Ένας πατέρας τριών παιδιών περιγράφει τις οικογενειακές εμπειρίες και όχι μόνον.
Διακοπές!
Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012
Σάββατο 17 Νοεμβρίου στις 12: Φωτογραφίες από την Κίνα, μαγειρέματα και παραμύθια
Ο Γάμος του Ήρωα αυτή τη φορά θα γίνει στη... Σαγκάη!
Το Σάββατο 17 Νοεμβρίου (12-2μμ) η Παραμυθοκουζίνα επιστρέφει στο Θησείο από το ταξίδι της στη Κίνα έτοιμη για νέα Παραμυθο-μαγειρέματα!
Θα μαγειρέψουμε μαζί με τα παιδιά μια νόστιμη συνταγή- έκπληξη από το βιβλίο "20 σεφ, 11 μαμάδες κι εγώ", θα δούμε φωτογραφίες από την Κίνα (Πεκίνο, Καντόνα και Σαγκάη) και θα φτιάξουμε ένα ...κινέζικο παραμύθι.
Μαζί μας θα είναι και οι διατροφολόγοι Μαριέττα Μιχαήλ και Γιώτα Μίαρη που θα μιλήσουν με τους γονείς για θέματα διατροφής των παιδιών.
Παρουσία -έκπληξη η Στεφανία Βελδεμίρη, που θα έρθει από τη Θεσσαλονίκη για να μας μάθει να ζωγραφίζουμε... κινέζικα, όπως στο Κίτρινο Παραμύθι...
Τέχνης Βήματα (Ηρακλειδών 54, Θησείο ~ τηλ: (210) 522 9339 - 698 010 0398 - info@texnisvimata.gr )
ΥΓ. Και το Σάββατο στις 12 σας περιμένουμε στην Τεχνόπολη στο Γκάζι!
Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012
8 μέρες στην Κίνα/ Μέρα πρώτη: Πεκίνο -Σινικό Τείχος
Η πρώτη αίσθηση που νιώθεις φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Πεκίνου είναι ότι είσαι ...μυρμήγκι. Ο ορισμός του αχανούς! Για να παραλάβεις τις αποσκευές μετακινείσαι με ειδικό τρένο μέσα στο κτίριο του αεροδρομίου...
Μετά είναι η απίστευτη κίνηση. Οι εικόνες που είχες για δρόμους γεμάτους ποδήλατα καταρρέει... Βρέχει συνέχεια.
Ανακαλύπτουμε πολύ σύντομα τις συνήθειες φαγητού στην Κίνα. Ό,τι και να γίνει (βρέξει/ χιονίσει) το μεσημεριανό είναι στις 12 και το βραδινό στις 6.
Πηγαίνουμε σε ένα παλιό ιστορικό εστιατόριο "Των δύο επαρχιών". Που σημαίνει -μεθερμηνευόμενο- ότι τα παλιά τα χρόνια εδώ έρχονταν να φάνε οι έμποροι από δυο κοντινές επαρχίες του Πεκίνου. Ανάλογη ήταν και είναι η κουζίνα.
Κάποιοι με είχαν προειδοποιήσει πως το φαγητό είναι από μέτριο ως κακό. Ήδη από την πρώτη δοκιμή αληθινής κινέζικης κουζίνας τους διαψεύδω. Αρχίζω να χαρακτηρίζω τα φαγητά θεϊκά κάτι που προακλεί το χιούμορ των υπόλοιπων της δημοσιογραφικής αποστολής.
Δοκιμάζουμε την πρώτη μας πάπια και επίσης ανακαλύπτουμε πως ψάρι, κρέας και θαλασσινά ανακατεύονται συνεχώς, ακόμη και μέσα στο ίδιο πιάτο.
Καθόλου άσχημη και η κινέζικη παγωμένη μπύρα...
Έχοντας πάρει δυνάμεις με το πλουσιότατο γεύμα ξεκινάμε υπό βροχή για το Σινικό Τείχος. Στη διαδρομή κατανοούμε την πολύ κακή σχέση των Κινέζων με την οδήγηση. Φτάνουμε πάντως σώοι και αβλαβείς για να απολαύσουμε το υπερθέαμα του τείχους.
Οι συνθήκες δύσκολες, οι εικόνες μαγικές. Και κάτι παράξενο: Ενώ βρέχει καταρρακτωδώς τα σκαλιά παραμένουν στεγνά. Αρχίζω τη δύσκολη ανάβαση, συνειδητοποιώντας γρήγορα πως οι υπόλοιποι έχουν μείνει ξέπνοοι πιο κάτω...
Τα σκαλιά απότομα, θα με τιμήσουν την επόμενη μέρα με πιάσιμο στα πόδια. Αλλά πόσες φορές θα βρεθεί κανείς εκεί στη ζωή του;
Στα κάγκελα κρέμονται λουκέτα με φιογκάκια. Όπως μαθαίνουμε είναι έθιμο να έρχονται εδώ τα ζευγάρια, να κρεμάνε ένα λουκέτο και να πετάνε τα κλειδιά. Για την αιωνιότητα του έρωτά τους. Εύχομαι από την καρδιά μου να μπορεί κανείς με ένα λουκετάκι στο Σινικό Τείχος να εξασφαλίσει την αιώνια αγάπη....
