Διακοπές!

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Τέχνη και πολιτική: Ο ρόλος και η στάση της διανόησης απέναντι στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου


 Αποτέλεσμα εικόνας για ιδρυμα κακογιάννη


Τη Δευτέρα 20 Μάρτη στις 7μμ, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης , Πειραιώς 206, οι ιδιαίτερα δημοφιλείς στη Ρωσία και πολυμεταφρασμένοι  λογοτέχνες  Ζαχάρ ΠριλέπινΣεργκέι Σαργκουνόβ κι ο ροκ μουσικός και συγγραφέας Αλεξάντερ Σκλιάρ, συναντούν Έλληνες συναδέλφους τους και το κοινό σε μια συζήτηση με θέμα: 

"Τέχνη και πολιτική: Ο ρόλος και η στάση της διανόησης απέναντι στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου"

Συντονίζει η Νάντια Βαλαβάνη, συγγραφέας και πρ. αν. Υπ. Οικονομικών. Στο πάνελ συμμετέχει ο γελοιογράφος και συγγραφέας Στάθης (Σταυρόπουλος), ενώ έχουν προσκληθεί για να παρέμβουν γνωστοί Έλληνες διανοούμενοι και καλλιτέχνες.
Η συζήτηση θα κλείσει με την Μπέττυ Χαρλαύτη να ενώνει τις δυνάμεις της με το  Αλεξάντερ Σκλιάρ, παρουσιάζοντας ρωσικά, ελληνικά και διεθνή μουσικά κομμάτια. Στο πιάνο τους συνοδεύουν οι μουσικοί Γιάννης Μπελώνης και Αλεξάντερ Μπελονόσοβ.

Μια νέα γενιά Ρώσων δημιουργών, αυτή του 21ου αιώνα, ανδρώνεται συνεχίζοντας τις ισχυρές  παραδόσεις της ρωσικής διανόησης:  Πριν απ’  όλα με τα έργα τους, αλλά  και με την πολιτική και κοινωνική τους δράση, αναδεικνύονται σε παράγοντες επιρροής τόσο για την πορεία της σύγχρονης ρωσικής κοινωνίας όσο και ως προς  τις διεθνείς αναζητήσεις της.

  • Και τώρα τι; Σχεδόν τριάντα χρόνια από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, παγκοσμιοποίηση και νεοφιλελευθερισμός μοιάζουν να αμφισβητούνται έμπρακτα σε μεγάλο μέρος του σύγχρονου κόσμου, διαψεύδοντας  οριστικά τις προσδοκίες περί "τέλους της ιστορίας».
  • Ποιά είναι η ευθύνη των διανοούμενων για την αντιμετώπιση του νεοφασισμού, του εθνικισμού, της ξενοφοβίας και των ακροδεξιών μορφωμάτων, όταν προβάλλονται όχι ως «μακρύ χέρι» του συστήματος, αλλά ως  "εναλλακτική προοπτική " διεξόδου από την πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική κρίση;
  • Είναι αναπόφευκτος ένας "νέος ψυχρός πόλεμος" ή και μια σύγκρουση- "αντίδοτο στην κρίση", όπως ευαγγελίζονται κι επιδιώκουν οι πιο επιθετικοί κύκλοι της Δύσης;  Μπορεί να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος στην Ευρώπη μέσα σε κλίμα αντιποίνων και αντιμέτρων και έξω από ένα σύστημα συλλογικής ασφάλειας με συμμετοχή όλων ανεξαίρετα των χωρών και των λαών της; 
  • Ποια η σχέση σήμερα μεταξύ τέχνης και πολιτικής; Μπορεί μακριά από τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα μιας «τέχνης- καταφύγιο» από την κρίση και τα «χτυπήματα της μοίρας», πολύ περισσότερο μιας «τέχνης-life style»,  να υπάρξει στις σημερινές κρίσιμες συνθήκες μια τέχνη που να γίνεται σημαία μιας νέας λαϊκής αντίστασης;

Αυτά και άλλα ερωτήματα αναμένεται να απασχολήσουν τη συζήτηση με τους Ρώσους συγγραφείς,  καλλιτέχνες και ακτιβιστές, και τους Έλληνες ομότεχνους τους.

