Διακοπές!

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Το ημερολόγιο ενός πατέρα: Κυριακή, γιορτή και σχόλη

Κυριακή 7 το πρωί. Μου αρέσει που αναρωτιόμουνα τι θα κάνω... Αφού η κόρη μου μας ξύπνησε όλους, ήπιε λίγο γάλα και κοιμήθηκε πάλι. Το ίδιο και οι υπόλοιποι. Εκτός από μένα και τον μικρό.
Να λοιπόν τι θα κάνω. Θα τον βόλτα στη γειτονιά. Οι βόλτες είναι η αγαπημέη του διασκέδαση! Ντυνόμαστε,βάζουμε μπουφάν, τον ανεβάζω στο καρότσι και εμπρός για την παιδική χαρά. Μένουμε στον κατ' ευφημισμόν "Παράδεισο" της Αγίας Παρασκευής... Λέω να ξεφύγουμε από τα συνηθισμένα και να πάμε προς την περιοχή των Αγίων Αναργύρων. Εκεί έχει μια μικρή, αλλά αξιοπρεπή παιδική χαρά. Χωρίς διαλυμμένα και επικίνδυνα παιχνίδια.
Κάνει κρύο αλλά έχει λιακάδα. Αφού παίζουμε λίγη ώρα ξεκινάμε για να μαζέψουμε λίγα λουλούδια. Παρά την επέλαση του τσιμέντου, υπάρχουν ακόμη μικρά χωράφια. Δειλά ίχνη άνοιξης ξεπηδούν μέσα στη χειμωνιάτικη μέρα. Λουλουδάκια ταπεινά, που συχνά δεν ξέρεις ούτε το όνομά τους. Ένα μικρό μπουκέτο...

Ανηφορίζουμε προς το μικρό εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων... Βλέπω πολλά αυτοκίνητα παρκαρισμένα. Όλοι αυτοί οι ανθρωποι έπρεπε να πάρουν το Ι.Χ τους για να παρακολουθήσουν τη λειτουργία; Είναι όλοι ανήμποροι; Αναρωτιέμαι... Μια μικρή γειτονιά είναι. Από πόσο μακριά μπορεί να έρχεται κανείς;
Αρχίζω να νιώθω λίγο δυσάρεστα όταν σταματάει ένα αυτοκίνητο δίπλα μας στέλνοντας άφθονο καυσαέριο στις μύτες μας...
Με περιμένει όμως και άλλη δυσάρεστη έκπληξη. Η μικρή παιδική χαρά που υπήρχε δίπλα στο εκκλησάκι, δεν υπάρχει πια. Από το θεόρατο πεύκο μένει ένας ακρωτηριασμένος κορμός. Με μαι δόση μαύρου χιούμορ αναρωτιέμαι αν πέρασε από εδώ ο Κακλαμάνης!
Η εξήγηση όμως είναι μπροστά στα μάτια μας: Κάποιοι θεώρησαν πως έπρεπε να χ΄τίσουν μια νέα τεράστια εκκλησία δίπλα στην ήδη υπάρχουσα, καταστρέφοντας την παιδική χαρά και κόβοντας δέντρα...
Η ενόχληση μου γίνεται θυμός. Το πανό που γράφει "Ενισχύσατε την ανέγερση του Ιερού Ναού... Η επιτροπή..." μοιάζει να με προκαλεί.
Το μόνο που έλειπε από την περιοχή είναι το... τσιμέντο. Σε ελάχιστη απόσταση υπάρχουν κι άλλες εκκλησίες για τους πιστούς. Δε νομίζω πως χρειαζόταν κάτι τέτοιο...
Και από την άλλη: ίσως η πιο ανίκανη αυτοδιοίκηση όλης της περιοχής, ο Δήμος Αγίας Παρασκευής θα μπορούσε να διεκδικήσει ελεύθερους χώρους όταν ήταν καιρός. Πριν από μια δεκαετία όλη αυτή η περιοχή είχε μόνο χωράφια και οι τιμές ήταν χαμηλές. Με μικρές αποζημιώσεις θα είχαν εξασφαλιστεί πάρκα. Όμως όχι! Αυτά είναι ψιλά γράμματα...
Τώρα ας δούμε αν μπορούμε να σώσουμε κάτι...
Οι έρημοι ακόμη δρόμοι μας περιμένουν και πάλι. Το μπουκέτο μας μεγαλώνει... Κανείς όμως δεν φαίνεται να βλέπει την ομορφιά που παλεύει να κρατηθεί ζωντανή. Κανείς δεν δίνει σημασία σε ταπεινές μαργαρίτες.
Κανείς δεν περπατάει...
"Μπαμπά, λουλούδι"
Σταματάω κάτω από μια αμυγδαλιά και κόβω ένα μικρό κλαράκι. Το δίνω στον μικρό που το κοιτάζει με ευγνωμοσύνη.
Γυρνάμε στο σπίτι...

