Ψυχολόγοι στα σχολεία τώρα!

Θα μου πείτε τι κάθομαι και λέω Δευτεριάτικα. Εδώ ο κόσμος καίγεται... Τόσα και τόσα λείπουν από τα σχολεία μας. Οι ψυχολόγοι με μάραναν;

Δύο στα δέκα παιδιά θύματα σωματικού ή σεξουαλικού εκφοβισμού μέσα στα σχολεία

Αντιγράφω από παρουσίαση έρευνας της ΕΨΥΠΕ (Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου)

"...ΠΕΡΙΠΟΥ δύο στους δέκα Έλληνες μαθητές (22,5%) έχουν υποστεί σωματικό, λεκτικό, σεξουαλικό ή έμμεσο εκφοβισμό μέσα στα σχολεία. Μάλιστα, το φαινόμενο της βίας παρουσιάζεται σχεδόν δύο έως τρεις φορές τον μήνα ή και περισσότερο. Την ίδια στιγμή, περίπου ένας στους δέκα μαθητές (10,11%) έχει ασκήσει κάποια μορφή εκφοβισμού σε συμμαθητές του. Αυτό αποκαλύπτει η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΨΥΠΕ) και την Παιδαγωγική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σε τρία Δημοτικά Σχολεία της Αθήνας και πέντε Γυμνάσια της Θεσσαλονίκης. Από τα στοιχεία επίσης προκύπτει ότι οι μαθητές θεωρούν πως οι γονείς, στην πλειονότητά τους (61,54%), δεν μιλούν με τους αρμοδίους του σχολείου για να σταματήσουν τον εκβιασμό, αντιλαμβάνονται τους δασκάλους να προσπαθούν να επέμβουν μόνο στο 1/3 των περιπτώσεων, ενώ αντίθετα οι δάσκαλοι δηλώνουν ότι βοηθούν στις περισσότερες των περιπτώσεων (79,4%).

Συνεργασία με ειδικούς
Ο αναπληρωτής καθηγητής Παιδοψυχιατρικής κ. Τσιάντης πρότεινε τη διερεύνηση του φαινομένου της βίας σε όλες του τις εκφάνσεις, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και την παρότρυνση και υποστήριξη των γονέων για συμμετοχή και συνεργασία με το σχολείο.
Επίσης έκρινε ότι πρέπει να στελεχωθούν οι περιφέρειες με ειδικούς ψυχικής υγείας, να λειτουργήσει τηλεφωνική γραμμή βοήθειας για τους εκπαιδευτικούς, καθώς και να δημιουργηθούν προγράμματα προαγωγής της ψυχικής υγείας των μαθητών.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του κ. Τσιάντη, τα θύματα της ενδοσχολικής βίας φτάνουν σε ένα ποσοστό 8-15 % του σχολικού πληθυσμού. «Οι μεγάλες αποκλίσεις των ερευνών δείχνουν την ανεπάρκεια ώστε να γίνει μια συστηματική και συντονισμένη έρευνα για το θέμα. Η βάση πάντως είναι η πρόληψη που περιέχει την ευαισθητοποίηση του τριγώνου παιδί- εκπαιδευτικοί- γονείς», σημείωσε..."

Η ΕΨΥΠΕ έχει κυκλοφορήσει και το εκπληκτικό βιβλίο "Μίλα μη φοβάσαι" στο οποίο έχουμε αναφερθεί εκτενώς σε πρροηγούμενη ανάρτηση. Εδώ επαναλαμβάνω ακόμη μια φορά την πρότασή μου να περιληφθεί στη διδακτέα ύλη των σχολείων


Αφορμή γι' αυτές τις σκέψεις μου έδωσε το αιματηρό περιστατικό που συνέβη στη σχολή του ΟΑΕΔ στου Ρέντη (η ειδηση από το in.gr):
"Σοκ στην κοινή γνώμη έχει προκαλέσει η πρωτοφανής, για τα ελληνικά δεδομένα, επίθεση του 19χρονου, ο οποίος άνοιξε πυρ κατά του συμμαθητή του και δύο υπαλλήλων σούπερ μάρκετ στη σχολή του ΟΑΕΔ, στην Πέτρου Ράλλη, στου Ρέντη και στη συνέχεια αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι.
Δίπλα στο δράστη βρέθηκαν δύο όπλα, σφαίρες, ένα μαχαίρι και ένα σημείωμα, στο οποίο έγραφε ότι οι συμμαθητές του τον απαξιώνουν συστηματικά, κάτι το οποίο δεν θα ανεχόταν πλέον.
Εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο να βοήθησε κάποιος τον δράστη να συντάξει το σημείωμα, μιας και καθηγητές του νεαρού, καθώς και άλλοι μάρτυρες αποκλείουν το γεγονός να συνέταξε το κείμενο χωρίς βοήθεια.
Μάλιστα, ο δράστης, με σημείωμα στη δημοφιλή υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης MySpace φέρεται να είχε προαναγγείλει για την πράξη του..."


Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου σε όσα συμβαίνουν στα σχολεία σήμερα και συνεχίζονται στις σχολές.
Και η βία δεν είναι το μόνο πρόβλημα των παιδιών. Δεκάδες είναι τα μικρά και μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη σκληρή σημερινή καθημερινότητά τους. Τα ιδιωτικά σχολεία έχουν ήδη σχολικούς ψυχολόγους και πολλά προβλήματα αντιμετωπίζονται με επιτυχία, πολλές καταστάσεις προλαμβάνονται (δεν είναι βεβαίως και μάγοι οι ψυχολόγοι -εννοείται πως δεν μπρούν να λύσουν όλα τα προβλήματα).
Στα Δημόσια σχολεία κάτι τέτοιο ακούγεται ως πολυτέλεια, ενώ στην πραγματικότητα είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητο . Βεβαίως ψυχολόγοι δεν χρειάζονται μόνο για τα παιδιά, αλλά και για τους γονείς, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Όποιος κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, όποιος δεν παίρνει αποφάσεις, θα είναι συνένοχος στο επόμενο έγκλημα.

ΥΓ1 Όσοι νομίζουν ότι η καταστολή είναι λύση, ας δουν τα αποτυχημένα αποτελέσματα τέτοιων πολιτικών στο εξωτερικό...

ΥΓ2 Κύριε Αρχεπίσκοπε που θυμηθήκατε ότι πρέπει -κατά παράβαση του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας- να είναι τα θρησκευτικά υποχρεωτικό μάθημα, θα προσφέρατε περισσότερα σε όλους αν ζητούσατε κι εσείς να μπουν ψυχολόγοι στα σχολεία. Αν θέλετε μπορείτε να κρατήσετε ιερείς και θεολόγους για τις εκκλησίες σας σε όποιον θέλει να καταφεύγει στη βοήθεια του Θεού και όχι των ειδικών...