Οι Πριλέπιν, Σαργκουνόβ, Σκλιάρ και Μπελονόσοβ  επισκέπτονται για πρώτη φορά την Ελλάδα προσκαλεσμένοι από την Ομοσπονδία Συλλόγων και Οργανώσεων Ρωσικής καταγωγής και Ρωσόφωνων πολιτών στην Ελλάδα.

Αθήνα, 5 Μάρτη 2017

Για περισσότερες πληροφορίες:
Τηλ: 210 6985050 και 211 7004320 (Ώρες γραφείου)
Κιν: 694 2962965 (κ. Ανδρέα Ζαφείρη)

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Τα φωτεινά μυαλά δεν έχουν πατρίδα

 Image may contain: 40 people, people smiling

Η Βάσω Μιχοπούλου, άξια συνάδελφος με την οποία είχα την τύχη να συνεργαστώ στο παρελθόν, κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό ένα βιβλίο -πραγματικό απόκτημα.
Μια δημοσιογραφική δουλειά στην οποία θα ανατρέχουμε για να γνωρίσουμε πραγματικά αξιόλογους ανθρώπους κι όχι κατασκευάσματα των ΜΜΕ.

Αντιγράφω το σημείωμά της:
"... «Οι επιστήμονες του 21ου αιώνα: ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους εργαστηριακούς πάγκους» θα ήταν ο εναλλακτικός τίτλος του βιβλίου μου, μέσα από το οποίο αναλαμβάνω να σας συστήσω 40 κορυφαίους επιστήμονες, Έλληνες και ξένους, που διαμόρφωσαν και εξακολουθούν να διαμορφώνουν τις συνθήκες της σύγχρονης επιστημονικής πραγματικότητας παγκοσμίως, να προχωρούν ένα βήμα μπροστά την ανθρωπότητα και να επηρεάζουν τη ζωή μας.
Πώς και γιατί διάλεξαν το συγκεκριμένο δρόμο, τι τους ελκύει στην επιστήμη τους, τι ερευνούν και ποια είναι τα αποτελέσματα των ερευνών τους, τι συναισθήματα βιώνουν μετά από μια ανακάλυψη, τι ώρα τελειώνουν από το πανεπιστήμιο, σε τι σπίτι γυρνάνε; Έχουν ζωή έξω από το εργαστήριο; Είναι ερωτήματα στα οποία απαντούν οι ξεχωριστές αυτές προσωπικότητες κάνοντας τον αναγνώστη κοινωνό της έρευνάς τους.
Οι ίδιοι σε απλή και κατανοητή γλώσσα περιγράφουν την επιστημονική τους πορεία, εξηγούν τους στόχους, τη μεθοδολογία και τη σημασία του ερευνητικού τους έργου για την Επιστήμη και την κοινωνία, καθώς και τον αντίκτυπο που αυτό έχει στην καθημερινότητά μας και στη ζωή μας γενικότερα.
Ο μη ειδικός αναγνώστης μπορεί να «ταξιδέψει» μαζί με τους πρωταγωνιστές σε πολλά επιστημονικά πεδία, να εμπνευστεί από αυτές τις ξεχωριστές ανθρώπινες ιστορίες τους και να τους ακολουθήσει ως πρότυπα σε μια εποχή που η ελληνική κοινωνία, ανερμάτιστη, παρακολουθεί σαστισμένη όλα όσα συμβαίνουν γύρω της και βρίσκεται εγκλωβισμένη στη μετριοκρατία και στην προβολή αναλώσιμων και συνήθως ευτελών ειδώλων.
Το βιβλίο που περιλαμβάνει πλούσιο φωτογραφικό υλικό και βιογραφικά σημειώματα των επιστημόνων, προλογίζει ο ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής...."


Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παρισιάνου

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2016

Αποστολή "Περικλής": Μοναδικά ντοκουμέντα στο φως της δημοσιότητας




Το κείμενό μου αυτό δημοσιεύτηκε στον "Δρόμο της Αριστεράς" του περασμένου Σαββάτου (10/12)


Όταν τα αρχεία μιλούν…

«…Το γεγονός ότι ο Ζέρβας …επανήλθεν εις την νομιμόφρονα έναντι των γερμανικών στρατευμάτων συμπεριφοράν του εγένετο δεκτόν μεθ’ ικανοποιήσεως από μέρους των εθνικών κύκλων…»

Από Έκθεση του Γενικού Στρατηγείου του Γερμανικού 22ου Ορεινού Σώματος Στρατού

Με αφορμή την επέτειο του Δεκέμβρη, αξίζει να ανατρέξουμε σε βιβλία που μας μεταφέρουν στο κλίμα της εποχής. 