Παρά τις επιφυλάξεις μου περί των πολιτικών θεμάτων, ομολογώ πως η λεπτή ευγένεια, τα ζεστά χαμόγελα και όλη η συμεπριφορά των ανθρώπων που συνάντησα στο ταξίδι με έφεραν πολύ κοντά σε αυτό το λαό...
Φεύγουμε από το Σινικό Τείχος για την πρώτη επίσημη συνάντησή μας με τον Ειδικό Γραμματέα της Ένωσης των Κινέζων Δημοσιογράφων Zhu Shouchen. Υπό το βλέμμα του Μάο.
Βλέπουμε μια έκθεση από τις ηρωικές εποχές του τύπου στην Κίνα και των αγώνων της Επανάστασης.
Το πολυτελές δείπνο αναδεικνύει την αντίφαση που χαρακτηρίζει τα πα΄ντα στην Κίνα και θα τη ζήσουμε σε καθημερινή βάση: Καπιταλισμός με ....σφυροδρέπανα!
Παρεμπιπτόντως ο Ειδικός Γραμματέας, υπεύθυνος και για όλη την οργάνωση του Γραφείου Τύπου για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΚ που άρχιζε μετά από λίγες μέρες, ήταν ο μόνος που έκανε αναφορά στον Μάο, όταν του είπα πως ανέβηκα στο Σινικό Τείχος, λέγοντάς μου πως ο Πρόεδρος Μάο έλεγε πως όποιος καταφέρνει να σκαρφαλώσει εκεί είναι πραγματικά παλικάρι!
Συνεχίζεται...
Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012
Η Κίνα, οι γεύσεις και ο "Τελευταίος Κινέζος σεφ"
Γράφω σε παραζάλη από τη διαφορά της ώρας, μετά από ένα ταξίδι με χιλιάδες εικόνες. Μια εμπειρία μοναδική σε μια χώρα απέραντη. Δεν ξέρω καν πως να αρχίσω...
Έτσι αντί να σας πω για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΚ που ανμένεται να φέρει πολλές αλλαγές ή για το Σινικό Τείχος ή για την Τιεν Αν μΕν και τον Μάο, λέω να αρχίσω όπως ξεκίνησε και το ταξίδι μας.
Από τις γεύσεις!
Έτζι λοιπόν, μετά το αχανές αεροδρόμιο του Πεκίνου και την εγκατάσταση στο ξενοδοχείο πήγαμε για φαγητό. Στην Κίνα τρώνε το μεσημαριανό στις 12 και το βραδινί στις 6.
Νάμαστε λοιπόν στο εστιατόριο των δυο επαρχιών, που υποδεχόταν παλιά τους ταξιδιώτες.
Εκεί δοκιμάσαμε τα πρώτα μας πιάτα στην Κίνα και οι συνάδελφοι που ήταν μαζί άρχισαν να με κοροϊδεύουν για το "θεϊκό" που έδινα ως χαρακτηρισμό σε πολλά πιάτα από τα πάνω από εκατό (!) που δοκιμάσαμε αυτές τις 9 μέρες: Από την περίφημη "πάπια Πεκίνου" μέχρι ...τσούχτρες (!)
Μάθαμε επίσης ότι συνηθίζεται τα εστιατόρια να χωρίζονται σε δωμάτια, όπου συχνά βρεθήκαμε να τρώμε μόνοι μας.
Οι εικόνες όμως τα λένε όλα.
Αρχίζω από το πρώτο μας εστιατόριο:
...και πάω στο επόμενο εστιατόριο που δεν θυμάμαι το όνομά του, αλλά δεν θα ξεχάσω το ωραίο φαγητό που απολαύσαμε σε ένα χιονισμένο Πεκίνο:
Συνέχεια θυμόμουνα τον "Τελευταίο Κινέζο σεφ" της Νικόλ Μόουνς (Μελάνι), που σε ανύποπτο χρόνο με είχε μυήσει στη φιλοσοφία της κινέζικης κουζίνας. Μεταφέφω μερικά αποσπάσματα από συνέντευξη που μου είχε απραχωρήσει για το Votre Beaute:
-Πώς επιλέξατε ως θέμα του βιβλίου σας να γράψετε για την κινέζικη κουζίνα, για τον "Τελευταίο Κινέζο Σεφ";
Ταξίδεψα και έζησα στην Κίνα για πολλά χρόνια και συχνά είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω εκπληκτικά δείγματα της κουζίνας της. Πάντοτε γκρίνιαζα κι έλεγα πως οι περισσότεροι Δυτικοί δεν θα δοκίμαζαν ποτέ το κινέζικο φαγητό όπως το τρώνε στην Κίνα. Παράλληλα, άρχισα από το 1999 να συνεργάζομαι με το περιοδικό Gourmet, γράφοντας για την κινέζικη κουζίνα και συγκεντρώνοντας σταδιακά πολλές γνώσεις, που δεν θα χωρούσαν ποτέ σε ένα άρθρο. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν δεκάδες βιβλία για την κινέζικη κουζίνα, κανένα μέχρι σήμερα δεν έχει ασχοληθεί εμπεριστατωμένα με πτυχές όπως η φιλοσοφία, η αισθητική, η διανοητική λειτουργία της. Έτσι θέλησα, ξεφεύγοντας από τη δημοσιογραφική προσέγγιση, να κάνω γνωστό το πνεύμα της κινέζικης κουζίνας σε ένα ευρύτερο κοινό. Ξεκίνησα από τον τίτλο "Ο Τελευταίος Κινέζος Σεφ" -μια που ιδέα ξεπετάχτηκε ξαφνικά από το μυαλό μου μια ωραία μέρα των διακοπών! Στη συνεχεία σκέφτηκα πως αυτός δεν θα ήταν απλώς ο τίτλος του μυθιστορήματος, αλλά και "ένα βιβλίο μέσα στο βιβλίο". Θα ήταν ο τίτλος ενός βιβλίου που υποτίθεται ότι γράφτηκε πολλές γενιές παλιότερα και θα λειτουργούσε κάπως σαν οδηγός στον αναγνώστη του μυθιστορήματος. Ένας οδηγός για την κινέζικη γαστρονομική παράδοση.
