Θεσσαλονίκη, επιστροφές και παραμύθια...

Πήγα καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνα... Πώς θα μπορούσε να λείπει η Άνοιξη; Έτσι ετοιμάζομαι πάλι να ανηφορίσω στη Θεσσαλονίκη. Αυτή τη φορά έχω και δυο σοβαρούς λόγους: Την παρουσίαση της Επιστροφής στο χωριό (Παρασκευή) και τα εγκαίνια της παραμυθοέκθεσης της Στεφανίας Βελδεμίρη (Κυριακή).

Την Παρασκευή 8 Απριλίου στις 7μμ στην «Αντίπερα Όχθη» (Βενιζέλου και Ιουστινιανού 11, 2ος όροφος) θα παρουσιαστεί το βιβλίο «Επιστροφή στο χωριό -10 ιστορίες που ξεχώρισαν»
Το βιβλίο περιλαμβάνει 10 βραβευμένα διηγήματα -10 διαφορετικές ματιές σε ένα θέμα…
Η Συλλογή Διηγημάτων Επιστροφή στο χωριό – Δέκα ιστορίες που ξεχώρισαν, κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από τις εκδόσεις Α/Συνέχεια.
Στη συλλογή δημοσιεύονται τα δέκα καλύτερ...α διηγήματα του Α΄ Διαγωνισμού Διηγήματος Στέλιος Ξεφλούδας που οργάνωσε και υλοποίησε ο Προοδευτικός Σύλλογος Τα Καστέλλια. Έργα νέων και μεγαλύτερων σε ηλικία συγγραφέων, γνωστότερων αλλά και πρωτοεμφανιζόμενων, που ξεχώρισαν ανάμεσα σε 94 διηγήματα που μετείχαν στο διαγωνισμό!
Ιστορίες για το χωριό και τη σχέση μας με αυτό, για το παρελθόν αλλά και το παρόν, για τις επιστροφές στους ίδιους τόπους του βιώματος και της μνήμης. Οι πολύ διαφορετικές ματιές, αλλά και οι διαφορετικοί τρόποι γραφής κάνουν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα την ανάγνωση των διηγημάτων.



Το βιβλίο παρουσιάζει διπλό Θεσσαλονικιώτικο ενδιαφέρον:
-Ο Καστελλιώτης Στέλιος Ξεφλούδας έζησε στην πόλη και εργάστηκε ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση, είναι ένας από τους ιδρυτές της Σχολής της Θεσσαλονίκης, και παράλληλα μετείχε στην έκδοση του πολύ σημαντικού περιοδικού "Μακεδόνικες ημέρες".
-Δυο από τους βραβευμένους συγγραφείς που μετέχουν με διηγήματά τους στο βιβλίο ζουν στην πόλη της Θεσσαλονίκης: Ο Άνθιμος Νοταρίδης και ο Παναγιώτης Κεχαγιόγλου

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθοποιός Χαρά Τσιαουσίδου



«…και έτσι γίνονται τα παραμύθια»

Έκθεση ζωγραφικής της Στεφανίας Βελδεμίρη -Αφήγηση παραμυθιών+ "Σχεδόν νορμάλ"!!!!!!!!!!!!!!
Τοποθεσία: Partizan bar, Βαλαωρίτου 29, Θεσσαλονίκη
Διάρκεια έκθεσης: 10 έως 25 Απρίλη 2011...

Στις 10 Απρίλη, στις 12.30 το μεσημεράκι, σε μια γιορτή από χρώματα, λέξεις και νότες! Θα δείτε τις ζωγραφιές που έγιναν παραμύθια από τον Κώστα Στοφόρο και θα ακούσετε παραμύθια που έγιναν ζωγραφιές! Το κόκκινο, το κίτρινο, το πορτοκαλί και το λευκό παραμύθι, θα αφηγηθούν η Χαρά Τσιαουσίδου, η Θεοδοσία Καραγιάννη, και ο Κώστας Στοφόρος.
Τα παραμύθια θα ντύσει με νότες η Ιφιγένεια Σιωζοπούλου και μικροί μαθητές της, με κρουστά και ιδιόφωνο!

Στις 16 Απρίλη, στις 8.00 το βραδάκι, σας προσκαλούμε να παρακολουθήσετε την θεατρική παράσταση «…μονολογώντας…» από την καλλιτεχνική ομάδα: «Σχεδόν Νορμάλ».

Επιμέλεια κειμένων - σκηνοθεσία: Μάρκου Κορίνα
Φωτισμός: Δημητρακοπούλου Γιώτα, Ζέρβας Πέτρος
Μακιγιάζ: Τσιγαρά Ελευθερία
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Δημητρακοπούλου Γιώτα, Μάρκου Κορίνα, Μολυνδρή Ηρώ, Παρασκευάς Σταμάτης, Σταθοπούλου Έφη, Τσιγαρά Ελευθερία(Ακούγονται μονόλογοι από έργα του σύγχρονου θεάτρου και κομμάτια ποιημάτων).

