Διακοπές!

Σάββατο 14 Μαΐου 2011

Πως να μιλήσεις στα παιδιά για τη ρατσιστική βία;


(Στη φωτογραφία μετανάστης προσπαθεί να ξεφύγει. Ο ένας από τους διώκτες του κρατά μαχαίρι. Η φωτογραφία είναι από το Έθνος...)

Τα ανθρωποειδή εξαπέλυσαν το μίσος και το δηλητήριό τους στους δρόμους... Τράφηκαν στο ζεστό κόρφο του ΛάΟΣ, ξεπετάχτηκαν ως Χρυσαυγίτες. Όλοι φρόντισαν να τους ετοιμάσουν το δρόμο.
Όσοι θέλουν την απαξίωση του Κέντρου, κερδοσκοπώντας στα ερείπια
Τα κόμματα που άφησαν να φυτρώσει το σάπιο φρούτο του ρατσισμού
Η αστυνομία που όταν χρειάζεται κάνει τα "στραβά μάτια" στα διάφορα εμπόρια που λαμβάνουν καθημερινά χώρα στους δρόμους της πόλης.
Οι "πελάτες" των κοριτσιών που εκδίδονται για ένα ξεροκόμματο...
Τώρα μπροστά στο ξέσπασμα της βίας όλοι γίνονται Πόντιοι Πιλάτοι.

...κι εμείς οι γονείς τι κάνουμε; Πώς να μιλήσεις στα παιδιά για όλα αυτά; Να τα κάνεις κοινωνούς του μίσους ή να τους δείξεις ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος;
Κατεβάζω από τη βιβλιοθήκη μου το "Μιλώντας στο γιο μου για ηθική και ελευθερία" του Φερνάντο Σαβατέρ (Πατάκης). Ένα βιβλίο που θα έπρεπε να έχουμε όλοι οι μπαμπάδες (και οι μαμάδες)
Σημαδεύω μερικά αποσπάσματα. Μοιράζομαι και μαζί σας λίγα λόγια:

"...Αλλά ξαφνικά έρχεται κάποιος που δεν ανήκει στη φατρία μας, που έχει μυρωδιά ή χρώμα διαφορετικό και που ακούγεται αλλιώτικα. Τότε το αγελαίο ζώο που υπάρχει μέσα μας τρομάζει ή δυσπιστεί, αισθάνεται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο, νομίζει πως υφίσταται "εισβολή". Μ' ένα λόγο, γινόμαστε επιθετικοί και επικίνδυνοι...
...Αλλά, αν ελέγξεις τα αγελαία ένστικτά σου, αν δεν ακούσεις τα γρυλίσματα της παλιοφάρας που ελλοχεύει στη συνείδησή σου, θ' ανακαλύψεις γρήγορα ότι μοιράζεσαι με αυτόν τον ξένο πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που φαινομενικά σας χωρίζουν. Θα δεις ότι μοιάζεται στο ουσιώδες, ότι αυτός ή αυτή έχει επίσης γεννηθεί, επίσης αγαπάει, αγωνίζεται και ξέρει πως θα πεθάνει το ίδιο όπως κι εσύ...
...Μη ρωτήσεις τι δικαίωμα έχει ο άλλος τη φιλοξενία σου. Θυμήσου μόνον ότι κι εσύ τη χρειάστηκες και την είχες, να θυμάσαι ότι ήθελες να την έχεις και να φέρεσαι στον άλλον όπως θα ήθελες αν φέρονται σε σένα, όχι όπως τελικά σου φέρθηκαν. Στο κάτω κάτω της γραφής, όλοι οι άνθρωποι είμαστε μετανάστες σε αυτόν τον πλανήτη κι επομένως δεν έρχεται από πιο μακριά ούτε είναι πιο "παράξενος" όποιος καταφθάνει σε άλλη χώρα, πέρα από κείνη που δημιουργήθηκε από το τίποτα μες στην κοιλιά της μάνας σου..."

ΥΓ Κάποιοι δεν μπορούν να σταματήσουν να γρυλίζουν και κάποιοι άλλοι τους προστατεύουν. Η αστυνομία που αιματοκύλισε την πορεία, ανέχτηκε κάθε είδος βανδαλισμού από την αγέλη των φασιστών...

