Διακοπές!

Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Σε σκοτεινούς καιρούς....


Δε θα λένε: Tον καιρό που η βελανιδιά τα κλαδιά της
ανεμοσάλευε.
Θα λένε: Tον καιρό που ο μπογιατζής τσάκιζε τους εργάτες*.


Ανοίγω τις εφημερίδες, περιδιαβαίνω το διαδίκτυο και περιμένω… Αν και ποτέ δεν με γοήτευαν ιδιαιτέρως οι ανακοινώσεις του τύπου «37 Πανεπιστημιακοί καταγγέλουν την απαξίωση των θεσμών » ή «28 συγγραφείς διαμαρτύρονται για το επίπεδο της Πολιτικής», ομολογώ πως περίμενα μέσα σε αυτή την περίοδο που οι Έλληνες εργαζόμενοι δέχονται μια τέτοια βάναυση επίθεση από την Κυβέρνηση, να ακούσω τους «Έλληνες διανοουμένους» να υψώνουν κάποια φωνή διαμαρτυρίας: Αντί γι’ αυτό σιωπή. Κι ακόμη χειρότερα. Συναίνεση…

Δε θα λένε: Tον καιρό που το παιδί πετούσε βότσαλα πλατιά στου
ποταμού το ρέμα.
Θα λένε: Tον καιρό που ετοιμάζονταν οι μεγάλοι πόλεμοι.


Διαβάζω ποιήματα, μυθιστορήματα και διακρίνω μια τάση προς «αναθεώρηση» της ιστορίας. Ειδικά όταν επιστρέφουμε στην περίοδο της Κατοχής, του Εμφυλίου και των όσων ακολούθησαν υπάρχει μια έντονη τάση εξίσωσης του θύτη με το θύμα. Σιγά –σιγά, από τότε που ο Θανάσης Βαλτινός φρόντισε να αναβαπτιστεί στα Εθνικά Ιδεώδη με την «Ορθοκωστά», το παράδειγμα του πολλοί ακολούθησαν…
Ο παλιός κυνηγημένος, αριστερός διανοούμενος, έδωσε τη θέση του στο συνδαιτημόνα της εξουσίας. Θυμόσαστε το περίφημο Δείπνο που είχε παραθέσει ο Ανδρέας Παπανδρέου στους διανοουμένους και τους καλούσε να τον «αμφισβητήσουν»; Μάλλον τους άρεσε πολύ το φαγητό!
Ο κόσμος στους δρόμους και εκείνοι σε Επιτροπές και Ιδρύματα, σε Ευρωπαϊκά Προγράμματα να ανακαλύπτουν πως οι «Νόμοι της Αγοράς» συμβάλλουν στην Καλλιτεχνική Δημιουργία («και ο Μότσαρτ κατά παραγγελία έγραψε τα καλύτερα έργα του»). Έτσι η σιωπή τους γίνεται αληθινός χρυσός: Για τους ίδιους. Και λύνεται επιτέλους και η απορία του Μπρεχτ:

Mα δε θα λένε: Ήτανε σκοτεινοί καιροί.
Θα λένε: Γιατί σωπαίναν οι ποιητές τους;


*Μπέρτολτ Μπρεχτ: Σε σκοτεινούς καιρούς

Δημοσιεύτηκε στο Δρόμο του προηγούμενου Σαββάτου

Στο αυριανό φύλλο (17/4/2010) μπορείτε μεταξύ άλλων να διαβάσετε:

-Μια εκ βαθέων συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου, που θα συζητηθεί.
-Η δημοκρατία και η παιδεία επόμενοι στόχοι. Ποιοι και γιατί στήνουν το επικίνδυνο σκηνικό του τρόμου.
-Φουντώνουν τα σενάρια για κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας
-Οι πανεπιστημιακοί Κώστας Δουζίνας και Σπύρος Μαρκέτος γράφουν για την κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Και όπως κάθε Σάββατο, αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τον πολιτισμό.

3 σχόλια:

ANASA είπε...

Eξαιρετικό και απόλυτα αληθινό. "Mα δε θα λένε: Ήτανε σκοτεινοί καιροί.
Θα λένε: Γιατί σωπαίναν οι ποιητές τους;" Σωπαίνουν γιατί είναι βολική η σιωπή? Σωπαίνουν γιατί εξυπηρετούν συμφέροντα? ή μήπως γιατί απλά δεν τους ενδιαφέρει?

stefania veldemiri είπε...

Οι διανοούμενοί μας Κώστα, νομίζω, ξεκουράζονται χορτάτοι στις βίλες τους. Και αν ο πλούτος τους μειωθεί ώστε να μην φτάνει και για τα εγγονάκια τους, κάνουν και καμιά συναυλία, καμιά έκθεση, καμιά "σπάνια" συνέντευξη. Γιατί άμα είσαι χορτάτος και με γεμάτο πορτοφόλι γιατί να να αντιταχθείς στα συμφέροντά σου; Λυπάμαι μόνο, τόσο πολύ, που δεν μου κάνει καρδιά να ακούσω τις αγαπημένες μου μουσικές τους, να βυθιστώ σε λατρεμένες αναγνώσεις να δω αγαπημένα έργα... λίγο παλιότερα πληγωνόμουν, τώρα αναγουλιάζω.

kostasst είπε...

Ίσως η κρίση και τα αδιέξοδαν να δημιουργήσουν μια νέα γενιά μαχητικών διανοουμένων. Που να μη σωπαίνουν. Όσο ζω ελπίζω!