Καπνός: Με έμπνευση από τον Φαίδωνα Θεοφίλου

Ο Φαίδων Θεοφίλου, ήταν μέλος της Κριτικής Επιτροπής στο Β' Διαγωνσιμό "Στέλιος Ξεφλούδας". Σήμερα δημοσιεύω ένα απόσπασμα από μαι παλιότερη δική του ανάλυση. Μπορείτε αν την απολαύσετε ολόκληρη στο προσωπικό του ιστολόγιο Ο Θεός στο Καφενείο

…Αφέθηκα στις μικρές ηδονές : Καφές, μουσική, ήλιος, άνθρωποι που διάβαζες τη διάθεσή τους στα πρόσωπα.

Και τσιγάρο. Το είχα κόψει δύο μέρες κι αποφάσισα να ξανακάνω την αδυναμία μου ευχαρίστηση.

Αφέθηκα. Τα αισθήματα αντάμωναν ερωτικά με τα αισθήματα της μουσικής.

Η μνήμη άνοιξε την πόρτα της: Πρόσωπα που πέρασαν απ΄ τη ζωή μου, έκαναν τώρα παρέλαση μπροστά στα μάτια μου. Αλήθειες και ψέματα βρήκαν κατάλληλη την ατμόσφαιρα να ξαναπάρουν το σχήμα τους μέσα μου.

Ωραία ψέματα, μέχρι που έπαιζαν το ρόλο της αλήθειας. Αλήθειες που νοιάζονταν να τις βλέπουν με την ελπίδα να τις επιλέξουν. Αλήθειες, που μαζί με τα ψέματα, έκαναν το ζευγάρι, που πάνω του στηρίζεται ο κόσμος του ανθρώπου, ο κόσμος των ανθρώπων.

Η μουσική άλλαξε: «Η Άνοιξη» από τις τέσσερις εποχές του Αntonio Vivaldi –Allegro molto.

Το πάθος για ζωή και τη γλύκα της ξετύλιγε η μουσική, κι όπως συμβαίνει με τη χαρά της ζωής που βγάζει και μια ήπια θλίψη, έτσι γινόταν και τώρα με την μουσική που φυσούσε στα φύλλα της ψυχής μου.

Σε όλους υπάρχει μια γωνιά για τη θλίψη που αγαπάμε, μια γωνιά για την μελαγχολία

της απώλειας και της αβέβαιης αναζήτησης…

Η μουσική διεκδικούσε το είναι μου. Ναι.

Σαν ωραίο ψέμα.

Έσβησα το τέταρτο τσιγάρο και ήπια την πιο γευστική γουλιά του καφέ.

Την τελευταία.

Όταν σηκώθηκα, δεν μπορούσα πια να διακρίνω στα μάτια των περαστικών, τη διάθεσή τους..

Φεύγοντας, πήρα μαζί μου ένα πελώριο και γλυκό Τίποτα, που όμως ήταν περισσότερο απ’ το πολύ…

Κι είχε μια λιακάδα…Μα μια λιακάδα.

.

Φαίδων Θεοφίλου

ΥΓ1 Με την ευκαιρία να ευχαριστήσω τον Φαίδωνα Θεοφίλου για την αγάπη και τη στήριξη του στην προσπάθειά μας

ΥΓ2 Ένα ακόμη κείμενο, ως έμπνευση και παρακίνηση για συμμετοχή στο Γ' Διαγωνισμό Διηγήματος "Στελιος Ξεφλούδας", με θέμα Καπνός...

Όσοι θέλετε μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε τα 12 διηγήματα του προηγούμενου διαγωνισμού με θέμα "Έγκλημα στο χωριό" στο openbook

Καπνός: Με έμπνευση από τον Μιχάλη Γκανά

Στο γιαλό που του φύγαν τα καΐκια
και του μείναν τα κρίνα και τα φύκια,
στ' όνειρο του πελάου και τ' ουρανού,
άνεργη τη ζωή να ζούσα κι έρημη,
βουβός, χωρίς καμιάς φροντίδας θέρμη,
με τόσο νου,

όσος μου φτάνει σα δέντρο για να στέκω
και καπνιστής με τον καπνό να πλέκω
δαχτυλιδάκια γαλανά.