Είσοδος ελεύθερη

Ποιος μεγαλώνει το παιδί: Από τη γιαγιά και τον παππού στην τηλεόραση και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή

Δυστυχώς λόγοι υγείας δεν μου επέτρεψαν να είμαι κι εγώ στο τρίτο σεμινάριο για γονείς που πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο Φλωράς στο Μαρούσι, με αφορμή το βιβλίο "Μπαμπά τι είναι το σεξ;". Ευτυχώς όπως έμαθα η απουσία μου δεν έγινε αισθητή χάρη στις εξαιρετικές ομιλίες και στη δημιουργική κουβέντα που τις ακολούθησε.

Ευχαριστώ την κυρία Στέλλα Φλωρά για την άμεση κάλυψη των προβλημάτων και για όλη τη διοργάνωση. Και φυσικά τη σχολική ψυχολόγο Μαρία Σιμπερά. Τα βασικά σημεία της εισήγησής της μπορείτε να τα διαβάσετε πιο κάτω...

Ποιός μεγαλώνει το παιδί: Από τη γιαγιά και τον παππού στην τηλεόραση και τον ηλεκτρονικό υπολογιστή

Συμμετοχή της γιαγιάς και του παππού στο μεγάλωμα των παιδιών-Χαρακτηριστικό ελληνικής κοινωνίας (Πάνω από το 90% των οικογενειών στην Ελλάδα έχουν καθημερινή επαφή με τους παππούδες και τις γιαγιάδες και περίπου 60% διαμένουν στο ίδιο κτίριο)
-Σχέση εμπιστοσύνης (Οι γονείς νιώθουν σίγουροι ότι το παιδί είναι σε καλά χέρια όταν δεν είναι παρόντες).
-Μοναδικότητα της σχέσης εγγονιών με παππού και γιαγιά
Συμμετοχή της γιαγιάς και του παππού στο μεγάλωμα των παιδιών
-Απαραίτητος ο συντονισμός των γονέων με τη γιαγιά και τον παππού ως προς το μεγάλωμα των παιδιών (π.χ οι γονείς να αναφέρουν στους παππούδες και τις γιαγιάδες τα όρια που οι ίδιοι έχουν θέσει).
-Ο ρόλος του παππού και της γιαγιάς είναι σημαντικό να καθορίζεται εκ των προτέρων και με ακρίβεια.



Όταν τη φύλαξη αναλαμβάνει η baby sitter
-Λόγοι πρακτικοί (αδυναμία της γιαγιάς και του παππού να συμβάλλουν)
-Μερικοί γονείς επιλέγουν τη baby sitter, επειδή επιθυμούν μια σχέση πιο οριοθετημένη.
-Σημαντικός παράγοντας: Τα κριτήρια επιλογής της baby sitter (πείρα, ενδιαφέρον, διάθεση)
-Ο τελικός αποδέκτης είναι το παιδί (δείχνει χαρούμενο όταν τη βλέπει, είναι φροντισμένο όταν επιστρέφουμε στο σπίτι).


Όταν αφήνουμε την τηλεόραση να κάνει την baby sitter…
Ο εγκέφαλος του νεογέννητου συνεχίζει να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
Παιδιά ηλικίας 2-7 ετών θυμούνται με τυχαίο τρόπο σκηνές από τηλεοπτικές ταινίες και δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν τη φαντασία από την πραγματικότητα.
Τα παιδιά ηλικίας μικρότερης των 8 ετών είναι νοητικά και ψυχολογικά ανυπεράσπιστα απέναντι στις διαφημίσεις. Δεν αντιλαμβάνονται την έννοια της πώλησης ως πρόθεση και συχνά αποδέχονται ό,τι ισχυρίζεται η διαφήμιση ως γεγονός (Strasburger, 2002)
Η παρακολούθηση τηλεόρασης στα πρώτα παιδικά χρόνια (1-3 ετών) μειώνει τις αναγνωστικές δεξιότητες σε μεγαλύτερη ηλικία καθώς και το επίπεδο συγκέντρωσης του παιδιού (Koolstra & Van der Voort, 1996)
Η παρακολούθηση τηλεόρασης έχει σχετιστεί με την παιδική παχυσαρκία (Matheson, Killen, Wang, Varady & Robinson, 2004)
Σχέση μεταξύ έκθεσης στη βία της τηλεόρασης και στην αντικοινωνική συμπεριφορά παιδιών και εφήβων. Τα αγόρια και τα παιδιά ηλικίας 0-5 ετών επηρεάζονται περισσότερο (Paik &Comstock, 1994).
Η Αμερικανική Εταιρεία Παιδιατρικής (Pediatrics, 2001) συμβουλεύει τους γονείς:
Να παρακολουθούν την ποιότητα των προγραμμάτων της τηλεόρασης (Συστήνεται να συζητούν για την πλοκή, ώστε να ενθαρρύνεται η αλληλεπίδραση).
Να μην επιτρέπουν στα παιδιά πάνω από 2 ώρες την ημέρα παρακολούθηση κατάλληλων προγραμμάτων
Να αποθαρρύνονται να βλέπουν τηλεόραση παιδιά μικρότερα των 2 ετών.
Να υπάρχει συσκευή σε κοινόχρηστο χώρο και όχι στο δωμάτιο του παιδιού.