-Τι αγαπάτε και τι μισείτε στην Κίνα;
Αυτό που πάνω απ' όλα αγαπώ στην Κίνα είναι το βάθος και η συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της. Μου αρέσει να βρίσκομαι σε μια χώρα όπου τον πολιτισμό τον συναντάς στο κάθε σου βήμα, τον νιώθεις, τον ακούς ακόμη και στις καθημερινές κουβέντες που έχουν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Ίσως επειδή είμαι Αμερικανίδα και η ιστορία μας είναι τόσο μικρή γοητεύομαι που το "ποτάμι του πολιτισμού" είναι τόσο μακρύ εκεί. Αυτό που μισώ είναι η ρύπανση που μαστίζει όλες τις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα το Πεκίνο. Είναι ανυπόφορη! Εκείνο που θα ήθελα να αλλάξει είναι να αρχίσουν να εφαρμόζονται οι διάφοροι νόμοι που υποτίθται ότι ισχύουν, αλλά στην πράξη δεν εφαρμόζονται ποτέ. Υπάρχει μια γενικευμένη διαφθορά και το σύστημα εγκυμονεί πολλούς κινδύνους κατά τη μετάβαση του στην ελεύθερη αγορά...
Σας αρέσει να μαγειρεύετε; έχετε κάποια σπεσιαλιτέ; Στην πραγματικότητα δεν μαγειρεύω καθόλου. Εγώ ψωνίζω και πλένω τα πιάτα! Ο σύζυγος μου είναι ένας εκπληκτικός ερασιτέχνης σεφ, και παρόλο που δεν είναι Κινέζος, έμαθε να μαγειρεύει κινέζικα, συμφωνώντας να πλένει δωρεάν τα πιάτα για ένα ολόκληρο καλοκαίρι σε ένα κινέζικο εστιατόριο στη Νέα Υόρκη, όταν ήταν στην εφηβεία, με αντάλλαγμα να παρακολουθεί πως δούλευε ο Κινέζος σεφ. Το μαγείρεμα είναι γι΄ αυτόν καθημερινή ευχαρίστηση, και έχει ενθουσιώδες κοινό: Τους δυο γιους μας που είναι στην εφηβεία, αλλά και όλους τους φίλους μας, που λατρεύουν τη μαγειρική του. Έτσι έχω περιοριστεί σε έναν βοηθητικό ρόλο.
Μετά το Πεκίνο η Καντόνα με την περίφημη -και πιο εξωτική- κουζίνα της:
Η Σαγκάη, μας έδειξε πιο ευρωπαϊκό πρόσωπο:
Το ταξίδι είχε πολλά πολλά ακόμη να μας μάθει.
Να πω σε αυτό το σηεμίο, ότι πολύτιμη ήταν η βοήθεια των ανθρώπων από τις διπλωματικές αρχές εκπροσώπησης της Ελλάδας σην Κίνα. Πέρα από τον πρέσβη στο Πεκίνο Θεόδωρο Γεωργακέλο και τους προξένους μας στη Καντόνα Κωνσταντίνο Κακιούση και στη Σαγκάη Ευγένιο- Δημήτριο Καλπύρη, ξεχωριστή ήταν για μας η παρουσία του Χρήστου Φαϊλάδη, επικεφαλής του Γραφείου Τύπου, την Ελένη Μουτσάκη από το γραφείο τύπου του Πεκίνου και τον Ευθύμιο Αθανασιάδη, επικεφαλής του Γραφείου Τύπου στη Σαγκάη.
Οι ευχαριστίες δεν είναι τυπικές... Οι άνθρωποι αυτοί με γνώση και μεγάλη διάθεση προσφοράς κάνουν πολύ σημαντικά πράγματα για τη χώρα μας, ουσιαστικά χωρίς στήριξη... ...συνεχίζεται...