(Μιχάλης Γκανάς, Δαχτυλιδάκια γαλανά)


Μερικοί ακόμα στίχοι, ως έμπνευση και παρακίνηση για συμμετοχή στο Γ' Διαγωνισμό Διηγήματος "Στελιος Ξεφλούδας", με θέμα Καπνός...

Όσοι θέλετε μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε τα 12 διηγήματα του προηγούμενου διαγωνισμού με θέμα "Έγκλημα στο χωριό" στο openbook

Αθήνα πόλη Αντιφασιστική

Έγκλημα στο χωριό: Το βιβλίο κυκλοφορεί ελεύθερο!

Το βιβλίο Έγκλημα στο χωριό κυκλοφορεί ελεύθερο! Διαβάστε το και κατεβάστε το στο openbook 

Ευχαριστούμε θερμά το Γιάννη Φαρσάρη για την ανιδιοτελή στήριξη στο εγχείρημά μας και τον περιμένουμε στα Καστέλλια!

Ο Προοδευτικός Σύλλογος «Τα Καστέλλια» προκήρυξε στις αρχές του 2011 τον Β' διαγωνισμό διηγήματος "Στέλιος Ξεφλούδας".

Στόχοι του διαγωνισμού ήταν να προβληθεί το έργο του Καστελλιώτη δημιουργού -που θεωρείται ο εισηγητής του εσωτερικού μονολόγου στην Ελληνική λογοτεχνία- και παράλληλα να δοθεί η δυνατότητα ανάδειξης νέων συγγραφέων μέσα από το διήγημα και το γραπτό λόγο.

Ο διαγωνισμός, απευθυνόταν σε όσους γράφουν στην ελληνική γλώσσα,ανεξαρτήτως τόπου διαμονής και εθνικότητας χωρίς όριο ηλικίας. Οι υποψήφιοι είχαν τη δυνατότητα συμμετοχής με ένα μόνο διήγημα το οποίο έπρεπε να μην έχει δημοσιευθεί.

Ως θέμα του Β Διαγωνισμού επιλέχθηκε το «Έγκλημα στο χωριό»

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και η βράβευση έγιναν σε ειδική πανηγυρική εκδήλωση η οποία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου του 2011 στο Πνευματικό Κέντρο Ρουμελιωτών στην Αθήνα.

Η υψηλή ποιότητα των συμμετοχών οδήγησε την Κριτική Επιτροπή να αυξήσει τα διηγήματα που θα περιλαμβάνονταν στην Ανθολογία κι έτσι στο ψηφιακό βιβλίο θα μπορέσετε να απολαύσετε 12 ιστορίες μυστηρίου.

Τα μέλη της Κριτικής Επιτροπής του διαγωνισμού ήταν:

• Σέργιος Γκάκας σκηνοθέτης/ συγγραφέας
• Φαίδων Θεοφίλου ποιητής/ πεζογράφος
• Κώστας Στοφόρος δημοσιογράφος/ συγγραφέας
• Κατερίνα Χαραλαμποπούλου αρχιτέκτονας/ νικήτρια Α' Διαγωνισμού Διηγήματος "Στέλιος Ξεφλούδας"
• Δημήτρης Χαλατσάς δικηγόρος/ συγγραφέας

 Η διανομή του ψηφιακού βιβλίου γίνεται με άδεια Creative Commons

Διαγωνισμός παραμυθιού για παιδιά με αφορμή το έτος Καβάφη

Διαγωνισμός Παραμυθιού

Η «Παραμυθοκουζίνα» και ο Χώρος «Τέχνης Βήματα»

με αφορμή το Έτος Καβάφη

προκηρύσσουν Διαγωνισμό Παραμυθιού με θέμα:

«Τείχη από Αθήνα - Θεσσαλονίκη»

-Δικαίωμα συμμετοχής έχουν παιδιά μέχρι 12 ετών, από όλο τον κόσμο που γράφουν στα Ελληνικά.

-Τα παραμύθια, χρησιμοποιώντας ως πηγή έμπνευσης τα «Τείχη» του Κωνσταντίνου Καβάφη και με τη βοήθεια της Μαγικής Τράπουλας (αξιοποιώντας όποιες από τις λειτουργίες –τραπουλόχαρτα θελήσουν) έχουν ως στόχο τη γνωριμία των παιδιών με το έργο του ποιητή, αλλά και την ανάδειξη θεμάτων όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός και η μοναξιά.