Μήπως δεν... "Διαβάζω";

Θα μου πείτε περί ορέξεως... κολοκυθόπιτα! Όμως παρατηρώ ότι χρόνο με το χρόνο τα βραβεία του "Διαβάζω" έχουν περισσότερη σχέση με Δημόσιες Σχέσεις παρά με τη λογοτεχνία. Τα βαρύγδουπα ονόματα Καθηγητών δεν με πείθουν για την εγκυρότητα του θεσμού.
Ως Άπιστος Θωμάς, που διάβασε αρκετά μέσα στο 2008 και ως άνθρωπος που αγαπάει τη λογοτεχνία νιώθω αμήχανα με τις λίστες (από ποιά βιβλία τις διάλεξαν;)
Κατά ...σύμπτωση (;)μερικοί εκδοτικοί οίκοι υπερεκπροσωπούνται, ενώ άλλοι απουσιάζουν εντελώς...
Και μόνο αυτό θα έπρεπε να μας βάλει σε σκέψεις.
Χωρίς να έχω καμία απολύτως σχέση μαζί τους αναρωτιέμαι αν μόνο σε μένα φαίνονται παράξενα:
-Δεν έβγαλαν κανένα μυθιστόρημα ή συλλογή διηγημάτων που να αξίζει να μπουν στη λίστα ο Πατάκης, το Μελάνι, ο Λιβάνης, η Ωκεανίδα, ο Στοχαστής, ο Ψυχογιός και τόσοι άλλοι;
-Τα τέσσερα από τα δέκα μυθιστορήματα της μικρής λίστας έχουν εκδωθεί από τον Καστανιώτη, ενώ η λίστα αυτή συμπληρώνεται με Ελευθερίου και Θέμελη (πάντα φαίνεται γράφουν αριστουργήματα!), από έναν κριτικό μεγάλης εφημερίδας και καθηγητή (Κούρτοβικ), από δυο βιβλία του Κέδρου και ένα... ξεκάρφωτο της Άγρας.
Εκτός λίστας το εκπληκτικό "Ιμαρέτ" του Γιάννη Καλπούζου και τόσα άλλα...
Φίρδην μίγδην και οι πρωτοεμφανιζόμενοι, ίσως για να μην απειλήσουν τους δευτερο-τριτο- πολυεμφανιζόμενους.
Γενικώς όταν τα βραβεία "ανοίγουν" τόσο θα έπρεπε, τουλάχιστον να υπάρχει μια ευρύτατη επιτροπή για να διαβαστούν τα βιβλία. Εκτός αν θέλει αν μας πει το "Διαβάζω" πως όλοι αυτοί οι Καθηγητές και λοιποί της Επιτροπής δεν έκαναν τίποτε άλλο όλη τη χρονιά από το να διαβάζουν τα βιβλία που μόλις κυκλοφόρησαν.
Για να καταλήξεις σε "μικρές λίστες" 50 βιβλίων, πόσα πρέπει να έχεις διαβάσει και απορρίψει;
Διαβάζω: "Οι επιτροπές των βραβείων έκριναν το σύνολο της παραγωγής του 2008. Το υλικό τους αντλήθηκε από τους κοινούς καταλόγους της Βιβλιονέτ και του Διαβάζω, όπως δημοσιεύονται στα μηνιαία δελτία που εμφανίζονται στην ιστοσελίδα του ΕΚΕΒΙ. Έλαβαν, επίσης, υπόψη τους και τις μεμονωμένες παραγωγές όσων συγγραφέων είχαν την καλοσύνη να αποστείλουν τα βιβλία τους στη διεύθυνση του περιοδικού."
Δηλαδή, αν υπάρχει αντιστοιχία με το 2007, έλαβαν υπόψη τους περισσότερους από 2000 τίτλους βιβλίων. Μα αυτοί είναι υπεράνθρωποι. Χαρά στο κουράγιο τους. Δεν φαντάζομαι να δίνουν βραβεία χωρίς να έχουν διαβάσει όλα τα βιβλία!

Για την ιστορία, η κριτική επιτροπή για το μυθιστόρημα, διήγημα, δοκίμιο, ποίηση, προωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα αποτελείται από τους: Αλέξη Ζήρα, κριτικό λογοτεχνίας, Κώστα Καρακώτια, κριτικό λογοτεχνίας, Κώστα Κατσουλάρη, συγγραφέα, κριτικό λογοτεχνίας, Ντέιβιντ Κόνολι, Αναπληρωτή Καθηγητή Μεταφρασιολογίας στο ΑΠΘ, Χριστίνα Ντουνιά, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, συγγραφέα, Δημήτρη Πολυχρονάκη, Λέκτορα στο Τμήμα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Λίζυ Τσιριμώκου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή στο ΑΠΘ.

Μικρές Λίστες Υποψήφιων Βιβλίων προς Βράβευση
Μυθιστόρημα
Γκάκας Σέργιος, Στάχτες, εκδόσεις Καστανιώτη
Ελευθερίου Μάνος, Άνθρωπος στο πηγάδι, εκδόσεις Μεταίχμιο
Ευσταθιάδη Μαρία, Το κόκκινο ξενοδοχείο: Η αδύνατη αναπαράσταση, εκδόσεις Κέδρος
Θέμελης Νίκος, Οι αλήθειες των άλλων, εκδόσεις Κέδρος
Καραγάτση Μαρίνα, Το ευχαριστημένο ή Οι δικοί μου άνθρωποι, εκδόσεις Άγρα
Κούρτοβικ Δημοσθένης, Τι ζητούν οι βάρβαροι, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα
Μαγκλίνης Ηλίας, Η ανάκριση, εκδόσεις Κέδρος
Μαρούτσου Έλενα, Μεταξύ συρμού και αποβάθρας, εκδόσεις Καστανιώτη
Σταμάτης Αλέξης, Βίλα Κομπρέ, εκδόσεις Καστανιώτη
Χρυσόπουλος Χρήστος, Η λονδρέζικη μέρα της Λώρας Τζάκσον, εκδόσεις Καστανιώτη

Διήγημα
Δαγδελένης Σταμάτης Ε., Το βιβλίο των αιρέσεων, εκδόσεις Γαβριηλίδης
Καραγιάννης Βασίλης Π., Το χρώμα της νοσταλγίας, εκδόσεις Γαβριηλίδης
Κίτσιου Ειρήνη, Εκπαιδευτής γρύλων, εκδόσεις Κ. Μ. Ζαχαράκης
Κουγιουμτζή Μαρία, Άγριο βελούδο, εκδόσεις Καστανιώτη
Κουμανταρέας Μένης, Το Show είναι των Ελλήνων, εκδόσεις Κέδρος
Κύρκος Νίκος, Η νύχτα του στρατηγού και άλλα διηγήματα, εκδόσεις Νεφέλη
Μηλιώνης Χριστόφορος, Τα πικρά γλυκά, εκδόσεις Μεταίχμιο
Παρίσης Νικήτας Ι., Τα κόκκινα στραγάλια: Δεκατρία διηγήματα, εκδόσεις Μεταίχμιο
Σταυρίδης Στέφανος, Η βιβλιοθήκη του Ραβέλ, εκδόσεις Καστανιώτη
Χιόνης Αργύρης, Το οριζόντιο ύψος: Και άλλες αφύσικες ιστορίες, εκδόσεις Κίχλη

