...κι άλλες ιστορίες των παιδιών της Σαλαμίνας

Συνεχίζω με τη συνέχεια του Πράσινου Παραμυθιού, όπως τη φαντάστηκαν τα παιδιά από το Δημοτικό Σχολείο Αμπελακίων στη Σαλαμίνα:

«Σήμερα άκουσα τη μαμά μου να συζητάει με τη νονά μου τη συνέχεια του παραμυθιού:
Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα κατέφυγαν στη σπηλιά του κουνουπιδιού, νιώθοντας ασφαλείς εκεί. Μα τα παιδιά του κακού Γαριδάκια, τα πατατάκια, καθώς έπαιζαν κυνηγητό, τους είδαν και έτρεξαν να ειδοποιήσουν τον μπαμπά τους. Σύντομα ξέσπασε πόλεμος. Με την πλευρά του Φρουτένιου και της Λαχανίτσας ήταν όλα τα φρούτα και λαχανικά. Ο στρατηγός Μπρόκολος, ο λοχαγός Ακτινιδιάκης, ο υπολοχαγός Μπανάνας και οι στρατιώτες Φρουτάκηδες και Λαχανάκηδες από την πλευρά τους ήταν έτοιμοι. Από την άλλη πλευρά ο στρατηγός Γλιφιτζούρης, ο λοχαγός Πάστας, ο υπολοχαγός Νουγκατίνας και οι στρατιώτες Γαλακτομπούρεκοι από την άλλη πλευρά ήταν έτοιμοι για επίθεση. Όταν άρχισε ο πόλεμος μεταξύ τους, έχασαν όλοι πολλούς στρατιώτες. Όμως τα φρούτα και τα λαχανικά νίκησαν. Ήσυχοι ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα, ξαναπήγαν στη σπηλιά ασφαλείς»
(Ευαγγελία)

«Σιγά, σιγά η μαμά σκέφτηκε και βρήκε κι άλλες ιδέες. Γι’ αυτό λοιπόν, άρχισε να γράφει την ιστορία. Έγραψε λοιπόν: Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο ερωτευμένοι: Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα. ¨Όμως δεν μπορούσαν να είναι μαζί γιατί οι οικογένειές τους ήταν διαφορετικές και δεν άρεσαν η μία στην άλλη. Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα συναντιόντουσαν στα κρυφά, παρόλο που είχαν προβλήματα με τους γονείς τους. Προσπάθησαν σιγά, σιγά να τους ενώσουν γιατί η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο. Σιγά, σιγά τα βρήκαν και αποφάσισαν πως δεν έχει νόημα η διαφορά. Έτσι λοιπόν παντρεύτηκαν και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»
(Ρούλα Πουλιάση –Κατερίνα Φουρναράκη)



«Αφού οι Τηγανητοί στρατιώτες και όλοι οι άλλοι κακοί έκαναν μάχες, πολλές μάχες, αμέτρητες μάχες με τους καλούς, νικητές ήταν οι καλοί, γιατί πάντα το καλό νικάει κι έτσι κι έγινε: Οι κακοί έκαναν ένα μεγάλο λάθος και νικητές βγήκαν οι καλοί»
(Άδωνις Λάσκαρης)

«Τελικά η μαμά βρήκε μια ιδέα. Αφού ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα δεν μπορούσαν αν ήταν μαζί θα κάνανε κάτι δραστικό. Θα βρουν μια όμορφη κοπέλα για να την ερωτευτούν. Έτσι ο Πάστα- Σαντιγής και ο Γαριδάκιας θα ασχολούνται με τα προβλήματά τους και ο Φρουτένιος με τη Λαχανίτσα θα είναι μόνοι τους και ήρεμοι. Το σχέδιο πέτυχε. Ο Φρουτένιος με την Λαχανίτσα βρήκανε την ησυχία τους. Και έτσι ζήσανε αυτοί καλά μα πάρα πολύ καλά»
(Ειρήνη Ζότο)

«Η μαμά είπε να γράψει ένα παραμύθι. Το παραμύθι άρχισε έτσι: Ο Φρουτένιος είχε 10 παιδιά. Τον Μηλένιο, τον Αχλαδένιο, τον Μπανανένιο, τον Μανταρινένιο, τον Μάγκο –τον πιο μικρό- και άλλα. Η Λαχανίτσα είχε μόνο τρία παιδιά: Τον Λαχανίτσα, τον Μαρουλίτσα και τη Ντοματένια. Μια μέρα τα έβαλε η μαμά στο τραπέζι και έτσι συστηθήκανε και έγιναν μια οικογένεια. Έτσι ενώθηκαν και έγινε μια Φρουτολαχανοσαλατίτσα πανέμορφη και χρωματιστή. Νοστιμούλα και εκπληκτική»
(Ξένια Παππά)



«Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα ήταν ένα πολύ όμορφο και ερωτευμένο ζευγάρι. Όμως ο Γαριδάκιας ένας πολύ κακός άνθρωπος ήθελε να τους χωρίσει. Έτσι μια μέρα έκανε με τους στρατιώτες του ένα σχέδιο. Το σχέδιο ήταν να πει ότι ο Φρουτένιος ήταν μαζί με μια άλλη κοπέλα και την φίλαγε. Πάει ο Γαριδάκιας μια μέρα στη Λαχανίτσα και της το είπε. Η Λαχανίτσα τελικά το πίστεψε, γιατί είχε βγάλει φωτογραφία και την είχε τυπώσει από τον υπολογιστή (δηλαδή ήταν ψεύτικη αυτή η φωτογραφία ). Ο Φρουτένιος μόλις γύρισε στο σπίτι που ζούσε, η Λαχανίτσα έκλαιγε και μάζευε τα ρούχα του γιατί δεν τον ήθελε άλλο στο σπίτι αυτό, γι’ αυτό που τάχα μου είχε κάνει. Ο Φρουτένιος δεν κατάλαβε τι έγινε, ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα χώρισαν οριστικά και αμετάκλητα. Έτσι ο Γαριδάκιας ήταν χαρούμενος»
(Θεοδοσία Γιαζιτζίδου)