Επίσης…
Οι ίδιοι οι γονείς είναι σημαντικό:
Να εποπτεύουν τον ήχο και την απόσταση από την οποία παρακολουθούν τα παιδιά
να αποτελούν καλό παράδειγμα για τα παιδιά σε ό,τι αφορά την παρακολούθηση τηλεόρασης

Τηλεόραση και υπολογιστής
Οφέλη
Τηλεόραση:
Ψυχαγωγία
Εκπαιδευτικά προγράμματα
Ενημέρωση
Ηλ.Υπολογιστής:
Αναζήτηση πληροφοριών
Επικοινωνία-Δικτύωση
Ψυχαγωγία (μουσική, video, παιχνίδια)
Εκπαίδευση



Παιδί και ηλεκτρονικός υπολογιστής
Προτεινόμενα όρια ανά ηλικία

Βλαπτική η πολύωρη έκθεση στην ακτινοβολία:

-Παιδιά μικρότερα των 2 ετών: Δε συστήνεται να ασχολούνται με τον υπολογιστή.
-2-4 ετών: Δεν πρέπει να ασχολούνται περισσότερο από 20 λεπτά ημερησίως
-4-7 ετών: έως 30 λεπτά ημερησίως
-Από 8 ετών και πάνω: Όχι πάνω από 2 ώρες

Όρια και κανόνες ασφαλείας
Σύμφωνα με πανευρωπαϊκή μελέτη του Ευρωβαρόμετρου, οι Έλληνες γονείς (μαζί με τους Γάλλους) βρίσκονται στην πρώτη θέση ως οι πλέον ανήσυχοι για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των παιδιών τους στο διαδίκτυο (52%)

Εθισμός στο διαδίκτυο
Σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα (Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Παίδων Π.&Α. Κυριακού, 2010):
2,4% των εφήβων 15-16 ετών παρουσιάζουν διαδικτυακή εξάρτηση και 19,1% οριακή χρήση που δυνητικά μπορεί να οδηγήσει στην εξάρτηση
Το ποσοστό των εφήβων με συμπεριφορές εξάρτησης είναι μεγαλύτερο στις επαρχιακές πόλεις σε σύγκριση με την Αττική (3,4% έναντι 1,3%)

Μέτρα που μπορούν να ληφθούν:
-Θέσπιση χρονικού ορίου μπροστά στον υπολογιστή
-Φίλτρα αποκλεισμού κακόβουλων ιστοσελίδων, προγράμματα που προστατεύουν από ιούς, κακόβουλο λογισμικό και ενοχλητική αλληλογραφία.
-Συζήτηση για τους κινδύνους του διαδικτύου και τους κανόνες σχετικά με την πλοήγηση (π.χ: μη κοινοποίηση προσωπικών στοιχείων).
-Πλοήγηση μαζί με το παιδί σε κατάλληλες ιστοσελίδες.
Γονιός: καλό πρότυπο
-Υπολογιστής σε κοινόχρηστο χώρο και όχι στο παιδικό δωμάτιο, για καλύτερη εποπτεία

Τηλεφωνική γραμμή ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ: 8001180015
(δωρεάν υπηρεσίες σε γονείς και εφήβους για θέματα ασφάλειας του διαδικτύου)

Ο Κωστόπουλος, η ΠΑΣΟΚΙΑΔΑ και οι επίγονοι

Να πω πρώτα απ' όλα πως έγραψα χθες για το Nitro, και παρέλειψα το ΚΛΙΚ. Ήταν για τον τύπο ότι τα παράθυρα του Μαλέλη με τον Ευαγγελάτο για την τηλεόραση: Η αρχή ενός κατήφορου χωρίς τέλος. Η κατάβαση σε έναν... ΧΥΤΑ για τα ΜΜΕ.
Για το ρόλο που επαιξε στον τύπο ο Κωστόπουλος και τα πρωτοπαλίκαρά του γράφει θαυμάσια και αναλυτικά το Μπλε Μήλο...