Τετάρτη 11 Μαΐου 2011

Βία χωρίς τέλος...


Έγραφα χθες, πριν κατέβω στη διαδήλωση:
"...τα πογκρομ των ανεγκέφαλων ανθρωποειδών θα φέρουν νέο κύκλο αίματος... Η αστυνομία αντί να ασχολείται να προστατεύει την "τάξη", με τεράστια δύναμη κάθε φορά που γίνεται διαδήλωση, καλό θα ήταν να προστατεύει τους πολίτες!"
Δυστυχώς έμελε να δικαιωθώ πολύ σύντομα (κανείς δεν θέλει τέτοια "δικαίωση")

"...Νωρίς σήμερα τα ξημερώματα και μετά από επίθεση αγνώστων ενας νεαρός μετανάστης υπέκυψε στα τραυματα του, μετά από επίθεση που έγινε με μαχαίρι στη συμβολή των οδών Στρατηγού Καλάρη και Κωνσταντινίδη στα Κάτω Πατήσια.
Ο νεαρός δέχθηκε από τους δράστες τουλάχιστον δέκα μαχαιριές, ενώ οι δράστες επέβαιναν σε μοτοσικλέτα..." (TA NEA)

Θλίψη, οργή... Ένα εκκρεμές... Για τον μετανάστη διαβάζουμε στα "ψιλά"... Η αστυνομία απούσα... Βλέπετε ετοιμαζόταν για να ...αντιμετωπίσει τους διαδηλωτές. Κατέβηκα στην πορεία και είδα χιλιάδες ΜΑΤατζήδες να παραμονεύουν στα στενά. Πάνοπλοι! Το τι γινόταν παραδίπλα στις γειτονιές των Πατησίων τους άφηνε παγερά αδιάφορους, όπως και το υπουργείο ...Προστασίας (!!!) του Πολίτη.
Το βασικό είναι να κάνουμε τον κόσμο να μην κατεβαίνει στις πορείες: Βαράτε στο ψαχνό. Με τα γκλομπ ανάποδα!!!
Ας μην κοροϊδευόμαστε, χωρίς εντολές άνωθεν κανείς αστυνομικός δεν θα αρχίσει να χτυπάει βίαια διαδηλωτές

Δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις του αντιπροέδρου Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, Νίκου Καραδήμα:
«Εάν είναι να αποδοθούν ευθύνες στην αστυνομία, να αποδοθούν στα ύπατα αξιώματα» είπε στον Βήμα 99,5 «Ζούμε δύσκολες στιγμές. Έχει διαρραγεί η συνοχή της Αστυνομίας. Το γεγονός ότι το κράτος αδυνατεί να επιβληθεί με νόμιμα μέσα εξοργίζει το λαό» πρόσθεσε ο κ.Καραδήμας.

Στη φωτογραφία προσέξετε ότι ο ΜΑΤατζής κρατά το γκλομπ ανάποδα. Κανείς δεν μπορεί να βρει ποιός είναι;


Αντιγράφω:

"...Σε υπ’ αριθμόν 1 κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια εξελίσσεται πλέον η Ελληνική Αστυνομία, είτε δια της απουσίας της εκεί όπου οι πολίτες πραγματικά την χρειάζονται είτε δια της παρουσίας της όταν αυτή συνοδεύεται από άσκηση ωμής βίας εναντίον αθώων πολιτών. Και βεβαίως όλα αυτά, με την ανοχή -αν όχι την ενθάρρυνση- της εκάστοτε πολιτικής της ηγεσίας... Χθες το μεσημέρι η απεργιακή διαδήλωση βάφτηκε στο αίμα. Αυτό συνέβη επειδή κάποιοι βαθμοφόροι θεώρησαν ότι ο τρόπος για να αντιμετωπίσουν μια μικρή ομάδα ταραχοποιών ήταν να διατάξουν τους άνδρες των ΜΑΤ να εξαπολύσουν γενικευμένη επίθεση εναντίον των διαδηλωτών! Αποτέλεσμα ήταν να υποστεί βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις 31χρονος διαδηλωτής, να τραυματιστούν δεκάδες άλλοι και να πνιγεί –γι' ακόμη μια φορά- το κέντρο της Αθήνας στα δακρυγόνα...." (αρχή άρθρου της Ελευθεροτυπίας)

"...Μιλώντας στον Βήμα 99,5 ο Πάνος Παπανικολάου, νευροχειρούργος στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας είπε ότι η κατάσταση του 31χρονου μετά την χειρουργική επέμβαση παραμένει σταθερή. Βρίσκεται σε καταστολή στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και η κατάστασή του θα είναι κρίσιμη για κάποια 24ωρα.