Κι αν τα βιβλία με έρευνες ή διάφορες απόψεις έχουν το καθένα τη βαρύτητά του, νομίζω ότι με μεγαλύτερη προσοχή πρέπει να ενσκήπτουμε σε ό,τι γράφτηκε τότε. 


Κι αν αυτό ισχύει μια φορά για γράμματα, ημερολόγια κλπ, ισχύει ακόμη περισσότερο για τα επίσημα έγγραφα. Το απόσπασμα της Έκθεσης που παραθέτουμε πιο πάνω προέρχεται από το βιβλίο «Αποστολή «Περικλής» -Τα επίσημα αρχεία του Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS) των ΗΠΑ στην κατεχόμενη Ελλάδα (Μάιος – Οκτώβριος 1944)» (εκδόσεις Καστανιώτη)




Ο Ηλίας Θερμός απευθύνθηκε στις αρμόδιες αρχές και του στάλθηκαν τα σχετικά αρχεία από το Στρατιωτικό Τμήμα των Εθνικών Αρχείων των ΗΠΑ. Περιλαμβάνονται 128 τηλεγραφήματα και έξι επιστολές που έστειλε ο επικεφαλής της Αποστολής Κώστας Κουβαράς στο Εργατικό Γραφείο στο Κάιρο, καθώς και 59 τηλεγραφήματα του Γραφείου προς τον «Περικλή». 

Πολύ σημαντική και η έκθεση που υπέβαλε στον OSS τον Αύγουστο του 1944 ο επικεφαλής του Γραφείου στο Κάιρο Καρλ Ντεβό καθώς η έκθεση πεδίου που υπέβαλε ο Κώστας Κουβαράς στις 30 Οκτωβρίου του 1945.
Το βιβλίο περιλαμβάνει και την κατάθεση του Κώστα Κουβαρά στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικάνικης Γερουσίας στις 31 Μαρτίου του 1947, καθώς και την Γερμανική Έκθεση που προαναφέραμε και κατάφερε τότε να υποκλέψει ο ίδιος ο Κουβαράς.

Τα προλεγόμενα του Ηλία Θερμού είναι εξαιρετικά κατατοπιστικά.

Όσο για τις εκθέσεις και τα τηλεγραφήματα θα έλεγα ότι είναι ένα χαστούκι για διάφορους αναθεωρητές της ιστορίας. Ο Κουβαράς έζησε δίπλα στο ΕΑΜ και μεταφέρει το κλίμα που επικρατούσε στα χωριά της Ελλάδας, το πως ο κόσμος είχε αγκαλιάσει την Εθνική Αντίσταση, τον τρόπο που λειτούργησε άψογα η εκλογική διαδικασία για την Κυβέρνηση του βουνού και πολλά ακόμη…

Ιδιαίτερα αιχμηρός είναι για τα Τάγματα Ασφαλείας: «Όλα τα καθάρματα της κοινωνίας φαίνεται πως έχουν στρατολογηθεί στα Τάγματα Ασφαλείας… Οι Σύμμαχοι κάνουν μεγάλο λάθος που επιτρέπουν αν είναι κατά οποιονδήποτε τρόπο συνδεδεμένοι (μαζί τους)..» Και πιο κάτω «Με τη βοήθεια των παλαιών πολιτικών δημιουργήθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας… Οργανώσεις με ονόματα που ακούγονται πατριωτικά… άρχισαν αν σχηματίζουν επιθετικές ομάδες σε συνεργασία με τους ναζί…»

Αποκαλυπτικές είναι οι εκθέσεις για τον ολέθριο ρόλο των Βρετανών, ενώ ο ίδιος έχει κατανοήσει τα σχέδια τους σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα και προειδοποιεί με κάθε τρόπο πως οι ΗΠΑ δεν θα πρέπει να παρασυρθούν από την Βρετανική πολιτική. Το ίδιο αποκαλυπτικός είναι και για τον ρόλο του Ναπολέοντα Ζέρβα.