Δοκίμιο
Zimbone Anna, Ρεαλιστική παράσταση και ποιητική ενόραση στην πεζογραφία του Γιώργου Ιωάννου, εκδόσεις Γαβριηλίδης
Ιωαννίδου Αλεξάνδρα Δ., Υπόθεση Γκράνιν: Η λογοτεχνική κριτική στο εδώλιο, εκδόσεις Καστανιώτη
Λαμπρέλλης Δημήτρης Ν., Χριστούγεννα στην ποίηση του Μίλτου Σαχτούρη, Η ανακλαστική διαλεκτική και τα ματωμένα της θραύσματα, εκδόσεις Ίκαρος
Μπακουνάκης Νίκος, Μια στιγμή της Ευρώπης στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Ο λόγος,
η εικόνα, ο μύθος του Ανδρέα Ρηγόπουλου, εκδόσεις Πόλις
Πεχλιβάνος Μίλτος, Από τη «Λέσχη» στις «Ακυβέρνητες Πολιτείες»: Η στίξη της ανάγνωσης, εκδόσεις Πόλις
Ροζάνης Στέφανος, Ένας λανθάνων ρομαντισμός, εκδόσεις Μεταίχμιο
Σταυρίδη-Πατρικίου Ρένα, Οι φόβοι ενός αιώνα, εκδόσεις Μεταίχμιο

Ποίηση
Αγγελάκος Χρήστος, Τα φώτα απέναντι, εκδόσεις Ίκαρος
Βέης Γιώργος, Ν όπως νοσταλγία, εκδόσεις Ύψιλον
Δαράκη Ζέφη, Σε ονομάζω θα πει σε χάνω, εκδόσεις Αλεξάνδρεια
Κοντός Γιάννης, Ηλεκτρισμένη πόλη, εκδόσεις Κέδρος
Κοροπούλης Γιώργος, Αντιύλη, εκδόσεις Ύψιλον
Κούσουλας Λουκάς, Το φεγγάρι του Υμηττού και άλλα ποιήματα, εκδόσεις Γαβριηλίδης
Κουτσούνης Στάθης, Έντομα στην εντατική, εκδόσεις Μεταίχμιο
Πασχάλης Στρατής, Εποχή παραδείσου, εκδόσεις Γαβριηλίδης
Πορφύρης Τάσος, Έρημα, εκδόσεις Ύψιλον
Πούλιος Λευτέρης, Η κρυφή συλλογή, εκδόσεις Κέδρος

Πρωτοεμφανιζόμενοι
Βουδούρης Νίκος Αδάμ, Ο βυθός είναι δίπλα, εκδόσεις Πατάκη (διηγήματα)
Γιανναράς Σπύρος, Ο Λοξίας, εκδόσεις Ίνδικτος (διηγήματα)
Κατσού Ναταλία, Μαγωδός, εκδόσεις Καστανιώτη (ποίηση)
Μακριδάκης Γιάννης, Ανάμισης ντενεκές, εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας (μυθιστόρημα)
Παλούκης Σπύρος, Ο Καρλομάγνος και η κάμερα και τα μυστικά, εκδόσεις Μαγικό κουτί (μυθιστόρημα)
Σκαλίδη Σταυρούλα, Προδοσία και εγκατάλειψη, εκδόσεις Πόλις (νουβέλα)
Τασσοπούλου Κωνσταντίνα, Τα κοινόχρηστα, εκδόσεις Καστανιώτη (μυθιστόρημα)
Τζανακάρη Βάσια, Έντεκα μικροί φόνοι: Ιστορίες εμπνευσμένες από τραγούδια του Nick Cave, εκδόσεις Μεταίχμιο (διηγήματα)
Ψάλτης Γιώργος Κ., Επιστροφή στην ενιαία χώρα, εκδόσεις Ίκαρος (ποίηση)

Αυτός είναι ο Μεγάλος Έλληνας!

Ήρθε με e-mail και είπα να το αντιγράψω, θεωρώντας ότι είναι πολύ επίκαιρο από κάθε άποψη (αν δεν κάνω λάθος ξεκίνησε από την εκλεκτή συνάδελφο Κική Τριανταφύλλη):
"...Με ομόφωνη γνώμη όλων των συντακτών της εφημερίδας μας, ψηφίσαμε για τον μεγαλύτερο και σπουδαιότερο Έλληνα όλων των εποχών, τον ΜΗΤΣΟ από την Δραπετσώνα που με το τρίκυκλό του και την σκύλα του την Ζβούρα να τον ακολουθεί από πίσω πιστά, οργώνει καθημερινά τα τελευταία πενήντα χρόνια τις συνοικίες του Πειραιά πουλώντας τις σαρδέλες του (και πιστεύουμε να μην μας παρεξηγήσει ο φιλότιμος Μήτσος που τον συγκρίνουμε με τον Μέγα Εθνάρχη).

Την συγκεκριμένη απόφαση την πήραμε γιατί ο Μήτσος ο Σαρδέλας ή Μήτσος ο Τρίκυκλος, όπως τον αποκαλούν στον Πειραιά, δεν αποποίησε ποτέ τις αρχές που του δίδαξε ο πατέρας του από τον οποίο κληρονόμησε το τρίκυκλο, φορτωμένο σαρδέλες αγορασμένες με μετρητά δικά του.

-Δεν κόβει ποτέ απόδειξη.

-Δεν κάνει δήλωση ΦΠΑ και εφορίας.

-Δεν έχει πάρει δάνεια από τράπεζες.

-Δεν χρωστάει σε κανέναν έμπορο.

-Δεν έχει μπει ποτέ στην ζωή του σε εκκλησία.

-Δεν έχει μιλήσει-συναντήσει ποτέ πολιτικό.

-Δεν παίρνει σύνταξη αν και είναι πλέον 78 ετών και την χώρα την επιβαρύνει μόνο αναπνέοντας τον αέρα της.

-Ταΐζει το σκυλί του μόνο με σαρδέλες που από ποιότητα και τιμή είναι οι καλύτερες της χώρας.