Για δείτε και μια λίστα συνεργατών του ΚΛΙΚ:
Εκδότης Άρης Τερζόπουλος, Διευθυντής Πέτρος Κωστόπουλος, Αρχισυντάκτης Φώτης Γεωργελές, Art Director Σταύρος Κούλας. Συνεργάτες: Στέλιος Κούλογλου, Βαγγέλης Περρής, Σταυρούλα Παναγιωτάκη, Γιώργος Πανόπουλος, Μπήλιω Τσουκαλά, Ιάσων Τριανταφυλλίδης, Γιάννης Νένες κ.α.
(Τα σχόλια δικά σας)

Από τους πιο άξιους συνεχιστές της αθλιότητας που έθρεψε το ΚΛΙΚ είναι η ATHENS VOICE. Φέρνοντας τη συνταγή στις μέρες μας, αξιοποιώντας και μια δυο υπογραφές πλασάρει έναν ολόκληρο νέο κόσμο εκσυγρονισμένης γκλαμουριάς και κουλτούρας. Παράλληλα παρεμβαίνει πολιτικά απορκάλυπτα εναντίον της γενιάς των (πρώην) 700 ευρώ, υπέρ του Γιωργάκη και του ΜΝημονίου κλπ. Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκλογή Καμίνη, ποντάροντας ακόμη μια φορά στο δήθεν διαφορετικό και στο "καινούργιο"...

Ατυχώς οι νεώτερες ηλικίες πέφτουν ομαδικά σε τέτοιες παγίδες, δημιουργούν πρότυπα... Λεφτά, ακριβά ρούχα, γκουρμέ, λίγο πασπαλίσμα οικολογίας (αρκεί να μην ανακατέυεται με μεγάλα θέματα), αποθέωση της ιδιωτικής πωτοβουλίας, του ατομισμού. Οι ικανοί προχωρούν, τους άλλους ας τους φάει το μαύρο σκοτάδι...

Υπάρχουν όμως στιγμές, όπως τα πρόσφατα γεγονότα της ΙΜΑΚΟ, όπου ο συρφετός των "εκσυγχρονιστών" (αγαπημένος πολιτικός ο Σημίτης) πετάει τις μάσκες και φέρεται ως "παλιομοδίτης" εργοδότης. Σκληρός και τραμπούκος, έτοιμος να πετάξει στο δρόμο όποιον αντιδρά....

Το νέο ΠΑΣΟΚ που έμαθε στα καλά ξενοδοχεία, στις τρούφες, τα κοχίμπα, στα γυμανστήρια και στις in θεατρικές παραστάσεις, αλλά κάνει και ...κλάμπινγκ, σόπινγκ και τζόκινγκ βλέπει πια μετά βδελυγμίας το παλιό συνδικαλιστικό παρελθόν...

Να πούμε ότι οι ίδιοι άνθρωποι έχουν επιβάλλει μια νέα γλώσσα γεμάτη αμερικανισμούς. Λογικό. Η πρωεύουσα της (δικής τους) χώρας βρίσκεται στη Νέα Υόρκη. Να τους εξασφαλίσουμε μια κάρτα παραμονής εκεί;

Ο Πέτρος Κωστόπουλος και η ΠΑΣΟΚΙΑΔΑ

Είναι από τους ανθρώπους που εκφράζουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την ΠΑΣΟΚΙΑΔΑ που ακόμη αναμένει τον ... Όμηρό της. Από τους πρωτεργάτες του ιλουστρασιόν τύπου που από την εποχή του Nitro, πουλά τους άνθρακες για θησαυρούς... Με γερούς οικονομικούς πόρους,διαπλοκή με πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και πολύ θράσος κατάφερε να συγκεντρώσει μια σειρά από Μέσα Ενημέρωσης στα χέρια του...
Παντρεύτηκε το γνωστό μοντέλο Τζένη Μπαλατσινού και γενικώς έγινε το ίνδαλμα βλαχογκλαμουριάς και κοινωνικής ανόδου, το όνειρο του κάθε "αγνού" μυστακοφόρου ΠΑΣΟΚΤΖΗ, που ξύρισε το μουστάκι ή το μούσι, έπνιξε την "ταπεινή"
του καταγωγή και έμαθε στο καλό φαγητό, στα πούρα και στο Σεν Μόριτς...
Όταν έρχονται τα δύσκολα, όλη αυτή η βιτρίνα χάνεται και μένει ο καθαρός τραμπούκος, ο "βλάχος" με την κακή έννοια της λέξης...

Διαβάστε την ανακοίνωση και θα καταλάβετε πολλά:

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ & ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ και ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΛΙΘΟΓΡΑΦΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

"Τα διοικητικά συμβούλια της ΕΣΠΗΤ, της ΕΠΠΗΤ και της ΠΕΛ καταγγέλλουν την ΙΜΑΚΟ του Πέτρου Κωστόπουλου για τις εκδικητικές απολύσεις όπως και τον τρομοκρατικό και τραμπούκικο τρόπο με τον οποίο μεθοδεύτηκαν.