«Δεν είμαι ούτε αισιόδοξος, ούτε απαισιόδοξος για την πορεία της υγείας του. Τα χτυπήματα που δέχτηκε ο 31χρονος είναι πολύ σοβαρά. Σπάνια έχω δει τόσο βίαια χτυπήματα» τόνισε ο κ.Παπανικολάου και υπογράμμισε πως εάν είχε υπάρξει η παραμικρή καθυστέρηση στη μεταφορά του νεαρού στο νοσοκομείο «θα μιλούσαμε σήμερα με πολύ άσχημους όρους»..." (in.gr)

Ανακοίνωση Τοπικής Επιτροπής ΕΙΝΑΠ Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας
11/5/2011

"Σήμερα γίναμε μάρτυρες της ατέλειωτης και ασύλληπτης βαρβαρότητας που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση των μνημονίων προκειμένου να καταστείλει κάθε υγιή αντίδραση πολίτη που αντιστέκεται στα σχέδια που απεργάζεται το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και εφαρμόζουν πιστά οι υπηρέτες τους στη χώρα.

Δεκάδες τραυματισμένοι – χτυπημένοι από τα ΜΑΤ διαδηλωτές διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ ή ήλθαν μόνοι τους στο νοσοκομείο μας. Οι περισσότεροι με θλαστικά τραύματα στο κεφάλι. Ανάμεσά τους 30χρονος διαδηλωτής που διακομίστηκε σε βαριά, προθανάτιο κατάσταση, με ανισοκορία και τεράστιο επισκληρίδιο αιμάτωμα. Αυτήν τη στιγμή χειρουργείται από συναδέλφους μας που αγωνίζονται να σώσουν τη ζωή του.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα.

Καταγγέλλουμε όλα τα μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό της χώρας για την δολοφονική απόπειρα ενάντια στον συγκεκριμένο συμπολίτη μας που είναι σε βαριά κατάσταση και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές.

Η βία και η καταστολή ενάντια στο λαό που αντιστέκεται έχουν κοντά ποδάρια.

Η κυβέρνηση, με την ασύστολη τακτική του βιασμού όλων των λαϊκών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά και με την ωμή άσκηση βίας που άμεσα απειλεί τις ζωές συμπολιτών μας, το μόνο που καταφέρνει είναι να μεγαλώνει το πείσμα και την απόφαση που έχουμε πάρει να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να έχει ο λαός μας ψωμί, παιδεία και ελευθερία.

Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου τιμωρηθούν οι ένοχοι της δολοφονικής απόπειρας! Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου κερδίσει ο λαός μας όλα όσα δικαιούται!"

Εδώ βίντεο με ξυλοδαρμό διαδηλωτή:
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=celyhv_P79Y

ΥΓ. Αυτόν τον κόσμο θέλουμε για μας και τα παιδιά μας;
ΥΓ2 (Σάββατο 14 Μαΐου) Μια περίεργη "Βλάβη" εξαφάνισε επί δυο μέρες αυτή την ανάρτηση. Μήπως κάποιος πρέπει να μας πει τι είδους επιλεκτική βλάβη συνέβη στα μπλογκ που σχολίαζαν τα γεγονότα;

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

...για μια κάμερα... (συνέχεια)