«Το επόμενο πρωί η μαμά πήγε κατευθείαν στον υπολογιστή και έγραψε μια ιστορία για δυο παιδιά που ερωτεύτηκαν τον Φρουτένιο και τη Λαχανίτσα. Τα 2 ερωτευμένα πλασματάκια πήγαν να ζητήσουν την άδεια από τον κακό βασιλιά Πάστα –Σαντιγή. Εκείνος φυσικά τους είπε όχι και κύρηξε πόλεμο. Τα δυο παιδιά έφυγαν και πήγαν στον Πλανήτη της Αγάπης. Εκεί παντρευτήκανε και έκαναν πολλά φρουτάκια και λαχανάκια. Ενώ στον Πλανήτη του βασιλιά Πάστα -Σαντιγή σταμάτησε ο πόλεμος και ο βασιλιάς πέθανε. Το θρόνο πήραν τα παιδιά του Φρουτένιου και της Λαχανίτσας.»
(Αθηνά Χριστινιάκη)

Τα παιδιά της Σαλαμίνας συνεχίζουν το Πράσινο Παραμύθι

Εκεί στο Δημοτικό Σχολείο στα Αμπελάκια της Σαλαμίνας, όπου βρέθηκα για αν μιλήσουμε για θέματα διατροφής μαζί με τη διατροφολόγο Μαριέττα Μιχαήλ, διάβασα στα παιδιά το Πράσινο Παραμύθι και τους ζήτησα να το συνεχίσουν, εξηγώντας τους πως θα έπρεπε με αυτά που θα έγραφαν να πείσουν τους συνομηλίκους τους, μέσα από το παραμύθι να καταναλώνουν περισσότερα φρούτα και λαχανικά.
Δεν τους έδωσα άλλες οδηγίες. Τους μοιράσαμε χαρτιά και μολύβια και τους δώσαμε γύρω στα δέκα λεπτά. Το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου, όπως θα διαπιστώσετε, διαβάζοντας κι εσείς τις επόμενες μέρες τις ιστορίες των παιδιών από τη Σαλαμίνα!



Να λοιπόν πώς θα μπορούσε να συνεχιστεί το Πράσινο Παραμύθι:

Ο Φάνης, αποφάσισε να βοηθήσει τη μαμά του να γράψει το Παραμύθι κι έτσι ζήτησε άπο την παρέα του στη Σαλαμίνα να του γράψουν μερικές ιδέες για τη συνέχεια του Παραμυθιού. Τα παιδιά του έστειλαν τις ιστορίες τους και ο Φάνης τις άφησε σε ένα ντοσιέ δίπλα στον υπολογιστή της μαμάς του. Να λοιπόν τι έγραψαν τα παιδιά:


"Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα ήταν πολύ ερωτευμένοι. Όμως το μόνο εμπόδιο στην αγάπη τους ήταν ο Πάστας Σαντιγής που δεν ήθελε να ενωθούν ένα λαχανικό με ένα φρούτο. Κι αυτό γιατί τότε, τα λαχανικά και τα φρούτα θα ενώνονταν και θα νικούσαν τα γλυκά που τόσα χρόνια κυριαρχούσαν στα σπίτια των παιδιών. Βέβαια, θα μου πείτε τα λαχανικά και τα φρούτα δεν είχαν σχέση για χιλιάδες χρόνια. Τώρα όμως είχαν ένα λόγο για να συνυπάρξουν, την αγάπη μεταξύ δυο δικών τους.
Τα γλυκά άρχισαν να κάνουν επιδρομές στα ζαχαροπλαστεία και αν παραγεμίζονται με ζάχαρη. Έτσι θα κατακτούσαν περισσότερα σπίτια χάρη στα παιδιά που θα τα αγόραζαν. Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα παντρεύτηκαν, τα λαχανικά και τα φρούτα ενώθηκαν και ο Φρουτένιος πήγε να βοηθήσει στο στρατό τους. Τα γλυκά αποφάσισαν να στήσουν ενέδρα στο Φρουτένιο, να τον απαγάγουν και αν ζητήσουν για λύτρα ζάχαρη για αν επιμηκύνουν την κυριαρχία τους στα σπίτια. Ο Φρουτένιος όμως το κατάλαβε και πρόσεχε πάρα πολύ. Οι νεράιδες Φρουτοσαλάτες θα βοηθούσαν τα λαχανικά και τα φρούτα εξαφανίζοντας τη ζάχαρη. Όλα πήγαν ρολόι και τα φρούτα μαζί με τα λαχανικά νίκησαν τα γλυκά για την ώρα.
Μια προδοσία όμως από μια νεράιδα άλλαξε τα πράγματα. Έδωσε όλη τη ζάχαρη που είχαν μαζέψει στα γλυκά και σύντομα όλα τα παιδιά στην πόλη είχαν πάνω από πέντε είδη γλυκών στο ντουλάπι τους. Από γλειφιτζουράκια μέχρι πάστες σοκολάτας. Τα φρούτα και τα λαχανικά ή αλλιώς τα υγιεινά τρόφιμα βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση…» Εκεί τέλειωσε και η μαμά τη διήγησή της.
(Βασίλης Τσάμης)