5 σχόλια:

jacki είπε...

Είναι απαίσιο να βλέπεις να φυτρώνουν παντού τσιμέντα.. Να χαίρεσαι το μικράκι σου.. Εδώ δεν άνθισαν ακόμα οι αμυγδαλιές.

Anastasia είπε...

Από τις πιο όμορφες βόλτες,
με το μικρό πλασματάκι που πήρε ζωή από την ζωή σου, να το κρατάς από το χέρι και να μοιράζεστε τις πιο ζεστές στιγμές!!!

Πάντα έτσι να είναι οι μέρες σας

kostasst είπε...

Jacki ευχαριστώ... Τι κόσμος θα είναι αυτός για τα παιδιά; Νιώθω συχνά ένοχος που τα έχω φυλακισμένα στην πόλη...
Anastasia σ' ευχαριστώ κι εσένα με τα τρυφερά σου σχόλια.
Σας εύχομαι τις πιο όμορφες βόλτες αυτή την Άνοιξη

Ο ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΣ είπε...

Πόσες φορές έχω ξεκινήσει για μια τέτοια βόλτα …. Μόνο για να ανακαλύψω κατά την άφιξη μου στον προορισμό.. αλλαγές που θα με εξοργίσουν !! Φίλε μου .. εμείς πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για τα βλαστάρια μας … μη περιμένεις τίποτα από την πολιτεία … από τη παιδεία .. από κανέναν. Απ’ ότι έχω καταλάβει κάνεις ήδη πολλά και όμορφα…. Καταλαβαίνω ότι αισθάνεσαι και ‘συ αυτή τη μαγεία .. όταν κρατάς τα παιδάκια σου από το χέρι …. Πολλά τα βάσανα .. πολλές οι ανησυχίες μας αλλά και πολλές οι χαρές !!! Να σαι καλά φίλε μου.

kostasst είπε...

Μόλις μύρισε λίγο άνοιξη, μας τα χάλασε ο καιρός... όσο κι αν δεν περιμένω τίποτα, επιμένω να μην το βάζω κάτω. Έχω δει πως ακόμη και απο τις ήττες υπάρχει κέρδος! Κάποτε αντιδρούσαμε για τα μεγάλα έργα και μας έλεγαν ότι ο αγώνας ήταν άσκοπος.
Κι όμως, παρά την ήττα, επειδή το Χαλάνδρι ήταν η μόνη περιοχή στην οποία υπήρχαν σοβαρές αντιδράσεις, πετύχαμε την υπογειοποίηση της Αττικής οδού για κάποια χιλιόμετρα και τη δημιουργία πάρκου από πάνω!
Εκεί που παρέδωσαν τα όπλα χωρίς μάχη η Αττική οδός διέλυσε ολόκληρες περιοχές...
Για τα παιδιά ας μην ανοίξουμε το θέμα γιατί δεν θα σταματήσουμε να μιλάμε!