Έτσι αντί να σας πω για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΚ που ανμένεται να φέρει πολλές αλλαγές ή για το Σινικό Τείχος ή για την Τιεν Αν μΕν και τον Μάο, λέω να αρχίσω όπως ξεκίνησε και το ταξίδι μας.
Από τις γεύσεις!
Έτζι λοιπόν, μετά το αχανές αεροδρόμιο του Πεκίνου και την εγκατάσταση στο ξενοδοχείο πήγαμε για φαγητό. Στην Κίνα τρώνε το μεσημαριανό στις 12 και το βραδινί στις 6.
Νάμαστε λοιπόν στο εστιατόριο των δυο επαρχιών, που υποδεχόταν παλιά τους ταξιδιώτες.
Εκεί δοκιμάσαμε τα πρώτα μας πιάτα στην Κίνα και οι συνάδελφοι που ήταν μαζί άρχισαν να με κοροϊδεύουν για το "θεϊκό" που έδινα ως χαρακτηρισμό σε πολλά πιάτα από τα πάνω από εκατό (!) που δοκιμάσαμε αυτές τις 9 μέρες: Από την περίφημη "πάπια Πεκίνου" μέχρι ...τσούχτρες (!)
Μάθαμε επίσης ότι συνηθίζεται τα εστιατόρια να χωρίζονται σε δωμάτια, όπου συχνά βρεθήκαμε να τρώμε μόνοι μας.
Οι εικόνες όμως τα λένε όλα.
Αρχίζω από το πρώτο μας εστιατόριο:
...και πάω στο επόμενο εστιατόριο που δεν θυμάμαι το όνομά του, αλλά δεν θα ξεχάσω το ωραίο φαγητό που απολαύσαμε σε ένα χιονισμένο Πεκίνο:
Συνέχεια θυμόμουνα τον "Τελευταίο Κινέζο σεφ" της Νικόλ Μόουνς (Μελάνι), που σε ανύποπτο χρόνο με είχε μυήσει στη φιλοσοφία της κινέζικης κουζίνας. Μεταφέφω μερικά αποσπάσματα από συνέντευξη που μου είχε απραχωρήσει για το Votre Beaute:
-Πώς επιλέξατε ως θέμα του βιβλίου σας να γράψετε για την κινέζικη κουζίνα, για τον "Τελευταίο Κινέζο Σεφ";
Ταξίδεψα και έζησα στην Κίνα για πολλά χρόνια και συχνά είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω εκπληκτικά δείγματα της κουζίνας της. Πάντοτε γκρίνιαζα κι έλεγα πως οι περισσότεροι Δυτικοί δεν θα δοκίμαζαν ποτέ το κινέζικο φαγητό όπως το τρώνε στην Κίνα. Παράλληλα, άρχισα από το 1999 να συνεργάζομαι με το περιοδικό Gourmet, γράφοντας για την κινέζικη κουζίνα και συγκεντρώνοντας σταδιακά πολλές γνώσεις, που δεν θα χωρούσαν ποτέ σε ένα άρθρο. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν δεκάδες βιβλία για την κινέζικη κουζίνα, κανένα μέχρι σήμερα δεν έχει ασχοληθεί εμπεριστατωμένα με πτυχές όπως η φιλοσοφία, η αισθητική, η διανοητική λειτουργία της. Έτσι θέλησα, ξεφεύγοντας από τη δημοσιογραφική προσέγγιση, να κάνω γνωστό το πνεύμα της κινέζικης κουζίνας σε ένα ευρύτερο κοινό. Ξεκίνησα από τον τίτλο "Ο Τελευταίος Κινέζος Σεφ" -μια που ιδέα ξεπετάχτηκε ξαφνικά από το μυαλό μου μια ωραία μέρα των διακοπών! Στη συνεχεία σκέφτηκα πως αυτός δεν θα ήταν απλώς ο τίτλος του μυθιστορήματος, αλλά και "ένα βιβλίο μέσα στο βιβλίο". Θα ήταν ο τίτλος ενός βιβλίου που υποτίθεται ότι γράφτηκε πολλές γενιές παλιότερα και θα λειτουργούσε κάπως σαν οδηγός στον αναγνώστη του μυθιστορήματος. Ένας οδηγός για την κινέζικη γαστρονομική παράδοση.
-Τι αγαπάτε και τι μισείτε στην Κίνα;
Αυτό που πάνω απ' όλα αγαπώ στην Κίνα είναι το βάθος και η συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της. Μου αρέσει να βρίσκομαι σε μια χώρα όπου τον πολιτισμό τον συναντάς στο κάθε σου βήμα, τον νιώθεις, τον ακούς ακόμη και στις καθημερινές κουβέντες που έχουν οι άνθρωποι μεταξύ τους. Ίσως επειδή είμαι Αμερικανίδα και η ιστορία μας είναι τόσο μικρή γοητεύομαι που το "ποτάμι του πολιτισμού" είναι τόσο μακρύ εκεί. Αυτό που μισώ είναι η ρύπανση που μαστίζει όλες τις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα το Πεκίνο. Είναι ανυπόφορη! Εκείνο που θα ήθελα να αλλάξει είναι να αρχίσουν να εφαρμόζονται οι διάφοροι νόμοι που υποτίθται ότι ισχύουν, αλλά στην πράξη δεν εφαρμόζονται ποτέ. Υπάρχει μια γενικευμένη διαφθορά και το σύστημα εγκυμονεί πολλούς κινδύνους κατά τη μετάβαση του στην ελεύθερη αγορά...