«Υπήρχαν δυο κόσμοι. Των Φρούτων και των Λαχανικών. Πάντα ήταν εχθροί. Κάτι σαν Βροντάκηδες και Φουρτουνάκηδες. Όμως κάτι τους ένωνε αυτούς τους δύο κόσμους. Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα. Βέβαια αυτό γινόταν κρυφά από όλους γιατί αν τους έπιαναν μαζί θα είχαν βρει μεγάλο μπελά. Δεν φτάνει που γίνεται μεγάλος πόλεμος, να είχαν κι αυτά.
Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα συναντιόντουσαν κάθε βράδυ κρυφά από τους γονείς τους κοντά στον χυμοκαταρράκτη.
-Α, Φρουτένιε σ’ αγαπώ πολύ και δεν θέλω να μας χωρίσουν.
-Και εγώ. Μακάρι να σταματήσει ο πόλεμος.
Μετά έφυγαν και πήγαν στο σπίτι του ο καθένας. Αλλά δεν ήξεραν ότι ο κουτσομπόλης της περιοχής, ο Καραμελόνης τους άκουγε. Και έτρεξε γρήγορα να το πει!»
(Αγάθη Αγόρα)



«Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα ερωτεύτηκαν, όμως ο Πάστας Σαντιγής (ο μπαμπάς του Φρουτένιου) και ο Γαριδάκιας (ο μπαμπάς της Λαχανίτσας) δεν ήθελαν αυτούς τους δυο για ζευγάρι. Το ζευγάρι, αφού το είχε μάθει, αποφάσισαν να το σκάσουν, όμως ο Πάστας Σαντιγής είχε δώσει εντολή σε κάποιους στρατιώτες να μη αφήσουν το Φρουτένιο να φύγει.
Όλα αυτά γινόντουσαν στη κουζίνα γιατί αυτή ήταν η πόλη όπου ζούσαν. Όταν ο Φρουτένιος προσπάθησε να το σκάσει, τα ποτήρια και τα πιάτα θέλησαν να τον βοηθήσουν και να εμποδίσουν τους στρατιώτες που τον κυνηγούσαν. Όλα τα φρούτα επίσης, άρχισαν να διαμαρτύρονται:
-Αφήστε τον να φύγει γιατί θα φωνάξουμε το Τηγάνι (το τηγάνι ήταν το πιο μεγάλο πλάσμα στην πόλη)
Οι στρατιώτες όμως –τα κρουασάν- ήταν πολλοί και δεν άφηναν το Φρουτένιο να φύγει, όσες κι αν ήταν οι επιθέσεις.
Τελικά όμως ο Φρουτένιος κατάφερε να φύγει, όμως στον Πάγκο (δηλαδή στο σπίτι της Λαχανίτσας) γινόταν το ίδιο. Όμως με τα πολλά και τα πολλά το ζευγάρι κατάφερε αν φύγει και πήγε στην ονειροχώρα των Φρούτων. Κάθε μέρα ερωτευόντουσαν και πιο πολύ. Το σπίτι τους ήταν παλάτι φτιαγμένο από φρούτα και λαχανικά και φυσικά όλοι οι φίλοι τους ήταν εκεί (τα ποτήρια, τα πιάτα, η κουζίνα κλπ). Τελικά στο τέλος μετά από λίγο καιρό βέβαια, όλοι τα βρήκαν και γίναν μια οικογένεια»
(Χριστίνα Πέτρου)


«Ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα ήταν δυο διαφορετικά πλάσματα. Αυτοί οι δυο αγαπιόντουσαν και ήθελαν αν παντρευτούν, όμως δεν τους άφηναν οι στρατιώτες του Φρουτόκοσμου και οι στρατιώτες του Λαχανόκοσμου. Και έτσι γινόταν συνέχεια πόλεμος. Ένας κακός μάγος ήθελε να τους χωρίσει επειδή τους μισούσε. Αυτοί οι δυο πάντα συναντιόντουσαν σε ένα μυστικό μέρος, βαθιά στο δάσος, εκεί πέρα που ζούσαν τα ξωτικά. Όμως μια μέρα που τους είδαν τα ξωτικά, το είπαν και στα δυο μέρη. ¨Όταν το έμαθαν έγινε πόλεμος. Στον πόλεμο αυτό κέρδισαν ο Φρουτένιος και η Λαχανίτσα. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα»
(Μαργαρίτα Καντένα)




...οι ιστορίες των παιδιών συνεχίζονται...

Τι είδα στη Σαλαμίνα

...Πηγαίνοντας είδα ένα κοπάδι δελφίνια, αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβα να τα φωτογραφίσω, παρ' όλο που κολυμούσαν δίπλα μας. Αν προσέξετε θα δείτε λίγο τα πτερύγιά τους...



Πήγα στο Δημοτικό Σχολείο Αμπελακίων, όπου μαζί με τη διατροφολόγο Μαριέττα Μιχαήλ, μιλήσαμε στα παιδιά της 5ης και της 6ης για τη διατροφή.