...άκουγα την περιγραφή της αθλιότητας. Το πισώπλατο μαχαίρωμα. Δεν του άφησαν καν το περιθώριο να δώσει με τη θέληση του την κάμερα. Ο Μανώλης θα μπορούσε να είναι ένας φίλος, ένας συγγενής, ένας γνωστός. Θα μπορούσε να είναι ο καθένας μας. Ανυποψίαστος. Μέσα στην πιο χαρούμενη αναμονή. Ένα δεύτερο παιδί σε δύσκολους καιρούς. Θα τα βγάλουμε πέρα. Το θέλουμε. Το αδερφάκι του θα έχει παρέα. Δεν θέλουμε ένα μοναχοπαίδι....
...Λόγια που θα λέγαμε κι εμείς... Δεν είναι κινηματογραφική ταινία! Γείτονες είδαν τον άνθρωπο μέσα σε μια λίμνη αίματος. Μια λίμνη που έσβησε κάθε χαρά. Λίγες ώρες αργότερα η γυναίκα του γέννησε σε μια ιδιωτική κλινική...
...ένα παιδάκι που φέρνει το δυσβάσταχτο βάρος. Ένα παίδί που θα γεννιόταν μέσα στην αγάπη, βγαίνει σε έναν κόσμο δηλητηριασμένο.
Η βία γεννά βία. Το μίσος γεννά μίσος. Ήδη άρχισε πογκρομ επί δικαίων και αδίκων. Με μόνο οδηγό το χρώμα του δέρματος...
...κι από την άλλη αν δεν βλέπουμε τον κόσμο με ροζ γυαλιά θα καταλάβουμε πως δεν υπάρχει καμιά εξίσωση που να λέει κατατρεγμένος= καλός άνθρωπος...
...πληρώνουμε, πληρώνουμε... Λάθη και εγκλήματα... Τη φθηνή εργατική δύναμη που ήρθε ως "μαννα" εξ ουρανού για τη νεόπλουτη ελληνική κοινωνία... Όσο βόλευε μας άρεσε... Τώρα μας "χαλάει".
...Θυμηθήκαμε την καθαρότητα της φυλής, χωρίς να αναρωτιόμαστε ποιός καθαρίζει τα σπίτια, τους δρόμους, τα γραφεία, τα νοσοκομεία, τους σταθμούς, τα αεροδρόμια, τα τρένα, τις σκάλες...
...τα πογκρομ των ανεγκέφαλων ανθρωποειδών θα φέρουν νέο κύκλο αίματος... Η αστυνομία αντί να ασχολείται να προστατεύει την "τάξη", με τεράστια δύναμη κάθε φορά που γίνεται διαδήλωση, καλό θα ήταν να προστατεύει τους πολίτες!
Μου είναι αδύνατον να κατανοήσω πως είναι τόσο (απο)φασιστικοί και δραστήριοι στις διαδηλώσεις ή όταν προστατεύουν τους "λαοφιλείς" μας πολιτικούς, αλλά εξαφανισμένοι από εκεί όπου χρειάζεται...
Τους έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια να είναι στον κόμο τους στην Ομόνοια την ώρα που γύρω τους γίνεται ανεξέλεγκτο εμπόριο ναρκωτικών, σωματεμπορία κι ένας θεός ξέρει τι άλλο. Αυτοί συζητούν αμέριμνοι καπνίζοντας το τσιγαράκι τους, σε αντίθεση με τη δράση τους στις διαδηλώσεις...
Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ζήτημα καταστολής. Η βαθιά αρρώστια της Ελλάδας δεν θεραπεύεται με γκλομπ...
...και κανείς δυστυχώς δεν θα φέρει τον Μανώλη πίσω να καμαρώσει το παιδί του που γεννήθηκε...
...ας είναι αυτό το παιδί το πρώτο μιας γενιάς που θα ζήσει σε έναν άλλο κόσμο καλύτερο... που θα σβήσει το μίσος και τις αιτίες που το γεννούν...

ΥΓ. Ας μας κάνει αυτή η ιστορία να σκεφτούμε πόσο τυχεροί είμαστε που βρισκόμαστε κοντά στα παιδιά μας, αλλά και τι κόσμο τους χρωστάμε για να μεγαλώσουν...

...για μια κάμερα...