Σας αρέσει να μαγειρεύετε; έχετε κάποια σπεσιαλιτέ; Στην πραγματικότητα δεν μαγειρεύω καθόλου. Εγώ ψωνίζω και πλένω τα πιάτα! Ο σύζυγος μου είναι ένας εκπληκτικός ερασιτέχνης σεφ, και παρόλο που δεν είναι Κινέζος, έμαθε να μαγειρεύει κινέζικα, συμφωνώντας να πλένει δωρεάν τα πιάτα για ένα ολόκληρο καλοκαίρι σε ένα κινέζικο εστιατόριο στη Νέα Υόρκη, όταν ήταν στην εφηβεία, με αντάλλαγμα να παρακολουθεί πως δούλευε ο Κινέζος σεφ. Το μαγείρεμα είναι γι΄ αυτόν καθημερινή ευχαρίστηση, και έχει ενθουσιώδες κοινό: Τους δυο γιους μας που είναι στην εφηβεία, αλλά και όλους τους φίλους μας, που λατρεύουν τη μαγειρική του. Έτσι έχω περιοριστεί σε έναν βοηθητικό ρόλο.
Μετά το Πεκίνο η Καντόνα με την περίφημη -και πιο εξωτική- κουζίνα της:
Η Σαγκάη, μας έδειξε πιο ευρωπαϊκό πρόσωπο:
Το ταξίδι είχε πολλά πολλά ακόμη να μας μάθει.
Να πω σε αυτό το σηεμίο, ότι πολύτιμη ήταν η βοήθεια των ανθρώπων από τις διπλωματικές αρχές εκπροσώπησης της Ελλάδας σην Κίνα. Πέρα από τον πρέσβη στο Πεκίνο Θεόδωρο Γεωργακέλο και τους προξένους μας στη Καντόνα Κωνσταντίνο Κακιούση και στη Σαγκάη Ευγένιο- Δημήτριο Καλπύρη, ξεχωριστή ήταν για μας η παρουσία του Χρήστου Φαϊλάδη, επικεφαλής του Γραφείου Τύπου, την Ελένη Μουτσάκη από το γραφείο τύπου του Πεκίνου και τον Ευθύμιο Αθανασιάδη, επικεφαλής του Γραφείου Τύπου στη Σαγκάη.
Οι ευχαριστίες δεν είναι τυπικές... Οι άνθρωποι αυτοί με γνώση και μεγάλη διάθεση προσφοράς κάνουν πολύ σημαντικά πράγματα για τη χώρα μας, ουσιαστικά χωρίς στήριξη... ...συνεχίζεται...
Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012
Η Κοκκινοσκουφίτσα
Η Κοκκινοσκουφίτσα
Η μαμά της διάβασε όταν ήταν μικρή την «Κοκκινοσκουφίτσα».
Από τότε ονειρευόταν πάντα να συναντήσει τον Λύκο της ζωής της. Όταν οι λύκοι
άρχισαν να κατεβαίνουν πεινασμένοι από τα βουνά τη χρονιά του «σιωπηλού
θανάτου», αποφάσισε να πάει να τους συναντήσει. Ήταν σίγουρη πως κάπου ανάμεσά
τους θα ήταν κι ο δικός της. Είχε δίκιο. Όταν συναντήθηκαν αναγνώρισαν αμέσως ο
ένας τον άλλο. Τα μάτια του Λύκου έλαμπαν. Την έκανε μια μπουκιά!
Μικρό παραμυθάκι με αφορμή την παράσταση που ανεβαίνει στη Λυρική
Θα κάνω ότι πάω για τα παιδιά. Αυτό είναι το καλό όταν έχεις
παιδιά –μπορείς να παλιμπαιδίζεις με …αιτία!
Έτσι λοιπόν, μόλις βρω την ευκαιρία θα πάω στην Εθνική
Λυρική Σκηνή για να δω την ανατρεπτική παιδική όπερα του Σύμουρ Μπάραμπ. Όπως
σημαιώνεται στο πρόγραμμα της παράστασης, «το γνωστό παραμύθι του Σαρλ Περώ, με
λίγο διαφορετική εξέλιξη, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με τη μορφή
της παιδικής όπερας. Δεν είναι ο λύκος εκείνος που τρομοκρατεί την
Κοκκινοσκουφίτσα αλλά εκείνη που κατορθώνει να τον εξουδετερώσει, μιλώντας του
για καραμέλες και γλυκά που τον κάνουν να χάσει τελείως την όρεξή του»
Σκηνοθέτης της παράστασης -που θα παίζεται μέχρι το τέλος
Απριλίου- είναι ο Δημήτρης Καραντζάς, που σημειώνει ότι θα έχουμε την ευκαιρία
όχι μόνο να απολαύσουμε το παραμύθι, αλλά να δούμε και τον τρόπο που στήνεται
μια παράσταση.
Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012
Νοέμβρης
Νοέμβρης
(Από το "Ημερολόγιο για να θυμάσαι ή να ξεχνάς", με εικονογράφηση της Στεφανίας Βελδεμίρη)
Όταν η πριγκίπισσα βαρέθηκε να τριγυρίζει άσκοπα στις
τεράστιες αίθουσες και στους διαδρόμους του παλατιού, αποφάσισε να φτιάξει μια
μεγάλη φούσκα να μπει μέσα και να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Ξερίζωσε κι ένα
κομμάτι της πόλης να το έχει σουβενίρ (η πριγκίπισσα ήταν τεράστια και η πόλη
της μικρή). Θέλοντας και μη, τα ανθρωπάκια που ζούσαν σε αυτό το κομμάτι της
επικράτειας, βρέθηκαν στη φούσκα. Στην αρχή τα είχαν χαμένα και έκλαιγαν τη
μοίρα τους. Ευτυχώς που μαζί τους ήταν ο Γενναίος Ραφτάκος. Έβγαλε μια βελόνα
και την τρύπησε. Όταν έσκασε η φούσκα., τα ανθρωπάκια πέταξαν προς τα πάνω την
ώρα που η πριγκίπισσα χανόταν στα βάθη του Ωκεανού. Λένε πως ζουν ευτυχισμένοι
σε κάποιο σύννεφο. Η πριγκίπισσα;
Ο Λήσταρχος Στουρνάρας και οι... "επιτυχίες" του
Ο "ταλαντούχος" κύριος Στουρνάρας
Έργα και ημέρες του
τεχνοκράτη υπουργού στο «τιμόνι» της Εμπορικής Τράπεζας και όχι μόνο.
Του Γιώργου Τοζίδη (από το Δρόμο)
Η τοποθέτηση του κ. Ι. Στουρνάρα, ως υπουργού Οικονομίας,
στην τρικομματική κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ.-ΔΗΜΑΡ αποτελεί την επιβράβευση της
συνεπούς εξυπηρέτησης πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων από το
συγκεκριμένο στέλεχος. Ενώ, όμως, είναι γνωστά και έχουν σχολιασθεί, ας δούμε
ορισμένα από τα χαρακτηριστικά «επιτεύγματά» του:
1. Ως επικεφαλής του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνώμων
στην κυβέρνηση Σημίτη αποδέχθηκε το
κλείδωμα της ισοτιμίας μετατροπής της δραχμής σε ευρώ σε υψηλότερα επίπεδα από
αυτά που προέκυπταν από την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας,
εξυπηρετώντας τα γερμανικά (κυρίως) εμπορικά συμφέροντα.
2. Ως γενικός
διευθυντής του ΙΟΒΕ (δεξαμενή «σκέψης» του ΣΕΒ) υπερθεμάτισε για την
υλοποίηση των μνημονίων, επιμένοντας
ιδιαίτερα στις ιδιωτικοποιήσεις (δηλαδή, στο ξεπούλημα σε ντόπια και ξένα
συμφέροντα της δημόσιας περιουσίας) και στο «άνοιγμα» των κλειστών
επαγγελμάτων» (δηλαδή, στην απορρύθμιση και τη δημιουργία μονοπωλιακών
καταστάσεων στους συγκεκριμένους κλάδους), δημοσιεύοντας
μελέτη που «εκτιμούσε» ότι με το «άνοιγμα» θα επιτυγχανόταν αύξηση του ΑΕΠ κατά
13% σε 5 χρόνια. Μια μελέτη που προκάλεσε θυμηδία ακόμη και μεταξύ των
υπερασπιστών των μνημονίων.
Υπάρχει, όμως, μια «επιτυχία» του κ. Ι. Στουρνάρα που δεν
προβλήθηκε όσο της άξιζε, ούτε όταν πραγματοποιήθηκε, ούτε και σήμερα. Η
επιτυχία αυτή αφορά την περίοδο που ήταν πρόεδρος
και διευθύνων σύμβουλος στην Εμπορική Τράπεζα (2000-2004).
Το 1999 η Εμπορική
τράπεζα πούλησε το μερίδιό της στην Ιονική Τράπεζα (αγοράστρια η Alpha Bank)
έναντι του ποσού των 226 δισεκατομμυρίων δρχ. (περίπου 663 εκατ. ευρώ), παρά
την αντίθεση των διεθνών συμβούλων (που είχε η ίδια προσλάβει) και
πρότειναν τη συγχώνευση των δύο τραπεζών και τη δημιουργία μιας τράπεζας
ισοδύναμης της Εθνικής.