Μαμάδες από το Σύλλογο Γονέων μαγείρεψαν συνταγές από το βιβλίο "20 σεφ, 11 μαμάδες κι εγώ", τη μία εκ των οποίων μαζί με τα παιδιά κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.




Μαζί μας στην εκδήλωση και η κυρία Καίτη Χιώτη από την εξαιρετική εφημερίδα "Άποψη", που άρχισε να με μυεί στα μυστικά και τις ομορφίες της Σαλαμίνας... Από το σχολείο και το Σύλλογο Γονέων μου χάρισαν ένα πολύ ... νόστιμο βιβλίο με συνταγές που συγκέντρωσαν οι μαθητές της Σαλαμίνας.

Όμως οι εκπλήξεις δεν σταμάτησαν εδώ. Τα παιδιά του Δημοτικού έγραψαν τη συνέχεια του Πράσινου Παραμυθιού! Περισσότερα για τις εκπληκτικές τους ιστορίες, προσεχώς...

Νηστεία και παιδί: Ιδέες και νόστιμες συνταγές!

Ε! Μη βιάζεστε!!! Η φωτογραφία αυτή μπήκε κατά λάθος!!! Προηγείται η ...νηστεία... (ο ξάδερφος μου Λάμπρος, που γιορτάζει ...διπλά!)

Νηστεία, παιδιά και ...συνταγές!
Με τη βοήθεια της Ασημένιας Κούσουλα, Κλινικής Διαιτολόγου-Διατροφολόγου
Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών
Και του Αντώνη Καφέτσιου, σεφ


Η περίοδος της Σαρακοστής και κυρίως της Μεγάλης Εβδομάδας, είναι για πολλούς συνυφασμένη με τη νηστεία. Κι αν για τους ενήλικες η διατροφή αυτή είναι μάλλον ευεργετική, υπάρχουν ομάδες του πληθυσμού που πρέπει να δείχνουν ιδιαίτερη προσοχή ή ακόμη και να αποφεύγουν τη νηστεία. Η μακροχρόνια αποχή από το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών, των εφήβων και των εγκύων που έχουν αυξημένες ανάγκες σε πρωτεΐνες, ασβέστιο και σίδηρο.

Τι «χάνουμε» με τη νηστεία και με ποιες τροφές μπορούμε να το αντικαταστήσουμε

-Οι πρωτεϊνες

Η επαρκής πρόσληψη πρωτεϊνών παίζει καθοριστικό ρόλο στην ομαλή ανάπτυξη και διατήρηση του μυϊκού ιστού στον οργανισμό. Για τα παιδιά και τους εφήβους η πρόσληψη επαρκούς ποσότητας πρωτεϊνών μέσω του καθημερινού τους διαιτολογίου είναι απολύτως απαραίτητη, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη βέλτιστη ανάπτυξη του μυϊκού τους συστήματος, αλλά και άλλων οργανικών τους συστημάτων, όπως το ανοσοποιητικό. Και σε ότι αφορά στις εγκύους η κάλυψη των αυξημένων ημερήσιων πρωτεϊνικών αναγκών αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου, αλλά και για τη δική τους υγεία.
Οι πρωτεΐνες φυτικής προέλευσης, αν και προσφέρουν σε επαρκείς ποσότητες ορισμένα απαραίτητα αμινοξέα, εμφανίζουν έλλειψη σε άλλα. Τα δημητριακά (σιτάρι, σίκαλη, καλαμπόκι, βρώμη, κριθάρι, ρύζι, ψωμί, ζυμαρικά, όσπρια) και οι καρποί και σπόροι (φιστίκια, φυστικοβούτυρο, ηλιόσποροι, σουσάμι, ταχίνι και χαλβάς) είναι πλούσια σε μεθειονίνη και φτωχά σε λυσίνη. Όταν συνδυαστούν οι φυτικές πρωτεΐνες με τον κατάλληλο τρόπο, τότε παρέχεται στον οργανισμό μια πλήρης και υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνη. Έτσι για παράδειγμα συνδυάζοντας τα όσπρια με ρύζι (όπως φακές με ρύζι ή ρεβίθια με ρύζι κτλ) έχουμε ένα πιάτο με μεγάλη πρωτεϊνική αξία.
Ειδικοί διατροφολόγοι θεωρούν ότι το σουσάμι θα μπορούσε με τους κατάλληλους συνδυασμούς τροφίμων να αποτελέσει μια καλή εναλλακτική λύση για όσους νηστεύουν. Ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κρέας και τα ζωικά προϊόντα στη διατροφή.

-Ο σίδηρος

Ένα εξίσου σημαντικό πρόβλημα είναι η έλλειψη σιδήρου. Όσοι νηστεύουν δεν παίρνουν επαρκείς ποσότητες σιδήρου και βιταμίνης 12 κάτι που οδηγεί στην ανάπτυξη αναιμίας. Ανάμεσα στις πληθυσμιακές ομάδες που βρίσκονται σε κίνδυνο είναι τα παιδιά, οι αθλητές, οι έγκυες και οι γυναίκες που θηλάζουν. Συμπτώματα έλλειψης είναι η αδυναμία, η εύκολη κόπωση και η υπνηλία.
Σίδηρο φυτικής προέλευσης μπορούμε να εντοπίσουμε στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, ρόκα κτλ), στα όσπρια (φακές, φασόλια μαυρομάτικα) , στα εμπλουτισμένα κυρίως δημητριακά (το ταχίνι και το σουσάμι) αλλά ακόμα και στα θαλασσινά (οστρακοειδή). Πολύ σημαντική βέβαια για την απορρόφηση του μη-αιμικού σιδήρου είναι η παράλληλη πρόσληψη βιταμίνης C για αυτό καλό είναι τα τρόφιμα αυτά να συνδυάζονται με φρούτα και λαχανικά πλούσια σε βιταμίνη C.