...δεν θα ζήσει ποτέ την πιο όμορφη στιγμή της ζωής του. Δεν θα δει ποτέ το παιδί του που μόλις έρχεται στον κόσμο. Το παιδί του θα μεγαλώσει χωρίς πατέρα. Σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο μαύρος, όλο και πιο άθλιος, όλο και πιο βίαιος. Όλο και πιο αβίωτος....
Πήγε να φέρει το αυτοκίνητο για να πάει την ετοιμόγεννη γυναίκα του στο μαιευτήριο. Πήρε μαζί του την κάμερα. Για να κρατήσει τις όμορφες στιγμές που έρχονταν για πάντα. Τον μαχαίρωσαν. Το νήμα της ζωής του κόπηκε... Μια σκοτεινή Άτροπος...
...Η κάμερα στα χέρια των δολοφόνων του θα γράψει άλλες ιστορίες, όχι τη δική του... Τρεις άγνωστοι τον μαχαίρωσαν θανάσιμα για να τον πάρουν. Στο κέντρο της πόλης. Της Αθήνας, της κάποτε "πιο ανοικτής πόλης του κόσμου". Της Αθήνας που ποτέ δεν κοιμόταν. Της Αθήνας που οι άνθρωποι ήξεραν να διασκεδάζουν και να κυκλοφορούν άφοβα...
Τα παιδιά μου απορούν όταν τους λέω πως κάποτε γυρίζαμε την Ελλάδα με σκηνές και σλίπινγκ μπαγκ. Που κοιμόμασταν έξω. Που ποτέ κανείς δεν είχε κλέψει τίποτε απ' όσα αφήναμε έξω αφύλακτα. Ακόμη και κάμερες...
Ποιός θέλει πια να ζει σε αυτή τη χώρα έτσι όπως κατάντησε;
...για μια κάμερα;
...για λίγα ευρώ;
...κι ας μην αρχίσουν τα ξενοφοβικά πάλι οι συνήθεις ύποπτοι...
Όλοι θηρία γίνονται... Πείνα, ανεργία... Μίσος που τυφλώνει. Φθόνος... Κανένα συλλογικό όραμα. Να τη βγάλω εγώ καθαρή...
...και τότε από μια σκοτεινή γωνιά πετάγονται εκείνοι που είναι πιο κάτω και από το κάτω, παιδιά της παγκόσμιας θηριωδίας, του δίκιου του ισχυροτέρου... Όποιος έχει το όπλο στο χέρι κυβερνά...
Δεν ξέρω τι να πω. Αλλά δεν μπορούσα να σωπαίνω. Όλοι εμείς που είδαμε τα παιδιά μας να γεννιούνται, που τραβήξαμε τα βίντεο και τις φωτογραφίες μας, ποτέ δεν καταλάβαμε πόσο πολύτιμη κι εύθραυστη είναι η ευτυχία μας. Την θεωρούμε αυτονόητη. Κάτι που δικαιούμαστε.
Στον κόσμο της νέας τάξης τίποτε δεν υπάρχει. Τα εκατομμύρια απελπισμένοι, η βυθισμένη στη μιζέρια χώρα, οι παραλυμένοι από το φόβο πολίτες, η Κυβέρνηση που επενδύει στο φόβο...
...Δεν ξέρω πια τι μας σώζει. Ξέρω το λιγότερο που μπορύμε να κάνουμε: Να αντισταθούμε...

Αθλιότητες του υπουργείου (παρα)Παιδείας εις βάρος των παιδιών με αναπηρία και μαθησιακές δυσκολίες...


Ως γονιός και πατέρας τριών παιδιών, θέλω να πω πως νιώθω πλήρη αποστροφή για τα όσα κάνει στην Παιδεία η ηγεσία του υπουργείου παιδείας... Η "σιδηρά" κυρία Διαμαντοπούλου, έδειξε για μια ακόμη φορά την απουσία κάθε κοινωνικής ευαισθησίας που την χαρακτηρίζει, όπως και όλο το θίασο που έχει γύρω της. Θύματα της αυτή τη φορά τα παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες.
Ίσως η κυρία Διαμαντοπούλου να ονειρεύεται νέους Καιάδες... Προς το παρόν αρκείται στο να ταλαιπωρεί γονείς και παιδιά με τις αποφάσεις της

Αντιγράφω την ανακοίνωση του συλλόγου γονέων 1ου ΕΠΑΛ ΑΙΓΙΟΥ

«Μετά την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας οι πανελλήνιες προφορικές εξετάσεις των παιδιών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες να γίνουν τελικά στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα – Θεσσαλονίκη),διαμαρτυρόμαστε έντονα και ζητάμε από το υπουργείο παιδείας να επανεξετάσει το θέμα προς το συμφέρον των παιδιών.