Δεν έχει τίποτα στο όνομά του, ζει σε μία παράγκα χωρίς ρεύμα, νερό, τηλέφωνο. Σαν γνήσιος οικονομολόγος, όταν τον συνέλαβαν γιατί δεν έκοβε αποδείξεις και τον δίκασαν σε έναν μήνα φυλακή με εξαγορά δεν την εξαγόρασε, αλλά προτίμησε να ζήσει τον μύθο του στον Κορυδαλλό και με την ευκαιρία να κοιτάξει λίγο την υγεία του, να τρώει και να πλένεται δωρεάν. Τότε ζητούσε από περιέργεια να μάθει πόσο στοιχίζουν οι αστυνομικοί, οι δικαστές και η φυλακή που ασχολούνται μαζί του και απάντηση δεν έπαιρνε από κανέναν. Στην εμμονή του με αιτήσεις, που του έγραφε κάθε μέρα ο Παλαιοκώστας, προς τα αρμόδια όργανα του κράτους, περιμένοντας να πάρει μία λογική απάντηση, τον έδιωξαν από την φυλακή για να μην μολύνει τους υπόλοιπους κρατούμενους-κοινωνία με τις τρελές αρχές του και ξεκινήσουν να ζητούν απαντήσεις και αυτοί (και ειδικά αυτοί που φυλακίζονται για χρέη στο δημόσιο-έμποροι δηλαδή, που πλήρωναν μια ζωή για να πληρώνονται όλοι αυτοί, που τους έχουν φυλακίσει)..."


Από το: http://ankyr.blogspot.com/2009/03/blog-post_27.html

Νομίζω ότι αξίζει να διαβάσετε και το εξαιρετικό κέιμενο που ακολουθεί:

"Μεγάλοι Έλληνες": Μέγας Αλέξανδρος εναντίον Καραμανλή
Του Δημήτρη Δημητρόπουλου

Ένα τμήμα των συμπολιτών μας τις μέρες αυτές έχει εκλογές. Ψηφίζει, με φανατισμό ή μη, και αναμετράται, όχι με τα καθημερινά και τα μίζερα, αλλά με τους πρωταγωνιστές της τρισένδοξης ελληνικής Ιστορίας. Ψηφίζουν λοιπόν, άλλοι με πάθος, άλλοι με χαλαρότητα ή πιο χαβαλέ διάθεση, για να αναδείξουν τον από καταβολής Ελλήνων μεγαλύτερο Έλληνα. Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς γι' αυτή την κωμική διαδικασία που προτάσσει την κρίση για να αποθεώσει την ακρισία. Πέραν όλων των άλλων, η γελοιότητα της ερώτησης αν προτιμά κανείς τον Πλάτωνα, τον Ι. Καποδίστρια ή τον Γ. Παπανικολάου, πρόσωπα δηλαδή που ανήκουν κυριολεκτικά σε άλλους κόσμους, κονιορτοποιεί κάθε απόπειρα σοβαρής συζήτησης. Μια επισήμανση μόνο: τα πρόσωπα, που κάποτε ο ρόλος τους ξορκίστηκε και περιφρονήθηκε, μοιάζουν να παίρνουν την εκδίκησή τους και να εισβάλλουν από παντού ορμητικά στο προσκήνιο.

Το σημείωμα όμως αυτό δεν γράφτηκε για να κογιονάρει την πρωτοβουλία του ΣΚΑΪ "Μεγάλοι Έλληνες". Το κέντρισμα προήλθε από μια παράπλευρη απώλεια, απόρροια των εκλογών που διοργάνωσε ο τηλεοπτικός σταθμός. Πράγματι, κάθε σύγχρονος εκλογικός αγώνας που σέβεται τους όρους του παιχνιδιού χρειάζεται και το προεκλογικό του υλικό: διαφημιστικά μηνύματα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιγαντοαφίσες στους δρόμους, παραγωγή προπαγανδιστικών ταινιών, λαμπερά, αναγνωρίσιμα πρόσωπα ως κράχτες, προεκλογικά φυλλάδια. Και η ψηφοφορία του ΣΚΑΪ τα είχε όλα αυτά. Λογικό και αναμενόμενο. Ένα μικρό θέμα όμως προκύπτει, όταν τα πολυτελή και ογκώδη προεκλογικά φυλλάδια με τα οποία κατέρχονται οι --εν αγνοία τους-- υποψήφιοι στην εκλογική κονίστρα χαρακτηρίζονται και διαφημίζονται ως βιβλία, έστω και ως "ΣΚΑΪ Βιβλία".

Ο λόγος για τις βιογραφίες των υποψηφίων για τη θέση του μέγιστου των Ελλήνων που κυκλοφορούν παράλληλα με τον διενεργούμενο διαγωνισμό. Η διαφημιστική καμπάνια τις χαρακτηρίζει βιβλία, και έχουν όντως τα τυπικά χαρακτηριστικά (σελίδες, διαστάσεις, βιβλιοδεσία) βιβλίου. Οι βιβλιοθηκονόμοι δεν θα έχουν αμηχανία πού να τα εντάξουν. Αντίθετα, οι ίδιοι οι εμπνευστές του εγχειρήματος μοιάζουν να διέβλεψαν την πιθανότητα να εγερθεί κάποια αμφισβήτηση. Γι' αυτό στον πρόλογο κάθε βιογραφίας έχουν θέσει με μεγάλα γράμματα την προειδοποίηση "Εισαγωγή Βιβλίου", ώστε να τονίσουν τον χαρακτήρα του εντύπου που κρατά ο αναγνώστης στα χέρια του και να αποφύγουν τις παρερμηνείες. Σε όλα τα έντυπα της σειράς προτάσσεται επίσης κοινός "Πρόλογος έκδοσης" γραμμένος από γνωστό πανεπιστημιακό, που επεξηγεί τι σημαίνει για τους εμπνευστές της σειράς "μεγάλος" και τι "Έλληνας".

Τον υπόρρητο φόβο των εκδοτών ότι δεν εξέδωσαν βιβλία τον επιβεβαιώνει και ο αναγνώστης που ξεφυλλίζει τις βιογραφίες αυτές. Δεν είναι μόνο η σελιδοποίηση, το στήσιμο του βιβλίου, οι κενές σελίδες, τα λευκά περιθώρια ή η χρήση του χρώματος που δημιουργούν στον αναγνώστη αμφιθυμία αν έχει πραγματικά να αναμετρηθεί με ένα βιβλίο. Δεν πρόκειται επίσης για τα λάθη· άλλωστε, όλα τα βιβλία έχουν και λάθη. Αυτό που εγείρει τις πιο πολλές αμφιβολίες είναι η προσαρμογή του περιεχομένου στις προδιαγραφές και στις ανάγκες του τηλεοπτικού προϊόντος: ανάδειξη ενός εύπεπτου κειμένου που αναπαράγει στερεότυπα και κοινούς τόπους από τα σχολικά βιβλία, απουσία προβληματισμού, διάχυτη αίσθηση προχειρότητας στα κείμενα και στις όποιες παραπομπές, περιθωριοποίηση του συγγραφέα που άλλωστε φαίνεται μόνο διεκπεραιωτικό ρόλο να έπαιξε, υποταγή της συγγραφής αποκλειστικά στις ανάγκες του τηλεοπτικού πρότζεκτ. Ακόμη και το πακέτο εικόνων, η επονομαζόμενη "φωτογραφική συλλογή", η οποία αναρτάται στη μέση του βιβλίου ακολουθεί τους κανόνες του τηλεοπτικού προϊόντος: τυχαία παράθεση όποιων σχετικών και άσχετων εικόνων βρέθηκαν πρόχειρες, με ανύπαρκτη τεκμηρίωση, προσεγμένη όμως εκτύπωση και καλή απόδοση των χρωμάτων.