-Το ασβέστιο
Το ασβέστιο, είναι το στοιχείο που προσδίδει σωστή δομή και δυναμώνει τα οστά, ενώ παίζει σημαντικό ρόλο στη φυσιολογική καρδιακή λειτουργία. Το νηστίσιμο διαιτολόγιο αδυνατεί να δώσει την απαραίτητη ποσότητα ασβεστίου στον οργανισμό. Καλές πηγές ασβεστίου, ιδιαίτερα χρήσιμες κατά την περίοδο της νηστείας είναι οι ξηροί καρποί (κυρίως τα αμύγδαλα), το μπρόκολο, το κουνουπίδι, το λάχανο, οι μπάμιες, ο χαλβάς, το σουσάμι, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και το γάλα σόγιας.

-Οι βιταμίνες
Τέλος ελλείψεις παρατηρούνται σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β και κυρίως στη B12. Πηγές βιταμίνης B12 είναι τα δημητριακά (κυρίως εμπλουτισμένα), οι ξηροί καρποί, τα θαλασσινά και το ταχίνι.
Γενικά, όσοι ανήκουν στις ομάδες του πληθυσμού που αναφέραμε (παιδιά, έφηβοι, έγκυες και γυναίκες που θηλάζουν) θα πρέπει τρώνε τα κατάλληλα φυτικής προέλευσης τρόφιμα ώστε να αναπληρώνουν -έως ένα βαθμό- τις ανάγκες του οργανισμού σε πρωτεΐνες και σε ασβέστιο. Σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να νηστεύουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Πόσες μέρες μπορούν να νηστέψουν τα παιδιά;

Τα παιδιά δεν κρίνεται σκόπιμο να νηστέψουν πάνω από 10 ημέρες σε κάθε περίοδο νηστείας και αυτό γιατί, όπως είδαμε, στερούνται πολλά συστατικά που είναι απαραίτητα για τον οργανισμό τους. Μπορείτε συνεπώς να προτιμήσετε για τις περισσότερες μέρες μια ήπια νηστεία, όπου θα επιτρέπεται η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Για τη Μεγάλη Εβδομάδα μπορείτε να ακολουθήσετε πιο «αυστηρούς» κανόνες,.


Πώς η νηστεία μπορεί να λειτουργήσει θετικά για την υγεία του παιδιού;

Η νηστεία δεν φέρνει όμως στερήσεις. Λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ευεργετικά για την υγεία, όταν γίνεται με μέτρο. Έτσι με τη νηστεία έχουμε:

-Υψηλή κατανάλωση φυτικών ινών. Λόγω της αυξημένης κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών στη νηστεία μπορεί εύκολα να σημειωθεί μείωση στο βάρος (καταπολέμηση παχυσαρκίας) και στα επίπεδα λίπους στο αίμα και στο σώμα. Επίσης βελτιώνεται η λειτουργία του εντέρου και ελαττώνεται η πιθανότητα εμφάνισης δυσκοιλιότητας.
-Αυξημένη πρόσληψη αντιοξειδωτικών ουσιών. Τα φρούτα και τα λαχανικά παρέχουν στον οργανισμό πληθώρα αντιοξειδωτικών δίνοντάς του ευεξία, τόνωση και ενέργεια. Βελτίωση της μνήμης και της πνευματικής λειτουργίας.
-Αυξημένη κατανάλωση ω-3 λιπαρών οξέων. Λόγω της κατανάλωσης θαλασσινών ή σουσαμιού (και ταχίνι), εμπλουτίζουμε τον οργανισμό μας με ω-3 απαραίτητα λιπαρά οξέα τα οποία συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου, βελτιώνουν τη μνήμη και βοηθούν στην μείωση των λιπιδίων.
-Αυξάνεται η κατανάλωση φυτικών λιπαρών με παράλληλη μείωση του λίπους ζωικής προέλευσης. Στη νηστεία έχουμε μείωση των κορεσμένων λιπαρών ζωικής προέλευσης και ταυτόχρονη αύξηση των λιπαρών φυτικής προέλευσης (π.χ. ελαιόλαδο). Πολύ σημαντική πηγή λιπαρών φυτικής προέλευσης είναι και οι ξηροί καρποί, το ταχίνι, το σουσάμι (πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα).
Αν σκεφτούμε ότι στη χώρα μας, ακόμη και τα παιδιά εμφανίζουν αυξημένη χοληστερίνη, μπορούμε να καταλάβουμε εύκολα πόσο σημαντικό ρόλο μπορεί αν παίξει η νηστεία για την καλή υγεία των παιδιών…

Συνταγές

Οι προτάσεις του σεφ

Ο Αντώνης Καφέτσιος, γνωστός σεφ με σπουδές στην Ελλάδα και στις Βρυξέλλες, έχει εργαστεί στο Κάραβελ, στην Αθηναϊδα και στο εστιατόριο Αγιολή στη Γλυφάδα. Σήμερα μπορείτε να τον βρείτε δίπλα στη Λυρική στο δικό του στέκι, τα «Μπριζολάκια της Ακαδημίας» και να δοκιμάσετε καταπληκτικά σουβλάκια και άλλους μεζέδες.
Ποιες είναι όμως οι εναλλακτικές λύσεις που προτείνει αντί για …σουβλάκια για την περίοδο της νηστείας; Ας τις δούμε!