Η τότε διοίκηση της Εμπορικής είχε ετοιμάσει ένα
επιχειρηματικό σχέδιο που θα χρηματοδοτείτο από το τίμημα πώλησης της Ιονικής
και θα ισχυροποιούσε σημαντικά την τράπεζα. Όμως ο κ. Ι. Στουρνάρας είχε άλλα
σχέδια. Όπως προκύπτει από τους ισολογισμούς των χρήσεων 2000 και 2001, τα
κεφάλαια της τράπεζας που είχαν επενδυθεί σε μετοχές εισηγμένων εταιριών στο ΧΑ
αυξήθηκαν από 109,2 δισ. δρχ. (320,6 εκατ. ευρώ) το 1999 σε 195,2 δισ. δρχ.
(572,8 εκατ. ευρώ) το 2000 και σε 200,4 δισ. δρχ. (588,1 εκατ. ευρώ) το 2001.
Είναι, άραγε,
«σύμπτωση» ότι το 2000 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε, οριακά, τις εκλογές με κύριο
επιχείρημα την άνοδο του Χρηματιστηρίου; Η ζημιά θα αποκαλυφθεί το 2002 με
τη ψήφιση του Ν. 2992/2002 που έδωσε τη δυνατότητα στις εισηγμένες να αποτιμούν
τα χαρτοφυλάκιά τους στις τρέχουσες τιμές αγοράς και όχι, όπως γινόταν μέχρι
τότε, στις τιμές κτήσης.
Στον ισολογισμό της χρήσης 2002, η αποτίμηση των μετοχών
έχει καταρρεύσει σε 216,4 εκατ. ευρώ (73,7 δισ. δρχ.), δηλαδή μειώθηκε κατά
63%. Όπως αναφέρουν στις παρατηρήσεις τους οι ορκωτοί ελεγκτές της τράπεζας,
«ποσό 542,40 εκατ. ευρώ μεταφέρθηκαν απ’ ευθείας σε μείωση του λογ/σμού «Ειδ.
Αφορολ. Αποθ. Από Χρεόγραφα» που περιλαμβάνεται στο λογαριασμό Ιδίων Κεφαλαίων
«Αποθεματικά».
Δηλαδή, μέσα σε δύο
χρόνια, η διοίκηση του κ. Ι. Στουρνάρα «απώλεσε» στο ΧΑΑ το 82% του τιμήματος
που εισέπραξε από την πώληση της Ιονικής τράπεζας, με αποτέλεσμα τη μείωση των
ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας από 2 δισ. ευρώ το 2001 σε 1,3 δισ. ευρώ το 2002.
Ατυχείς επιχειρηματικές κινήσεις; Όχι ακριβώς. Κατά την ίδια
χρήση η διοίκηση Στουρνάρα θα επιλέξει να μην αναπροσαρμόσει την αξία των
ιδιόκτητων παγίων της τράπεζας (Ν. 3091/2002) ώστε να μετριάσει τη μείωση των
ιδίων κεφαλαίων.
Τα μειωμένα ίδια
κεφάλαια της τράπεζας θα «διευκολύνουν» την είσοδο της Credit Agricole στο
μετοχικό της κεφάλαιο, με αποτέλεσμα τη σταδιακή απαξίωση της Εμπορικής
τράπεζας (στην οποία θα πρωταγωνιστήσει στη συνέχεια ο πολύς κ. Γ.
Προβόπουλος).
Η κατασπατάληση της δημόσιας περιουσίας, η διευκόλυνση
εξαγοράς της Εμπορικής τράπεζας από το ξένο κεφάλαιο ή η εξυπηρέτηση πολιτικών
σκοπιμοτήτων αποτέλεσαν τα κριτήρια για την ανάληψη της θέσης του υπουργού
Οικονομίας από τον κ. Ι. Στουρνάρα;
ΥΓ. Ποια από τα παραπάνω «προσόντα» του κ. Ι. Στουρνάρα
ενθουσίασαν, άραγε, τη ΔΗΜ.ΑΡ;
Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012
Ο λήσταρχος Στουρνάρας και οι δημοσιογράφοι
-Ένας από τους αρχιτέκτονες της ένταξης στο ευρώ, πρωτεργάτης της φούσκας του Χρηματιστηρίου
-Ο άνθρωπος που εργάστηκε όσο κανείς για την απαξίωση και το ξεπούλημα της Εμπορικής Τράπεζας
-Ο άνθρωπος που χάρισε την Αγροτική Τράπεζα έναντι ευτελούς τιμήματος
-Το πιστό σκυλί του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών
-Ο άνθρωπος που οδηγεί το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο στο γκρεμό
-Ο υπηρέτης των "δανειστών" και του ξένου Κεφαλαίου
Αφού καταλήστεψε το Ελληνικό Δημόσιο με τη δράση και την πολιτική του, τώρα κλέβει και τα Ταμεία. Τελευταία "επιτυχία" του η χθεσινή μαφιόζικη (ν)τροπολογία με την οποία αρπάζει την περιουσία του Ενιαίου Ταμείου
Ασφάλισης Προσωπικού Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΕΤΑΠ ΜΜΕ)...