Την Τετάρτη 30 Μαρτίου το πρωί ανακοινώθηκαν αιφνιδιαστικά οι απολύσεις της συνδικαλιστικής εκπροσώπου Αγγελικής Κάππου, της αναπληρώτριας εκπροσώπου Μαρίας Κοντογεώργου και της Σοφίας Αλεξίου, μέλους της ΕΣΠΗΤ που ανέπτυσσε επίσης συνδικαλιστική δράση και ανακοινώθηκαν απολύσεις σε ακόμη έξι εργαζόμενους της επιχείρησης.

Οι απολύσεις που αφορούσαν στα μέλη της ΕΣΠΗΤ έγιναν με τρόπο που είχε στόχο να τρομοκρατήσει τόσο τις απολυμένες συναδέλφισσες όσο και τους υπόλοιπους εργαζόμενους της ΙΜΑΚΟ, αφού δεν τους επιτράπηκε καν να ανέβουν μέχρι τα γραφεία τους και να μαζέψουν τα πράγματά τους. Αντίθετα, τους ζητήθηκε στην είσοδο να φύγουν και όταν οι απολυμένες συναδέλφισσες ανέβηκαν στα γραφεία τους η διοίκηση της εταιρείας κάλεσε την αστυνομία και στο αίτημά τους να τους δοθεί λίγη ώρα να συγκεντρώσουν τα πράγματά τους, η εργοδοσία απάντησε με απειλές για μηνύσεις για «καταπάτηση ξένης ιδιοκτησίας»!

Αυτές οι μεθοδεύσεις που επιχειρούν συστηματικά να υπονομεύσουν τη συνδικαλιστική παρουσία των Ενώσεων και να στραγγαλίσουν κάθε διεκδίκηση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, δεν θα περάσουν.

Καλούμε τα μέλη μας σε στάση εργασίας την Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011 από τις 16:00 μέχρι 19:00 για να πραγματοποιηθεί συνέλευση των εργαζομένων."

Ανεμώνες εναντίον οικονομίας

Έφυγα για λίγες μέρες στο χωριό... Καθώς το τρένο απομακρυνόταν από την Αθήνα, έσβηνε όλη αυτή η θλίψη που κουβαλάνε οι μέρες. Μετατρεπόμαστε σε γκρι, θυμωμένους ανθρώπους και δεν ξέρω αν φτάνει όλο το χρώμα των παραμυθιών για να μας σκεπάσει... Ποιοί το έλεγαν; Να μην αφήσουμε το γκρι να εξαφανίσει όλα τα άλλα χρώματα
Το αγαπημενο μου τρένο... Μαζί με την κόρη μου. Δοκιμάζει με τα χεράκια της να βγάλει φωτογραφίες:



Τα τοπία να ξετυλίγονται. Γεμάτος χιόνια ο Παρνασσός. Μετά η Γκιώνα.

Στο σταθμό του Μπράλου η χαρά της άφιξης και μερικές σταγόνες θλίψης για τα όμορφα κτίρια που ρημάζουν. Τα τρένα στην εποχή του ΔΝΤ. Στην εποχή που όλα μετατρέπονται σε οικονομικούς δείκτες, αποδόσεις και ανταγωνιστικότητα. Θα με πιάσω κι εμένα να ρητορεύω κάποιες στιγμές. Τα ρημάδια τα οικονομικά που έχω σπουδάσει και νόμιζα πως άφησα πίσω μου.
Δυο μέρες νωρίτερα οι άνθρωποι με τα γκρι σκύλευαν τον Ελύτη στην ημέρα της ποίησης.
Εγώ θυμόμουνα από μνήμης:

...έτοιμος να ιδρύσεις
μια δική σου λευκή παραλία
χωρίς λεφτά
γδύνεσαι όπως γδύνονται όσοι νογούν τ' αστέρια
και μ' οργιές μεγάλες ανοίγεσαι να κλάψεις ελεύθερα...

Είναι διγαμία ν' αγαπάς και να ονειρεύεσαι.



Που είναι η Μαρία Νεφέλη; Την αναζητώ στον ανοιξιάτικο αέρα και στην Καλύβα της Ποκαχόντας που φτιάξαμε πριν από κάτι μήνες στο ποτάμι και άντεξε στο χιόνι. Γλίτωσε από τα ορμητικά νερά... Υπάρχει τελικά μια σπίθα; Ό,τι φτιάχνουμε με όνειρο, φαντασία και αγάπη μπορεί να αντέξει;

Οι πρώτες ανεμώνες που βρίσκουμε, μας απογειώνουν. Τα αγαπημένα μου λουλούδια με το παράξενο -κάπως πικρό- άρωμα τους... Φτιάχνουμε ο καθένας το μπουκέτο του και το απλώνουμε στα βράχια.