Δεν πρέπει να υποβαθμίζετε τα προβλήματα των παιδιών και να τα ξεχωρίζετε σε μαθητές γενικού λυκείου και μαθητές των ΕΠΑΛ. Επίσης το κόστος της μετακίνησης είναι δυσβάστακτο για τους γονείς των μαθητών του ΕΠΑΛ σε αντίθεση με τους μαθητές των ΓΕΛ που τα έξοδα παρομοίων μετακινήσεων καλύπτονται από την πολιτεία, με αποτέλεσμα κάποιοι να μην φτάσουν ποτέ στις πανελλήνιες.

Θέλουμε να σας υπενθυμίσουμε δε ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της αριθ. 11596/Γ6/ΦΕΚ262-Β/17.02.2011 Υπ. Απόφασης «Όσοι εμπίπτουν στις διατάξεις για προφορική μόνο εξέταση επειδή, λόγω της υφιστάμενης φυσικής αδυναμίας τους (δυσλεξία, δυσγραφία, δυσαριθμησία, δυσαναγνωσία, δυσορθογραφία, φάσμα αυτισμού, κινητική αδυναμία άνω άκρων ή προβλήματα στην όραση), αδυνατούν να εκφράσουν γραπτά τις γνώσεις τους, τους παρέχεται η ευκαιρία να τις διατυπώσουν προφορικά.

Κατά τα λοιπά η εξέταση τους δεν διαφέρει από την εξέταση των λοιπών που εξετάζονται γραπτά. Οι υποψήφιοι αυτοί εξετάζονται στα ίδια θέματα με το ίδιο πρόγραμμα και την ίδια διάρκεια εξέτασης με αυτούς που εξετάζονται γραπτά».

1o Ρωτάμε πως είναι δυνατόν να μην διαφέρει η εξέταση τους από τη εξέταση των λοιπών που εξετάζονται γραπτά όταν οι μεν δεν μετακινούνται και οι δε μετακινούνται κατά 176 χιλιόμετρα;
Συνεχίζοντας στην ίδια υπουργική απόφαση «Οι υποψήφιοι με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες πρέπει κατά την διάρκεια της εξέτασης να αντιμετωπίζονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να ξεχνούν αν είναι δυνατό τα προσωπικά τους προβλήματα που προέρχονται από την «ιδιαιτερότητα τους» και έτσι να είναι σε σωστή ψυχολογική κατάσταση για να αποδώσουν σύμφωνα με τις γνώσεις και τις ικανότητες τους»

2o Πως θα είναι αυτοί οι μαθητές σε σωστή ψυχολογική κατάσταση ώστε να αποδώσουν όταν έχουν υποστεί τόση ταλαιπωρία κατά την μετακίνηση τους και θα έχουν υπομείνει την διαμονή ενός ψυχρού ξενοδοχείου, αντί τη θαλπωρή του σπιτιού τους όπως και επιβάλλεται;
Στο χώρο λειτουργίας της Επιτροπής εξέτασης παρευρίσκεται σχολίατρος ή άλλος ιατρός του δημοσίου ή ιδιώτης ιατρός, ο οποίος ορίζεται με απόφαση του οικείου Περιφερειάρχη μετά από εισήγηση του οικείου Διευθυντή Διεύθυνσης Δ.Ε. για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε έκτακτης ανάγκης των εξεταζομένων. Ο οριζόμενος ιατρός οφείλει να είναι παρών μισή τουλάχιστον ώρα πριν από την έναρξη των εξετάσεων και να παραμείνει σε όλη τη διάρκεια των εξετάσεων.

3ο Ερώτηση: για ποιο λόγο υπάρχει γιατρός στο χώρο εξέτασης όταν μας λέτε ότι oι εξετάσεις αυτές δεν αφορούν υποψηφίους με σοβαρές παθήσεις για τους οποίους η πολιτεία έχει θεσμοθετήσει τη διαδικασία εισαγωγής χωρίς εξετάσεις και σε ποσοστό θέσεων 5%.