Οι εργαζόμενοι στον τύπο αντιστέκονται και καλούν σε:
· Γενική απεργία σήμερα Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου τις 6 το πρωί σε όλα τα
ΜΜΕ για τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στον
Τύπο - απεργιακή συγκέντρωση στις 10 το πρωί στα Γραφεία της ΕΣΗΕΑ και πορεία στη Βουλή
Ζητούν:
· Να αποσυρθεί η τροπολογία Στουρνάρα
· Να αποσυρθεί η τροπολογία Στουρνάρα
"Σήμερα, Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012
στις 8 το βράδυ ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας κατέθεσε
αιφνιδίως τροπολογία, με την οποία οι κλάδοι Υγείας του Ενιαίου Ταμείου
Ασφάλισης Προσωπικού Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΕΤΑΠ ΜΜΕ) εντάσσονται
βιαίως στον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) μαζί με
την περιουσία τους. Είναι φανερό ότι σε συνδυασμό και με την εν μέρει ή
ολική επικείμενη κατάργηση, όπως προβλέπεται στο Μνημόνιο, του
Αγγελιοσήμου, η ίδια τύχη περιμένει και τον ΕΔΟΕΑΠ.
Η κίνηση αυτή θεωρείται Casus Belli από τους εργαζόμενους των ΜΜΕ. Είναι μια κίνηση εχθρική για τον Τύπο, κατάσχει τους πόρους των Ταμείων μας και πλήττει άμεσα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ.
Για αυτό το λόγο καλούμε τους γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς και
τραπεζοϋπάλληλους, των οποίων τα ασφαλιστικά δικαιώματα θίγονται επίσης
με το ίδιο σχέδιο νόμου που ψηφίζεται στη Βουλή, σε κοινό αγώνα για την
άμεση απόκρουση αυτής της επίθεσης.Η κίνηση αυτή θεωρείται Casus Belli από τους εργαζόμενους των ΜΜΕ. Είναι μια κίνηση εχθρική για τον Τύπο, κατάσχει τους πόρους των Ταμείων μας και πλήττει άμεσα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων στα ΜΜΕ.
Με ομόφωνη απόφαση οι συνεργαζόμενες Ενώσεις στον Τύπο και τα ΜΜΕ, και οι Ομοσπονδίες των δημοσιογράφων, των διοικητικών υπαλλήλων και των τεχνικών τύπου κηρύσσουν 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες από αύριο Τετάρτη 31/10/2012 και ώρα 6 π.μ. σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ζητώντας:
Να αποσυρθεί άμεσα η τροπολογία Στουρνάρα.
Να επιστραφούν όλα τα κλεμμένα αποθεματικά των Ταμείων μας με το PSI .
Να υπογραφούν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
Να επανέλθει σε ισχύ ο ν. 1876/90 για τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Να σταματήσουν τώρα οι απολύσεις και να γίνουν σεβαστά όλα τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων στα ΜΜΕ που καθημερινά καταπατούνται με τον πιο άγριο τρόπο από την εργοδοσία και
Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί και αντιασφαλιστικοί νόμοι των Μνημονίων"
ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ
Σχόλιο: Προσυπογράφω, αλλά σημειώνω:
Πολλοί "συνάδελφοι" μου δημοσιογράφοι επί χρόνια έσκαβαν το λάκκο των εργαζομένων ανακαλύπτοντας παντού "συντεχνίες" και "προνομιούχους". Τώρα ήρθε η ώρα να πέσουν κι οι ίδιοι στο λάκκο που με τόση επιμέλεια έσκαβαν...
Με ένα σπρώξιμο από τον Στουρνάρα -που τόσα εγκώμια του έπλεκαν στο παρελθόν. Έναν άνθρωπο που αντί να είναι στη φυλακή για όσα έχει κάνει στη χώρα κατάφερε να χτίσει το προφίλ του
"σοβαρού επιστήμονα"...
Το κακό είναι που δίπλα στα άθλια παπαγαλάκια που έχουν απαξιώσει τον
κλάδο, θα υποστεί τα ίδια και η μεγάλη μάζα των πραγματικών συναδέλφων,
που εργάζονται ατέλειωτες ώρες, καταβάλλουν τις συνδρομές τους (όταν δεν
είναι ανασφάλιστοι ή άνεργοι)...
Οι ίδιοι πραγματικοί συνάδελφοι φιμώνονται, διώκονται, απολύονται...
Η (ν)τροπολογία Στουρνάρα καθαρά μαφιόζικη -όπως του ταιριάζει- κλεβει ότι άφησε το περίφημο "κούρεμα".
Σημειώνω πως το κράτος δεν έχει δώσει δραχμή σε αυτά τα ταμεία... Στόχος του Στουρνάρα είναι να βάλει χέρι στο Αγγελιόσημο για να μοιράσει κι άλλα χρήματα στους αγαπημένους του... "δανειστές"...
Τεμαχίζοτνάς μας και στρέφοντας τον ένα κλάδο εργαζομε΄νων εναντίον του άλλου, έχουν καταφέρει να κυβερνούν και να μας οδηγούν όλους μαζί στην καταστροφή
Για μένα μια είναι η απάντηση που πρέπει να δώσουμε όλοι μαζί:
-Δωρεάν υγεία και περίθαλψη για όλους
-Αξιοπρεπής σύνταξη για όλους
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