Μια άλλη μέρα, όλοι μαζί πια θα φτιάξουμε μια μικρή σχεδία και θα τη ρίξουμε στο ποτάμι. Την έκρυψα στην κουφάλα ενός δέντρου για να τη βρω το Πάσχα...



Έτσι επέστρεψα στο χωριό και φυσικά δεν ήθελα να φύγω! Πάλι καλά που είχα το μικρό βιβλιαράκι που βγάλαμε με το Σύλλογο Καστελλιωτών και την Α/Συνέχεια

Σε δυο βδομάδες, σκέφτηκα, πάλι θα πάρω το τρένο. Για τη Θεσσαλονίκη αυτή τη φορά. Την Παρασκευή 8 Απριλίου στις 7μμ στην «Αντίπερα Όχθη» (Βενιζέλου και Ιουστινιανού 11, 2ος όροφος) θα παρουσιαστεί το βιβλίο «Επιστροφή στο χωριό -10 ιστορίες που ξεχώρισαν»... Λέτε να έχει και ανεμώνες;

Τηλεόραση και υπολογιστής στο παιδικό δωμάτιο;

Μερικά από τα θέματα που θα μοιραστούμε το Σάββατο 2 Απριλίου στο Σεμινάριο για γονείς με θέμα "Ποιός μεγαλώνει το παιδί" που θα πραγματοποιηθεί στο βιβλιοπωλείο Φλωράς στο Μαρούσι (τηλ. 210 8066377 -Μιλτιάδου 16 & Ρόδου, 3 λεπτά από τον σταθμό ΗΣΑΠ Αμαρουσίου)
Θα είμαστε μαζί με τη σχολική ψυχολόγο Μαρία Σιμπερά...

Τηλεόραση και υπολογιστής στο παιδικό δωμάτιο;

«Υπάρχει ένας μπαμπούλας που έχει θρονιαστεί για τα καλά στα δωμάτια των παιδιών όλου του κόσμου, δυστυχώς με τη συγκατάθεση των γονιών», γράφει στο βιβλίο της «Τοξική παιδική ηλικία» η παιδαγωγός και σύμβουλος του Βρετανικού Υπουργείου Παιδείας Sue Palmer. Η τηλεόραση μπορεί να είναι κατάλληλη για την ψυχαγωγία της οικογένειας, δεν έχει όμως καμία θέση στην παιδική κρεβατοκάμαρα, σύμφωνα με τους ειδικούς. Το ίδιο και τα διάφορα βιντεοπαιχνίδια Playstation κλπ, για πολύ ευνόητους λόγους, όπως απόσπαση συγκέντρωσης, απομόνωση, ο ανεξέλεγκτος χρόνος τηλεθέασης και η επιλογή πιθανώς ακατάλληλων εκπομπών… Αντί να χαλαρώνουν πριν κοιμηθούν, τα παιδιά ξαπλώνουν στο κρεβάτι με συντροφιά δυνατά φώτα που αναβοσβήνουν και τον εκνευριστικό ήχο της τηλεόρασης.

Οι αρνητικές συνέπειες από την τοποθέτηση τηλεοράσεων στα παιδικά υπνοδωμάτια είναι γνωστές από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν διαπιστώθηκε ότι οι διαταραχές ύπνου στις ηλικίες πέντε ως εννέα χρόνων είναι συχνότερες στα παιδιά που παρακολουθούν πολλή τηλεόραση πριν κοιμηθούν.
Οι αμερικανοί επιστήμονες έχουν ενδείξεις ότι το δυνατό φως της τηλεόρασης και των υπολογιστών μπορεί να απορρυθμίσει το βιολογικό ρολόι των παιδιών, αλλάζοντας τον κύκλο ύπνου- αφύπνισης.
Όμως και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές έχουν παρόμοια αποτελέσματα. Βέλγος ερευνητής ανακάλυψε ότι ο ύπνος των μαθητών διαταράσσεται από τα μηνύματα που έρχονται στα κινητά τους, ενώ δεν κοιμούνται βαθιά επειδή έχουν διαρκώς το νου τους στο κινητό και στην επικοινωνία με τους φίλους τους (περισσότερα από τα μισά παιδιά προεφηβικής ηλικίας στη Βρετανία έχουν δικό τους κινητό)