Στην κατάθεση του στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, αναφέρεται στην έκθεση που αποδεικνύει τη συνεργασία με τα στρατεύματα κατοχής και λέει χαρακτηριστικά, όσο και θαρραλέα (βρισκόμαστε στο 1947 κι ο Ζέρβας είναι υπουργός Ασφάλειας) : «…Μπορείτε άραγε να περιμένετε πως ένας άνθρωπος που πολέμησε τους Γερμανούς πέντε χρόνια θα παραδώσει το όπλο του σε έναν τέτοιο υπουργό Δημόσιας Ασφάλειας;»…

Αξίζει να διαβαστεί προσεκτικά όλο το βιβλίο, ενώ αναμένεται και συνέχεια με αρχεία που αφορούν την περίοδο από την Απελευθέρωση έως τον Ιούλιο του 1945, εφόσον διασφαλιστούν από τα αμερικανικά Εθνικά Αρχεία.

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Προδημοσίευση: Το νέο βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη






















Προδημοσίευση   Huffington Post

Νάντια Βαλαβάνη: Προσωπικά τεκμήρια 
μιας συλλογικής διάψευσης


Δημοσιεύθηκε: 06/12/2016 12:20 μμ

Η «ταραγμένη» διετία 2015-2016 ξεκίνησε με μια επιχειρούμενη απεμπλοκή και προσδοκίες τερματισμού μιας σκοτεινής «εποχής των Μνημονίων». Για να καταλήξει στο βασανιστικά εφαρμοζόμενο Τρίτο Μνημόνιο και στη διαφαινόμενη σήμερα ετοιμότητα ανάληψης δέσμευσης - μέσω μιας «απομείωσης» χρέους με πρόβλεψη «επιστροφής» του μιάμιση γενιά αργότερα, το 2060, στο ύψος του 2012 – για  μνημόνιο, επιτροπεία και απώλεια κυριαρχίας «στο διηνεκές».
Δυο χρόνια μετά το προηγούμενο βιβλίο μου, «Η αρπαγή της Ελλάδας: Χρέος και ιδιωτικοποιήσεις - ένα κοινοβουλευτικό χρονικό», θέτω ένα ερώτημα: «Τι πρέπει να κάνουμε πριν κλείσει, ανεπανόρθωτα για τον λαό και ίσως για πολλές δεκαετίες, το ιστορικό παράθυρο που άνοιξε τόσο ώστε να περάσει από μέσα του η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, όποια κι αν ήταν η κατάληξή της;». Στο ερώτημα αυτό επιχειρώ να απαντήσω με το νέο μου βιβλίο «Τρίτο Μνημόνιο: Η ανατροπή μιας ανατροπής» (και πάλι από τις Εκδόσεις Λιβάνη). Eπιχειρώ να διερευνήσω μεταξύ άλλων, τόσο την εξέλιξη των «μονομερών ενεργειών» που θεσπίστηκαν κατά την εξάμηνη θητεία μου ως Αναπληρώτριας Υπουργού Οικονομικών, αρμόδιας για τη φορολογία και τη δημόσια περιουσία, της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όσο και τις γενικότερες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες κατά τον ενάμιση χρόνο εφαρμογής του Τρίτου Μνημονίου.
Το βιβλίο συντίθεται από κείμενα που γράφτηκαν αποκλειστικά για την έκδοση αλλά και καθοριστικά - έτσι ώστε να μη μπορεί να αμφισβητηθεί η «ιστορικότητα» τους από κατοπινές «στρογγυλοποιήσεις» - από ομιλίες, άρθρα, συνεντεύξεις (και ορισμένα «εσωτερικά» κείμενα της κυβέρνησης) «σύγχρονα» με τα ίδια τα γεγονότα. Ανάμεσά στα τελευταία, και μια «προφητική» συνέντευξη στη Huffington Post Greece («Η συντριπτική συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ», 18/9/2015). Στο βιβλίο δίνονται επίσης στη δημοσιότητα (τα δύο απ' τα τρία δημοσιοποιούνται για πρώτη φορά) τα κείμενα - πραγματικά ντοκουμέντα για τους αντίστοιχους τομείς αρμοδιότητας - των παραιτήσεων τριών στελεχών της ευρύτερης αρμοδιότητας του Υπουργείου Οικονομικών: του Ειδικού Γραμματέα του ΣΔΟΕ Π. Δάνη, του ΓΓ Δημόσιας Περιουσίας Δ. Κλούρα και του Προέδρου και Διευθύνοντα Συμβούλου της «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΕ» Στ. Πάντου-Κίκκου.
Η έκδοση χωρίζεται σε τρία μέρη: Α' Μέρος, Από το πρώτο πείραμα ελπίδας στην εφαρμογή του Τρίτου Μνημονίου. Β΄ Μέρος, Πρώτη φορά Αριστερά. Γ΄ Μέρος, Ανατομία μιας επιχείρησης «character assassination» (Υπόθεση Αυγενάκη/Πρώτου Θέματος: Ο μεγάλος περίπατος μιας «τερατώδους κατασκευής» από το Ηράκλειο και την Αθήνα στις «ναυαρχίδες» του γερμανικού Τύπου και τη Μαδρίτη.)                   
                                                                                               Ν.Β

