011, με αποδεικτικό στοιχείο τη σφραγίδα του Ταχυδρομείου.

Τα διηγήματα υποβάλλονται δακτυλογραφημένα σε επτά (7) αντίτυπα. Κάτω απ’ τον τίτλο του διηγήματος αναγράφεται υποχρεωτικά ψευδώνυμο του συγγραφέα. Μέσα στο φάκελο αποστολής πρέπει να υπάρχει δεύτερος κλειστός φάκελος αλληλογραφίας, που εξωτερικά θα φέρει το ψευδώνυμο. Μέσα είναι τα πραγματικά στοιχεία όπως: όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, έτος και τόπος γέννησης, διεύθυνση μόνιμης κατοικίας, τηλέφωνα επικοινωνίας και ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail). Οι φάκελοι με τα πραγματικά στοιχεία θα ανοιχθούν μόνο στην περίπτωση διάκρισης του διηγήματος.
Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η βράβευση θα γίνει σε ειδική πανηγυρική εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί το Νοέμβριο στην Αθήνα.

Την Κριτική Επιτροπή αποτελούν:

-Σέργιος Γκάκας –σκηνοθέτης/ συγγραφέας
-Φαίδων Θεοφίλου –ποιητής/ πεζογράφος
-Κώστας Στοφόρος –δημοσιογράφος/ συγγραφέας
-Κατερίνα Χαραλαμποπούλου – αρχιτέκτονας/ νικήτρια Α’ Διαγωνισμού Διηγήματος
-Δημήτρης Χαλατσάς –δικηγόρος/ συγγραφέας

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

Αερόστατα πάνω από τα Καστέλλια

Αφού σήμερα (7.30μμ @Ρουφ, Κωνσταντινουπόλεως και Ανδρονίκου, στάση μετρό Κεραμεικός) είναι η παρουσίαση του βιβλίου "Επιστροφή στο χωριό", είπα να μοιραστώ μαζί σας μερικές εικόνες από την εκτόξευση αερόστατου στα Καστέλλια.
Είναι εικόνες από την Κυριακή του Πάσχα, στην αυλή του σπιτιού του παιδικού μου φίλου Γιώργου Κοντολάτη...
Μέλος της παρέας μας, όπως και ο Τριαντάφυλλος Ελευθερίου που ζωγραφισε τους πίνακες με τα αερόστατα που κοσμούν το εξώφυλλο του βιβλίου...
Είναι ένα πασχαλινό έθιμο που φέτος αναβίωσε για τα καλά... Σας περιμένουμε του χρόνου στο χωριό μας να ζήσετε κι εσείς από κοντά αυτές τις εικόνες.
Περισσότερα θα διαβάσετε στα επόμενα Καστελλιώτικα Νέα...

Το "στεφάνι" με το σταυρό, όπου θα μπει ένα σφουγγάρι ποτισμένο στο πετρέλαιο...