Σπανακόρυζο



Υλικά

-1 κιλό σπανάκι
-1 ξερό κρεμμύδι
-1/2 μάτσο άνηθο
-4 καρότα
-1 κούπα ρύζι Καρολίνα
-4 κουταλιές ελαιόλαδο
-Αλάτι & πιπέρι

Εκτέλεση
Καθαρίζουμε, πλένουμε και στραγγίζουμε το σπανάκι. Το ζεματίζουμε σε βραστό νερό και το στραγγίζουμε. Σε μια κατσαρόλα σωτάρουμε το κρεμμύδι. Προσθέτουμε το σπανάκι και τα καρότα, ψιλοκομμένα, το αλάτι, το πιπέρι και δυο ποτήρια νερό (είναι προτιμότερο αν υπάρχει να χρησιμοποιήσουμε ζωμό λαχανικών). Αφήνουμε να βράσουν για 25 λεπτά και μετά προσθέτουμε το ρύζι.
Για μεγαλύτερη νοστιμιά ολοκληρώνουμε το μαγείρεμά μας σε προθερμασμένο φούρνο. 10 λεπτά πριν τελειώσει το φαγητό μας προσθέτουμε τον άνηθο.

Νηστίσιμο παστίτσιο



Υλικά

1 πακέτο μακαρόνια Νο 2
½ κιλό πουρέ πατάτας
4 καρότα σε κύβους
2 μελιτζάνες σε κύβους
3 ψιλοκομμένες κόκκινες πιπεριές
200 γραμμάρια τυρί σόγιας
Αλάτι- πιπέρι- μοσχοκάρυδο- ελαιόλαδο
Σουσάμι

Εκτέλεση

Βράζουμε τα μακαρόνια 8-10 λεπτά. Βράζουμε τις πατάτες και τις περνάμε στο μπλέντερ με ελαιόλαδο, αλατοπίπερο και λίγο νερό (αν νηστεύουμε μόνο στο κρέας μπορούμε να βάλουμε γάλα και βούτυρο).
Λαδώνουμε ένα πυρέξ και βάζουμε τα μακαρόνια, το τυρί της σόγιας και τα λαχανικά ανακατεμένα. Από πάνω σκεπάζουμε με τον πουρά της πατάτας. Ψήνουμε για περίπου 30 λεπτά.

Τηγανίτες λαχανικών (καρότο ή κολοκύθι)



Υλικά

-1/2 κιλό κολοκύθι (ή καρότα)
½ μάτσι άνηθο
½ κρεμμύδι ξερό
1 φρέσκο κρεμμυδάκι
2 κούπες πουρέ πατάτας
2 κουταλιές αλεύρι
2 κουταλιές φρυγανιά ολικής αλέσεως
Αλάτι –πιπέρι ελαιόλαδο

Εκτέλεση
Τρίβουμε το κολοκύθι (ή το καρότο) στον τρίφτη). Προσθέτουμε τα υλικά μας ψιλοκομμένα και δένουμε με τον πουρέ της πατάτας. Πανάρουμε με το αλεύρι και τη φρυγανιά και τηγανίζουμε σε δυνατή φωτιά. Μόλις οι τηγανίτες ροδίσουν τις βγάζουμε και τις τοποθετούμε σε πιάτο στρωμένο με απορροφητικό χαρτί.

Συνταγές του Αντώνη Καφέτσιου θα βρείτε και στο βιβλίο 20 σεφ, 11 μαμάδες κι εγώ

Χρώματα Θεσσαλονίκης και ένα κείμενο του Στέλιου Ξεφλούδα

...όταν μια πόλη γεννά παραμύθια. Γκράφιτι, τοίχοι, χρώματα και ένα κείμενο.



Απόσπασμα από μια συνέντευξη του Στέλιου Ξεφλούδα, που μπορείτε να το διαβάσετε και σε ταμπλό για τις "Μακεδονικές Ημέρες", που βρίσκεται, όπως έχω ήδη γράψει, στο Λευκό Πύργο...



"... Σε μια πόλη βορεινή όπως η Θεσσαλονίκη με τα παλιά τείχη, που η ομίχλη κάποτε γεμίζει τους ήσυχους δρόμους της, όλα νομίζεις πως ζουν πολλές φορές σε μια ατμόσφαιρα ονείρου.
Στο ήσυχο λιμάνι της κάποια καράβια είναι έτοιμα να φύγουν μέσα στη μαγεία των δειλινών της.



Παντού υπάρχει μια ψυχή γεμάτη ποίηση, μελαγχολία και σιωπή, όλα έχουν μια εσωτερικότητα, ένα βάθος, ίσως κάποιο μυστικισμό είτε πλανιέσαι στους στενούς λιθόστρωτους δρόμους των απάνω συνοικιών, είτε χαίρεσαι το απαλό φθινόπωρο στις εξοχικές λεωφόρους, είτε σταματήσεις στις προκυμαίες αιχμάλωτος ενός δειλινού.



Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η νεανική ψυχή βρίσκει άπειρες τροφές, βηματίζει ώρες πολλές μέσα στ’ όνειρο, λατρεύει τη σιωπή και τη μελαγχολία, βυθίζεται σε μια ατμόσφαιρα βαρειά από ποίηση, αναζητά την ψυχή του κόσμου..."