Η
Huffington Post Greece προδημοσιεύει δύο σύντομα αποσπάσματα από το βιβλίο.
1. Από την Εισαγωγή στην «Ανατροπή μιας ανατροπής»
...Ποιος άλλος θα μπορούσε να υπερασπιστεί τις μνήμες αυτής της περιόδου; Δικαιωματικά και πριν απ' όλους, ο ίδιος ο λαός. Το 40% που ανέδειξε μια «κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας» τον Γενάρη του 2015, με εντολή αποδόμησης του μνημονιακού καθεστώτος και ανάκτησης της κυριαρχίας. Η κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που ψήφισε 62% ΟΧΙ με κλειστές τράπεζες. Οι άντρες και γυναίκες που μας σταματούσαν στον δρόμο επί έξι μήνες και μας έλεγαν «βαστάτε γερά» και «μη μας πουλήσετε». Είναι αυτοί που αποδείχτηκαν ανώτεροι των περιστάσεων, που προχώρησαν πέρα απ' την ίδια την κυβέρνηση που τους καλούσε να τη στηρίξουν. Ωστόσο, αυτή η πλειοψηφία δεν είναι -σήμερα ακόμα- σε θέση να το κάνει. Επειδή βιώνει στην πλειονότητά της τις εξελίξεις του 2015 εξατομικευμένα, ως προσωπική κι όχι ως συλλογική τραγωδία. Γιατί ο παράγοντας μιας τόσο ριζικής διάψευσης των προσδοκιών βιώνεται ακόμη ως «απάτη» και «ψέματα» όσων φάνηκαν ν' ανοίγουν ένα παράθυρο κι έναν δρόμο ελπίδας μέσα απ' τον εφιάλτη της καθημερινότητας μόνο για να οδηγήσουν στο ανυπέρβλητο τείχος ενός ακόμα Μνημονίου, ζητώντας, τελικά, κι αυτοί την αποδοχή του εφιάλτη. Όσο και ως «αυτοδιάψευση», ως «σύνδρομο του φταίω εγώ που τους πίστεψα, που τους εμπιστεύτηκα, που τους στήριξα, που τους υπερασπίστηκα». Συμπέρασμα: Δε θα ξανακάνω αυτό το λάθος.
Σε κάθε περίπτωση, έτσι θα ήθελαν κάποιοι να λειτουργήσει στο συλλογικό πολιτικό υποσυνείδητο σε βάθος χρόνου το πρώτο εξάμηνο, μέχρι την υπογραφή της Συμφωνίας της 13ης Ιουλίου 2015, της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ - της πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ευρώπη: Στην καλύτερη περίπτωση, ως εποχή αυτών που πιάστηκαν κορόιδα και «την πάτησαν». Στη χειρότερη, ως «μνήμες μιας σκοτεινής εποχής».
Μπορεί αυτό να παραμένει ανεκπλήρωτος πόθος, ωστόσο μειώνει δραστικά το πλήθος όσων βρίσκονται σήμερα σε θέση να μιλήσουν, για πλευρές έστω, σε σχέση με τι όντως συνιστά και τι όχι «σκοτεινή εποχή» στη σύγχρονη Ελλάδα. Επειδή άλλο είναι μια «σκοτεινή εποχή» για την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας και άλλο για τις ελίτ. Όσοι μπορούν να το κάνουν αυτό σήμερα δεν είναι ιστορικοί για να περιμένουν ν' ανοίξουν οι ιστορικές «πηγές» και να επέλθει η, αναγκαία για την ιστορική έρευνα, νηφαλιότητα της χρονικής απόστασης. Αυτοί που μπορούν να το κάνουν αυτό σήμερα είναι δρώντες, σκεπτόμενοι άνθρωποι - και θα έπρεπε να το επιχειρήσουν άμεσα, τώρα...