Τα "ΣΚΑΪ Βιβλία" λοιπόν ακολουθούν τις προδιαγραφές και την αισθητική των τηλεοπτικών προϊόντων. Απευθύνονται όμως σε οιονεί αναγνώστες ή, ακόμη χειρότερα, δημιουργούν ένα νέο μαζικό κοινό που, αγνοώντας τον μόχθο, την αισθητική και το μεράκι που ενυπάρχει στο φτιάξιμο ενός βιβλίου, σχηματίζει τη στρεβλή εντύπωση ότι κάπως έτσι είναι όλα τα βιβλία. Φυσικά, τα συγκεκριμένα βιβλία δεν είναι τα μόνα· κατά πάσα πιθανότητα μάλιστα, είναι από τα καλύτερα του νέου αυτού φρούτου που έχει ευδοκιμήσει στα τηλεοπτικά περιβόλια. Οι συνταγές μαγειρικής, οι δίαιτες, οι αρρώστιες, οι παντός είδους συμβουλές για να σώσουμε την ψυχή μας και το σώμα μας, να αβγατίσουμε το βιος μας ή να σπαταλήσουμε το έχει μας, η αλά σήριαλ λογοτεχνία, η πατριωτική ασυναρτησία, η ουφολογία, η αρλουμπολογία είναι κατεξοχήν χώροι όπου έχει ανθήσει το εκ της τηλεοράσεως τροφοδοτούμενο βιβλίο. Έχει μάλιστα, όπως φαίνεται, εξαιρετική επιτυχία, αφού έκτισε περιουσίες, πλούτισε τον μηντιακό γαλαξία με νέους αστέρες, εξέλεξε βουλευτές. Έχουμε επομένως να κάνουμε με ένα βιβλίο-προϊόν της τηλεόρασης, που υπακούει σε διαφορετικούς κανόνες από αυτούς του παραδοσιακού βιβλίου. Κατά πάσα πιθανότητα για λόγους διάκρισης και οριοθέτησης χρειάζεται και ένας νέος όρος, ένας νεολογισμός που θα το αποδίδει. Το πολύσημο, ευρηματικό brand name "ΣΚΑΪ Βιβλίο", αυτούσιο ή με κάποια μικρή τροποποίηση, ίσως πετυχαίνει με εξαιρετική ευθυβολία να εκφράσει το περιεχόμενο και τη λειτουργία του πράγματος.

Παρ' όλα αυτά, η ψηφοφορία αυτή προξενεί ιλαρότητα, διασκεδάζει τους ανθρώπους, και επειδή η διασκέδαση κατακριτέα δεν είναι, μια διεύρυνση του διαγωνισμού θα ήταν εξίσου διασκεδαστική. Στο πνεύμα λοιπόν της εποχής --όπου, δίπλα στο ιντερνετικό Facebook για τους φίλους, γεννήθηκε το Hatebook για τους εχθρούς-- και με την πεποίθηση ότι και το κακό ασκεί τη δική του έλξη, η προκήρυξη ενός διαγωνισμού για τον χειρότερο Έλληνα θα είχε ενδιαφέρον, ανάλογης τουλάχιστον σημασίας με την αναζήτηση του καλύτερου. Καθώς μάλιστα ο διαγωνισμός περί του μεγαλύτερου έχει ήδη και εξειδικεύσεις, δηλαδή ποιος είναι ο μεγαλύτερος ως προς την "ευφυΐα", την "κληρονομιά", την "ηγεσία", την "ανδρεία", την "ευσπλαχνία"(!), ο αντίστοιχος διαγωνισμός κατ' αναλογία θα ζητούσε να αναδειχτεί ο πιο δειλός, ο πιο άκαρδος, ο πιο άχρηστος ηγέτης κλπ. Στην προεκλογική τους μάλιστα καμπάνια οι εκλεκτοί υποψήφιοι αντί να εκλιπαρούν --όπως ο τάλας Κολοκοτρώνης που ζητάει να υπερψηφιστεί διότι έγινε κλέφτης για χάρη μας-- θα διατρανώνουν ευθαρσώς: Ψηφίστε με διότι κληροδότησα στην υφήλιο τα μέγιστα κακά, διότι διέπραξα τα μεγαλύτερα εγκλήματα, διότι υπήρξα ο αθλιότερος όλων. Η καινοτόμος αυτή ψηφοφορία, πέραν των σπουδαίων πορισμάτων που θα αποφέρει στη συλλογική μνήμη, θα φαιδρύνει, αν μη τι άλλο, περαιτέρω τη ζωή όσων ζουν στη χώρα της "φαιδράς πορτοκαλέας".


Ο Δημήτρης Δημητρόπουλος είναι ιστορικός, ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Δημοσιεύτηκε στα ενθέματα της ΑΥΓΗΣ 22/3/09

Και στον Μαλιακό οι πολίτες παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους!

Φωτογραφία από ιχθυοκαλλιέργεια στην Ιάβα. Τα ψάρια θύματα των κλιματικών αλλαγών. Πρέπει να δούμε τέτοιες εικόνες για να ξυπνήσουμε;

Με μεγάλη ανησυχία παρακολουθούμε καθημερινά πλεόν τις ειδήσεις που αφορούν στον Μαλιακό. Τα νεκρά ψάρια που ξεβράζονται σε κάθε περιοχή γύρω από τον κόλπο αναδεικνύουν με δραματικό τρόπο τα περιβαλλοντικά προβλήματα.
Η απουσία πολιτικής βούλησης από όλες τις κυβερνήσεις, αλλά και η απουσία ελεγκτικών μηχανισμών έχουν οδηγήσει την κατάσταση σε πλήρες αδιέξοδο.
Αν κάποιος έκανε το γύρο της ηπειρωτικής Ελλάδας θα διαπίστωνε ότι σε κάθε σπιθαμή ακτής η ρύπανση κάθε είδους είναι ανεξέλεγκτη. Κάτι που έχει τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην υγεία αλλά και στην οικονομία.