Σε, ό,τι αφορά τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, το καλύτερο είναι να μη βρίσκεται στο παιδικό δωμάτιο. Ειδικά σε μικρές -προσχολικές- ηλικίες πρέπει να αποφεύγεται με κάθε τρόπο... Αν ο υπολογιστής τοποθετηθεί τελικά στο δωμάτιο του παιδιού, είναι σημαντικό να υπάρχει επίβλεψη από τους γονείς. Τίθεται και πάλι το ζήτημα της υπερβολικής χρήσης, με κίνδυνο την απομόνωση του παιδιού. Ακόμα, οι γονείς είναι σημαντικό να ελέγχουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο (π.χ. με τη χρήση συγκεκριμένων κωδικών). Σημαντικό είναι επίσης να εξηγηθούν στο παιδί οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν από υπηρεσίες αμφιβόλου προέλευσης στο διαδίκτυο, καθώς και οι τρόποι προστασίας.
Ένα απλό "τρικ" είναι να είναι η οθόνη του υπολογιστή γυρισμένη προς την πόρτα, ώστε να υπάρχει έλεγχος...
Τέλος, αναφορικά με την τοποθέτηση του ηλεκτρονικού υπολογιστή στο παιδικό δωμάτιο, τίθεται το θέμα της από κοινού χρήσης του και από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, όταν δεν υπάρχει άλλος Η/Υ στο σπίτι. Σε αυτή την περίπτωση, θα ήταν ίσως προτιμότερο να βρίσκεται σε μέρος, όπου θα μπορούν να έχουν πρόσβαση και τα άλλα μέλη της οικογένειας..."



Μερικές σκέψεις ακόμη... (από το βιβλίο Μπαμπά τι είναι το σεξ;)

Η τηλεόραση συχνά συντελεί...
-Στη δημιουργία λανθασμένων προτύπων μέσα από ήρωες με τους οποίους ταυτίζονται τα παιδιά.
-Στη διάπλαση του χαρακτήρα
-Σε μια ψευδή εντύπωση για τις συνέπειες της βίας στη πραγματική ζωή.
-Σε μειωμένη μελέτη στο σπίτι.
-Στη γένεση του συνδρόμου υπερκινητικότητας και ελλειματικής προσοχής.


"Η παραμονή μπροστά στη τηλεόραση, εκτός από παχυσαρκία, βίαιη συμπεριφορά και επιθετικότητα προκαλεί στα παιδιά και άλλα προβλήματα. Όσο περισσότερο χρόνο σπαταλούν τα παιδιά ηλικίας 1-3 ετών παρακολουθώντας τηλεόραση, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες να παρουσιάσουν αργότερα, γύρω στα 7, προβλήματα προσοχής και συγκέντρωσης" (Δρ. Νίκος Ιωσηφίδης)

"Το περιεχόμενο των τηλεοπτικών προγραμμάτων είναι το κλειδί για το πώς αυτά θα επηρεάσουν τα παιδιά. Συνεπώς, οι γονείς πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στην επιλογή των προγραμμάτων που επιτρέπουν στα παιδιά τους να παρακολουθούν"
(Δρ. Δημήτρης Χριστάκης)

Για πιο αποδοτική μελέτη: Η άποψη της σχολικής ψυχολόγου

Συνεχίζω με τη δημοσίευση των εισηγήσεων από το σεμινάριο του Σαββάτου που έγινε στο βιβλιοπωλείο Φλωράς στο Μαρούσι, με την περίληψη της εισήγησης της σχολικής ψυχολόγου Θεοδοσίας Καραγιάννη



Για μια πιο αποδοτική μελέτη

"Για να μελετά ένα παιδί αποδοτικά, θα πρέπει να υπάρχει ένα καλό κλίμα στο σπίτι. Αν το παιδί βιώνει μεγάλες αλλαγές (π.χ. νεογέννητο αδερφάκι, μετακόμιση, ανεργία κάποιου γονιού, διαζύγιο κτλ.) ή έντοενς οικογενειακές συγκρούσεις προέχει να το βοηθήσουμε ψυχολογικά.

Ένας άλλος τρόπος για αποδοτική μελέτη είναι να βοηθήσουμε το παιδί να γίνει περισσότερο υπεύθυνο ως προς τα αντικείμενα που έχουν να κάνουν με τη μελέτη του, π.χ. :
•να γνωρίζει πού είναι τα βιβλία του-τετράδια-κασετίνα κτλ.,
•να ετοιμάζει μόνο του την τσάντα του για την επόμενη μέρα και, όσο γίνεται, να τη μεταφέρει εκείνο και να μη τη φορτώνει στην πλάτη του γονιού που έρχεται να το παραλάβει,
•να ελέγχει αν έχει ξεχάσει κάποιο κολατσιό στην τσάντα του,
•να ξέρει απ’έξω το εβδομαδιαίο πρόγραμμα μαθημάτων
•να θυμάται να δίνει στο γονέα έγγραφα που του δίνονται από το σχολείο (π.χ. υπεύθυνη δήλωση για εκδρομές)