2. Απ' το Κεφάλαιο «Και οι Έλληνες έχουμε πλέον την Treuhand μας...» (Α΄ Μέρος)
...Ξεπερνούσε και την πιο νοσηρή -νεοφιλελεύθερη- φαντασία τότε ότι θα ήταν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που θα έκανε το αποφασιστικό βήμα για το ξεπούλημα του νερού: Με τη μεταβίβαση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, μαζί με άλλες δέκα ΔΕΚΟ (ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ και ΔΕΗ τον Σεπτέμβριο του 2016, ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΟΣΕ, ΣΤΑΣΥ, ΟΑΚΑ και ΕΛΤΑ τον Μάιο του ίδιου έτους) και τελικά με το σύνολο των συμμετοχών και όλη την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, στο νέο «Υπερταμείο» αποκρατικοποιήσεων, την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΠ), που έχει μοναδικό προορισμό την ιδιωτικοποίηση (ή ρευστοποίηση) του συνόλου της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου. Υπό την άμεση επιτήρηση των δανειστών, αφού στο πενταμελές Εποπτικό Συμβούλιο του «Υπερταμείου» αυτοί διορίζουν κι ελέγχουν όχι μόνο τον Πρόεδρο και άλλο ένα μέλος, αλλά έχουν και δικαίωμα βέτο, χάρη στην πρόβλεψη ότι για οποιαδήποτε απόφαση χρειάζεται πλειοψηφία τεσσάρων μελών! 

Έτσι, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η Ελλάδα απέκτησε την Treuhand της, την ελληνική εκδοχή της εταιρείας η οποία, μετά την ενοποίηση των Γερμανιών, μεταξύ 1990 και 1994, κυριολεκτικά χάρισε όλη την παραγωγική βάση της Ανατολικής Γερμανίας, καθώς και τη γη, αγροτική και αστική, τους δρόμους και τα δάση, που αρχικά η ίδια εκτιμούσε ως αξίας 600 δισ. μάρκων (300 δισ. ευρώ) ούτε καν αντί πινακίου φακής: αφού στο κλείσιμο της τετραετίας της λειτουργίας της ο τελικός απολογισμός ήταν 170 εκατ. ευρώ ζημιές... Και, ταυτόχρονα, άφησε πίσω της τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια ανέργους, οι περισσότεροι από τους οποίους, ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, δε βρήκαν δουλειά ποτέ ξανά. Και ποιος ήταν ο επικεφαλής της Treuhand, για της οποίας το έργο δηλώνει εξαιρετικά υπερήφανος κι ευτυχής μέχρι σήμερα; O γνωστός μας κ. Σόιμπλε! Όχι τυχαία, θεωρείται και ο κατ' εξοχήν «πατέρας», απ' το Πρώτο Μνημόνιο ήδη, της σύλληψης για το ΤΑΙΠΕΔ και, κατά την ολοκληρωτική συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη Συμφωνία της 13ης Ιουλίου 2015, ο «νονός» του «Υπερταμείου»...

Infο: Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου, στις 7μ.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων της Αρχαιολογικής Εταιρείας (Πανεπιστημίου 22 - Σταθμός Μετρό «Πανεπιστήμιο»). Θα μιλήσουν οι Αλέκος Αλαβάνος, Μανώλης Γλέζος, Ζωή Κωνσταντοπούλου, Κώστας Λαπαβίτσας, Παναγιώτης Λαφαζάνης και Ελένη Πορτάλιου. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Πέτρος Παπακωνσταντίνου.
http://www.huffingtonpost.gr/nadia-valavani/-_8734_b_13452234.html?1481029178