Διαβάζω σε σχετικό ρεπορτάζ (http://www.econews.gr/2009/04/06/dead-fish-maliakos/):
"...Το πρόβλημα είναι τεράστιο στο Μαλιακό Κόλπο και οι ψαράδες αναφέρουν πως η θαλάσσια περιοχή, που προστατεύεται από περιβαλλοντική Συνθήκη αφού λειτουργεί ως φυσικό εκτροφείο, έχει νεκρώσει.
Ο Μαλιακός Κόλπός ρυπαίνεται καθημερινά από απόβλητα εργοστασίων, ελαιουργείων και την ανεξέλεγκτη λειτουργία παράνομων χωματερών κατά μήκος του Σπερχειού ποταμού.
Η ρύπανση στο κόλπο έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις αφού η καταστροφή έχει φτάσει στο πυθμένα του Μαλιακού, όπου ζουν και τρέφονται τσιπούρες, λυθρίνια, λαβράκια κ.λπ.
Οι ψαράδες στο Μαλιακό Κόλπο, οι κάτοικοι και οι οικολογικές οργανώσεις της περιοχής, αναφέρουν ότι από τις αρχές Μαρτίου παρατηρείται μεγάλος αριθμός νεκρών ή ετοιμοθάνατων ψαριών, όλων των ειδών.
Είναι επιτακτική η ανάγκη να ληφθούν δραστικά μέτρα για την εν λόγω περιοχή, που είναι ενταγμένη στο Ευρωπαικό Οικολογικό Δίκτυο Νatura 2000..."




Οι πολίτες παίρνουν στα χέρια τους την προστασία του Μαλιακού. Αντιγράφω από σχετικό δελτίο τύπου:
"Δημιουργήθηκε σήμερα στη Στυλίδα η Κίνηση Πολιτών με τον τίτλο «ΜΑΛΙΑΚΟΣ S.O.S». Είναι μια ανεξάρτητη, αγωνιστική Κίνηση, μια αυτόνομη συλλογικότητα κινηματικού χαρακτήρα με δική της σκέψη και άποψη. Μια αμεσο-δημοκρατική, πλουραλιστική Κίνηση προβληματισμού, επικοινωνίας και τοπικής δράσης με βασικό σκοπό την ουσιαστική προώθηση των ζητημάτων, που αφορούν τη σωτηρία του Μαλιακού.

Σ’ αυτήν συμμετέχουν πολίτες που διαμένουν στους δήμους του Μαλιακού (Εχιναίων, Στυλίδας, Λαμίας, Μώλου, Καμένων Βούρλων, Αγίου Κωνσταντίνου) ανεξάρτητα από πολιτικές, ιδεολογικές και κομματικές αντιλήψεις ή κοινωνικά και επαγγελματικά συμφέροντα. Πολίτες που επιδιώκουν να συνδιαμορφώσουν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και που στοχεύουν συνειδητά στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου ζητήματος. Πολίτες που θα προσφέρουν στο στόχο για τη σωτηρία του Μαλιακού με όρους βιωσιμότητας.

Η Κίνηση δεν έχει καμιά σχέση με κόμματα και παρατάξεις. Επιδιώκει τη συνεργασία με κάθε επιστημονικό, περιβαλλοντικό, αυτοδιοικητκό, κοινωνικό ή πολιτιστικό φορέα που μπορεί να βοηθήσει για την υλοποίηση των σκοπών και των στόχων της. Συντονίζεται δε από Επιτροπή στην οποία συμμετέχουν άνθρωποι από όλα τα παράκτια χωριά της περιοχής και τη Λαμία.

Κατά την σημερινή έκτακτη συνάντηση πάνω από εκατό συμπολιτών μας από όλα τα παράκτια χωριά του Μαλιακού, που πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Στυλίδας, εκτός από την δημιουργία της Κίνησης Πολιτών, έγινε πλούσιος διάλογος για το τεράστιο ζήτημα του Μαλιακού. Κοινή είναι η διαπίστωση ότι η κατάσταση του Κόλπου σήμερα είναι εκρηκτική. Ο Μαλιακός αργοπεθαίνει και τα νεκρά ψάρια αυτών των ημερών είναι ένα από τα δείγματα. Όλοι ξέρουμε τις εστίες ρύπανσης. Είναι τα εργοστάσια, τα ελαιοτριβεία, τα αστικά λύματα, τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα, οι κτηνοτροφικές μονάδες, τα σκουπίδια παντού και ό,τι γενικά κουβαλάει ο Σπερχειός όλο το χρόνο. Η εκτίμησή μας είναι ότι έχουμε μια απόλυτη ασυδοσία σε συνδυασμό με την μη εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και των ευρωπαϊκών οδηγιών.
Οποιαδήποτε και αν τελικά αποδειχθεί η αιτία του θανάτου των ψαριών, για μας η σημαντικότερη αιτία είναι η έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών πρόληψης από μέρους των αρμοδίων φορέων και υπηρεσιών. Από μέρους των δήμων και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, της Περιφέρειας και της κεντρικής Διοίκησης. Είναι επίσης η έλλειψη οράματος και ενός συγκεκριμένου προγράμματος για το τι θέλουμε να κάνουμε στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου. Ποια ανάπτυξη θέλουμε, ποιες δραστηριότητες είναι συμβατές, πώς θα προστατέψουμε περιβαλλοντικά τα οικοσυστήματα και ποιος είναι ο ρόλος και οι ευθύνες του κάθε φορέα ξεχωριστά.

Για μας σε προτεραιότητα σήμερα μπαίνουν και τα θέματα επιβίωσης των αλιέων, που πλήττονται άμεσα. Πρέπει να υπάρξει άμεση αποζημίωση και πάγωμα των χρεών τους μέχρι να αποκατασταθεί η αγορά και το πρόβλημα. Δυστυχώς το τεράστιο περιβαλλοντικό ζήτημα δημιούργησε, όπως ήταν αναμενόμενο, τεράστιο οικονομικό κόστος, για το οποίο πρέπει η πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της..."

Πληροφορίες:
Λιάλιος Ιωάννης:τηλ 6947205301, Μαρκατσέλης Βαγγέλης:τηλ 6974472485,
Παπευθυμίου Κώστας:τηλ 6974415070, Παπαλέξη Ιουλιέττα: 6939047462

ΥΓ1. Καιρός να συντονιστούμε όλοι στη Στερεά Ελλάδα. Γκιώνα, Καλλίδρομο, Οίτη, Σπερχειός, Μαλιακός, Ασωπός, Ευβοϊκός, Αργοσαρωνικός, Κηφισός, Κορινθιακός κ.α. είναι μέρη ενός ευρύτερου συστήματος. Η καταστροφή σε ένα σημείο επηρεάζει και τα υπόλοιπα. Καιρός να πούμε όλοι μαζί όχι στην καταστροφή!
ΥΓ2 Είναι αστείο όλοι εμείς οι γονείς να στεκόμαστε βουβοί. Οι σύλλογοι γονέων, τριτέκνων, πολυτέκνων κλπ, έχουν μεγαλύτερη υποχρέωση από όλους να προστατεύσουν το περιβάλλον. Εκτός αν αδιαφορούμε για την υγεία και το μέλλον των παιδιών μας!