Βεβαίως και γνωρίζουμε την κατηγόρια του 5%, και την σεβόμαστε απόλυτα, αλλά είναι άδικο να υποτιμούμε και την κατηγορία των παιδιών του Αιγίου, των 57 παιδιών στην Αχαΐα, των 166 της Κρήτης και των 1152 των ΕΠΑΛ συνολικά σε όλη της Ελλάδα που εξετάζονται προφορικά.

Τέλος πάντα με την ίδια υπουργική απόφαση «Τα άτομα αυτά όταν αντιμετωπίζονται σωστά από ψυχοσυναισθηματική και διδακτική άποψη, σταδιακά ξεπερνούν τις δυσκολίες τους και εξελίσσονται ικανοποιητικά επιτυγχάνοντας πολλές φορές υψηλά μαθησιακά και ακαδημαϊκά επιτεύγματα.

4ο Ρωτάμε λοιπόν ο σκοπός είναι η αποτυχία τους; Η εξόντωση τους; «Τα άτομα υπακούουν στους δυνατούς, αλλά σέβονται μόνο τους δίκαιους.» Δώστε στους νέους την δυνατότητα να σας σέβονται, δώστε τους το απόλυτο δικαίωμα της ίσης μεταχείρισης και πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.Σαν δηλώνουμε και πάλι ότι αν αυτό δεν αλλάξει τότε εμείς μαζί με τους υποψήφιους μαθητές προφορικής εξέτασης στις 19 Μαΐου 2011 (πρώτη μέρα πανελλαδικών εξετάσεων για τα ΕΠΑΛ) θα βρισκόμαστε έξω από τα γραφεία του περιφερειακού διευθυντή της εκπαίδευσης στην Ακτή Δυμαίων 25, περιμένοντας να δημιουργήσετε επιτροπή εξέτασης για να διενεργηθούν οι εξετάσεις, καταγγέλλοντας σας για αντιπαιδαγωγική και άνιση μεταχείριση των μαθητών με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες των ΕΠΑΛ έναντι των άλλων μαθητών».

Το ΔΣ
Του συλλόγου γονέων
1ου ΕΠΑΛ ΑΙΓΙΟΥ

Δευτέρα 9 Μαΐου 2011

11 Μαΐου: Απεργία, πορεία και συζήτηση για τις εξετάσεις


Περνώντας τη δεύτερη παιδική μου ηλικία (!!) είμαι με έναν ξεγυρισμένο πυρετό στο σπίτι, ελπίζοντας να έχω αναρρώσει μέχρι την Τετάρτη. Μου είναι αδύνατον να φανταστώ πως δεν θα είμαι στην πορεία της 11ης Μαϊου...
Βεβαίως να πω ότι σκεφτόμουνα πως το καλύτερο θα ήταν να δίναμε κατευθείαν ραντεβού και να παραμέναμε στο Σύνταγμα. Είναι ολοφάνερο από όλες τις προηγούμενες πορείες ότι αυτό που δεν θέλει με τίποτε η Κυβέρνηση είναι η μαζική, ειρηνική διαμαρτυρία στην πλατεία Συντάγματος.
Τώρα αν βρίσκει συμμάχους σε κάποιους ανεγκέφαλους ή αν ...βοηθάει η ίδια στα επεισόδια, δεν μπορώ να το γνωρίζω...

Το απόγευμα της ίδια μέρας (στις 7μμ), καλώς εχόντων, θα βρεθώ μαζί με τη σχολική ψυχολόγο Θεοδοσία Καραγιάννη στο 6ο Γυμνάσιο Χαλανδρίου (Γρίβα 14) όπου δυο μέρες πριν από την έναρξη των εξετάσεων θα συζητήσουμε με τους γονείς για το πως μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά...
Οι δοκιμασίες αρχίζουν και το μέλλον των παιδιών άγνωστο στο σχολείο του ΔΝΤ που με τόση επιμέλεια χτίζει η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας...