-Θα βραβευθούν τρία παραμύθια ανά ηλικιακή κατηγορία:

Α. Ηλικίες 6-8 ετών (α, β, γ δημοτικού)

Β. Ηλικίες 9-12 ετών (δ, ε, στ δημοτικού)

-Τα βραβευμένα παραμύθια θα εικονογραφηθούν από τη Στεφανία Βελδεμίρη και θα κυκλοφορήσουν σε βιβλίο

-Το κάθε παραμύθι δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 500 λέξεις.

-Τα παραμύθια μπορούν να στέλνονται από τις 7 Ιανουαρίου μέχρι τις 10 Ιουνίου στη διεύθυνση:

«Τέχνης Βήματα», Ηρακλειδών 54, Θησείο 118 51

 Με την ένδειξη: Για το διαγωνισμό παραμυθιού

Τα τείχη

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.

Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.

A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Καλή χρονιά με ένα μικρό παραμύθι για τον Γενάρη

Γενάρης

(Από το Ημερολόγιο "Για να θυμάσαι ή να ξεχνάς, με ζωγραφιές της Στεφανίας Βελδεμίρη)

Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ήσουνα μωρό, κάποιον Γενάρη, είχαμε δει τον πρώτο χρόνο σου να ξεπροβάλλει μαζί μ’ ένα χρυσό φεγγάρι. Άγγιξες το στόμα μου με το δάχτυλο σου. Σε πήρα από την κούνια και σου τραγούδησα ψιθυριστά, όλα τα φεγγαροτράγουδα που ήξερα, μα τα έχω πια ξεχάσει…  Τώρα στο άδειο σου δωμάτιο μόνο ένα ανοιχτό βιβλίο στο σκονισμένο πάτωμα. Το σηκώνω και μέσα στη θαμπάδα των ματιών μου διαβάζω: «…αγάπη θα πει να δέσεις μια κούνια στ’ άστρα…»*. Το τηλέφωνο χτυπάει και είμαι σίγουρος πως είσαι εσύ… 

*Στίχος του Ναζίμ Χικμέτ

Με έμπνευση από το Γιάννη Ρίτσο

Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί να `ναι κι από αίμα.
Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα,
μπορεί να `ναι κι απ’ το λιόγερμα, που χτυπάει στον απέναντι τοίχο.

Κάθε δείλι τα πράγματα κοκκινίζουν πριν σβήσουν
και ο θάνατος είναι πιο κοντά. Έξω απ’ τα κάγκελα,
είναι οι φωνές των παιδιών, και το σφύριγμα του τρένου.

Τότε τα κελιά γίνονται πιο στενά
και πρέπει να σκεφτείς το φως σ’ έναν κάμπο με στάχυα,
και το ψωμί στο τραπέζι των φτωχών
και τις μητέρες να χαμογελάνε στα παράθυρα,
για να βρεις λίγο χώρο να απλώσεις τα πόδια σου.

Κείνες τις ώρες, σφίγγεις το χέρι του συντρόφου σου,
γίνεται μια σιωπή γεμάτη δέντρα,
το τσιγάρο κομμένο στη μέση, γυρίζει από στόμα σε στόμα,
όπως ένα φανάρι που ψάχνει το δάσος, βρίσκουμε τη φλέβα
που φτάνει στην καρδιά της άνοιξης, χαμογελάμε.

Χαμογελάμε κατά μέσα. Αυτό το χαμόγελο, το κρύβουμε τώρα.
Παράνομο χαμόγελο-όπως παράνομος έγινε κι ο ήλιος,
παράνομη και η αλήθεια.
Κρύβουμε το χαμόγελο,
όπως κρύβουμε στην τσέπη μας, τη φωτογραφία της αγαπημένης μας...


(Από το Καπνισμένο Τσουκάλι)

...Αυτό το "τσιγάρο κομμένο στη μέση", θα μπορούσε να μας διηγηθεί μια ολόκληρη ιστορία... 

...Μαι ιστορία για τον  διαγωνισμό διηγήματος με θέμα Καπνός...