Η Θεσσαλονίκη και το Πράσινο Παραμύθι!

Το Σάββατο το βράδυ είχε ...πιανιστική πανδαισία. Ο Δημήτρης Καραγιάννης έπαιξε τα.. πάντα!



Κι έτσι, γεμάτοι μουσικές, βρεθήκαμε το πρωί στα εγκαίνια της παραμυθοέκθεσης. Από νωρίς, μικροί και μεγάλοι άρχισαν να γεμίζουν το χώρο του Partisan.
Οι καταπληκτικές ζωγραφιές της Στεφανίας Βελδεμίρη, τους μάγεψαν όλους.



Και μετά η Χαρά Τσιαουσίδου και η Θεοδοσία Καραγιάννη μας ταξίδεψαν στον κόσμο των χρωματιστών παραμυθιών. Η μουσική της Ιφιγένειας Σιωζοπούλου και των μικρών μουσικών -μαθητών της, συμπλήρωσε τη μαγεία.



Ακόμη και μετά η μουσική συνεχίστηκε...




Μετά από απόφαση των παιδιών που βρέθηκαν στα εγκαίνια και ψηφοφορία μεταξύ του Μπλε, του Φούξια και του Πράσινου, αποφασίστηκε το επόμενο παραμύθι να είναι το Πράσινο.



...Κι έτσι, γυρνώντας στην Αθήνα αποφάσισα να σας δώσω μια πρώτη γεύση (οι ζωγραφιές -εννοείται- είναι της Στεφανίας)



ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
Γεια σας! Είμαι ο Φάνης –από το Αριστοφάνης. Θα ήθελα να είχα έναν μπαμπά κι ένα αδερφάκι –ας ήταν και κορίτσι. Όμως και με τη μαμά μου καλά είναι. Η μαμά μου είναι παραμυθού! Γράφει και ζωγραφίζει. Και βγάζει βιβλία. Πολλά βιβλία. Και όλα τα παιδιά τα αγαπάνε. Και τη μαμά μου την αγαπάνε. Δεν είναι μόνο καλή, είναι και πολύ όμορφη. Και σας το λέω εγώ ο Φάνης, που έχω γνωρίσει μαμάδες και μαμάδες!
Η μαμά μου είναι συνήθως χαρούμενη και γελαστή. Όμως τον τελευταίο καιρό, τη βλέπω όλο και πιο λυπημένη. Καμιά φορά της μιλάω και ξέρω πως δεν με ακούει. Το μυαλό της είναι αλλού!
Την βασανίζουν τα παραμύθια. Έτσι νομίζω, δηλαδή! Όλα άρχισαν όταν ο εκδοτικός οίκος της ζήτησε να γράψει χρήσιμα παραμύθια. Κι η μαμά πρέπει να τα γράψει και να τα ζωγραφίσει και να τα έχει έτοιμα το φθινόπωρο. Αλλιώς –την άκουσα να το λέει στη νονά μου τη Χριστίνα- θα ζητάνε πίσω την προκαταβολή.
-Και η προκαταβολή πάει, συμπλήρωσε.
Εγώ υποτίθεται πως έπαιζα με τα αυτοκινητάκια και δεν παρακολουθούσα τι έλεγαν… Ξεφεύγει όμως τίποτε από το Φάνη;
Όχι!

Μια άλλη μέρα, μόλις ξύπνησα το πρωί είδα δυο ωραίες φρέσκιες ζωγραφιές. Όμορφες ήταν. Ένα αστείο κοριτσάκι κι ένα αγοράκι. Χάρηκα πολύ. Ξέρω πως μόλις φτιάξει τις πρώτες εικόνες, μετά η μαμά πετάει. Γράφει σαν πολυβόλο στον υπολογιστή, ζωγραφίζει, τραγουδάει, χαμογελάει και όλο με ρωτάει:

-Σου αρέσει Φάνη;
Κι εμένα πάντα μου αρέσει. Και πάντα είμαι ο πρώτος αναγνώστης. ‘Όταν βλέπει πως βαριέμαι καταλαβαίνει πως πρέπει να μικρύνει το παραμύθι, χωρίς να της πως τίποτα.

Για να μην πολυλογώ και βαρεθείτε κι εσείς, να σας πω πως εκείνο το πρωί με τις ζωγραφιές ξύπνησε πολύ χαρούμενη. Μόνο που δεν πετούσε. Ύστερα από λίγο την άκουσα να μιλάει στο τηλέφωνο με τον «Εκδοτικό Οίκο». Ο Εκδοτικός Οίκος είναι ένας κύριος που νομίζω πως του αρέσει πολύ η μαμά μου, αλλά αυτή δεν το ξέρει. Κι εγώ δεν της το λέω γιατί δεν τον συμπαθώ και πολύ!