Αλουμίνιο και υγεία

Παραθέτω χωρίς σχολιασμό το πιο κάτω κείμενο:

"...Τι είναι το αλουμίνιο ?
Το αργίλιο (Al), ή αλουμίνιο όπως είναι γνωστό στο ευρύ κοινό, είναι ένα μέταλλο που συναντάται σε αφθονία στη φύση και αποτελεί περίπου το 8 % του φλοιού της γης. Εξορύσσεται συνήθως υπό μορφή βωξίτη που είναι μετάλλευμα με περιεκτικότητα 40-60 % σε οξείδιο του αργιλίου (alumina)...


...Τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι ενδείξεις ότι υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία από το αλουμίνιο. Το αλουμίνιο θεωρείται από παλιά ως μη τοξικό για υγιή άτομα τα οποία μπορούν να παίρνουν συνολικά ημερήσιες δόσεις μέχρι 7.2 gr χωρίς σοβαρές επιπτώσεις. Τελευταία όμως υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι το αλουμίνιο επηρεάζει σημαντικά το νευρικό σύστημα του ανθρώπου. Κατά την αιμοκάθαρση ενός νεφροπαθούς χρησιμοποιούνται περίπου 120 l νερού. Επειδή το νερό του δικτύου ύδρευσης περιέχει ρύπους οι οποίοι μπoρούν να περάσουν στο αίμα του ασθενούς, το νερό της αιμοκάθαρσης υφίσταται ειδική επεξεργασία πριν από τη χρήση του. Σε περιπτώσεις που χρησιμοποιείται νερό με υψηλό ποσοστό αλουμινίου οι ασθενείς αναπτύσσουν εγκεφαλοπάθεια που χαρακτηρίζεται από αλλαγές συμπεριφοράς και λόγου, τρέμουλο και ψυχωτικές καταστάσεις. Oι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι για το πρόβλημα αυτό ευθύνεται το υψηλό ποσοστό αλουμινίου και ο έλεγχος της συγκέντρωσής του στο νερό και στα φάρμακα αποτρέπει την εμφάνιση της νόσου. Είναι επίσης γνωστό ότι η λήψη μεγάλων ποσοτήτων αλουμινίου από τον ανθρώπινο οργανισμό προκαλεί αναιμία, οστεομαλάκια (προκαλεί εύθραυστα ή μαλακά κόκαλα) και καρδιακά προβλήματα.
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι το αλουμίνιο σχετίζεται με σοβαρές ασθένειες όπως είναι η νόσος του Parkinson, η μυοατροφική σκλήρυνση (νόσος του Lou Gehrig) και η νόσος του Alzheimer. Π.χ. παρατηρούνται υψηλά ποσοστά ασθενειών Parkinson και Lou Gehrig στους πληθυσμούς του Guam και της New Guinea που συσχετίζονται με τα υψηλά ποσοστά του αλουμινίου της περιοχής. Έχει επίσης αποδειχτεί ότι τα άτομα που πάσχουν από τη νόσο του Alzheimer έχουν υψηλά ποσοστά αλουμινίου στον εγκέφαλό τους. Τα πρώτα συμπτώματα της νόσου του Alzheimer είναι συνήθως η απώλεια μνήμης, έλλειψη προσανατολισμού και η σύγχυση. Με το πέρασμα του χρόνου επέρχεται πλήρης έλλειψη επικοινωνίας με το περιβάλλον. Υπάρχουν στη βιβλιογραφία εκατοντάδες έρευνες και επιδημιολογικές μελέτες που προσπαθούν να εντοπίσουν τα αίτια της νόσου. Όλες όμως βρίσκονται υπό εξέλιξη και επανεξετάζονται. Μεταξύ αυτών υπάρχουν και έρευνες που αποδίδουν τη νόσο σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως είναι το αλουμίνιο. Πολλές επιδημιολογικές έρευνες έχουν δείξει θετική συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης αλουμινίου στο πόσιμο νερό και στη νόσο του Alzheimer. Σε έρευνα που έγινε στον Καναδά το 1995 βρέθηκε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ του αλουμινίου στο πόσιμο νερό και στη νόσο του Alzheimer. Η έρευνα περιέλαβε 100 κοινότητες της περιοχής του Ontario. Σε κάθε κοινότητα οι ερευνητές μέτρησαν το αλουμίνιο στο πόσιμο νερό και το συσχέτισαν με τη διανοητική κατάσταση των κατοίκων ηλικίας άνω των 45 ετών. Το συμπέρασμα ήταν ότι η πιθανότητα ανάπτυξης διανοητικών προβλημάτων ήταν 10 φορές μεγαλύτερη στις κοινότητες με υψηλό ποσοστό αλουμινίου στο πόσιμο νερό. Σε άλλη έρευνα βρέθηκε ότι μεταξύ των 66000-117000 περιπτώσεων ατόμων με Alzheimer, 15180-26910 άτομα θα μπορούσαν να αποφύγουν τη νόσο, αν η συγκέντρωση του αλουμινίου στο πόσιμο νερό ήταν μικρότερη από 100 μg/l. Υπάρχουν όμως και έρευνες οι οποίες αποκλείουν τη συσχέτιση αυτή.
Λαμβάνοντας υπ' όψιν τα παραπάνω, το γραφείο προστασίας περιβάλλοντος των ΗΠΑ (Environmental Protection Agency, EPA) δημοσίευσε τον Μάρτιο του 1998 έναν κατάλογο ουσιών για τις οποίες απαιτείται λεπτομερής έρευνα με στόχο να διαπιστωθεί αν είναι επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία και εν συνεχεία να θεσπιστούν όρια συγκέντρωσής τους στο πόσιμο νερό ή να αναθεωρηθούν τα υπάρχοντα (Contaminant Candidate List, CCL). Η διαδικασία που ακολουθείται για την ένταξη κάποιας ουσίας στον κατάλογο είναι η εξής. Το EPA δίνει στη δημοσιότητα έναν πρώτο κατάλογο ουσιών για τις οποίες πιστεύει ότι θα πρέπει να γίνει περαιτέρω έρευνα, επειδή υπάρχουν υπόνοιες ότι είναι επικίνδυνες για τη δημόσια υγεία. Στη συνέχεια δέχεται προτάσεις και κριτικές θετικές ή αρνητικές από οποιονδήποτε φορέα ή άτομο σχετικά με την απόφαση για την ένταξη της ουσίας στον κατάλογο. Μετά τη συγκέντρωση των σχολίων και την αξιολόγησή τους λαμβάνεται η τελική απόφαση για την ένταξη ή μη της ουσίας στον κατάλογο. Στον κατάλογο που δημοσιεύτηκε το 1998 περιλαμβάνεται και το αλουμίνιο..."