Σε μια αποδοτικότερη μελέτη βοηθά και η ψυχολογική διάθεση που έχει κάποιος. Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο όταν επιστρέφουν από το σχολείο, καθώς είναι ακόμα σε υπερένταση. Δίνουμε στο παιδί χρόνο για να ξεκουραστεί ή να συζητήσει , πριν εκείνο ξεκινήσει τη μελέτη. Αν το παιδί θέλει να ξεκουραστεί καλό είανι να ξαπλώσει ή να παίξει (και όχι να δει τηλεόραση). Αν θέλει να συζητήσει για τη μέρα του στο σχολείο, οι γονείς θα πρέπει να έχουν ένα μη ανακριτικό ύφος («γιααααα πες: τι έγινε σήμερα στο σχολείο; Πώς πήγες στην Ιστορία;» κ τλ.).Προτείνω, την ώρα του μεσημεριανού φαγητού, να ρωτήσει ο γονιός: «Πώς πέρασες στο... διάλειμμα;». Τότε το παιδί θα ανοίξει πιο εύκολατην κουβέντα και θα το βοηθήσουμε να εκφορτιστεί ακούγοντας τα σχόλιά του. Τότε, είναι πιο ήρεμο πια να διαβάσει.

Γενικότερα, ο στόχος του γονέα είναι να οδηγήσει το παιδί του στην ΑΥΤΟΡΡΥΘΜΙΣΗ, δηλ. να μπορεί σιγά-σιγά το παιδί να είναι όλο και πιο υπεύθυνο ως πορς τη μελέτη του, τον τρόπο που βαθμολογεί τον εαυτό του, τον τρόπο που οργανώνει τον ελεύθερο χρόνο του κτλ. Όσο περισσότερο το παιδί αυτορρυθμίζεται, τόσο ο γονιός χρειάζεται να απεμπλέκεται από τη διαδικασία της μελέτης του παιδιού. Ο ρόλος του γονιού γίνεται περισσότερο εποπτικός και λιγότερο παρεμβατικός.
Όσο για τη σχέση του γονέα με το σχολείο, χρειάζεται και οι δύο πλευρές να συνεργάζονται, να μιλούν ξεκάθαρα και να έχουν διάθεση να ασχοληθούν με το παιδί και μαθητή τους. Όταν οι γονείς δυσκολεύονται να βοηθήσουν το παιδί τους στη σχολική μελέτη, προτείνουμε να λένε στο παιδί τους: «δεν ξέρω πώς να σε βοηθήσω. Πήγαινε στο δάσκαλό σου και ρώτα τον» . Και ο δάσκαλος χρειάζεται να σκύψει με σεβασμό και όρεξη στο παιδί που δυσκολεύεται.

Κι αν όλα αυτά ακούγονται ουτοπικά, ίσως είναι επειδή πολλοί έχουν απογοητευτεί. Όσοι , όμως, απογοητεύονται μιζεριάζουν και δε βοηθούν ούτε τον εαυτό τους ούτε το παιδί τους. Αν ξεκινούσαμε όλοι από μικρές αλλαγές, αν εκπαιδευόμασταν σε κάποιο σεμινάριο, αν συζητούσαμε με άλλους γονείς/ συναδέλφους τις δυσκολίες μας, ίσως η συνεργασία σχολείου-οικογένειας να μην έμοιαζε τόσο ουτοπική.
Ας σκεφτεί κάθε γονιός και κάθε εκπαιδευτικός: «ΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;» και όχι «ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;». Σίγουρα, το πρώτο ερώτημα θα μας δώσει και πιο σωστές απαντήσεις.

Ένα παράδειγμα τέτοιας φιλοσοφίας είναι και η σειρά βιβλίων του Κώστα Στοφόρου «Ημερολόγιο ενός πατέρα»: είναι παράδειγμα σκεπτόμενου γονέα που αναστοχάζεται το βίωμά του, προβληματίζεται, ρωτά ειδικούς και κάνει αυτό που αξίζει να κάνει!"



ΥΓ. Τα σεμινάρια συνεχίζονται το Σάββατο 2 Απριλίου, με το θέμα "Ποιός μεγαλώνει το παιδί". Κεντρική εισηγήτρια θα είανι η σχολική ψυχολόγος Μαρία Σιμπερά
Θα συζητηθούν μεταξύ άλλων:
-Με ποιόν πρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά
-Φύλαξη από baby sitter ή από τις γιαγιάδες; /Τα υπέρ και τα κατά
-Όταν αφήνουμε την τηλεόραση να κάνει την baby sitter
-Πόσο επιτρέπεται να είναι τα παιδιά μπροστά σε οθόνες ανάλογα με την ηλικία
-Όρια και κανόνες ασφάλειας