Να τι άκουσα να λέει η μαμά (αυτή τη φορά υποτίθεται πως έπαιζα με τα Playmobile)

Η μαμά:
-Σκέφτηκα ότι για να έχει πλάκα θα μπορούσαμε να συνδυάσουμε τα κοριτσίστικα και τα αγορίστικα γούστα. Έτσι ο έρωτας μεταξύ Φρουτένιου και Λαχανίτσας θα μπορούσε να απειληθεί από "κακούς" όπως έναν στρατό με αρχηγό ένα στρατηγό τύπου: "Πάστα-σαντιγύ" και το στρατό του, από Τηγανιτούς Στρατιώτες, Γαριδάκιες, Σοκοφρεγάτες κλπ Να γίνει καμιά μάχη με "αίματα"= σταγόνες από χυμούς "σφαγμένων" φρούτων ή λιωμένα βούτυρα κάτι τέτοιο. Ή να μαλώνουν τα τρόφιμα που δεν πρέπει να τα συνδυάζουμε μεταξύ τους και να είναι φίλοι οι σωστοί συνδυασμοί. Και φυσικά να έρθουν νεράιδες-σαλάτες και φρουτοσαλάτες ή κάτι τέτοιο και να βοηθήσουν τους ερωτευμένους να παντρευτούν.
Δηλαδή να έχουμε και ρομαντικό, και αστείο και φοβιστικό κομμάτι.
Το σκηνικό, στις ζωγραφιές το φαντάζομαι: πάγκος κουζίνας, ντουλάπια, συρτάρια, τηγάνια κατσαρόλες ψησταριές κλπ.
Αυτά. Δηλαδή σου λέω ότι μου ήρθε στο κεφάλι. Θα σκανάρω τις πρώτες ζωγραφιές, να σου της στείλω…



Ο «Φρουτένιος» και η «Λαχανίτσα»; Ωραίο! Αν και να σας πω την αλήθεια, εμένα τα «χρήσιμα» παραμύθια δεν μου αρέσουν και πολύ. Ούτε τα λαχανικά!
Σας αφήνω τώρα. Όταν θα έχω νεότερα θα σας γράψω πάλι. Είμαι περίεργος να δω τι θα σκαρφιστεί η μαμά μου!

ΥΓ Πολλές-πολλές ωραίες εικόνες από την έκθεση, θα δείτε εδώ

Τα Καστέλλια στον ...Λευκό Πύργο!

Τι να σας πρωτοπώ για τη Θεσσαλονίκη!
...Θα ξεκινήσω από το απογευματάκι της Παρασκευής, όπου, κρατώντας την "Επιστροφή στο Χωριό" στο χέρι πήγα για καφέ στο Kitchen Bar. Ζεστό συννεφιασμένο απόγευμα με καλή παρέα και όμορφη μουσική.
Κόντεψα να ...ξεχάσω την εκδήλωση!
Πάντως ήμουνα στην ώρα μου στο φιλόξενο στέκι της "Αντίπερα Όχθης" (Ιουστινιανού & Βενιζέλου). Είχα τη χαρά να γνωρίσω τα παιδιά του στεκιού, αλλά και την ηθοποιό Χαρά Τσιαουσίδου, που μας διάβασε πολύ όμορφα το βραβευμένο διήγημα της Κατερίνας Χαραλαμποπούλου "Διαφορετικές επιστροφές στα ίδια".




Παρών και ο λυκειάρχης Ιορδάνης Κυριακίδης από τα Γιαννιτσά, ένας πραγματικά ξεχωριστός άνθρωπος που μας ζέστανε με την παρουσία και τα λόγια του (το διήγημα του έχει πάρει έπαινο στον Α' Διαγωνισμό Διηγήματος Στέλιος Ξεφλούδας)



Η συζήτηση ήταν εξαιρετική και μας έδωσε την ευκαιρία να συζητήσουμε τόσο για τον διαγωνισμό και το βιβλίο, όσο και για την προσωπικότητα του Στέλιου Ξεφλούδα, αλλά και για την Επιστροφή στο χωριό, με την κυριολεκτική έννοια...
Με δυσκολία φύγαμε από το στέκι, δίνοντας πάντως ραντεβού για μια επόμενη εκδήλωση.

Η βραδιά συνεχίστηκε στο καταπληκτικό ουζερί "Αγορά". Αν πάτε Θεσσαλονίκη, βάλτε το οπωσδήποτε στο πρόγραμμά σας!



Το άλλο πρωί, απίστευτη καλοκαιρινή λιακάδα, "χαλαρός" φραπέ στον "ΘερμαΪκό" και... Λευκός Πύργος!
Για όσους δεν το ξέρουν εκεί λειτουργεί μουσείο της ιστορίας της Θεσσαλονίκης. Πραγματικά μοναδική εμπειρία, τόσο η επίσκεψη, όσο και η θέα της πόλης.



...και ξαφνικά η έκπληξη: Σε περίπτη θέση, ένα μεγάλο ταμπλό για τις Μακεδονικές Ημέρες και ξεχωριστή μνεία στον Στέλιο Ξεφλούδα! Τα Καστέλλια, λοιπόν, μέσω του σημαντικού αυτού συμπατριώτη μας, δεσπόζουν στον Λευκό Πύργο και στη Θεσσαλονίκη!



Εκεί μπορείτε να διαβάσετε κι ένα εξαιρετικό κείμενο του Ξεφλούδα που συμπυκνώνει με μοναδικό τρόπο το πνεύμα της πόλης... Νομίζω πώς ήρθε η ώρα ο τόπος καταγωγής (Καστέλλια) και ο τόπος της καρδιάς (Θεσσαλονίκη) να συνεργαστούν για να αναδείξουν εκ νέου το έργο του...



...η συνέχεια είχε τζαζ με κλαρίνο κάτω από τον Λευκό Πύργο... Νέες ιδέες γεννιούνται στο μυαλό κάτω από το απίστευτο φως μιας πόλης που γίνεται όλο και πιο αγαπημένη...