Αυτά. Και σας περιμένουμε. Εδώ που τα λέμε έχω κι εγώ να μάθω πολλά καθώς και ο δικός μου γιος δίνει για πρώτη φορά τέτοιου είδους εξετάσεις...

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Ο Εξώστης της Θεσσαλονίκης πάλι κοντά μας!

Η Ελλάδα που αντιστέκεται είναι... παντού! Μέσα στο γκρι των ημερών, άλλοι υψώνουν αερόστατα σε μικρά χωριά της Ρούμελης και άλλοι δοκιμάζουν να υψώσουν στον ουρανό της Θεσσαλονίκης ένα ιστορικό περιοδικό. Ο "Εξώστης" είναι και πάλι εδώ. Και νιώθω διπλή χαρά γιατί το εξώφυλλο (καταπληκτικό!) είναι έργο της Στεφανίας Βελδεμίρη...



Αντιγράφω:
"Πριν 20 χρόνια και συγκεκριμένα στις 13 Νοεμβρίου του 1987 ο Τάσος Μιχαηλίδης τυπώνει το πρώτο δωρεάν διανεμόμενο έντυπο της Ελλάδας στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Η «εβδομαδιαία επιθεώρηση κινηματογράφου -- λοιπών θεαμάτων & ποιότητας ζωής της Θεσσαλονίκης» με το όνομα «εξώστης» φέρνει για άλλη μια φορά την πόλη μας στο προσκήνιο της πρωτοπορίας!
Με σημαντικά πρόσωπα της πόλης να στελεχώνουν την ομάδα του περιοδικού, με κείμενα καυστικά και με πλήρη ψυχαγωγική ενημέρωση προς τέρψιν ψυχής και πνεύματος ο «Εξώστης» γίνεται η εβδομαδιαία αναζήτηση κάθε ψιλιασμένου «Σαλονικιού».Όμως οι εξελίξεις στην χώρα μας αναγκάζουν το μεγάλο αυτό εγχείρημα να κάνει μια παύση και να αποσυρθεί για λίγο.
Και έτσι απλά, αποφασίζουμε να πάρουμε στα χέρια μας την κατάσταση και να ξανατυπώσουμε τον «Εξώστη» με τεράστιο σεβασμό προς το παρελθόν και μεγάλη λαχτάρα για το μέλλον.
Ο εξώστης κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη στη Θεσσαλονίκη, απευθύνεται σ' ένα ευρύ αναγνωστικό κοινό που ψάχνει να ενημερωθεί για το τι γίνεται στην πόλη του. 20.000 αντίτυπα διανέμονται σε περίπου 400 σημεία. Η θεματολογία ποικίλει όπως και το αναγνωστικό κοινό στο οποίο απευθύνεται!"

Εκδοτική ομάδα Εξώστη:
Θανάσης Ψαρράς, Αλέξης Γκάτσης, Γιώργος Γεωργιάδης, Μαρία Φαρδέλλα.

Αρχισυνταξία κινηματογράφου :
Γιάννης Γκροσδάνης

Σχεδιασμός :
Στέφανος Μιχαηλίδης

Συντάκτες-συνεργάτες:\ Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης,Τζιάννι Κάλλεν, Zoltan tribe, Μάρα Τσικάρα, Αλέξης Γκότσης, Δέσποινα Πολυχρονίδο , Γιάννης Γκροσδάνης, Μάριος Σπύρογλου, Σωτήρης Ποσπορέλης, Κατερίνα Μπιλιούρη, Kabelsalat-Ανδρέας Πάτσης,Ρίτα VanDenGayged, Λούης Χρυσοστόμου, Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου, Αλέξανδρος Ιγνατίδης, Κώστας Τερζόπουλος, Αρχιμήδης Παναγιωτίδης, Λευτέρης Κορδιάος, Κατερίνα Μεσοχωρίτη, Νάντια Χατζημητράγκα, Γιώτης Ποσπορέλης, Χρήστος Κουλεμάνης, Δημήτρης Χορόσκελης, Αλεξάνδρα Μποζίνη, Παιδιά Εν Δράσει.
Φωτογράφος:
Ιωάννα Χατζηανδρέου


ΥΓ. Θα μπορούμε να τον βρούμε και στην Αθήνα;