Πηγή: Τράπεζα Πληροφοριών ΤΕΕ

...Στα βήματα του Κοτζαμάνη!

Έλεγα να μη γράψω σήμερα για τη Γκιώνα. Υπάρχουν τόσα και τόσα θέματα στην επικαιρότητα... Όμως να που δεν με αφήνουν να αγιάσω! Αιτία οι φίλοι από το Iteanet και οι εξαιρετικές αναρτήσεις τους που δίνουν αποστομωτική απάντηση στα έωλα επιχειρήματα της S & B.
Να λοιπόν που μέσω της συγκεκριμένης ιστοσελίδας βρέθηκα στο http://www.katafygio-oiti.gr/forum/index.php?topic=43.msg567#new, όπου είδα τα ντοκουμέντα της ντροπής.
Θαυμάστε στις φωτογραφίες τους ανθρώπους που οργάνωσαν την Αντισυγκέντρωση στην Αποστολιά.
Προσέξτε ότι πήγαν σε συγκέντρωση που είχε οργανώσει η ομάδα των κατοίκων που μετονομάστηκε σε "Επιτροπή Σωτηρίας της Γκιώνας" με τη "στολή" της εταιρείας (δείτε πόσοι είναι με τη μπλε- κόκκινη φόρμα σε μέρα που δεν ήταν εργάσιμη)



Διαβάζω στο δελτίο τύπου:
"...Οι εργαζόμενοι/εργολάβοι της S&B πράγματι κατέφτασαν μαζικά στην συγκέντρωση ΜΑΣ και εμείς αποφασίσαμε να καλέσουμε τους εκπροσώπους τους σε μια δημοκρατική διαδικασία που έτσι κι αλλιώς είχαμε στο μυαλό μας.
Με το πέρασμα της ώρας άρχισαν κάποιοι απ’ αυτούς να προκαλούν και να παρακάμπτουν τη διαδικασία διαλόγου παρακινώντας και τους υπόλοιπους, θαρρεί κανείς με σκοπό να τινάξουν τη συγκέντρωση στον αέρα και να μας εκφοβίσουν με την παρουσία τους.
Ωστόσο δεν τα κατάφεραν αφενός μεν γιατί εμείς με τη στάση μας τους καταστήσαμε σαφές ότι δεν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε ΚΑΝΕΝΑΝ να χαλάσει τη συγκέντρωση ΜΑΣ αφετέρου δε γιατί η πλειοψηφία των συναδέλφων τους δεν τους ακολούθησε σε αυτό το κατρακύλισμα/ παρωδία συνδικαλιστικής δράσης..."
Λίγες μέρες αργότερα έγινε η πρώτη προσπάθεια εμπρησμού του σπιτιού του Στέφανου Κόλλια...
Εσάς όλα αυτά τι σας θυμίζουν; Εμένα για παρακράτος μου κάνουν. Όσοι δεν έχετε δει το "Ζ" του Γαβρά πηγαίνετε στους κινηματογράφους... Θα θυμηθείτε ότι από μια τέτοια αντισυγκέντρωση ξεκίνησε και η δολοφονία του Λαμπράκη...
Μήπως κάποιοι επιστρέφουν σε παλιές μεθόδους; Έχουν μάλιστα και αναπάντεχους συμμάχους: Το ΚΚΕ μέσω συνδικαλιστών του πρωτοστάτησε στην Αντισυγκέντρωση. Για τον εμπρησμό δε, απ' όσο ξέρω δεν έβγαλε ούτε μια τυπική ανακοίνωση. Μήπως συμβαίνει κάτι που θα έπρεπε αν μάθουμε;
Η S&B καταδικάζει τη συμμετοχή εργαζομένων που φορούσαν ρούχα της εταιρείας της σε αντισυγκέντρωση;

Την ίδια στιγμή που καταστρέφεται η Γκιώνα και η ΕΛΜΙΝ προσπαθεί να πατήσει την Οίτη, οι ψαράδες του Μαλλιακού βρίσκονται σε απόγνωση, καθώς χιλιάδες νεκρά ψάρια ξεβράζονται καθημερινά. Αν σε αυτά προσθέσουμε το τι συμβαίνει στον Ασωπό και στον Κορινθιακό, καταλαβαίνουμε πως δεν υπάρχει ακνένα περιθώριο για αδράνεια.
Η απουσία πολιτικής βούλησης και ελέγχου επί δεκαετίες, από όλες τις κυβερνήσεις οδηγεί τον τόπο στην περιβαλλοντική καταστροφή που θα έχει ως συνέπεια και την οικονομική καταστροφή. Ήδη οι ψαράδες το ζουν στο πετσί τους. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους!

Από την επίκαιρη -όσο ποτέ- εκστρατεία του WWF για το περιβάλλον

Έχουμε και βουλευτή!

Δείτε τον στη φωτογραφία, μήπως και τον θυμηθείτε! Είναι ο βουλευτής Φωκίδας -και υφυπουργός ανάπτυξης- Ιωάννης Μπουγάς, που δεν έχει πει ούτε μια λέξη καταδίκης για τον εμπρησμό...
Παράξενη σύμπτωση: Είναι ο άνθρωπος που θα μπορούσε να σταματήσει το "θεάρεστο έργο" των μεταλλείων. Δείτε τι έγραφε το Iteanet στις 25 Ιανουαρίου του 2009:

"...Όπως είχαμε προβλέψει ο νέος υφυπουργός ανάπτυξης Βουλευτής Φωκίδας Ιωάννης Μπούγας πήρε αρμοδιότητες σχετικές με τα μεταλλεία. Ελπίζουμε την κρίση που περνούν τα μεταλλεία να μην την φορτώσει στο περιβάλλον.
Αντιγράφουμε από την Ιστοσελίδα του...
...Οι αρμοδιότητες του Υφυπουργού κ. Γιάννη Μπούγα αφορούν στα θέματα της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας, της Γενικής Διεύθυνσης Φυσικού Πλούτου, των Επιθεωρήσεων Μεταλλείων Βορείου και Νοτίου Ελλάδος και των εποπτευόμενων φορέων από τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας και του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών..."

Όσοι ψηφίζετε στη Φωκίδα, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε αν συνεχίσει να σιωπά...

ΥΓ. Το ΚΚΕ υπάρχει; Έμαθαν για τον εμπρησμό; Ξέρουν ότι πρόκειται για το σπίτι του Φοίβου Ταξιάρχη; Τους φάνηκε μακριά η Καλοσκοπή και δεν πήγαν;